STEPHANE HUMBERT LUCAS 777 - O Hira

چه دلگیری ای که نبودنت تنهایی ابدی انسانی

عطری از اعماق دریاها و نمایشی فراتر از عنبر نایاب. اُ هیرا، تفسیری از فسیل است؛ چالش انگیز، جاودانه، نفیس و بی همتا. هنر استفان هامبرت در ارائه چنین فضایی با استفاده از حجم بالای لادن، رزین‌های گیاهی و نوت‌های دریایی منحصربفرد، ستودنی است. اُ هیرا، تصویری از امبر گریس استخراج شده از اعماق دریاها است، حیوانی، دودی، نمکین و دریایی. بوی تنهایی می‌دهد. اوهیرا مرجع عنبر است شاهکار استفان هامبرت لوکاس نهایت تنهایی است. رایحه اعجاب انگیز، راز آلود و ناب، خالص، پالوده و غنی.

این جواهر ناب تاج کلکسیون اس هاش ال که خالص‌ترین رایحه امبر گریس ساخته شده به دست انسان است. رزین، شور، عنبر دریایی با کمی عنبر فسیل شده، عود و لابدان است. کاملن درخشان و خیره‌کننده مانند یک الماس عجیب و غریب، این برای کسانی است که صرف نظر از قیمت مرتبط با آن، چیزی جز مطلق مطلق نمی‌خواهند. زیبایی ظریف اما آه بسیار نفسگیر است، کامل، گرم، پودری، شیرین، شور، حیوانی و دودی است. داستانهای عجیب و غریب شبهای عربی است. دوستداران و علاقه مندان به غریبه‌های شرقی، این یک الماس است که متعلق به مجموعه شماست ولی حیف نمی‌شه پوشیدش فقط باید بوش کرد تا مستش شد.

اُ هیرا احساس درونی بشر، مخصوصن عواطفی چون ترس، نفرت، عشق و اضطراب به نمایش می‌گذارد که در آن هنرمند برای القای هیجانات شدید خود از رنگ‌های تند و اشکال کج و معوج و خطوط زمخت بهره می‌گیرد. استفان هامبر برای رسیدن به اهداف خود رنگ‌های تند و مهیج و ضربات مکرر و هیجان زدهٔ قلم مو و شکل‌های اعوجاج یافته و خارج از چارچوب را با ایجاد ژرفانمایی و بدون هیچگونه سامانی ایجاد می‌کند و هر عنصری را که آرامش‌بخش و چشم‌نواز است از کار خود خارج می‌کند.

وقتی اُ هیرا این شاهکار تاریخ عطر می‌بویم یاد تابلوی جیغ ادوارد مونک می‌افتم. معروف‌ترین و ستایش شده‌ترین اثر اکسپرسیونیسم تاریخ. تابلویی که باعث می‌شود بیننده‌اش احساس وحشت ‌کند و انرژی ویرانگری را به نمایش می‌گذارد که نمی‌توان مهارش کرد. جیغ بخشی از سه گروه آثار مونک با مضامین عشق، رنج و مرگ است که خود مونک آن‌ها را مجموعاً «کتیبهٔ زندگی» می‌نامید. مونک چه شورانگیز می‌سراید: آسمان ناگهان به رنگ سرخ‌آبی درآمد. من ایستادم، به نرده‌ها تکیه دادم و تا وقتی که خسته شدم همین‌طور به ابرهای شعله‌ور که به رنگ خون درآمده بودند و شهر را فرا گرفته بودند، نگاه کردم. دوستانم رفتند، اما من آنجا ایستادم و از ترس می‌لرزیدم. من این جیغ ابدی و عظیم طبیعت را احساس می‌کردم.

