Dior - Midnight Poison EDP

اولین باری که با این پری دریایی آشنا شدم موقعی بود که داشتم آرایش میکردم. رفته بودم خونه دوستم تا اونجا باهم آماده بشیم برای تولد یکی از دوست های مشترکمون و جلوی اتاق مامانش داشتیم حاضر میشدیم که یهو این پری رو دیدم و وقتی از دوستم اجازه گرفتم که بهش دست برنم گفت ماله مامانشه و تموم شده و مامانش انقدر عاشق این عطره که 3 ساله شیشه اشو نگه داشته و همیشه وقتی دلتنگ میشه میاد بو میکنتش(ای خودا)🥹
از اونجایی که عطر خالی بود من فقط روایح اولشو تونستم بو کنم و؟ رقص باهاش افسانه ای و تلخ بود چرا که نتونستم کامل بشناسمش
من این عطر رو یه پری دریایی میدونم چون... رمانتیکه ولی شیرین نیست، تاریکه ولی خشن نیست، زنانه هست ولی معصوم نیست
وقتی رفتم تیتراژ معرفیش هم از یوتیوب دیدم بیشتر به این نظرم پی بردم. به نظرم پری دریایی ها این بو رو میدن و جالبه که سرنوشت و فلسفش هم از نظرم شبیه پری دریایی هاست. تصور کن انقدر خوب و راحت بخاطر زیبایی و حالتی که میدی بقیه رو بتونی اغوا و عاشق کنی اما کم کم دور شی و دور شی و به جایی برسی که تبدیل بشی به یه افسانه زیبا، خطرناک، مرموز. اینکه دیگه تولید نمیشه خیلی ناراحت کننده هست چون من واقعا دوست داشتم با این عطر تماما برقصم اما... به نظرم همین تولید نشدنش باعث شد برام رازآلود و به یاد ماندنی بشه🧜‍♀🪷
تنها ناراحتیم اینکه ای کاش یه پلی لیست siren موقع نگاه کردن و بو کردنش داشتم و گوش میکردم تا قشنگ حسش کنم
کامل باهاش همراه نشدم که ببینم از هیپنوتیک پویزن برام قشنگ تره یا نه اما... شیشه اش 100000 و بینهایت قشنگتر و اغواگرایانه تر از اونه
خانوم اغواگری که تو باشه پری دریایی خوشگلم💙

بعضی رایحه‌ها انگار قبل از اینکه ما انتخابشون کنیم، خودشون ما رو پیدا می‌کنن. یه حس درونی ما رو به سمتشون می‌کشه؛ انگار یه جایی توی حافظه‌ی ژنتیکی یا ناخودآگاهمون از قبل باهاشون آشنا بودیم، بدون اینکه بدونیم چرا این‌قدر عمیق جذبشون می‌شیم.
میدنایت پویزن برای من یکی از همون عطرهاست. فقط یه رایحه نیست؛ یه حس و یه شخصیت داره، چیزی که نمی‌شه فقط با چند تا نت توضیحش داد. جذابیتش برای من دقیقاً توی همین خاص بودنشه؛ رایحه‌ای نیست که معمولی یا قابل پیش‌بینی باشه.
یه حس مرموز، عمیق و زنونه داره؛ مثل زنی که توی سکوت خودش قدرت داره، لازم نیست چیزی رو ثابت کنه و جذابیتش از همون اعتمادبه‌نفس و حضور خاصشه. یه جور راز پنهون توی وجودشه که باعث می‌شه راحت فراموش نشه.
کاریزمای این عطر باعث می‌شه فقط یه رایحه‌ی خوشبو نباشه؛ انگار یه هویت و یه حس متفاوت پشتش پنهون شده. میدنایت تصویری از جذابیت، رازآلودگی و خاص بودنه.

با بو کردن این رایحه یاد ترانه زنده‌یاد عارف میوفتم:

هر عشقی می‌میرد،خاموشی می‌گیرد،عشق تو،نمی‌میرد
باور کن بعد از تو،دیگری در قلبم جایت را نمی‌گیرد....

