خانم صالح پور کاش قیمت عطر تو همون وقتی که شما کامنت گذاشتید میموند:(سال ۹۹ سال خوبی بود الان که فکرشو می‌کنم
تو کوچه ما هم عروسی میشه;)

چیزی که من حس کردم کمی حشره کش کمی کهربا دودی کمی زردچوبه
البته اونجورم نیست که حالم بهم بخوره ولی اصلا جذبش نشدم بجاش لامصب ماندگاری و پخش بوش عالیه

بعد از چندبار تست کردن مجدد هر دو، می‌خوام نظرم رو ویرایش کنم.

مقایسه عطرهای Guidance و Guidance46.

اول از همه، هر دو عطر به وضوح DNA مشترکی دارند و شباهت بالا، شاید اگر با فاصله زیاد تست شن، یکی به نظر برسن، خصوصاً چون به طور کلی هر دو حالت انفجاری دارن و ممکنه هر بار کمی متفاوت حس شن.
ترشی خاصی درونشون هست که حالتی تخمیری داره، خیلی حس «بوی آب خیار شور تخمیری»، «سس سویا»، «کیمچی»، «سرکه بالزامیک» و... می‌ده. چیزی که بیشتر حاصل ترکیب گلابی ترش گس، اسمانتوس و تا حدی کندره.

اول گفته بودم این توی Guidance46 بیشتره، اما با بررسی‌های مجدد، دیدم که این طور نیست و در واقع غلظت زیاد این نسخه باعث می‌شد همه چیز رو بیشتر حس کنم.
به هر حال، اون حس ترش در Guidance46 بعد از دقایقی خیلی کم‌رنگ‌تر می‌شه و اون موقع رز و چوب خودشون رو نشون می‌دن. هنوز هم اون ترشی وجود داره و ممکنه ناگهانی به مشام برسه، ولی رز و چوب و زعفران بعدش، لطیفش می‌کنن.
به عنوان یک عطر از برند عربی و در حین داشتن رز و زعفران، طوری نیست که «بوی حرم» توصیف شه. یعنی فکر کنم اکثر کسایی که ازش متنفرن هم با اون تندی و ترشی و شیرینی شدید و نت‌هایی که انگار با تفکیک به بینی می‌رسن، مشکل داشته باشن، نه اینکه‌ از رز و زعفرانش حس بدی بگیرن. زعفرانش هم شبیه باکارت‌رژ۵۴۰ نیست، اون شیرینی قندی و حرارت‌دیده رو نداره، اما واضحه.
رایحه حتی پس از روزها هم خطی نمی‌شه. ویژگی‌ای جذاب، ولی کلافه‌کننده، غیرقابل پوشیدن کردن لباس‌های آغشته، لااقل برای من.
مستقیماً روی لباس امتحانش نکردم، اما عطر از بس قویه که فقط با یک اسپری از دکانت به خودم، علاوه بر لباس توی تنم، محیط و هر جایی که می‌رفتم، حس می‌شد، حتی وقتی لباسم رو به چوب لباسی پشت در آویزون کردم، لباس‌های دیگه هم معطر شدن.
این شدت حسی باکیفیت داشت. مثلاً چندین عطر از برند «آرماف» امتحان مردم که پرفورمنس بالایی داشتند، اما بهم حس خوشبوکننده هوا رو می‌دادن، نه عطر.
ولی به هر حال، من اصلاً دنبال پرفورمنس بالا نیستم و این نکته برام مزیت محسوب نمی‌شد.
در کل بعد از گذروندن کلافگی شدید در دقایق اول، ازش خوشم میاد. هر چند، دکانتش رو تمدید نمی‌کنم.

و اما Guidance اصلی...
قبلاً گفته بودم Guidance46 شلوغ‌تره، اما احتمالاً این هم به خاطر غلظت و شدت عطر بود، مگرنه در کل این‌طوری نیست. الان به نظرم نسخه اصلی شلوغ‌تره، اما با آکوردهای محدودتری شلوغ شده.
اون ترشی در دل صمغ. لحظع اول اسپری، برای من خیلی تنده. بعد از چند ثانیه تا چند دقیقه بهتر می‌شه. چوب رنگ باز می‌کنه و با صمغ، حس کهربایی جالبی رو می‌دن که اون ترکیب ترش که این‌جا شدیدتر و شورتره، نمی‌تونه خرابش کنه. هر‌ چند، حینش بهش پیچیدگی‌ عجیبی می‌دن که گاهی می‌تونه جذاب باشه.
بعد از مدتی، ترشی غالب‌تر و غالب‌تر می‌شه با وانیل بالزامیکی. چوب کم‌رنگ‌تره، رز تقریباً حضور نداره. اسمانتوس پررنگ و چیزی که می‌تونه شبیه بوی گلابی بار گذاشته شده برای شراب باشه، بر رایحه غالبن. و البته کندر که حس نهایی رو برام جالب‌تر می‌کنه، طوری که نتونم واقعاً از عطر بیزار باشم.

به طور کلی، گایدنس نسخه‌ای پرانرژی‌تره، شورتر و ترش‌تر، با گلابی‌ای واضح‌تر. اون حس شوری برای من تا حد زیادی شبیه آب دریا هم هست، و خب، از دلایلی که بهش حس خوبی ندارم. هر چند اون بمب کهربایی برام دلنشینه. (هر چند، ترازوی Hate/Love برای Hate سنگین‌تره.)
یک ویژگی‌ای داره، انگار آدم روی لباسی که از قبل خیلی بوی عطر می‌داده، عطر دیگه‌ای زده. دو عطر ناسازگار رو لیر کرده.
طبعش معتدل ذکر شده، حتی در Fragrantica، ولی به نظرم شاید باید در نظر گرفت که مردم هر کشور به چه هوایی می‌گن معتدل.
(یک نفر توی دانشگاه این عطر رو زده بود که از روی سیلاژ و جنس رایحه، می‌تونم بگم اصل بوده، و اون قدر توی هوای گرم ترش و زننده به نظر می‌رسید که فکر کردم کاش دوباره همه به لاست‌چری و باکارت‌رژ برگردن.)

گایدنس۴۶ که به خاطر غلظت زیادش اولش برام آزاردهنده‌ست (در حینی که از روی خود شیشه دکانت هم بوی خوبی می‌ده)، با وجود DNA کاملاً مشترک با نسخه اصلی، روایح غالب متفاوتی داره.
شروعش همون بمب اسمانتوس رو داره و گلابی ترش، اما در ادامه رز و چوب، عطر رو آروم‌تر می‌کنن.