O Hira SHL777
از کجا شروع کنیم راجع به #امبر یکم ساده حرف بزنیم. عبدالسلام عطار بهترین کلکسیون فسیل #کهربا توی دنیا رو داره. نبوغ و قدرت و علم و یکتا بودن عبدااسلام به کارش اومد و تونست شیوه ی "تقطیر خشک" رو برای استخراج روغن از فسیل کهربا ایجاد کنه. عبدالسلام توی وبلاگش نوشته بود که بوی این روغن شبیه به بوی کندر ترش و دودی هستش تقریبا. همینجا این نکته رو پس اصلاح کنیم: میشه از فسیل امبر روغن و رایحه استخراج کرد اما خب وقتی میدونیم رایحه ش چطور بویی داره پس چرا با ترکیب مواد مختلف نسازیمش؟ آکورد امبر رو بارها و بارها براتون توضیح دادم. بیس تیپیک و معمول امبر اینجور ساخته میشه: وانیل+استیراکس+ لادن.
بسته به اینکه مقدار کدوم یکی بالاتر باشه رایحه ی اکوردمون فرق میکنه.بسته به اینکه چه نوعی از مواد بالا استفاده بشه هم همینطور. حالا گاهی هست که این موارد بالا با موارد دیگه ای جایگزین میشن. اون چیزی که افراد آماتور راجع به امبر میشناسن اینه: خونگرم. یکم اسپایسی. یکم دودی. تاریک.
به مرور آکورد امبری از یه رایحه ی حیوانی گلی تا رایحه ی شیرین و گرم و خوردنی تنوع پیدا کرد.
من روغن استخراج شده از فسیل امبر رو تونستم استشمام کنم. خیلی از عطارای دنیا در اول راهشون محکومن به اینکه از " ادن بوتانیکال " سفارش روغن استخراج شده از فسیل امبر رو بدن تا بدونن قرار هست چه درک اولیه ای از امبر داشته باشن. روغنی که از فسیل سی میلیون ساله ی درختان کاج هیمالیا استخراج میشه. واو به واو تفسیر بویاییش رو بخونید: تاریک. غلیظ. مه آلود. دودی. گرم. چوبی کاملا خشک. چرم حیوانی خشک. کمی اسپایسی و شیرین و گزنده.
اما برسیم به استفان هامبر لوکاس. بعد از عبدسلام عطار هیچ کس و هیچ کس و هیچ کس توان خلق چنین سناریوهای تاریکی رو نداره. سناریوهایی که نویسنده شون هرگز رنگ روشنایی رو ندیده. جادوی سیاه و به نوعی والدمورت جهان عطرسازی. فانتزی های سحر انگیزی که در خلا محتوم رخ میدن. رنج قیمتی بالای عطرهای این برند باعث شده که در کتگوری مقایسه با روژا پارفوم مورد بحث قرار بگیرن. بین داو و استفان هامبرت فاصله از سفیدی تا سیاهیه. با هر ذایقه ای شما میتونید مخاطب داو باشید اما سد بزرگ سیاه و جادویی و اسرار آمیز استفان هامبرت لوکاس تنها به درصد معدودی از شما اجازه ی ورود میده. "او هیرا" ( با تلفظی که براتون آشناست) عطری هست در ارتباط با استحاله ی جادویی آکورد امبری بر پایه رزین و رزن های امبرینای موجود در لادن در کنار روغن استخراج شده از فسیل امبر و طعم بالزامیکی تاریک و سیاه پچولی. بی هیچ امبرگریسی در این بین.
.
.
.
من توصیف کاراکتر این عطر رو پاک کردم از متنم که دلیلی براش دارم که بعدها اینجا اشاره میکنم بهش.
.
.
و در مورد سوال دوستان.
قبلل چندین بار در رابطه با نحوه ساخت آکورد امبر صحبت کردم اینجا. آکورد امبر اینگونه ساخته میشه :
وانیل +بنزوئین + رزین+ ...
اون سه نقطه توسط اسپایس ، چوب ، عسل و کاکائو و نوارد دیگری میتونه پر بشه و شکل آکورد امبر تغییر میدا کنه. در بعضی متون دیدم که نمیشه از فسیل امبر (همون فییل چند صد هزار ساله ) اویل استخراج کرد. چرا میشه. منتها همونجور که توی متن گفتم خیلی هزینه بر هست. و عطارها ترجیح میدن بوی اون رو بازسازی کنن..

غروب
هر روزه ، غروب
به تقریب
خصوص در سرمای زمستان
که یادآور مرگست و درختان مرده اند
به یاد آن شب که پریدم ! و دیدم !
تا مباد که فراموش شود که آدمی را الفتی ست با فراموشی
لباسی در خور دیدار یار
همچون همانی ، در آن دیدار
و عطر که مهمترین بخش است
همچون وسواس پری رویان
که این بار چه بپوشم !
و این بار نیز همین پوشم ، چو تقریب به هر بار ، به تقرب
که شایسته ی دیدار یار است به یاری
به سمت ماشین میروم که او نیز سرما دیده ی زمستان است .
گربه ای به سمتم میدود ، دور پاهایم میچرخد
هان ! تو نیز میدانی که میروم به کجا !
و میروم ! به کجا ؟ چه کس داند !
چو هر بار ترانه ای پخش میکنم به سلیقه
تقدیم به یار
و در ذهن مرور میکنم آن شب را
و این آخرین لحظه ایست که با خبر ام
که میبینم ، که میشنوم ، که میبویم !
و می آید به سرعت ! تو گویی او نیز منتظر ست !
و ریز ترین ذره ای از او ، تمام ِ من و تمام دنیایم را زیر و رو میکند به انتهای قدرت !
پس آنگاه
میرقصم ، میگریم ، میروم ! به کجا ؟ چه کس داند جز او ؟
چشمانم دیگر نمیبینند جایی را
به گوشه ای ، آرام میخزم
و مینگرم ، این همه مردم را !
به چه می اندیشند اینان ؟؟
به روز دگر ؟ به نان دگر ؟ تا کجا ؟؟
پس آنگاه به دیدار نمی اندیشند ؟؟
از کجا دانم ! لیک دانم که بسیارند و گوناگون
و دانم کودکی دارند در انتظار دیگر نان !
نمیخواهم اکنون ، فکر ام درگیر نان شود
و چون در ذهن به ماه میروم و باز که مینگرم
هییییچ موجود نمیبینم جز کره ای زیباترین
اینجا دیگر نه نان هست نه غم نان .
و باز ، تنها میشوم ، با او !
به یاد می آورم پرواز آن شب را ، به سرعت باد
تنها میشنیدم ، صدای حرکت باد را در کت و کراوات ام از شدت سرعت !
چه لذتی داشت پرواز به سرعت نور !
پشت چراغ ایستاده ام و گذران عمر میشمارم
مرسدسی میلیاردی کنارم می ایستد . به راننده اش توجه میکنم ، چو هر بار به تعقل و اکتشاف حقیقت ، برخی از ایشان را خدای ما لایق دیده است به ثروت ، و برخی نه ! دلیل هر دو را میدانم .
نمیخواهم او را توصیف کنم که آموخته ام منع ، عواقب دارد
دخترکی پری رو در کنارش و گردنش را نوازش میکند
از سمت دیگر من جوانی به سمت او میدود
شیشه را پایین نمیکشد
ثانیه های عمر تمام شد ، حرکت میکنیم !
در آینه میبینم جوان به سمت سطل زباله ی ساندویچ فروشی میرود
آتش میگیرم ، دور میزنم و دوباره همانجا توقف میکنم
دست در داشبورد میبرم ، مدتی ست به تکرار ، که هر روز تعدادی کاغذ جمع میکنم ، از هزار تا ده هزاری
هر روز به وسع ، تا به حدود چهارصد تکه برسد
برای او فرق ندارد این کاغذ چه میزان صفر دارد
لیک برای ما ، دارد ، که هر چه بیش پس لطف او بیشتر
پس آنگاه میگویم با خدایم
که این آماده شد به وسع ، از فرستاده های خودت
و این چون همه ، از آن توست به اختیار
اولین کس که بیاید به تقاضای کم حتی ، همه بدهم
معتاد است ؟ چه بهتر ، که او دو غم دارد .
ثروتمند است ؟ به من چه کار
قضاوت با من نیست ، که واسطه ام و اسرار ندانم
اولین نفر ، از این لحظه
اختیار این پول با من نیست که خود بروم ، که عهدی دارم .
مرسدس ندارم که پراید ، که این هم خود دادی و منت دارم
خدایا این یک بار اجازه ی انتخاب بده
که دل ام سوخت بر این جوان
چراغ بالای سر روشن میکنم بلکه لباس ام گول اش بزند و بیاید به تقاضا . خدایا بیار اش
نگاهم میکند ، لبخند میزنم
و می آید !
و این معجزه ی امروز من !
نمیگذارم هیچ بگوید و تقدیم اش میکنم
میرود ، می ایستد و دوباره می آید با چشمان خیس
میگوید : آقا میشود پیاده شوی تا تو را در آغوش بگیرم ؟
میخواهم چیزی بگویم اما میترسم فکر کند گریزان ام از آغوش اش .
پیاده میشوم و تنگ در آغوش اش میگیرم
چه لذتی دارد آغوش اش ، چه لذتی دارد آغوش اش
میگرید ، میگریم
و خدا اینجاست ! لذت اش این است .
و الان میگویم که : من نیز چون تو فقیر ام اما هر دو خدا داریم که فرموده فقرا خانواده ی من اند .
و این داد شخصا برای تو
و گفت بگو تو را میبینم و این فراموش نکن
از او تشکر کن و او در آغوش گیر که من خود مثل تو ام
و محتاج او .
و میگوید خداراشکر و میرود
و میگویم خداراشکر و میروم

