GIVENCHY - Xeryus Rouge

برادر بزرگتر دانهیل دیزایز قرمز که بواسطه اینکه چندتا پیراهن از داداش بیشتر پاره کرده کاراکتر صبورتریه ولی همچنان گرم و مهربان
اکثرا با هر تیپی ست میشه ولی پیشنهادم شلوار کتان و پیراهن سفید رنگ هست چون رایحه این عطر برای من صلح آمیز و پیام آور دوستی و محبته

بوش خیلی گرمو تنده و فقطو فقط مخصوصا زمستون و پاییزه

یکی از عطرهای مردانه‌ی خاص دهه ۹۰ میلادی هست که همچنان یه جذابیت کلاسیک و نوستالژیک داره. این عطر یه ترکیب شرقی،ادویه‌ای گرم و اغواگر ارائه می‌ده که برای اون دوران خیلی پیشرو بوده و جلوتر از زمان خودش بوده.
شروع عطر با پرتقال و ترخون و کاکتوس کمی سبز، تازه و شیرین هست اما این تازگی مثل عطرهای مرکباتی سبک نیست بلکه یه حس غنی و جذاب داره. کاکتوس اینجا نقش جالبی بازی می‌کنه و یه حس آبدار و سبز خاص به عطر می‌ده که اونو از بقیه‌ی عطرهای گرم متمایز می‌کنه.
شروعش یه حس تند، ادویه‌ای و شیرین داره که ترکیب پرتقال، کاکتوس و ترخون یه تم سبز و تازه اما در عین حال گرم و ادویه‌ای بهش می‌ده.
با گذر زمان فلفل قرمز خودش رو نشون می‌ده که یه حالت جذاب، پرشور و کمی شرقی بهش می‌ده.عطر رو از یه شروع نسبتاً ملایم به یه قلب آتشین، ادویه‌ای و اغواگر تبدیل می‌کنه. ترکیب فلفل قرمز با سدر و شمعدانی باعث می‌شه رایحه هم تند و داغ باشه، هم کمی سبز و چوبی.
در انتها ترکیب چوب صندل، مشک و کهربا باعث می‌شه عطری گرم، اغواگر و خاص شکل بگیره که بیشتر برای شب و هوای سرد مناسبه.یه حس گرم، کمی دودی و تا حدی کرمی ایجاد می‌کنن. این قسمت باعث می‌شه عطر لطیف‌تر و جذاب‌تر بشه اما همچنان اون گرمای اغواگر رو حفظ کنه.
یه عطر ادویه‌ای، گرم و شرقی که حس مردانه و پرشور داره.
اون حالت اغواگر و شرقی مثل عطرهای عربی شیرین نداره بلکه یه گرمای خاص و منحصر‌به‌فرد توش هست.رایحه‌ای که می‌تونه نوستالژیک و کلاسیک باشه اما هنوز هم جذابیت خودش رو داره.
پخش بو،ماندگاری قابل قبولی داره.
(خوشبو باشیم)

خانم انیک مناردو رو یکبار در نمایشگاه عطر دوبی دیدم و موفق شدم با ایشون چند دقیقه هم راجع به آمواژ فیگمنت صحبت کنم.
همین برخورد باعث شد که راجع به ایشون مطالعه کنم و چیزی که باعث شگفتی من شد این بود که عطرهایی که ساختن بعد از 30 سال هنوز جز تم‌های عطر پرطرفدار محسوب میشن و قدیمی نشدند

Dior hypnotic poison

Bvlgari black

Armani acqua di gio

Armani attitude

اما بنظر بنده نبوغ خاصه این استاد عطرساز در عطری کمتر دیده شده و شنیده شده ظاهر شد
Givenchy xeryus rouge
با این عطر به طرز عجیبی هر زمانی که برخورد میکنید انگار با عطری مختص همین زمان حال حاضر رو به رو هستید
انگار برای حال الان تون ساخته شده
کاکتوس رگه دار که رقص کنان در کنار سدر و فلفل قرمز شما رو به وجد میاره
عطریست همزمان خنک و گرم و تند و این هم از عجایب این عطره بنظرم همین موضوع باعث شده با هرحال و حسی خوانا باشه و به دل بنشینه
پخش بوی متوسط رو به بالا و ماندگاری در حدود یکروز کامل که کاملا هم کافیه
شیشه عطر تا بحال سه بار تغییر شکل داده و من باتل خیلی قدیمی و باتل قدیمی‌ رو دارم و کیفیت دقیقا یکیست امیدوارم در مورد باتل بیرنگ جدید هم همین مساله صدق کنه