دوستان تو کامنتا بیشتر از خاطراتتون با این عطر گفتین
میشه کیفیت تولیدات جدیدشو هم بهمون بگین؟
مثل قبل خوب هست یا افت کرده و ارزش خرید نداره؟

امید عزیز این کار رو من هم دارم اول اینکه بذار هوا خنک بشه یه مقداری بعد استفاده کن طبع کار معتدل و شیرینه برای روزهای خنک بهار و پاییز خوبه مناسب این وقت سال نیست دوم اینکه چند روز بهش فرصت بدی مطمعنا خوشتون میاد و اینم بگم این کار تغییر نت خیلی مشخصی داره تو هر سه پله رایحه ی عطر عوض میشه و پرفورمنس خوبی هم داره.در پناه حق.

سلام علیرضا جان اگه still life رو به تازگی خریدی میشه بگی ریفرموله شده یا همون رایحه قبلی رو داره؟

بوش مثل وقتیه که یه مورچه میاد رو گردنت و با دستت ناخوداگاه میزنی بره اما میمیره ...بوش دقیقا مث مورچه مردست

من نتونستم باهاش ارتباط برقرار کنم جز بوی آناناس و میوه ای رایحه دیگه ای به مشامم نخورد

خیلی شبیه jil sander pure man خدابیامرز هست گ

دوستان عطر امضای من quizas loewe هستش ، برای پاییز و زمستان عطری میتونید پیشنهاد بدید که همین حال و هوا رو داشته باشه ؟ برای روزمره

دقیقا
بهترین تعریفی که میشه از این عطر داشت

دیور ساواژ الکسیر را آمواژ الکسیر نامگذاری می کنم؛ چرا که ردپای امضای خانه آمواژ که همان ادویه جات معطر باشد در این عطر به مقدار زیادی دیده می شود، الکسیر نامگذاری شده چون معجونی از ادویه جات مختلف رو به همراه اسطوخودوس در خودش جای داده، پیشوند ساواژ هم جنبه تبلیغاتی برای خانه دیور داره تا مخاطبان جذب نام ساواژ معروف شده و فروش بالایی داشته باشد، غافل از اینکه این عطر هیچ شباهتی به ساواژ پدر ندارد. اگه ساواژ پدر را به عنوان یک عطر معتدل بشناسیم در عوض الکسیر بمبی از ادویه جات رو در خودش جای داده و تنها مناسب پاییز و زمستان است.
در وب سایت ها نت های تشکیل دهنده الکسیر را تنها اسطوخودوس، چوب صندل سفید و ادویه جات معطر نام بردن، ولی با کمی دقت می توان نت های دیگری را از لابلای آن تفکیک کرد: دارچین ، جوز هندی، هل و گریپ فروت نت هایی هستند که در شروع کار خودشون رو نشون میدن. وب سایت دیور عنوان کرده که در نت میانی از اسانس AOP اسطوخودوس Nyons استفاده شده که ته‌رنگی کمی وانیلی به عطر می دهد. در بخش پایانی رایحه شیرین بیان، چوب صندل سفید ، کهربا، پچولی و خس خس رو هم می تونیم شاهد باشیم.

شروعش گرم، ادویه‌ای و قدرتمند است؛ اما تندی آن شبیه فلفل یا یک عطر صرفاا تیز نیست. بیشتر غلیظ، خشک، گرم و عمیق است. بعد از فروکش‌کردن بخش آغازین، اسطوخودوس وارد می‌شود و ترکیب را آروماتیک‌تر و تمیزتر می‌کند؛ در نهایت چوب صندل، کهربا، پچولی، وتیور و شیرین‌بیان یک پایه‌ی تیره، چوبی، کمی شیرین و بسیار مردانه می‌سازند.

عطر کاملا مردانه ست، پخش بو و ماندگاری قدرتمندی داره و براحتی می تونه تبدیل بشه به عطر امضا، البته به مکان استفاده اش هم دقت کنین که در محیط های بسته می تونه آزاردهنده باشه.

پایدار باشید و پیروز

سلام
سلامی با رایحه ی عشق به استادان و هنرمندان روایح
هنر روح !
چه زیباست که در عالم جوانی و در سی و سه سالگی مدتی است با دنیای روایح و عطر ها آشنا شدم و چه زیباتر است محفلی که با عشق در اینجا شاهد آن هستم و در شباهنگام مداما مثل کودکی که منتظر به صدا در آمدن زنگ مدرسه است تا به خانه و به بازی هایش برسد منتظر کشف و بوئیدن و بوووسیدن عطرهایم و خواندن دانه به دانه نظرات شما اساتید درباره آن ها هستم چه بسا بعضی اوقات به جنون در این روایح میرسم و گم میشوم ما بین عطرها و روایحم
حتی به شدتی که مجبورم چند روز از این زیباترین کشف جهانی و روحانی دور بمانم به شدتی که قلبم می‌تپد برای اولین بار بو کردن و پوشیدن privet label و royal tabbaco که امروز به دستم رسید و در کمد حبسشان کردم :)
چه کنم با این جنوووون جدید ؟
چقدر قشنگ است که افرادی مثل شما هستید
می‌خوانم و لذت میبرم
لذت میبرم و یاد میگیرم
یاد میگیرم که یک عطر است و هزاران سلیقه
یک خدا هست و هزاران بنده

با کسب رخصت از اساتید
Amouge داستان جدید دارد
outland مرموز است اما زیبا نیست.آنقدر دلربا و سوگولی نیست. نمی‌تواند اسمش را یدک بکشد
من عاشق blindbuy هستم حتی اگر به اشتباه
در حجم های منطقی
مخصوصا از غول های زیبای Amouge
Outland مرمووز است اما راحت کشف می‌شود
مرموز ولی تکراری
من درگیر outland نشدم چون برای ساده بود
نه ساده از لحاظ رایحه ساده از لحاظ روزندو متئو بودن
شاید outland هم می‌توانست یکی از اعضای خانواده روزندو متئو باشد نه خانواده وحشی amouage
دیشب مقداری توسکان لدر شجاع رو با مقداری پرپس۵۰ غریبه ترکیب کردم و گذاشتم یخچال :)))))))))
کاش بودین و بوش میکردین
عجیب شده
خیلی عجیب

