<p>من اورجینال این عطرو تست زدم<br />
باید بگم بی نظیره<br />
هنرمندانه<br />
شامه نواز<br />
خوش استایل<br />
ولی متاسفم ک اسانس های آشغال ب اسم این عطر اسم و وجهه بالای این عطرو خراب کردن</p>

<p>واقعا بوی فوق العاده و گورماندی داره<br />
ب شدت خوش بازخورد</p>

<p>اسانسش هیچ ربطی ب اورجینال نداره<br />
این عطر ی بوی چایی میده<br />
خنک و سبز</p>

<p>ژک ساف نایت ویش دوپ مناسبیه</p>

<p>عرض ادب و احترام.<br />
این کار رو دو دوست نمره دادند. ممنون میشم اگر توصیفی از رایحه هم لطف&zwnj; کنند یادداشت کنند.<br />
سپاس</p>

<p>قطعا که استاد ادبیات هستید و بسیار بی نقص توصیف کردید سرزنده و تن درست باشید 👏</p>

مرهبا چه خلاصه و مفید 👌
اصلا بوی هلو شیرین ندارع خیلی تلخ و سنگین

چقدر کرید بد شده متاسفانه به خاطر قوانین مسخره اروپا اخیلی از پخش و ماندگاری رو کم کرده این رو بطری های جدیدش رو تست نکردم ولی قدیمی هاش پخش و ماندگاری عالی داشت

درود بیشتر برای آقایان 35 به بالا هست ولی بوی زمختی نداره بوی لوندر احتمالا اذیتتون کرده

همون بازه ها که شما کادو گرفتیدش، ۲۰۱۲ اینا! ما با دوستم هی میرفتم قسمت عطر فروشی مرکز خرید و اینو به بلوز بافتنی‌مون پیس پیس میکردیم. بدون توجه به اینکه این عطر تابستونیه. در واقع من اون موقع اصلا نمیدونستم عطرها فصل دارن و فقط عطر خنک به مشامم سازگار بود. و اون بلوز بافتنی تو کمد همه‌ی لباس‌ها رو با خودش معطر میکرد. بوی سرزمین دوست داشتنی ژرمن‌ها.

چرا اصغر فرهادی طور؟
کاش منم از این عطر اون نوتایی که دوست داشتم (هل، زنجبیل) رو میگرفتم، متاسفانه نارگیلش خیلی برام بولده و فضای کلی عطر برام خیلی غمگینه.

درود بر بانوان و مردان فرهیخته‌ فخیمه این محفل عطرآگین که بنده کوچک شما را، همچون کودکی نوپا، در جمع خویش متشرف می‌نمایید و گر اشتباهی دارم، آن را می‌بخشید و گوش‌زد می‌کنید تا آگاه گردم، زیرا آگاهی مایه حیات است، آنچه که ما را زنده نگه می‌دارد.