و بازمیگردم در حالیکه معطرترین ام !
به عطر دیدار
که چشم هایم باریده است آن را !
خدای ، همیشه نزدیک است به دیدار

و این نگفتم که دوستان ام بدانند که من خوب ام !
که از من رو سیاه تر درین دنیا نباشد .
و گفتن اش تمام ثواب اش نابود کرد !
لیک گفتم تا اگر دوستانی از همکیشان ام تجربه نکرده اند ، تجربه کنند که مستی و نشئگی همزمان بچشند به حد اعلا
هر چند میدانم هرآنکه معطر است معطریت داند
امید به دیدار یار

نیشان همه جمعند به حلقه عطاری
انگشت به دهان از اُحِرا انگاری
انسان به هوس رفت از این غار کهن
تو رازی و در غاری و غاری، آری!

خب بله... می‌شد به جای این قطعه مهمل یک دقیقه سکوت کرد؛ یعنی پنج شیش خط نقطه گذاشت و رد شد، ولی حیف نبود؟
گفتم یه چیزی گفته باشم...
همیشه باید یه چیزی گفت؛ حرفْ حرفْ حرفْ. به قول کوندرا: اَاَاَاَاَ. باید یه صدایی باشه. نمی‌شه که سکوت کرد.
سکوت برای اُ-حیراست.
ما سلاخی‌شده رقابت تام فورد با ناسوماتو‌-ایم. دادی نزنیم و حرفی نگفته باشیم، که فرزند زمانه خودمان نیستیم و اسید نوکلئیک‌‌هامون تو یه لحظه سرنگون می‌شند و خودمون از فروپاشی مولکولی تجزیه می‌شیم.

شنیده‌ایم که فلسفه آدمی را به حرف می‌آورد و عرفان او را به سکوت.
اُ-حیرا خودِ سکوت است. دقیقا کرانه تنگ مغاکی‌ست بی‌نغمه. گوش‌هایتان را رها کنید... جز چکه آبی از عنبری نمکین بر پیکر زبر و نور ندیده‌ی خزه‌ای سحرآمیز چیزی می‌شنوید؟
ذهن‌تان را از بررسی نت‌ها رها کنید. این کار فقط از یک تازه‌کار برمیاد:
خب شاگرد! برو بو‌ بکش بین که چه سان هومبرت، چرمی حیوانی در معیت کهربا و چوب و عنبری فخیم را زاده است. بوئیدی؟
حال بفرما: مرحبا!