درود و پاس خدمت بزرگواران عطرافشان.
بیاییم و قبل از نگاه به Duro به عنوان یک اثر Conceptual با هم به یکی از مصاحبه‌های قدیمی خالقش نگاهی بیاندازیم.
در سال ۲۰۱۰ شخص Michael Portnoy از طریق رسانه‌ی extraextramagazine با Gualtieri یک مصاحبه‌ی شنیدنی داشت که بخشی از آن را با هم مرور می‌کنیم.
Portnoy: پنج تا از جذاب‌ترین چیزهایی که تاکنون بوییده‌اید چیست؟
Gualtieri: یک جسد در حال کالبدشکافی، غدد مقعدی یک موش، راهروهای ایستگاه مرکزی شهر میلان، یک فروشنده‌ی زن روس و گل‌های Monguba در برزیل.
(یادمان باشد مصاحبه متعلق به سال ۲۰۱۰ می‌باشد و ممکن است نظر Gualtieri امروز متفاوت باشد)
در بخشی از مصاحبه‌ی فوق Portnoy در مورد خلق Duro می‌پرسد که Gualtieri اینگونه پاسخ می‌دهد:
دنبال بوی به شدت مردانه بودم و نه صرفا خلق یک عطر و Duro نتیجه بوی به شدت تحریک‌کننده‌ی کشاله‌ی ران خودم بود.
در مصاحبه‌ای دیگر در سال ۲۰۱۹ با رسانه‌ی L'Officielsingapore طی یک سوال و جواب صریح که بین Gualtieri و Ali Webb رد و بدل شد نظر شما را به موارد زیر جلب می‌کنم.
Webb: اگر Duro یک بازیگر داشت آن شخص چه کسی بود؟
Gualtieri: (با قاطعیت و بلادرنگ می‌گوید) Rocco (اشاره به Rocco Siffredi)
Webb: اگر Duro یک لباس بود چگونه بود؟
Gualtieri: وقتی تمام برهنه هستی.
Webb: اگر Duro رنگ بود چگونه بود؟
Gualtieri: قهوه‌ای تیره
Webb: اگر Duro شهر بود نامش چه بود؟
Gualtieri: می‌گوید Groinstadt (اشاره به کشاله‌ی ران)
Webb: اگر Duro آهنگ و یا یک بند موسیقی بود چگونه؟
Gualtieri: بلادرنگ می‌گوید The White Stripes – Icky Thump (گوش کنید اگر توانستید و بخوانید درباره‌اش)
Webb: اگر Duro یک نوشیدنی بود چگونه بود؟
Gualtieri: نوشیدنی Rum
با توجه به خلاصه‌ی دو مصاحبه‌ی فوق که بالاتر برای شما آوردم حال می‌خواهم شخصیت Duro را از منظر خودم ترسیم کنم.
Duro یک Character باشخصیت و یا حتی مقتدر نیست بلکه برعکس یک شخصیت هوس‌ران، متزلزل و بداهه نامتعادل است. گویی شخصیتی است که فرصت زیادی برای ماندن در این دنیا نداشته و همه‌ی خودش را بیرون می‌ریزد.
دست‌ریز اثر فوق در تاریخ ۱۴۰۵/۰۶/۰۸ از یکی از فروشگاه‌های داخل کشور تهیه گردید.
DURO یک عطر با فضایی چرمی، چوبی، خاکی، دودی و مشکی می‌باشد. نه به شدت تلخ و گستاخ و نه به شدت Harsh و زننده.
شروع کار برای اینجانب با فضایی دارویی همراه بود که در کنار حفظ این فضا چرم اندک اندک کنترل اجرا را به دست می‌گیرد. احساس می‌کنم در پس‌زمینه نعنای هندی جریان دارد که بویی خاکی را برداشت می‌کنم. (اگر اشتباه می‌کنم اصلاح بفرمایید).
اما مهم‌ترین و در عین حال عجیب‌ترین قسمت عطر، قلب آن می‌باشد، جایی که گویا سایه‌ای از Black Afgano را احساس می‌کنم. آن شیرینی متمایل به تلخی دقیقا حضور دارد اما گویا در این اجرا، در آن ردیف‌های آخر نشسته است. اما حضور دارد.
در انتهای کار، مشک و روایح دودی اضافه می‌شوند و آن حالت دارویی دیگر احساس نمی‌شود. Black Afgano نیز دیگر در این مجلس حضور ندارد. گویا بدون آنکه متوجه حضورش باشیم صحنه را ترک کرده است.
نظر شخصی: معتقدم Duro همانقدر که مردانه تعریف شده است (از دید خالقش) همانقدر نیز زنانه می‌باشد.
بانوان نیز می‌توانند آن را بپوشند. بانوان قدرتمند، با اعتماد به نفس بالا و شاید خانم‌هایی که در رده‌ی ریاست در محل کار خود فعالیت می‌کنند. (البته با رعایت سایر موارد از قبیل قد، پوشش و...)
برای شخص بنده وجه چرم‌گونه به مراتب به وجه چوبسان آن برتری داشت. به دلیل ماهیت و Concept کار آن را بر روی پوست تست و بررسی کردم.
معتقدم برخلاف نظر خالقش، بوی کشاله‌ی ران نمی‌دهد. باور بفرمایید چند باری شخصا مجبور شدم آن قسمت از بدن خودم را بو کنم. (مزاح)
ماندگاری، پراکنش و خط بویی بسیار پرقدرت داشته که با توجه به سبقه‌ی برند و خالقش چیزی عجیب نیست.
معتقدم شخصی که این اثر را می‌پوشد اگر با شخصیت Duro در هماهنگی کامل باشد دست‌نیافتنی خواهد بود. علی‌الخصوص بانوان که به راحتی می‌توانند در یک مجلس بزم برای سایرین Show Off کنند.
منابع مورد مطالعه در متن ذکر گردید با این حال اندک جستجویی نیز در Fragrantica نیز داشتم.
سپاس از صبوری شما.
پاینده و پیروز باشید.