آمواژ لیلاک لاو؟ آه بر این عطرِ نگون‌بختِ دل‌نشین؛ گرگی در لباس بره، شیری در تن‌پوش خرگوشک صحرایی، ناآگاه و خجسته، دونده در دشت‌زارِ بی‌پایان.
شروع این عطر برای من همان بود؛ همان لحظه‌ای که من آن بره بودم، آن خرگوشک خندان که در گلزار یاس و رز می‌دوید و لبخند بر لب، به دنبال شاخه‌ای از رزی می‌گشت که بُکُشد، سرش را ببُرد و در گیسوان سیاهش فرو نماید، تا تنها لحظه‌ای زیباتر به نظر برسد. شاید عجیب باشد که از چنین تصویری سخن می‌گویم، اما آغاز رایحه نیز چیزی جز همین نیست:
یاس و رز، روشن و تقریباً بی‌خبر از آنچه در پسِ خود پنهان کرده‌اند. عطری که در نخستین برخورد می‌خواهد معصوم به نظر برسد، اما از همان ابتدا چیزی در عمقش می‌گوید که این معصومیت دوام نخواهد داشت.
دخترکی بی‌اعتمادبه‌نفس که برای فریبندگی، گل‌ها را در گیسوانش می‌نشاند؛ اما مگر حال هنوز همان نیستیم؟ این بار گل‌های عطرآگین در شیشه‌های نفیس معطر.
یاس درخشان، رز شیرین و آن حس لطیف و تقریباً خامه‌ای که آرام‌آرام از پشت گل‌ها سر برمی‌آورد، همه دست‌به‌دست هم داده‌اند تا تصویری بسازند از کسی که بیش از آنکه زیبا باشد، می‌خواهد زیبا به نظر برسد. شاید همین تفاوت است که مرا سال‌ها به خود مشغول کرده است.
لحظاتی بعد، شکلات است که به مشام هجوم می‌آورد؛ شکلاتی آغشته به رزهای گلزار که پیش‌تر در مشام جای خوش کرده‌اند. نه آن شکلات خوراکی و ساده‌ای که بتوان بی‌دغدغه در دهان گذاشت؛ شکلاتی تیره‌تر، سنگین‌تر، آمیخته با شیرینی گل‌ها، گویی رز را در شکلات فرو برده‌اند و بعد آن را در اتاقی تاریک گذاشته‌اند تا رایحه‌ تلخ‌تری به خود گیرد. شیرینی اینجا دیگر صرفاً شیرینی نیست؛ تبدیل به ماده‌ای برای پنهان نمودن خنجری زهرآگین گردیده.
نباید مشک را از یاد برد؛ این مشک پررنگ برون‌گرا، این مشک زیبا که شاید شوربختی واقعی عطر باشد. مشکی که از همان آهویی ربوده شده که کمی پیش در دشت می‌دوید، بی‌آنکه سرنوشتش را بداند.
مشک در اینجا دیگر آن پس‌زمینه‌ خاموش و درون‌گرای گوشه‌گیر نیست، دخترک خجالتی کنج‌نشین. بلکه خودش آرام‌آرام وارد مجلس می‌شود، گل‌ها را کنار می‌زند، شکلات را تیره‌تر می‌کند و به عطر عمقی می‌دهد که باعث می‌گردد نت‌های ابتدایی، آن یاس و رز معصوم، در برابرش کمی کودکانی ساده‌لوح به نظر برسند.
همین‌جاست که عطر برای من از یک ترکیب ساده‌ گل و شیرینی فراتر می‌رود. یاس، رز، شکلات و مشک هر کدام گویی بخشی از همان داستانی هستند که نمی‌خواستم درباره‌اش چیزی بدانم.
یاس، خاطره‌ باغ است؛ رز، زیبایی‌ای که برای دیده‌شدن از شاخه جدا شده؛ شکلات، وسوسه‌ای که همه‌چیز را شیرین‌تر و در عین حال تاریک‌تر می‌کند؛ و مشک، آن حقیقت ناخوشایندی که در پایان باقی می‌ماند و اجازه نمی‌دهد داستان با یک پایان خوش تمام شود.
شاید همین ترکیب است که برخی را به یاد «حرم» می‌اندازد؛ رز و مشک، شیرینی و تاریکی، شکوه و اندکی خفگی. اما برای من، این دو نت بیشتر از آنکه یادآور مکانی مشخص باشند، بیانگر خاطره و اندیشه‌هایی نانوشته‌اند.
گویی عطر همزمان می‌خواهد لطیف، فاخر، فریبنده و اندکی سنگین باشد و همین تناقض است که آن را برایم ماندگار کرده.