نه! نه! اشتباه نکنید. به گند نکشید وسعت یقظه‌ای که در این رایحه خوابیده‌رو با پیدا کردن فسیل کهربایی که در همان ابتدا زیر پای مشتی حیوان زخمی له شده‌. فقط ببوئید و تجربه کنید. بی‌خیال تفکیک! جستجوی نت‌ها در این کار، شیوه‌ی صنعتگری‌ست. قیمتش‌رو هم یواشکی زمزمه کنید! خودشم خجالت می‌کشه از این رقم.
آخه می‌دونید؟
مغرور نیست و خالی از عُجب زندگی می‌کند. استادی‌ست در نهایت فروتنی؛ طبیعتی‌ست مخفی زیر یک کوهستان؛ حقیقتی در کنه غار؛ الماسی در عمق؛ پنداری که هیچ نیست: آبی‌ست بی‌مصرف پشت والفی در حدود اختیارات برج مراقبت؛ گویی که اصلا بویی ندارد، ولی فقط کافیست کمی بیشتر نزدیکش شوید و افشانه‌اش را لمس کنید؛ معجزه را خواهید دید؛ رقم ثقل‌ چرم‌گونش را خواهید خواند و آن وقت در خیال خود هر چه نیش دارید را به حضورش کشانیده، امر بر سجده در محضرش خواهید کرد.

اُ-حیرا گویی در دفع خطیبان و سخنرانان ساخته شده. این ببوئید و ساکت شوید! گوش مظلوم و ساده‌لوح انسان را بس است صدای زبر و گوش‌خراش شما شنیدن!!! بگذار مشک آنی باشد که خود می‌گوید و بینی انسان شاید که لایق چیزی شبیه اُ-حیرا شود. رخصت دهید به دور از دنیای شلوغ و عربده‌کش شما کمی خلوت کنیم. به خود رسیم و انزوایی برای خود بیابیم.
بلندگوها را از برق بکشید و لب‌ها را بدوزید. شرکت‌های تبلیغاتی را منفجر کنید و بودجه‌شان را قطع؛ که این گوشه، انسان را به خلوتی نیلی و لام و لیّن احتیاج است؛ به اُ-حیرا، به سکوتی نغز و شهودی سرخ نیاز افتاده.

بس است هر چه اسارت در بند زبان کشیدیم. بگذارید سکوت کنیم، بببینیم، حس کنیم، لمس کنیم و حظّ بَریم. اگر این زبان لع.نتی نبود، یا حداقل اگر چنانی که هست نبود، بشر چه به سهل، حقیقت هستی و اشیا را [نه به عقل که] به چشم‌ درمی‌یافت.
زبان!!! این شیطان فریبکار فهم و ادراک (گرچه سودمند و ضروری).

اُ-حیرا همانی‌ست که عقل را مسدود کرده، چشم را خواهد گشود؛ پای چوبین‌ را جان خواهد داد و چشم کور را نور. نغمه‌ای اعتیادآور، متصل، در انبساطی نورانی و متضاد با خواب و غفلت(که غفلتی از غیر خود)، نوعی افشای حقیقت،
شهودی که بیش از دوازده ساعت طول خواهد کشید و پخش؟
گفتم که سوال‌های پیش پا افتاده‌ی ناشیانه ممنوع‌. فقط غرق شوید در این حجم غلیظ یقظه و غلیان آگاهی!

عنبری‌ست نه چنان که قبلا بوئیده‌اید، کهربایی‌ست بینی‌ربا با دوز بالای لبدانوم که به همراه دارچین، شیرینی عسل‌گونی وارد کار می‌کنند که در هاله‌ای از دود خفیف، شوریِ واضحِ عنبر را همراهی می‌کنند تا بلکه در این صومعه‌ی چوبین عربی، اعتکافی در ژرفای خویشتن شریف آدمی رقم زنند. چرم هم که هست، به من ربطی نداره. هیچوقت ربطی نداشت:)
دقت می‌کنید؟ روایح رزینی، چرمی، دودی و حیوانی از همان ابتدای اسپری با شما همراهند.
حضور این حجم از روایح ثقیل و پیچیده و مرموز در این کار پوشیدنش‌رو برای خودتون تقریبا محال و تحملش‌رو برای دیگران دشوار و فضای کلی‌ش‌رو معنوی و {معنا}دار می‌کنه.
اسمش روشه. اگر غاری پیدا کردید که در آن تنها بمانید و هیچ صدایی ازتون درنیاد، استفاده‌اش کنید؛ یا بگریزید به دالان‌های تو در توی روان خودتان و اگر این یکی را هم ندارید، پس این عطر برای شما نیست.
فقط از بغلش رد بشید. گویی غاری‌ست که متوجهش نشده‌اید.

بالا چه خواندید؟
مشتی شطحیات لاطائل از کسی که نه عارف است نه شاعر. هیچی نیست: خودش، در جهان کدر خودش الفاظی [صرفا] به هم می‌بافد و سرخوش است از این درهم‌سرایی. همه‌شون‌رو بی‌خیال! فقط به خود و جهان خودتان تکیه [و اعتماد] کنید!
چه بسا اُ-حیرا برای شما، سرود شادی و عیش جوانی باشد. کسی چه می‌داند؟

برایتان جهانی پر از «سکوت» و غرقه در «حقیقت» و معطر به «اُ-حیرا» آرزو می‌کنم:)
دوتای اولی آنقدر سخت هست که نزدیک به محال؛ سومی هم با صعود حماسیــی که دلار داره، محال‌تر.
بنابراین هیچ آرزویی واستون ندارم. همین هوایی‌رم که تنفس می‌کنید، دوست داشته باشید. می‌گن در آینده فقط کسایی می‌تونن تنفس کنن که بینی‌شون سه تا سوراخ داشته باشه یا سوراخ‌های بینی‌شون اونقدر بزرگ باشه که تو تابستون جای کولر وصل کنند به ادارات تا برق هم هدر نره؛ تکامل پیدا کنید تا تنفس توانید کرد: هوای خنک بدهید و تنفس بگیرید. بیچاره اینایی که دماغشونو عمل کردن... و بی‌چاره‌تر اونایی که دماغشون فقط یه سوراخ داره:)
کم کم باید از اسب تورین «واقع‌گرا» یاد بگیریم و بی‌خیال همه چیز بشیم

قرار بود یه متن عرفانی نزدیک به روایت اُ-حیرا بنویسما. متن بیچاره رفت داخل کاکتوسا پر خار و خلنگ و زیل شد و یک رااااست از عطرافشان و در مقابل چشم‌های نازنین شما سر درآورد. عذر و شرم.