درود، به هیچ عنوان به این نظرات منفی توجه نکنید؛ عطر بسیار خوشبویی هست؛ ممکنه بین عطربازان به خاطر فراگیر شدن بین عموم مردم در دهه نود جایگاهی نداشته باشه، اما اگر نسخه اصل کار از بوگارت رو تهیه کرده باشید (نه اسانس و...)، در بین عموم مردم بسیار جذاب و دلنشینه. وایبی که از این عطر می‌گیرید؛ مثل اینه که در اردیبهشت ماه در شهرهای مازندران تشریف ببرید به پیاده‌روی، بوی سرمست کننده بهار نارنج و سایر مرکبات در فضا پخشه و هوا هم هنوز گرم و شرجی نشده و آدم دوست داره با تمام وجود اون رایحه رو وارد ریه‌هاش کنه و غرق در لذت بشه.
اوایل دهه نود؛ من از اسانس روغنی این عطر استفاده میکردم (چندان با عطر اورجینال آشنایی نداشتم و حقیقا توان مالی خریدش رو هم نداشتم...) و خیلی دوستش داشتم؛ و کلی هم بازخورد مثبت گرفته بودم. اما بعد از ۹۲ یا ۹۳ دیگه هیچ وقت اسانس با کیفیت این کار رو پیدا نکردم.
یه چیز جالب دیگه هم اینکه، من اون موقع با طبع عطرها آشنا نبودم و چون تبدیل شده بود به عطر امضام (!)، توی تابستون چند سری ازش استفاده کردم و باعث شد کلا برای مدتی از عطر فاصله بگیرم؛ چون واقعا حال بهم زن میشد! احتمالا تابستان ۹۰ بود.
خلاصه اینکه بدون در نظر گرفتن نظرات منفی استفاده کنید و لذتش رو ببرید.
پاییز ۹۱ اما دانهیل لندن رو خریده بودم (اسانس) و اونم به شدت تو پاییز جذاب بود؛ این عطر هم طبع معتدلی داره و مختص پاییز و اوایل بهاره، یادمه چند سری اینم توی تابستون پوشیده بودم و حالم گرفته شد!
خلاصه اینکه لذت بردن از رایحه تا حد زیادی به فصل، زمان، مکان، اورجینال بودن کار و خاطرات بویایی بستگی داره.

باسلام خدمت عطرافشانیهای عزیز
آمواژ سکوئنس
کارهای جدید آمواژ واقعا ساختار شکن شدند...
از اوتلندز و لاستر...
اینکار از نظر من بالاتر قرار میگیره...
راجع به پخش و ماندگاری صحبتی نمیکنم چون واقعا خارق العاده اس...
رایحه در اوپنینگ منو غافلگیر کرد...
انفجاری از میوه جات در بستری از زعفران ملایم...
یجورایی اوپنینگ محبت آمیزی داره...
هجومی نیست و به دل میشینه...
در میدل نت تونکا رو حس کردم و
در درای داون چرم رو...
اما یجور چرم انیمالیک ولی خوشپوش رو ازش گرفتم...
در کل کانسپت خاصی داره اینکار...
و هرچه از اسپری شدنش میگذره دلنشین تر هم میشه..
جولین راسکینت با اینکار بیشتر خودش رو اثبات کرده...
تستش برای دوستداران اینگونه از روایح خالی از لطف نخواهد بود...
سلامت و خوشتیپ و خوشبو باشید دوستان 💐

متن زیر ترجمه ای است از کتاب A Century of Scents، اثر لیزی اوستروم، کتابی که سفری تاریخی و روایی به دنیای عطرسازی قرن بیستمه و داستان ۱۰۰ عطر برجسته این قرن رو روایت می کنه...

عطر دیسکو

چارلز روسون، بنیان‌گذار لوازم آرایشی رولون، عاشق این بود که روی اعصاب آدم‌ها برود. رئیس شدن برای چنین آدمی احتمالاً چیزی شبیه کابوس بود. خودش یک‌بار با لحنی به‌ظاهر دوست‌داشتنی درباره کسب‌وکارش گفته بود: «باید حسابی سفت و سخت باشی. همین که شل بگیریم، خیلی زود سقوط می‌کنیم.» او حتی کارمندانی را که فقط یک گیره کاغذ را اشتباهی داخل سطل زباله می‌انداختند، بازخواست می‌کرد. روسون در طول پنجاه سال فعالیت حرفه‌ای‌اش موفق شد بسیاری از بانوان سرشناس صنعت زیبایی را به خشم بیاورد؛ از همه معروف‌تر الیزابت آردن بود که او را «آن مرد» صدا می‌زد. خب، وقتی یک ایده خوب داری، چرا هدرش بدهی؟ چارلز هم نام اولین افترشیو خود را گذاشت... «That Man» (آن مرد).

با اینکه روسون در مقام یک مدیر، تا حد یک مستبد کنترل‌گر پیش می‌رفت، رولون به‌عنوان یک برند در ایجاد میل و حسرت نسبت به محصولاتش واقعاً استاد بود. کافی است امروز دوباره بعضی از آگهی‌های چاپی قدیمی این شرکت را بخوانید تا موقع تایپ کردن هم اعصابتان به‌هم بریزد! آن‌ها در استفاده از روان‌شناسی معکوس مهارت فوق‌العاده‌ای داشتند. مثلاً رژلب قرمز Fire and Ice را با مجموعه‌ای از سؤال‌ها تبلیغ می‌کردند تا مشخص شود آیا خواننده مجله آن‌قدر جسور هست که چنین رنگی بزند یا نه. فقط کسانی که از میان پانزده سؤال، دست‌کم به هشت مورد جواب «بله» می‌دادند ــ از جمله «آیا خز سمور، حتی وقتی تن زن‌های دیگر است، هیجان‌زده‌تان می‌کند؟» ــ شایسته پوشیدن این رنگ جسورانه محسوب می‌شدند.

وقتی Charlie در سال ۱۹۷۳ عرضه شد، روسون به سال‌های پایانی زندگی‌اش نزدیک می‌شد، اما هنوز هم می‌خواست یک قدم از رقبایش جلوتر باشد؛ و طبیعی بود که این بار اسم خودش را پای یک عطر بگذارد. او همیشه در پیش‌بینی اینکه مشتری‌ها بعد از این چه چیزی خواهند خواست، مهارت داشت؛ از لاک ناخن و رژلب‌های هماهنگ گرفته تا پودرهای معطر صورت که با حال‌وهوایی نوستالژیک، یادآور بنفشه‌های پارمای محبوب اواخر قرن نوزدهم بودند.