مدتی‌ست در اندیشه‌ام که چگونه می‌توان میان ستایش یک رایحه و پاسداشت هویت تاریخی خویش و گران‌داشت مرز و بوم یگانه‌ای که ز آن زاده شده‌ایم، مرزی ترسیم نمود که ناخواسته دست‌نشانده‌ی افکار امپریالیستی غرب در باب پر و بال دادن به اعراب نگردیم.
هر بار که شیشه‌ آمواژ را در دستانم می‌گیرم، در پس آن رایحه‌ شکوهمند، صدای خاموش سرزمینم را می‌شنوم؛ اما این صدا برای من عجیب است، زیرا پیش از آنکه به تاریخ برسد، از یاس و رز و مشک و شکلات عبور می‌کند.
گویی حتی نت‌های عطر نیز نمی‌توانند از تاریخ فرار کنند. رز، که زمانی گل بود، اکنون در بطری نشسته؛ مشک، که از حیوان گرفته می‌شد، اکنون در فرمولی مدرن بازآفرینی شده؛ شکلات، که زمانی تنها خوراک بود، به زبان تجمل بدل شده؛ و یاس، همان گل بی‌خبر، همچنان در میان همه‌ی این تحولات ایستاده است.
شاید برای بسیاری آمواژ به صرف، عطری فاخر باشد؛ عطری با شیرینی گل‌فام، رز برجسته، یاس روشن، شکلات تیره و پایه‌ای مشک‌دار و عمیق. اما برای من، هر افشان آن پرسشی‌ست از وجدان تاریخی‌مان.
چگونه می‌توان از رایحه‌ای برخاسته از سرزمینی که امروز نامی دیگر بر آن نهاده‌اند لذت برد، هنگامی که هنوز زخم‌های تاریخ بر پیکر فرهنگ ایرانی باقی‌ست؟ آیا عجیب نیست که همین پرسش تاریخی، با نخستین استشمام رز آغاز شود و سرانجام در مشک فرو برود؟
گاهی احساس می‌کنم هر قطره از آن، خون افسری ساسانی است که قرن‌ها پیش در گردباد تاریخ از ما گرفته شده و ما امروز، بی‌آنکه حتی بدانیم، همان گذشته‌ تاراج‌شده را در قالب بطری‌های فاخر بر مچ دست خویش می‌نشانیم.
حتی ماندگاری مشک نیز گویی اصرار دارد که این گذشته فراموش نشود؛ گرچه شاید این تنها ماندگاری یک نت باشد و نه یک تمدن، اما مگر انسان برای معنا دادن به بوها همیشه همین کار را نکرده؟
شاید این تناقض، حقیقت تلخ انسان ایرانی باشد؛ اینکه برای یافتن شکوه ازدست‌رفته‌ی خویش، گاهی ناچاریم آن را در ویترین دیگران، که همان قاتلان گذشتگانمان هستند، جست‌وجو کنیم.
با این حال، وقتی رایحه‌ی رز و یاس از روی پوست بالا می‌آید و شکلات در عمق آن حل می‌شود و مشک آرام‌آرام همه‌چیز را در آغوش می‌گیرد، باز نمی‌توانم انکار کنم که زیباست.
با این همه، هنوز آمواژ را دوست دارم. شاید نه صرفاً به عنوان یک عطر، بلکه به عنوان یادآوری از جوانی و حماقت؛ از آن ناآگاهی خوش‌خیال جوانی که سبب می‌گردد با گیسوان سیاه در دست باد، با پیراهنی به رنگ گل‌های بنفشه، در باغ بدویم، نور خورشید بر پیکرم بتابد و رایحه‌ی یاس و رز در هوا بپیچد، بی‌آنکه بدانیم چند ساعت بعد، همین گل‌های معصوم در کنار شکلات و مشک چه چهره‌ی دیگری از خود نشان خواهند داد.
شاید عطر نیز مانند انسان است؛ نت آغازینش را با یاس و رز نشان می‌دهد، قلبش را با شیرینی شکلات پنهان می‌کند و در پایان، حقیقتش را در مشک باقی می‌گذارد.
شاید به همین دلیل است که نمی‌توانم آن را صرفاً خوشبو بدانم.
هر چقدر هم که آمواژ ماندگاری و پراکندگی‌ای طولانی به اندازه‌ی جنگی هزار و چهارصد ساله داشته باشد، باز همان هم در نهایت، رنگ می‌بازد و خاموش می‌گردد.
ابتدا یاس رنگ می‌بازد، سپس رز، کمی بعد نیز آنی‌ست که شکلات فروکش می‌نماید و در پایان، مشک می‌ماند؛ حتی آن نیز روزی از روی پوست محو خواهد شد.
اما حقیقت این است که فرهنگ، اگرچه می‌تواند غارت شود، اما نمی‌تواند برای همیشه خاموش بماند.