با اینکه جز عطرهای مورد علاقم نبود و خودم نداشتمش اما تاثیر بلندمدتی روم گذاشت و کمترین عطری پیدا می‌شه که نداشته باشمش اما با این وضوح رایحش رو توی ذهنم مرور کنم
دقیقا مثل آدمایی که یکبار می‌بینی،چندان هم علاقه‌مند نمی‌شی اما احتمالا بخاطر انرژی و فرکانس بالاشون تا آخر عمر توی ذهنت با جزئیات می‌مونن و چه بسا ممکنه یه آدم رو بطور مستمر و دوره‌ای ببینی ولی بعدا اسمش هم به زور یادت بیاد،چه برسه چهره و جزئیاتش
جز این ترانه که با هر بار،هرکجا که باشم با پخش شدنش،رایحه این عطر توی ذهنم تکرار می‌شه
چند وقت‌پیش کارکتر یه سریال رو دیدم که مجدد یاد این عطر افتادم و سعی کردم ادبی‌تر و تاثیر گذارتر سناریو سمِ نیمه‌شب رو بگم:

زنی زیبا با چشمانی دریایی و مسحورکننده
زنی که ناخواسته به نفر سوم یک رابطه تبدیل شد،اما در ادامه، آگاهانه و به تعبیر خودش، برای یافتن و تثبیت جایگاهش در قلب مرد جنگید،تلاشی که آن را نه خیانت،بلکه نوعی عدالت در حق خودش می‌دانست
این رابطه حتی در آغاز نیز یک مثلث عشقی کلیشه‌ای و قابل پیش‌بینی هم نبود
مرد، تحت فشار خانواده و ملاحظات خویشاوندی،ناچار بود زنی را که عاشقانه با او ازدواج کرده بود ترک کند و به سرنوشتی تن دهد که دیگران برایش رقم زده بودند
او باید با دختری ازدواج می‌کرد که در نگاهش،جز زیبایی، چیزی برای عرضه نداشت،دختری روستایی که از نظر شخصیت و جهان‌بینی، فرسنگ‌ها با او فاصله داشت
مرد،پزشکی فرهیخته،مغرور و کاملا فهمیم و آگاه بود،کسی که با نگاهی آمیخته به تکبر و تحقیر به دختر می‌نگریست
شکاف میان آن‌ها چنان عمیق بود که حتی زیبایی خیره‌کننده دختر نیز نمی‌توانست خلا میانشان را پر کند.
او به همسر محبوبش وعده بازگشت می‌دهد
قول می‌دهد که به محض حل شدن مشکلات خانوادگی،نزد او بازگردد و در این مدت وفادار بماند
اما زندگی، مسیر دیگری را برایشان تدارک دیده بود...
به مرور و آهسته،همه‌چیز تغییر می‌کند
نیمه‌شبی،در برابر چشمان زنی که دوستش داشت،به آغوش سمی دختر پناه می‌برد،آغوشی که قرار بود موقت باشد،اما کم‌کم به اسارتی شیرین و زهرآلود در نیمه‌شب تبدیل می‌شود
مرد در نبرد با احساساتش شکست می‌خورد و اسیر عشقی می‌شود که هر روز عطش خواستن را در او شعله‌ورتر می‌کند
در همین مسیر، شخصیت دختر نیز به تدریج از سیاهی فاصله می‌گیرد
روایت، لایه‌های تازه‌ای از وجود او را آشکار می‌کند و تصویر منفور نفر سوم رابطه را در ذهن مخاطب کمرنگ‌تر می‌کند
او دیگر صرفا یک مزاحم نیست،انسانی است با عشق،رنج،آرزو و حق انتخاب
و برخلاف آنچه معادلات اخلاقی،عرف داستان‌ها یا حتی آنچه امروز کارما گفته می‌شود انتظار دارند، آتش این عشق خاموش نمی‌شود
نه زمان آن را فرسوده می‌کند، نه عذاب وجدان و نه مجازات سرنوشت
این عشق تا ابد زنده می‌ماند...
سوزان، شعله‌ور و شکست‌ناپذیر
دقیقا متن ترانه همین‌جا تکرار می‌شود
هر عشقی می‌میرد، خاموشی می‌گیرد،عشق تو نمی‌میرد...

برگردیم به دنیای واقعی و همون لحن خودمونی
میدنایت پویزن دقیقا رایحه‌ای تاریک،مرموز و ممنوعه‌ای داره که ممکنه اوایل شامه رو پس بزنه یا این حس رو به مخاطب بده:
چقدر دامینیت و غالبه،چقدر مردونست یا تنده امـــا
وقتی از کلیشه تعریف‌شده"روایح شیرین،لطیف و وانیلی برای زنان"فاصله بگیره،جوری ارتباط می‌گیره با این رایحه و دلبسته می‌شه که تا آخر عمر یادش نمی‌ره و جایگزینی هم براش پیدا نمی‌کنه
این عطر برخلاف هیپنوتیک پویزنه
هیپنوتیک پویزن دقیقا کارکتر همون زن متناسب و عاقل،شیرین و درعین حال لطیفی هست که توی نگاه اول دل هر کسی رو می‌بره و با شیرین‌زبونی خیلی زود خودشو توی دل آدما جا می‌کنه اما میدنایت پویزن همون دختر یا شخص‌سومی هست که توی نگاه اول ممکنه منفور،برخلاف عرف و منطق،سمی و اشتباه قضاوت بشه اما وقتی گرفتارش بشی،اونقدر وابسته می‌شی که راهی برای برگشت نداری و هیچ قانون و منطقی نمی‌تونه متقاعدت کنه...