وقتی نوبت به ساخت معروف‌ترین عطرش رسید، چارلز و تیمش نسلی تازه از زنان جوان و پرانرژی را پیش روی خود می‌دیدند؛ زنانی که بله، عطر می‌خواستند، اما حاضر نبودند حقوق یک هفته‌شان را پای یک شیشه عطر خرج کنند. Charlie عطری گل‌فام و آلدهیدی بود که می‌توانست جایگزینی کاملاً قابل‌قبول برای عطرهایی مثل Chanel N°5 باشد، آن هم با کسری از قیمت آن‌ها. ارزان و سرخوش بود؛ درست مثل یک شلوار پاچه‌گشاد براق که می‌پوشیدید و راهی دیسکو می‌شدید، جایی که همه مشغول تقلید حرکات رقص فیلم Saturday Night Fever بودند. Charlie بدون هیچ خجالتی عطری عامه‌پسند و بازارگسترده بود؛ با همان حال‌وهوای شیرین و کمی «پنیرکی» و اغراق‌آمیز دوست‌داشتنی که از موسیقی Bee Gees سراغ داریم.

رولون در تبلیغات Charlie برای تأکید بر قیمت مناسب آن، مستقیماً با مخاطب و با ضمیر «تو» حرف می‌زد؛ انگار دو نفر در یک گفت‌وگوی صمیمی و خصوصی نشسته‌اند. شاید اینجا چند تأثیر فرهنگی با هم قاطی شده باشد، اما تقریباً انگار صدای خود عطر Charlie همان صدای چارلیِ فرشتگان چارلی بود. تبلیغ با حرف‌های نرم و اطمینان‌بخش، دختران تازه‌متولدشده‌ی «Charlie girl» را مورد تعریف و تمجید قرار می‌داد و به آرزوهایشان دست می‌گذاشت: «تو از زندگی بیشتر می‌خواهی، از عشق بیشتر می‌خواهی، از خودت بیشتر می‌خواهی.» بعد هم پیشنهاد می‌کرد که Charlie آمده تا با «بوی فوق‌العاده جذاب و جوانانه‌اش» به آن‌ها کمک کند. البته این صمیمیت بیش‌ازحد دوستانه، از نگاه امروز احتمالاً کمی تحقیرآمیز و از بالا به پایین به نظر می‌رسد.

رولون برای حضور در یک تبلیغ تلویزیونی جدید، بازیگر Shelley Hack را هم به خدمت گرفت. این تبلیغ نمونه‌ای درخشان از تدوین یکپارچه و بی‌نقص بود. دوربین شلی را دنبال می‌کند که با لباس ساتن یک‌تکه‌اش، کاملاً مشخص است Charlie را روی گردنش اسپری می‌کند ــ البته بیشتر عطر روی گونه‌اش می‌رود و نزدیک است داخل چشمش هم برود! ــ بعد از ماشین صورتی‌رنگش پیاده می‌شود و با حرکتی عجیب که ترکیبی از قدم‌زدن و چرخیدن است، وارد یک کافه یا بار کوکتل می‌شود.

آن‌جا همچنان به چرخیدن ادامه می‌دهد و مرتب موهایش را تکان می‌دهد تا یادمان نرود که عطر دائماً در حال پخش شدن از اطراف اوست. این صحنه آن‌قدر معروف شد که بعدها در Donny & Marie Show هم دستمایه شوخی قرار گرفت؛ جایی که بدل ناشیِ شخصیت Charlie در ماشین گیر می‌کند، شلوارش پاره می‌شود و یک میز را هم واژگون می‌کند.

موسیقی همراه تبلیغ، ساخته موسیقی‌دان کاباره، Bobby Short، به‌اندازه تیتراژ سریال‌های The Waltons و Little House on the Prairie سمج و ماندگار بود. وارد مغزتان می‌شد و بیرون نمی‌آمد؛ تا اینکه دفعه بعد که برای خرید به داروخانه می‌رفتید، در کنار جوراب‌شلواری و رنگ مو، یک شیشه Charlie هم داخل سبد خریدتان می‌انداختید.

Charlie شبیه Mateus Rosé بود؛ همان نوشیدنی صورتی‌رنگی که در همان دهه کمک کرد نوشیدنی از یک کالای نسبتاً لوکس و خاص به چیزی عمومی‌تر و در دسترس‌تر تبدیل شود و امروزه هم گاهی با حالتی شبیه یک «لذت گناه‌آلود» به آن نگاه می‌شود. Charlie هم هنوز برای کسانی که دنبالش بگردند وجود دارد؛ آماده است به محض اینکه درش را باز کنید، دوباره با یک چرخش رویایی به همان روزهای گذشته برگردد.

بوی خوبی داره به نظرم شبیه انجل شلیسر هست با پخش بو و ماندگاری خیلی خیلی خیلی کمتر
به نظرم نمیارزه ، پخش بو و ماندگاری در حد صفره،
گرین تی هم امتحان کردم اونم همینطوره

ینی همچین ک من واسه اولین بار گرفتم این همه نظرات منفی دیدم 😅 البته هنوز به دستم نرسیده

درود و سپاس میثم جان ‌. حتما تست میکنم

تابستون امسال هروقت میخواستم یه عطر خنک سرحال کن بی آزار بزنم میرفتم سراغش.
از اون دست رایحه هاست که شفاف و زلاله. من ازش بوی برگاموت و نارگیل میگیرم و بقیه نت هاش رو متوجه نمیشم.
با نظر دوستان هم موافقم، نارگیلش شفاف و تازه س و حس کرمی و گرم نداره.
ماندگاریش ولی خیلی زیاد نیست. من 2،3 ساعت یکبار تجدیدش میکردم که البته با توجه به قیمتش، مسئله ی دور از انتظاری نیست.

اولین بار این کارو تو سفورا دبی مال تست کردم .
فوق العاده بود برام .
چرا ؟
چون فضای انجلزشیر رو داشت + مرکباتی شدن و خنک شدن .

یادمه از سفر که برگشتم گفتم یه save ریز میکنم و باتلشو میگیرم ...


پریروز دکانت 10 میل این کارو خریدم :))


به عنوان اولین دکانت عمرم و به فروشنده گفتم : آقا بدون این اولین دکانت عمرمه! یه لبخند زد.
متأسفانه شرایط باعث شده برم سراغ دکانت ولی خب خوشحالم اولین دکانتم سندش به نام On The Rocks خورد.

به نظرم اگه انجلزشیر رو دارین ، نیازی نیست برین سراغ خرید این کار مگه این که خیلی مرکباتی پسند باشید.