باشد که خاکستر جنازه متنم شما را خوش آید، باشد...!

دوستان عزیزم سلام
او حیرا
ترجمه شده ی مقاله ای نایاب که بدلایلی مسکوت شد . این ریویو گزیده ای زان مقاله ی مذکور ، نیز مضافاتی از حقیر است که حیف ام آمد دوستان عزیز عطرافشانی ام مطلع نباشند .
استفان هامبرت لوکاس
عطار شاعرپیشه و منزوی ی دنیای عطرها . ایده گزین ، ایده پرداز . عطر نمیسازد که شعر مایع !
جهت کانسپت و حصول ایده به نقاط ایده ساز جهان سفر کرده ست . با متافیزیک مانوس است . مطالعه درین خصوص ، نیز علوم ، حکمت حکما و بزرگان قدیم ایران دارد
انتخاب عدد ۷۷۷ اشاره ی او به این علوم و تقدیس عدد ۷ است که از حکمای ایران زمین مورد اشاره بوده ست .
او سعی کرده ست حتی با طراحی ی شیشه ، درب و نیز اشکال مندرج ، ارتباط خود با تقدس را به مخاطب القا کند نیز معرفی ی خود نماید . او راه خود با دیگران را زین طریق و بدین واسطه منفک ، جدا و رها کرده ست .
منتقدی میگفت او در خلق ، منحصر بفرد عمل میکند ، مکانی مقدس میجوید تاریک و پرت ، مسکوت و برز و سپس در ذهن طی العرض میکند تا از هر مقصد رایحه ای مهیا کند .
راجع به این عطر بسیار نظر از کارشناسان و منتقدین صادر شده است .
خود در گفتگویی با دوست منتقد اش گفته است :
مایل به تفسیر کارهایم نیستم . دوست دارم برداشت مخاطبین ام را بشنوم که بسیار ایده های جدید از ایشان بدین واسطه دریافت کرده ام . هرچند میدانم برخی از کارها نیاز به هدایت ( ذهن مخاطب ) دارند .
تا بحال اندیشیده اید که جبرائیل در کدام نقاط جهان فرود آمده ست ؟ باید نقاط متفاوتی باشند ! لیک هیچ سابقه ای مکتوب وجود ندارد . جز یکی ! غار حیرا ( حرا )
یک غار کوچک چطور آن حجم حضور را پذیرفته ست ؟
بی شک فضایی متفاوت است .
نیز عظمت حضور این همه انسان که حول خانه ای منسوب میگردند . قرن هاست ! شروع این اتفاق عظیم ، از آنجا بوده ست .
مدتها فکر کردم چه نوتی در موسیقی میتواند آن محل و فضایش را اجرا کند !
و چه نتی در عطر ها !
بچگی هایم در صحنه ها و مکانهای مقدس در فیلم ها ، حضور روح القدس را همراه با صدای بم ، پر طنین ، لرزاننده و رعب آور اوووو میدیدم !
به عنبر رسیدم ! که خود عمیق است در اعماق اقیانوس .
وزین است ، حجیم است نیز بُعدی عرفانی در خود دارد
باید سنگینی ی کوه هم در آن باشد . فضایی نمور که خنکای نسیم ِ وزان از نم نیز تداعی شود در آن گرمای حضور
و از همه مهم تر ، هیجان و رعب آن لحظه هم درو باشد که این آخرین ، ایده پرداز من بوده ست !
نت ترس کدامین است ؟
حس تعریق از حضوری نامعلوم و ناشناخته . عرقی سرد !
سرمایی شور که گرمای حضور ، مهو اش نمیتوان کردن !
نیز ، بوی تنهایی ! تنهایی ای در میان این جمع کثیر !

امبر گریس ، لادن ، رزین های گیاهی ، نت های دریایی ، حیوانی ، دودین ، دریایی ی نمکین و دیگرانی که همگی این شعر و شعور را سروده اند هر چند مرجع و رجوع مکتوب ، همان عنبر بوده ست .


اوحیرا مرجع است . بوی تنهایی میدهد . نفیس ، بی همتا و جاودانه . اینها مشروح مخاطبین است .
لیک حقیر میگویم ، اوحیرا شعری ست از لحظه ی شعور

دوستان عزیزم ، خدای را سپاس که در عطرافشان اساتید و نظر پردازان زبر دست و زیبا قلم بسیار حاضر اند که کار را برای کاهلانی چون من آسان کرده اند که بدین واسطه خواندن لذت بخش تر از نگاشتن میسر شده ست .
لیک برخی از عطرها بواسطه ی کمیابی یا بیش بهایی و نبود احتمال و امکان تست ، مسکوت یا کمتر مورد توجه و نقد واقع گردیده اند . به سبب حضور برخی از ایشان در دستریزهای حقیر در فرصت های مقتضی شرحی از ایشان تقدیم خواهم کرد .
این چند روزه اوهیرا مورد توجه و نقد دوستان عزیزم واقع شد که شایسته دیدم اطلاعاتی از آن هر چند حقیر به حضور تقدیم کنم . به شرح روایح نپرداختم که دوستان ام ذیل همین صفحه به زیبایی متذکر و مشروح نموده اند .