سپاس از نگاه ارزشمندتان

افسانه ی زهرآگین! اولین بار که خریدمش یه پاف روی شالگردنم زدم. اولش خیلی خوشم اومد اما وقتی که فرداش شال رو پوشیدم و رفتم بیرون، حس کردم شاید برای بقیه بوش شدید و تلخ باشه و باز خورد بد بگیرم. خلاصه گذاشتمش روی طبقه خاک خورد تا پاییز سال بعدش، در کمال تعجب وقتی روی مچ دستم اسپری کردم دیگه بنظرم تلخ نبود...بلکه یا شیرینی خاصی داشت که توی عطر های دیگه ندیده بودم، انگار گل تازه ای بود که با حاله ای از وانیل مخلوط با شکلات پوشیده شده بود. افسانه ی واقعی ✨💙

این عطر از خط Poison دیور یکی از عجیب‌ترین و خاص‌ترین اعضاشه یکی از بهترین عطرهای شرقی چوبیه. رایحه‌ای گرم، شرقی و دقیقاً مناسب شب و فصول سرده.احساسِ عمق، رمزآلودی، و زنانه‌گی قوی بهت می‌ده. 
ترکیب رایحه ی پچولی و رزش تو هیچکدوم از عطرای امروزی پیدا نمیشه .
نت‌های اولیه: ترنج و نارنگی ماندارین که روشن و کمی تیزه قبل از اینکه سنگینی و تاریکی عطر خودش رو نشون بده. 
نت میانی: گل رز — بیشترین نقش رو تو حس زنانه و مرموزِ عطر داره. 
نت پایه: پچولی، عنبر ، وانیل این‌ها «عمق و گرمی» رو می‌سازن که عطر رو شبانه و عمیق می کنه. 

شخصیت عطر: جذاب، آمیخته با گل رز و تاریکیِ چوبی
تداعی گر زن مرموز و اغواکننده هست . بعضی‌ها می‌گن این بو مثل «شب‌های تاریک سرد با رز تیره و پیچیده»‌ هست یه جور حس قدیمی، چشم‌گیر و اغواکننده. 
ماندگاری: معمولاً ۶–۸ ساعت یا بیشتر روی پوست و لباس می‌مونه حتی بعد از شستن لباس، رد بو ضعیفی ازش باقی می‌مونه. 
پخش بو: نسبتاً خوبه، یعنی تو فاصله‌ی چند قدم هم حس میشه، مخصوصاً اول کار. 

این عطر تاریک، شیرین و پیچیده هست، به‌طوری که وقتی می‌زنی حس می‌کنی “مثل جادوی سیاه” اطرافت رو می‌گیره. 

مناسب شب‌ها، مهمانی‌ها، قرارهای خاص – دقیقاً زمانی که می‌خوای حضورت پررنگ باشه.و فصول سرد (پاییز و زمستان) – ترکیب گرم و شیرینش بهترین حالت رو تو این هواها داره. 
اوایل اسپری ممکنه خیلی تیز یا سنگین جلوه کنه، نه نرم و لطیف. برای روزهای گرم و تابستانی مناسب نیست چون عطر سنگینیه . 
خلاصه عطر گرم و مخملی با تِم شرقی‑چوبی که برای شب، مراسم، و هوای سرد عالیه
ماندگاری و پخش قوی داره
دم دستی و سبک نیست ، و به محض اسپری و اوایل باز شدنش کمی تیز به‌نظر میاد.اگر دنبال یه بوی اغواگر، عمیق، مرموز و شب‌پسند هستین این یکی از اون گزینه‌هاییه که واقعاً می‌تونه تاثیر بذاره.
فقط حیف که دیگه تولید نمیشه🥲

دوست دخترم خیلی خوشش اومد خیلی بهش میاد ولی هرکسی نمیتونه بپوشتش اگر کاریزماش رو ندارید نپوشید نه این نه هیچ عطر دیگه ای با این کار هنر پشتش رو خراب میکنید