خیلی ممنونم.
اتفاقا گوچی گیلیتی ابسولوت جزو سیوینگ هامه. با توجه به نت هاش و نظرات دوست دارم امتحانش کنم.
و خوشبختانه مشکلی هم با نت رز ندارم. از اکثر عطرهایی که رز داشتن حس گلابگون یا حرم نمیگیرم.
موافقم باهاتون مون پاریس دخترونه و شاده. اتفاقا دیشب دوباره داشتم بوش میکردم و حس کردم شاید برای سن زیر30 مناسبتر باشه. بربری هر هم برام قشنگه ولی بخاطر همه گیری و هایپ شدنش خیلی دوست ندارم برم سراغش.
خیلی متشکرم از وقتی که گذاشتین.

واقعیتی که راجب این عطر وجود داره اینکه بدون تعارف بهترینه

الان ۲۴ سالشه :)

درود بر شما خسته نباشید
فلنکر Baiser Volé، لطافه فخار رز، روبرتو کابوچی لیلی، بایردو کاسابلانکا لیلی و کازاموراتی گرن بالو پیشنهاد های من هستن

سلام دمور لوکس خیلی شبیه قیمتش حدود 4 تومن ایناست

پیاممو درست نخوندید عزیز
عرض کردم که مشابه هاش اینجوری هستن

سلام وقت بخیر
ناکسوس بدون رقیبه به خصوص این بالانس در شیرینی عسل گونه اش.
میتونید از برند فرنچ اونیو، fierte luna رو تهیه کنید. ارزش خرید بالایی داره اگر ناکسوس رو میپسندید.

کاری غیرحرفه ای و یکی از کارهای نه چندان خاص و پیچیده از کیلیان
با توجه به نت های بیشتری که نسبت به نسخه قبلیش داره اما رایحه غالب کار بوی یاس هست.
رایحه یاس هم در این کار پودری و بسیار شبیه به سبک بوی یاس در رفلکشن45 و هم چنین گرلن یاسمین گرندفلورام هست که من به شخصه اصلا از این،سبک یاس خوشم نمیاد و یک حس رایحه تکراری و قدیمی برام داره،
این کار کیلیان هم مانند تعداد محدودی از کاراش ارزش تست نداره، اما اگر خواستید سبک رایحه گرلن یاسمین به دلیل قیمت گرونی که داره دستتون بیاد اینو میتونین تست کنید به جای اون.
پیروز و سربلند باشیم.

درود،نسخه های جدید این جوری شده نسخه های اولیه بچ کد2023 فوق العاده بود این عطر، بوی لذت بخش وایب ادامسی پرفورمنس بسیار غنی و عالی
نسخه های جدید کم رمق و ابکی شده و به قول خود شماهم نت نعنا اصن انگار وجود نداره، نابود کردن این شاهکارو

دورود بر همه دوستان ...وقتی اسم استاد دوشافو وسط هست باید ایستاده ادای احترام کرد...با یک شاهکار هنری و عرفانی روبه رو هستیم .کاری که بسیار پیچیده و حرفه ایی طراحی شده ..باز هم به عنوان عضو کوچک دنیای روایح اول باید بگم برای اینکه از کارهای آمواج لذت ببرید باید چند سال از برندهای مختلف استفاده کنید بعد سمت آمواج بیاید ...این کار برای دوستانی که مشام حرفه ایی دارند بسیار پیشنهاد میشه .

در پاسخ به سیل منتقدان این عطر با احترام و حفظ عفت کلام نها یه چیز می‌تونم بگم سلام جنابان فراستی حالتون چطوره؟ روزتون بخیر...🥲☃️

چرا وقتی یه عطر و بعضی ازین بلاگرا تست نمیکنن میان با یه ژست مملو از اعتماد به نفس راجع بش حرف میزنن؟!؟!
من اگه بخوام یه جایگزین عالی برای والایا انتخاب کنم اگزیستنس…
این گفته یکی از همون بلاگراست
گفته بود اگ این عطر و بزنید انگار حریری از تمیزی و ب آغوش میکشید سبک تمیز حال خوب کن
این عطر و من به هوای این تعاریف تست کردم و چشم تون روز بد نبینه
وحشتناک بود
سردرد شدم
از گایدنس بدتر بود
و سنگین لیچ انقد بد بود که حتی به این حد که سعی کنم نت ها شو بفهمم و .. نرسید فقط خواستم ازش عبور کنم
شرقی گلی به سبک امواج دیگه تا آخرش و خودتون بخونید!!!!!

انقدر آماتور کار کرده سازنده این عطر انقدر سنگین گرم شیرین بدون رعایت اعتدال در روایح بدون هیچ بالانسی حجم عظیمی از شیرینی یه کم ادویه ای تحویل تون میده که یاد یه اسانس مترویی میوفتید ازونا که میگن بزنید پخش و موندگاریش بی نظیره
اکی اما پخش و موندگاری به چه قیمت؟
دارم به این نتیجه میرسم دیگه کم میشه عطری رو به عنوان اثر هنری پیدا کنم بیش ترشون زمخت و … و با پخش و موندگاری وحشتناک ازون ورم عطرایی که خب خیلی خوب کار شدن رایحه شیک و ریچی دارن اکثرا آبکی شدن
حالا مثلا بخوام یه مثال بزنم از یه عطر گرم یه کم شیرین که به وضووووح تغییر نت و احساس میکنید و دعوتتون میکنه به یه سفر هیجان انگیز که اگه باهاش هم قدم بشید غرق لذت میشید از بالانس روایح و واقعا اثر هنری میتونم بهش بگم و از قضا پخش و موندگاریش عالیه باربری هر اینتنس هست … خلاصه قدیما از هر ده تا عطر هشت تا شو میپسندیدم الان شاید یکی یا دوتا!

انجل نوا موگلر
که خیلی رزبری چوبی قشنگیه، پخش و ماندگاریش هم عالیه برای فصل سرد.
گوچی گیلتی ابسولوت
این بری-رز-چوبی هست که بازم مناسب فصل سرده و پخشش خوبه. البته توصیه تست قبل از خرید باتل رو دارم چون مواردی بودن که رزش براشون گلابگون حس شده.
سو اسکندل از ژان پل گوتیه
که رزبری مریمی هست، و اولش بمب رزبریه بعد حالت کرمی به خودش میگیره به خاطر مریم. اینم از بین اسکندل‌ها سلیقه‌ی من بود.

تو همون فضای انجل نوا، فلامنکو از رامون مونگال هم هست که سبکتره و برای فصل گرمترم مناسبه.