طی العرض : خواندن این نکته نیز خالی از لطف نیست . این با آن طی الارض متفاوت است . در کتابی خواندم طی الطریق دو نوع است .
طی الطول که تنها مقصد هدف است
طی العرض که نیم نگاهی نیز به مسیر ِ هدف دارد

امید که مفید بوده باشد .
با آرزوی بهترین ها برایتان

استفان هامبرت با اوهیرا فضای اسرارآمیز و معنوی "غار حرا" را به تصویر کشیده ، عطری شرقی با محوریت اکورد عنبر و دُز بالایی از لابدانوم .
شخصا تا حالا چندتا عطر که در هرم بویایی فقط اسم "یک یا دو نت" ذکر شده را تست کردم ،بدون استثنا از همشون روایح دیگه ای هم میگرفتم ، احتمالا عطارشون نت های مخفی را در قالب تثبیت کننده طبیعی بکار گرفته.
قبلا توضیح دادم در ساختار عطر از یه سری تثبیت کننده برای ايجاد تعادل در فشار بخار و کاهش فراريت استفاده میشه که به دو دسته طبیعی و صنعتی تقسیم میشن .
خوده تثبیت کننده های طبیعی که بیشتر مورده استفاده برندای نیشِ به دو دسته تقسیم میشن :
الف- تثبیت کننده صمغی ،گیاهی مثل صمغ لادن ، مر ، کندر ، بنزوئین ، گل حنا و ژرانیوم .
ب- تثبیت کننده حیوانی ماننده سیوت ، ختن ، زباد ، تونکین و...... .
برند استفان هامبرت ادعا کرده در هرم بویایی فقط امبرگریس استفاده شده در حالیکه بنده به وضوح اکورد کهربا با محوریت صمغ لادن (لابدانوم) و بنزوئین + یه سری نت های مبهم چوبی و حیوانی را حس میکنم .

در ابتدا یه بیس عنبریِ بخوری شده با ته مایه ای موم دار، گزنده و انیمالیکی داریم که با رایحه ی رزینی لابدانوم همبستر شده و فضایی دارک ،کمی روغنی و خشک ، اسپایسی ، نیمه شیرین و تلخ را رقم میزنه .

در بطن بنزوئین رو میگیرم که به فضای عنبری عطر یه حس کهنگی شبیه قفسه های قدیمی کتاب میده ، همین بستر کهنه و نیمه شیرین با تمی غبارآلود، کافوری و چوبی در هم تنیده شده و در کناره بیس عنبری ، انیمالیک و رزینِ غالب ، فضایی خلسه اور و عرفانی را بوجود میاره‌ .

برای کسایی که به عطرای عنبری علاقه دارند گزینه ایست عالی که حتما باید تست کنند ، عطر سیفی نیست و با این قیمت نجومی و حجم پنجاه میل به هیچ وجه چشم بسته خرید نکنید و حتما قبلش دستریزش را تست کنید.

این عطر قرار است فضایی روحانی، آرام و متعالی را تداعی کند، پلی بین زمین و آسمان، مادی و معنوی.این عطر دعوتی است خاموش به سفر،سفری از زمخت‌ ترین خاک تا لطیف‌ ترین افق‌ های معنا. برخلاف بسیاری که مسیر خطی را طی میکنند، او هیرا همچون یک سمفونی میماند که هر گوشه‌ای از روح را نوازش میدهد.
پرده گشایش وزش بادهای پاک‌ کننده سفر با یک حس ناشناخته و خارق‌العاده آغاز میشود.استنشاق اولیه شما را در آغوش تازگی آیینی میگیرد. تصور کنید هوای سحرگاهی یک دشت مرتفع را که با عطر بوته‌های وحشی جاوی و کهربای خنک آمیخته شده است. اینجا رایحه‌ای از چرمی تمیز و نو نیز به مشام میرسد که به کلی با چرم‌های حیوانی و دودی متفاوت است.این ترکیب حالتی تصفیه‌کننده، زنده و روح‌ بخش دارد و ذهن را برای یک سفر درونی آماده میسازد.
در میانه گرمای آیینی غار همانطور که نسیم آغازین بر پوست مینشیند، گرمایی پرعظمت از اعماق عطر سر برمی‌آورد.کهربا از حالت خنک به گرمایی تابان و تابدار تبدیل میشود و با ادویه‌ای ظریف شبیه دارچین در هم می‌آمیزد. اما این دارچین، شیرین و ادویه‌ای روزمره نیست گرمایی مقدس، مرموز و مراقبه‌ آمیز است که فضایی روحانی و متمرکز ایجاد میکند که اینجا عطر به اوج معنویت خود میرسد.
در آخر آغوش گرم وانیل پس از آن اوج روحانی عطر بر پوست شما ساکن میشود، گویی به خانه‌ای امن بازگشته‌اید. گرمای کهربا همچنان حضور دارد اما این‌بار در پناه شیرینی غنی وانیل و دانه تونکا با رایحه‌ای شبیه بادام، عسل و تنباکوی لطیف قرار گرفته است. مشک سفید نیز حس تمیزی پوستی و جذابیتی محافظه‌ کارانه به این ترکیب می‌افزاید.
رازهایی که پشت این عطر هست بد نیست یک نگاهی بهش بندازیم.آن تازگی آیینی و چرم تمیز آغازین حاصل حضور هوشمندانه اکالیپتوس، نعناع و رزماری است.
گرمای کهربایی مقدس و ادویه‌دار در قلب عطر از پیوند چوب صندل اصیل با رزین کندر متولد میشود. کندر است که آن حس معبدی و مراقبه‌آمیز را القا میکند.
پایه گرم، شیرین و پوستی نیز بر دوش صندل،وانیل، مشک و کهربای مصنوعی استوار است.
با توجه به یونی معرفی شدن ولی به دلیل گرما، عمق و ادویه پوشیده‌اش بیشتر به سمت مخاطب مردانه متمایل است هرچند بانوانی با سلیقه قوی و عاشق عطرهای چوبی،کهربایی نیز میتوانند استفاده کنند.