با اینکه گاهی بهم سردرد بدی میده ولی تو لیست موردعلاقه‌هام گذاشتمش. چرا؟ چون از اون نت رز سرد و آبی و جادوییش حتی با وجود اینکه زیاد هم ماندگار نیست نمیتونم بگذرم
به سختی اصلشو پیدا کردم و چیزی نیست که همیشه استفاده کنم ولی تو کیفیت و خاص بودنش واقعا حرفی نیست
مناسب روزهای سرد و ابری و استایل رسمی
باتل سرمه‌ای شیکش هم موردعلاقمه 💙🖤 کلا لاین پویزن دیور باتل های زیبا و خوشرنگی دارند

عطری بسیار نااااز و بی آزار و شیک و جذاب و همه پسند در حد یک شاااهکار، مناسب هما فصول همه سنین و همه جا، دریایی از پچولی که با طنازی با عناصر دیگر مخلوط شده، بسسسیار بی آزار برای برای محیط کار و .... خییلی شیک و لوند و دوست داشتنی، حتتتتی از کوکومادمازل عزیزم که اونهم ترکیب طنازی از پچولی رو داره هم یه کوچولو شاید بهتره، شاهکار سه عطار مشهور، از خرید در هر سنی و برای هر فصل و مکانی پشیمون نمیشوید، بوش شیک و دلبره و بی ازار

این کار رو هدیه دادم و نه خودم دوست داشتم ونه ایشون و فقط از اونجایی که الِ رو دوست داشت این رو خریدم.

سلام خدمت عطردوستان عزیزم
دیور میدنایت پویزن

نزدیک به ده دقیقه است که دارم فکر میکنم نمیدانم از‌کجا شروع‌ کنم، سه تا از نامدارترین عطاران دنیا کنار هم جمع شدند، سردرگم بودن من غیرطبیعی نیست!
راز آلود است، مرموز است، بطرز وحشتناکی جذاب است، آدم را مدهوش میکند، اگر بوییدم دیگر ادامه‌اش دست من نخواهد بود و مرا غرق در خویش خواهد کرد، غرق خواهد کرد...

مردی شیک پوش با استایل رسمی مشکی قرار است از طرف سازمان به ماموریت مهمی برود و ساعت لیمیتد در دستش خودنمایی میکند، مردی که شکست نمیخورد و با دقت تمام کارش را انجام میدهد، در هواپیما قرار است بانویی به او ملحق شود، لباسی یکدست و تیره بر تن دارد، آنقدر زیباست که این زیبایی‌ میتواند برایش مشکل ساز شود، در کلام محال است شکست بخورد، به جزئیات ماموریتشان میپردازند، صحبت هایشان رسمی است با چاشنی کنایه و مزاح.
مردیست که اگر وارد بازی شود با دست حریف بازی میکند نه با دست خود، پیاده میشوند و بعد از مدتی ماموریتشان را شروع خواهند کرد، به جایی میرسد که باید صمیمیت را بین خود نشان دهند، چهارساعت سپری میشود، چهار ساعتی که پر از استرس بوده، قرار است استراحت کوتاهی داشته باشند، وقتی به اتاق آن هتل مجلل میرسد بانو را نمیابد جز در حمام که با آن لباس های رسمی زیر دوش سرد نشسته و اشکهایش را قطره قطره به دست آب میدهد، مرد به کنارش مینشیند، هردویشان مانند گنجشگی که در آب افتاده خیس میشوند غافل از آنکه قرار است دقایقی دیگر به ادامه کارشان بپردازند، حالش را جویا میشود و مانند کودکی که تازه حرف زدن را یاد گرفته میگوید خون دستم بند نمی آید، [طفل هایمان اگر جایی زخمی شود یا درد بگیرد آنجارا میبوسیم]،

شیر آب را میبندد و سر اورا به آغوش میکشد تا سرمای‌ بدن اورا بگیرد، صمیمیتشان بیشتر شده است، آری همان دو نفری که هرکدام خودرا از یکی سرتر میپنداشت، مرد را در حین ماموریت مسموم میکنند و بیهوش میشود بانو جان اورا نجات میدهد، ماموریت را با خطر جانشان تمام میکنند،
آن مرد عاشق او شده است، عاشق شده اند...
بانو آن مرد را میشناسد، میداند کیست و چه کسی را بدست آورده، خصوصیات زندگی‌اش را میداند و اما مرد هیچ چیز دیگری جز عشق او نمیداند...
-سعی میکنم لغت بهتری از احساس پیدا کنم.
-[فکر کنم من زن پیچیده‌ای هستم...]

این عطر به شدت کمیاب است و‌‌ دیگر تولید نمیشود، 40میل آن اطراف 500 دلار قیمت دارد اما اگر با این اوصاف صاحب این عطر زیبا شدید قدرش را بدانید‌ که این سریال تکرار ندارد...

ممنونم که وقت گرانقدرتون به کلمات شکسته بنده دادید.
پایدار باشید.