اولین باری که من یک باتل کامل از این عطر رو خریدم پاییز ۱۳۹۵ بود ، اون موقع قیمتی در حدود ۲۸۰ هزار تومن داشت ، از بطری قرمز خوشرنگش معلوم بود چقدر پر حرارت و جذابه ، خدای بازخورد بود و وقتی میپوشیدمش هرجا میرفتم اکثرا اسمش رو ازم میپرسیدن ، از قدرتش نگم که با وجود ادوتویلت بودنش قدرتی داشت شاید بیشتر از خیلی از پارفوم های الان ؛ گذشت تا پاییز ۱۴۰۳ ، گفتم به یاد ۸ سال پیش یک بار دیگه باتل کاملی از این عطر بخرم و دوباره از این شاهکار لذت ببرم اما با قیمتی حدود ۲۰ برابر اون موقع ؛ نسخه جدیدش بود با شیشه جدید ؛ و بعد از اولین استفاده چنان توی ذوقم خورد که دیگه ازش استفاده نکردم ! متاسفانه ریفرموله در تولیدات جدیدش چیزی از جذابیت و پرفورمنس در این عطر باقی نذاشته ... رایحه‌ش جدای از نرم تر و ملایم تر شدن به شدت سنتتیک و مصنوعی شده و ماندگاری و پخش بویی که دیگه هیچ حرفی برای گفتن نداره ، زریوس رژ عطری به شدت مردونه و سرشار از تستسترون بود که بنظر من رقیب نداشت ، اما توی تولیدات جدیدش شدیدا ناامید کننده شده با ارزش خرید بسیار پایین !
حتی اغراق نیست اگه بگم نسخه های جدید به لحاظ پرفورمنس و کیفیت درحد یک عطر شرکتی ۱ ، ۲ میلیونی هستن !
اگه از طرفداران این عطر هستید بچکد های قبل از ۲۰۲۰ رو پیدا کنید و ازش لذت ببرید چون بچکد های جدیدش دقیقا مثل دور ریختن پولتونه !

«منم کویر تشنه، تو موجِ دریاها باش

گدای بی‌‌پناه من، تو شاهِ قصه‌ها باش…»

این زمزمه‌ی خاطره‌انگیز استاد شماعی‌زاده، همیشه مرا به یاد آن عطرِ خاص می‌اندازد؛ عطری که روزگاری عاشقش بودم و حالا… وقتِ وداع با آن فرا رسیده است. دیگر جایی در لیستِ خریدِ دوباره‌ام ندارد و با آن خداحافظی کرده‌ام.

راستش را بخواهید، شاید سلیقه‌ی من تغییر کرده است. عطرهایی مثل «دانهیل بلو»، «اونتوس» و «ساواج»، آن‌قدر در خاطرم تکرار شده‌اند که استانداردهای ذهنی‌ام را تغییر داده‌اند. شاید همین «خاص‌پسندتر» شدنِ سلیقه‌ام باعث شد که یک روز، شنیدنِ این جمله که «بوی مواد شوینده لباس می‌دهی!»، نقطه‌ی پایانی باشد بر تمامِ آن عشقِ قدیمی. همان‌جا بود که از چشمم افتاد.

امروز وقتی به آن عطر فکر می‌کنم، رایحه‌اش برایم مصنوعی جلوه می‌کند؛ انگار در دلِ آن، نتِ کاکتوس فریاد می‌زند… فریادی در پهنه‌ی کویر.

در زمانه‌ی خودش، بی‌شک گزینه‌ای عالی و درخشان بود، اما امروز دنیای عطرها وسیع‌تر از آن است که در خاطرات باقی بمانیم؛ گزینه‌های بسیار بهتری برای تجربه کردن وجود دارند. نمی‌دانم فرمولاسیون‌های جدیدش دستخوشِ چه تغییراتی شده، اما افسوس که «ریفورموله» شدن، سرنوشتِ محتومِ خیلی از عطرهای قدیمی است.
گاهی باید از سایه‌ی خاطرات بیرون آمد و به دنبالِ رایحه‌هایی تازه بود. برای کشفِ ناشناخته‌ها، همیشه مشتاق باشید!