فضای رایحه بسیار سنگین و خاص و‌ دارک و شدیدا مردانه
صمغی چرمی دودی شور شیرین
مناسب یه استایل لاتی بادی بیلدر تتو دار چرمی پوش سیاه با ریش بلند.
دقیقا مثل نام عطر فضای یک غار را تداعی میکنه. یه لابدانوم اصیل و غلیظ که با صمغ های تیره و دودی همراه شده
نمیشه منکر وجود عنبرگریس در عطر شد چون حس نیمه انیمالیک و خامه ای شور وشیرینش مشهوده. حتی میتونم اون فضای انیمالیک چرمی را از کاستوریوم و لابدانوم تشخیص بدم
و قطعا وانیل در درای داون عطر به کار رفته
جز دسته عطر های کهربایی حسابش نمیکنم چون هیچ حس بالزمیکی برای من نداره شاید بشه گفت صمغی کهربایی
فقط کسایی که اصالت و کیفیت مواد اولیه براشون اهمیت داره میتونن از اوهیرا قدردانی کنن چون یه فضای قدیمی و‌نوستالژیک داره یجورایی منو به حس و حال فیلم ارباب حلقه ها میبره 😂
گرمای خیلی زیادی همچون مواد مذاب داره که فقط در سرد ترین روز های سال قابل پوشیدنه

نهنگ عنبر
ایکاروس
سه شبانه روز است میخوانم میخوانم میخوانم
نابغه ای مجنون
نویسنده ای مشتاق
داستان پردازی خلاق
یاد خواننده ای از مرتاض های هندی افتادم که شروعی غلیظ وانتهایی دیوانه وار میخواند و غرق میشد
یاد مجلسی خصوصی وخاص افتادم درمحضر گروهی پنجاه نفره از کردها که دایره وار نشستند شربتی خوردند و همگی تنبور زدند وپسین دقایقی دیوانه شدند خود وحاضران را به آسمان بردند پروازمان دادند و آرام بر زمین نشاندند درحالیکه چشمهامان چون خون سرخ شده بود از سرعت پرواز
یاد اسبهای وحشی ای افتادم که به سرعت باد بسوی خورشید میدویدند در غروبی از پاییز
یا پلنگی که دیوانه بسوی ماه میپرد بر لب قله ای پرتابگر
شوریدگی عالمی دارد برای چشمهای تیزبین مستی هوشیار
غلط های املایی پی در پی !
زمانی که از عطر میگوید گویی اشتیاق فوران کننده اش با دقت سر سازگاری ندارد با سرعت اما چرا !
یاد شعرایی افتادم که سراسیمه بدنبال کاغذ وقلم میگردند تا مبادا شعری که آمده نیامده برگردد !
نزدیکی به او درین هنگامه فوران عشق هنر ماتادوری میخواهد ! ورنه لذت تماشای نمایش بی نظیرش را به زخم خواهی داد.
دیدی که چطور روشن کرد نور ساخت وتمام شد
و پروانه ها حیران از خزان نور
یاد عقاب افتادم که پرواز میکرد و دیگران از دامنه در آسمانش میدیدند نگران و ناراحت که چشمان عقاب تیز است واز بالا مینگرد !
لیک نهنگ عنبر سنگین است اما شناور
اقیانوس ها بزرگ است ؟ اعماق تاریک ؟
دیری نمیپاید نور می آید و نور تاریکی نه میداند نه میتواند ومن این بار میدانم
درود به همه عاشقان عطر نشانه ای از بهشت
به امید دیدار

گفتم که کهربا (خارج از موضوع عطر) صمغ فسیل شده و سفت شدۀ درختان (عموما سوزنی برگ) هست که در طول میلیونها سال به شکل فسیل در میاد. (به گفته ای بالای ۹ میلیون سال نیاز هست برای اینکه صمغ تبدیل به فسیل کهربا بشه) گرچه این فسیل به دلایل مختلف توی عطرسازی به کار نمیره و بیشتر به عنوان سنگ زینتی کاربرد لوکس و تزیینی داره، برخی شواهد تاریخی حکایت از سوزاندن خرده های ریز فسیل کهربا توسط اقشار متمول و طبقات فوقانی جوامع سده های پیش میکنن. تاریخ عطر با دود شروع شد. واژۀ fume توی کلمۀ perfume به معنی دود که از زبان لاتین به زبانهای اروپایی رسیده نشون میده که در سوزاندن چوبها، برگها، رزینها و صمغ ها برای خوشبو کردن لباس یا محیط رواج داشته. همونطور که پیشتر هم اشاره شد تدخین جهت ضدعفونی کردن و خوشبو کردن محیط زندگی و دفع بیماری هم انجام میشده؛ گرچه فسیل کهربا در مقایسه با کافور و برخی بخورها و رزین ها و صمغها که توی پزشکی استفاده میشدن، حضور بسیار کمرنگی تا حد صفر داشته. در طراحی مقابل که در سال ۱۷۷۶ کشیده شده یک بیمار مبتلا به سفلیس رو میبینین که به جز سرش بقیه بدنش توی جعبه ای چوبی محبوس مونده و از زیر با دود جعبه رو پر کردن تا پوست بیمار از مرض زدوده بشه. این آلت برای خیلی از بیماریهای مرگزای قرون گذشته بکار میرفته. همچنین سوزاندن بخورها و رزینهای مختلف در اماکن مذهبی مسیحیت، یهودیت، شینتوئیسم، بودیسم ریشه در تفکر پالودن و تمیز کردن فضای مقدس داره.