در کل این عطرایی که گفتم بری محور هستند ولی یه کم خانومانه ترن، مون پاریس خیلی شاد و دخترونه‌ست. بربری هِر هم خوبه ولی به شادیه مون پاریس نیست. و چون DNA باکارات روژرو داره با توجه به فراگیر شدن باکارات من خودم الان دوست ندارم استفاده‌ش کنم.

مون بلان بلک مایسترستاک عطر چوبی دارک و خاصیه.

متاسفانه نت های کار کاملا ناقص ذکر شده اما چیزی که من حس میکنم شروع کار یه رایحه چوبی_عودی و کمی فلفلی هست که در ترکیب با اینسنس تم اصلی کار رو تشکیل میده.
این رایحه چوبی تا حدی چند وجهیه و از جهاتی شباهت به بعضی انواع عود( مثلا عود در تام فورد عود وود) داره اما رگه هایی از اکیگالا وود هم توش حس میشه البته به شکل خفیف و غیر دارویی.

به مرور وجه اینسنسی_ فلفلی کار کمرنگ تر میشه و یه رایحه عودی و جوهری_ وتیوری وشاید پاپیروسی بولد میشه .این بخش از کار هم تا حدی اشناست و از بنتلی ابسلوت تا بعضی کارای کام دگغسونز مثل بلک رو به یاد میاره اما بیش از همه برای من شباهت به کارولینا هررا ترو عود پیدا میکنه که اون هم کار همین عطار هست.

ظاهرا این عطر از یه لاین خاص خودکارهای لوکس مون بلان (مایسترستاک) ایده گرفته.عطر شیک و خوبیه و بالانس خوبی داره و بازخوردهای خوبی هم به همراه داره.هرچند اونقدرها هم فضای جدیدی خلق نمیکنه اما ایراد خاصی هم بهش وارد نیست بجز قیمت بالا که البته اون هم با نرخ دلار امروز قابل توجیهه.

پرفورمنس کار بسیار خوبه و مناسب تیپ رسمی و فصول سرد هست.

از نظر من حقیر عطر بسیار خوشبوییه و بسیار خاص برای من ...
البته تو تشخیص نت ماهر نیستم اما ترنج و لامی رو کامل حس کردم و اینکه تغییر نت رو با گذر زمان احساس نکردم .
ترشی اولیه این عطر بسیار برای من زیبا و خاص هست . هر ادکلن بازی یه دونه دیور هوم ۲۰۲۰ (نقره ای) باید داشته باشه 😁❤️.
خوب باشید 🌹

یک رایحه فوق‌العاده
حیرت انگیز
متاسفانه موندگاریش به نسبت کمه الیته همینم خوبه به نوعی

سلام و درود دوست عزیز
برند دیور اکثر اسانس هاشو که الان تحت زیر مجموعه کمپانی لویی ویتون lvmh هستش تهیه میکنه و در ساخت عطرهاش به کار میبره یعنی دیور در عطر سازی زیر مجموعه لویی ویتون هستش ولی در مقابل خود لویی ویتون قیمتش دیزاینری ، در مورد اسانس های نت‌های استفاده شده هم با وجود ساده بودن عطر کیفیت رایحه خیلی بالای داره ، پیشنهادم خرید و تست نسخه 2022 این عطر هستش که هر چند ماندگاری کمی داره ، اگر این عطر رو خود برند لویی ویتون عرضه می‌کرد قیمت بالاتری هم داشت اگه از برند اکوا دی پارما بود دو برابر قیمت داشت البته همین الان هم مشابه رایحه این عطر از این برند قیمت بالاتری داره .
اما اگه دنبال رایحه ترنج و مشک تمیز هستید سایر عطرهای برندهای دیزاینری با قیمت پایین تر رو انتخاب کنید ، این عطر فقط یک برداشت از کیفیت بالای این سبک از رایحه است .

عطر بسیار خوشبو پربازخورد.نعناع بسیار ضعیفه توش و ابدا حس ادامس نعنایی یا خمیردندون نمیده من نمیدونم دوستان چطور چنین وایبی ازش گرفتن و خودم تا حدی بوی هل ازش میگیرم و باقی روایحی که قابل تفکیک نیست برام

از کارای جان واواتوس
آرتسیان
آرسیتان بلک
دارم ریبا رایدل
آرستیسال پور
خود همین جان واواتوس رو داشتم
باید بگم به لحاظ رایحه برای بنده همشون بسیار خاص و خوشبو هستن همشون . خصوصا آرتیسان و آرتیسان بلک . به نظرم از خرید برند جان واواتوس پشیمان نخواهید شد . خوب باشید 🌹

بله

یک عطر تنباکویی آلبالویی خیلی جذاب که به نظر و سلیقه من میتونه به جذابیت‌های آقایون در فصل‌های سرد سال خیلی خیلی بیافزاید! شبیه به عطر رد توباکو از مانسرا هست،اگر بخواین فضای کلی کار رو تجسم کنید، اما انگار ورژن خیلی با ظرافت تر و پالایش یافته تر و جذاب تر اون کار باشه و چیزهایی که در مانسرا آزارنده ست رو نداره. در کل اغلب عطرهای استرانگر ویت یو مردانه از نظر من بسیار جذاب هستند.

به نظر من یک آکورد استوایی اغراق‌آمیز داره که بویی شبیه به قلیون میوه ای ایجاد میکنه و باعث میشه که مورد علاقه من نباشه. شاید اگر این بو حذف میشد عطر جالبی میشد.