شاید رایحه نیز چنین باشد؛
نتی که محو می‌شود، اما خاطره‌ای که از خود بر جای گذاشته، نه.

سلام
در این خانه قبلا بسیار مباحثه شده است در این مورد که تحت هیچ شرایطی انواع اسانس‌ها نباید معیار قضاوت عطرهای اورجینال قرار بگیرند و دلایل متعددی برای این مسأله وجود دارد که قصد تکرار آن‌ها را ندارم. حتی اگر بپذیریم (البته واقعا قابل پذیرش نیست) که برخی اسانس‌ها کیفیتی در حد اسانس عطر اورجینال دارند 😳 باز هم رعایت غلظت عطر اصلی به راحتی ممکن نیست و در نتیجه تغییراتی در برجستگی نوت‌ها یا درک کلی از عطر بوجود خواهد آمد.
قصدم وارد کردن ایراد به تجربه شما نبود ولی به این بهانه لازم دانستم یک‌بار دگر مسأله مطرح شود.

سلام سی ساله دنبال یک ادکلن هستم بوی جعبه سیگار که باز می‌کنی رو میده همین ادکلنه ؟

موافقم کاملا

قشنگ ترین از کیلیانه
اگه مثل من عاشق شمال و بهار نارنج باشی عاشق این عطر میشی این عطرو که اسپری میکنی اولش انگار داری توی فصل اردیبهشت توی کوچه باغ‌های شمال کشور قدم میزنی و از بوی شکوفه‌ی بهارنارنج لذت میبری یکم که میگذره بقیه گل ها وشکوفه هام کنارش میان و زیباترش میکنن تبوی رز اصلا بوی گلاب و حرم نمیده خیلی لطیف کنار بقیه گل‌ها نشسته اتفاقا
امان از درای داون و نت های آخرش که بوی مارشمالو و وانیل و قند خوشمزه‌ش میکنن ولی نه اونقدر گورماند که دلتو بزنه، ترکیب وانیل و گل خیلی قشنگ کنارهم نشسته خلاصه که منکه لذت بردم 😍❤️

بعد از خواندن داستان این عطر، داما بیانکا دیگه برای من فقط یک عطر وانیلی و پودری نیست، پشت این عطر یک داستان غمگین پنهان شده.
طبق گفته سرجیو مومو بنیان گذار زرجف، الهام این عطر از افسانه ای درباره palazzo madama در تورین است، داستان دختری ایتالیایی که از ازدواج با یک افسر فرانسوی خودداری کرد. دلیل این مخالفت در روایت‌های مختلف متفاوته؛ شاید به خاطر فرانسوی‌بودن و اشغالگر بودن اون مرد، شاید به خاطر اینکه مرد خیلی ازش بزرگ‌تر بوده، یا شاید قلب دختر متعلق به شخص دیگه ای بوده.
اما در ادامه افسانه، دختر تمام زندگی‌اش را در Palazzo Madama در حبس میگذرونه.
تنها ارتباط اون با دنیای بیرون، میوه‌هایی بود که برای غذا دریافت می‌کرد و بادهایی که عطر گل‌های باغ را به سمتش می‌آوردند.یاس، یاس بنفش، بنفشه و گل برف، همون گل‌هایی هستند که در قلب دامابیانکا جان می‌گیرند؛ انگار پشت پنجره شکوفه داده اند. دختر می‌تونه اون هارو ببینه، عطرشان را با وزش باد حس کنه و حضورشان را درست پشت پنجره احساس کند… اما نمیتونه به اون ها برسه.
و شاید زیباترین تصویر دامابیانکا دقیقاً همین باشد، گل‌هایی که آن‌قدر نزدیک‌اند که می‌تونی عطرشون را نفس بکشی، اما اونقدر دورند که نمیتونی لمسشون کنی.
برای من، این داستان باعث شد دامابیانکا معنای دیگه ای پیدا کنه. لطافت پودری و سفید اون دیگه فقط حس یک دختر اشرافی و پرنسسی را نمیده؛ بلکه تصویری از زنی سفیدپوش، تنها و در حال رویابافی که پشت پنجره‌های یک قصر قدیمی نشسته و باد، تنها تکه‌ای از دنیای بیرون را براش میاره.
نزدیک… اما دست‌نیافتنی.
ظریف… اما غمگین.
و سفید، درست مثل یک قو. 🦢🤍

بیلی ایلیش برای من همیشه عالی بوده و هیچ وقت دلم رو نمیزنه واقعا دوستش دارم و همیشه شارژش میکنم

عطر گرم،شیرین و چوبی هست خیلی شبیه مارلی کارلایل ولی قطعا با قیمت کمتر شاید یک‌پنجم کارلایل باشه ارزش خرید داره اگر مارلی کارلایل رو دوست دارید پخش بوی خوب و موندگاری بالایی هم داره ولی قدرت کارلایل رو نداره

بار اولی که سمپل این عطر رو تست کردم، خیلی جذبش نشدم. از نظرم فقط بوی گل خشک‌شده می‌داد؛ خوشبو اما متوسط.
بار دوم که تستش کردم، خیلی جذاب‌تر شده بود. باز هم حس پودری رز خشک‌شده‌ برام واضح‌تر از همه به مشام می‌رسید. این رز طوری نیست که بازخورد «بوی حرم» بگیره. بیشتر شبیه گل‌هاییه که بین کتاب خشک می‌شن. یا دسته گل‌ خشک‌شده.
چرم برای من بیشتر حسی چوبی و مقوایی داره.
اصلاً عطر شیرینی نیست، تلخ و تا حدی داروییه، اما سردردآور نیست و یا حس عطرهای مردانه رو نمی‌ده و حتی ظرافت خاصی داره.
تصویرش برای من، شبیه میز چوبی کتابخونه‌ای کلاسیک و مجلله که روش گلدونی با گل‌های خشک هست، کتاب جلدچرمی ک گل‌های خشک بین صفحاتش دیده می‌شن.