اما کهربای استفاده شده توی عطر چیه پس؟ حضور ماده ای که توی عطرسازی مدرن amber خونده میشه از نیمۀ دوم قرن نوزدهم با انقلاب سنتتیک شروع شد. کهربای مخلوط توی ترکیب عطر صمغ فسیل شدۀ درخت نیست. تنتور یا اسانس یک رزین درختی هم نیست، بلکه ترکیبی هست که از عناصر پایه تشکیل میشه که حداقل سه قسمت داره: یک نُت شیرین، یک نُت پودری و نهایتا یکی نُت شرقی که ایده و کانسپت کهربا رو پیاده کنه. عنوان اَمبر یا کهربا نه بخاطر قرابت بویی این ماده با سنگ کهربا، بلکه صرفا بخاطر حس گرم و گداخته ای هست که رنگ کهربایی و فضای شرقی رو تداعی میکنه. کهربا یا امبر توی عطرسازی یک نُت نیست بلکه یک اکورد هست. یعنی ترکیبی منسجم که عناصر تشکیل دهندۀ اون ماهیت فردی خودشون رو از دست میدن تا فرم دیگه ای از رایحه رو شکل بدن.پیش از اینکه ادامه بدم یه پرانتز باز کنم که چیزی به نام “اسانس طبیعی کهربا” (amber essential oil) وجود نداره چرا که در وهلۀ اول اسانس مربوط یه گیاهان میشه و کهربای طبیعی یک صمغ سفت شده هست و قابل اسانس گیری نیست. البته برخی عطارهای آرتیزان توی مواردی استثنایی از کهربای طبیعی توی عطر استفاده کردن که گویا بوی چندان مشخصی هم نداره. از طرف دیگه صمغ درخت نراد (Fir) که یکی از بزرگترین منابع اولیه کهربا هست به صورت انگم و سفت نشده توی عطرسازی بکار میره که به هیچ وجه جزو روایح کهربایی حساب نمیشه. این دلیلی دیگه هست برای اینکه ثابت کنیم کهربا به صورت سنگ طبیعی توی ترکیب عطر وجود نداره. تو سال ۲۰۱۴ برند فرانسوی Stéphane Humbert Lucas 777 عطری رو بیرون داد که بنا به ادعای برند از کهربای فسیل شده ساخته شده بود. عطر Ô Hira چیزی نبود جز یه تلۀ تبلیغاتی بسیار موفق که از فقر دانش عموم در مورد پایه و اساس عطرسازی ارتزاق میکرد. عطر به وضوح دوز بالایی از صمغ لادن رو توی ترکیبش داشت و چیزی نبود جز یه اکورد کهربای خوش ساخت.

ایدۀ اکورد کهربا (amber) توی عطرسازی تو قرن ۱۹ با کشف وانیلین (Vanillin وانیل سنتتیک که بوی کیک مانند مشخصی داره و توسط Georges de Laire در شرکت Haarmann & Reimer کشف شد که امروز با نام شرکت Symrise ادامه فعالیت میده) رقم خورد که در هماهنگی با صمغ لادن (Labdanum) که توی اون زمان بین عطرسازها خیلی محبوب بود، تشکیل فضایی شرقی، شیرین، اغواگر و اسرارآمیز داد. گرچه کشف وانیلین انقلابی رو رقم زد اما در حقیقت کهربا مدیون حضور صمغ لادن (صمغ استخراج شده از Cistus Ladanifer) هست که رایحه ای چرم مانند، عمیق و تلخ/شیرین داره. به جز وانیل و لابدانوم مواد بنیادی دیگری هم توی ترکیب اکورد کهربا حضور دارن. یکی از اونها بنزوئین (Benzoin) هست؛ صمغی که از درخت ناقوس گـُل (Styrax Tonkinensis یا Snowbell یا Storax) استخراج میشه و رایحه ای شیرین و کاراملی-وانیلی داره.اگه حواستون پرت نمیشه یه عنصر کلیدی دیگه رو هم باید معرفی کنم اما قول بدین باز دچار اشتباه شباهت نام نشین چون این عنصر خودش استیرکس نام داره! استیرکس رزین استخراچ شده از درخت Liquidambar Orientalis هست که بویی شبیه چسب، خاک و دارچین داره. این درخت از تیرۀ انجیلی ها هست و بومی مناطق جنوب ترکیه هست و در ترکی بهش Sığla میگن اما تو فارسی اسم دقیقی براش نداریم. برخی منابع اون رو درخت عنبر سائل نامیدن که همین نامگذاری میتونه منشأ یک اشتباه دیگه باشه. بنابراین فعلا تا اسم دقیقی براش پیدا کنیم به همون اسم لاتین یا صمغ استیرکس خطابش میکنیم.