به نظرم اگر بجای انجلینا جولی ، از ناتالی پورتمن یا کیرا نایتلی برای معرفی این عطر استفاده میشد ، هماهنگی بیشتری بین کرکترِ چهره ی تبلیغاتی و ماهیتِ رایحه شکل میگرفت و فضای آرام و رمانتیک و کلاسیک مدرنِ این عطر ، برای مخاطب ملموس تر بود.
و اما در خصوص رایحه ؛ در ابتدای تست ممکنه تصور کنید با یک عطر آشنا، بدور از پیچیدگی و تکراریِ وانیلی لوندری روبرو هستید. اما این عطر در عین سادگی تاچ خاصی داره که اونو از هم ردیفان خودش متمایز میکنه! شروع کار با حضور لوندر کمی تیز و شارپ به نظر میرسه و حس مواد شوینده و شامپویی داره ، ولی به سرعت وانیل غالب میشه ، تیزی لوندر رو میگیره و با حضورش گرما و نرما میبخشه. وانیل در این عطر خامه ای ، لطیف، با شیرینی تعدیل شده ست.
در ادامه با اضافه شدن روایح پودری و چوب ، عطر به زیباترین حالت خودش میرسه و دی ان ای مخصوص عطرهای گرلن رو در همین قسمت میشه دید !
بعد از خشک شدن روی پوست من کمی شبیه به بوی پنکک و بوی صورت عروسک های خوشبو و عطریه ، که خیلی برام دلچسبه! اگر کسی از من بخواد عطری معرفی کنم که در بیشتر موقعیت ها خوش پوش و کارآمد باشه مون گرلن ادوپرفیوم یکی از پیشنهادات من خواهد بود!به خصوص برای قرار عاشقانه ، چون رایحه ای دعوت کننده و سرشار از انرژی زنانه داره.عطری ست که به شامه ی عامه ی مردم خوشبوست و به قولی همه پسنده! شخصا از این عطر بازخوردهای زیادی گرفتم به خصوص از طرف اقایان!ماندگاری و پراکندگی رایحه خوب و راضی کننده ست، البته من زمانی که تازه لانچ شده بود خریداری کردم و درباره عملکرد نسخه های جدید اطلاعی ندارم.حتما دوباره تمدیدش میکنم.

دکانتی از عطر Gentleman givenchy reserve privee رو بابت علاقه‌ی شدیدم به نت زنبق تهیه کردم و چندین روزه که دارم تستش میکنم . منتهی بیشتر از اینکه برای من یه کار زنبقی باشه یه عطر بوزی (Boozy) بود و رایحه یه آبجوی بسیار با کیفیت رو میده . در گذشته از هر چوبی برای خمره سازی استفاده نمی کردن و بیشتر رایج بوده از چوب درخت بلوط (oak) بشکه های چوبی رو تهیه می کردن (درخت بلوط ذاتاً به طوری طبیعی آب بندی شده ست) و جداره داخلی خمره ها رو هم که با آبجو در تماس بوده حرارت میدادن تا نوشیدنی طعم چوب خیس و مرطوب نگیره و علاوه بر اون این حرارت دادن باعث میشده سلولزی (نوعی قند که توی ساختار گیاهان وجود داره) که توی چوب بلوط هست به آبجو اضافه بشه و یه قند طبیعی به آبجو افزوده می شده ، صدالبته که به طور تجربی به این موضوع پی برده بودن . یه عطر بوزی مثل Angles share by killan از نت Oak که دقیقا تداعی کننده همین خمره های چوب بلوط هستند در کنار نت کنیاک (cognac) استفاده کرده تا اون فضای بوزی و الکلی رو واقع گرایانه تر کنه . اما تو این فلنکر از ژیوانشی جنتلمن از نت شاه بلوط (Chestnut) به جای چوب بلوط (oak) استفاده شده و باعث شده که عطر یه آکورد آجیلی (nutty) داشته باشه تا یه آکورد چوبی (woody) و این همه چیز رو عوض میکنه . اون ویسکی حالا به جای اینکه بوی تلخ و واقع گرایانه آبجو رو بده بوی شیرین و کلوچه مانندی میده که کاملا وایب عطرهای گورمند (Gourmand) رو داره ، حتی یه بار بهم گفتن چرا بوی کلوچه پچ پچ میدی 😵‍💫 . اما در کل عطری هست که گرمی آبجو بسیار توش حضور پررنگی داره و واقعا دوست داشتنیه . نکته‌ی مهمی که وجود داره اینه اصلا به عنوان جایگزین Dior homme intense روش حساب باز نکنید به نظر من اصلا شبیه نیستن و صرفا یه نت زنبق مشترک دارن و بس . بابت اون آکورد آجیلی هم به نظرم برای کافه گردی های زمستون میتونه مناسب باشه . در کل خوبه فقط کاش به عنوان مشابه دیور هوم اینتنس هایپ نمی شد چون ناخودآگاه باعث میشه این عطر رو تو موضع مقایسه با اون شاهکار بزارم و صدالبته که در برابر اون عطر ، بازنده از این مقایسه بیرون میاد .

استاد میشه بفرمایید که چقدر شبیه وان من شو هستن این عطر

نظر دادن در مورد این عطر برام سخته. چرا که قیمتش نسبتا مناسبه، پخش و ماندگاریش عالیه. تنپوش راحتی داره و از اون عطرهای کاربردی هست نه اینکه یک گوشه بمونه و منتظر فرصت برای استفاده باشه. در حالی که اکستریت هست لیفت خوبی داره و اون حالت چسبندگی به پوست رو نداره. خوش بو هست و در کل به نظرم سازنده وقت زیادی صرف ساختش کرده برای همین کاملا لطیفه. (البته تند و تیزه و منظورم از لطیف well rounded هستش نه اینکه حس صابونی داشته باشه)
عطر چهار فصلیه البته نه برای مناطق گرمسیر. پخش بوش انقدری هست که اطرافیان متوجهش بشن ولی اونقدری نیست که دورشون کنه، و راحت یک نصف روز رو دوام میاره.
اما (میرسیم به مشکلش) یک بویی داره که نمیتونم بگم چیه ولی حس عطرهای لیتری رو داره. البته حس عطرهای باربرشاپی رو به هیچ عنوان نداره.
برسم به نمره دهی: به نظرم این عطر ۸.۵ براش عدد خوبی هست. از همه لحاظ عطر خوبیه ولی نه یونیکه و نه لاکچری. بیشتر مثل این میمونه که یک عطر قدیمی رو آوردن و با صرف زمان مشکلاتش رو حل کردن، به روزش کردن و خروجی یک عطر خوب شده.
در نهایت این رو بگم: درسته عطر خوبیه ولی برای خیلی ها مناسب نیست. درسته همه از بوش خوششون میاد ولی همه دوست ندارن بزننش، به شخصه درسته از بوش خوشم میاد ولی هنوز حال نکردم بزنمش مگر موردی. به نظرم اول برای فروشنده ها ساخته شده که بزنن و علاوه بر خودشون مغازه هم بوی عطر رو بگیره یا برای افرادی که سیگار مصرف میکنن و میخوان با عطر بوش رو کاور کنن. البته برای قشر جوان که میخوان عطر بولدی هم داشته باشن میتونه انتخاب خوبی باشه.

کدوم نسخشو گرفتی ۱۵۰میل یا ۲۰۰میل ؟