با سلام خدمت عزیزان، من برای همسرم خریدم و ایشون تقریبا به صورت روزانه استفاده کردند و بسیار راضی بودند. اسانس زیبایی که در این عطر هست و کمتر بهش اشاره شده و با مقایسه با عطرهای زیاد بهش رسیدم، اسانس مشک هست. مدل های مشابه فلورال در جیونچی و لووه و ... فلورال هستند اما مشک رو ندارند. ممنون میشم اگر سابقه خوبی در یافتن مشابه وجود داره بفرمایید. ان شاء الله همه خوب باشید.

تا اینجاشو راجب افنان نوشتم بقیشم بگم.
به نظرم تا اینجا کار هایی که از افنان پسندیدم اینا بودن
۱- تراثی براون مشابه YSL تاکسیدو با پخش و ماندگاری متوسط
۲- تریبوت بلو تقریبا یه وایب چوبی نسبتا تکراری، خیلی کم یاد آور الکساندریا ۲ و امواج پرپس ولی پخش و ماندگاری خوب
۳- 9PM dive عطر بلوی تقریبا اختصاصی که فروشندگان مدعی هستن دوپ ysl y edp و Versace dylan بلو هست اما وقتی بلایند تستش کردم یاد هیچکدومشون نیوفتادم. رایحه تمیز و صابونی مناسبی داره با پخش و ماندگاری نسبتا ضعیف.

عطرایی که به نظرم در رده متوسط بودن :
9pm elixir: بوی شیرین پچولی و گل با پخش ماندگاری خوب مثل بقیه کارای افنان نیازمند مسریت طولانی مدتی بود، در نهایت لبه های سنتتیکش که از بین رفتن برام قابل قبول شد ولی حس میکنم بیشتر برای خانم ها مناسبه
تراثی بلو: اینم مثل بالایی بعد از گذر زمان رایحش تغییر کرد و شباهتشو با تایگار درک کردم اما در کل دیگه طرفدار دوپ های تایگار نیستم. پخش و ماندگاری متوسط رو به خوب.
9pm صورتی : اینم دکانتشو هدیه دادم به نظرم بوی خوشایندی داشت
ماباقی کارای هایپ شده این برند همانند 9pm out و بقیه رو حقیقتا نپسندیدم.
در ضمن عطرای بوجرمی رو فرصت شد تست کنم. اینکه بگم از اماراتیا سرترن نه، ولی دوپ های پسفیک چیل و بلو تلیسمان این برند ارزش تست کردن دارن.

با تبلیغات بلاگرای اینستا دکانت این عطر رو تهیه کردم بنظرم بوی رز توش غالبه و حس صابون سیو رایحه رز رو داره و من زیاد مرکبات توش حس نکردم گرید تاپ لوزی هم تهیه کرده بودم نمیدونم آیا دقیقا نت ها مثل ارجیناله یا نه در هر صورت خداروشکر بزرگترشو نخریدم و زیاد باهاش ارتباط برقرار نکردم

<p>واقعا رایحه شیک و باشخصیتی داره. به شدت حال خوب کن و شفافه. همیشه توی کمدم دارم ازش و یه&zwnj;وقتایی که پیراهن سفید و جین آبی روشن می&zwnj;پوشم ازش استفاده می&zwnj;کنم. خیلی بیشتر از قیمتش ارزش خرید داره واقعا👌🏽<br />
با نظر جناب TIMELESS کاملا موافقم. بهترین عطر ژکساف همینه.</p>

بولگاری آکوا رو توی یه پک به همراه شامپو از اولین عشقم به عنوان اولین عطرِ کادو گرفتم. برای من که عاشق بوی دریا و مرکباتم کادوی عالی بود. ۲۰ساله بودم. از شامپوی بولگاری استفاده می‌کردم و بعدشم عطر و بعدشم ونِ مسیر دانشگاه. چه روزایی بود. روزایی دور از دغدغه و افکار امروز و جنگ و دلار ۲۲۰هزارتومنی! فکر می‌کردم معمار خوبی میشم. اما خب...
نشدم.

سلام دوست عزیز
بلند از عبدالصمد القریشی
شما میتونید لینک شو یا خود محصول به آنلاین شاپها که دوبی کار میکنند بفرستین براتون تهیه میکنند و ارسال میکنید.یا تو ایران به علی …. میتونین سفارس بدین براتون 15 روزه تهیه میکنه و تحویل میده.

از خیلی وقت پیش زیرنظر داشتمت ولی خیلی دیر تستت کردم و بله!…از اون اول که شناختمت به‌طرز عجیبی می‌دونستم منِ سخت‌سلیقه‌ی غیرقابل‌پیش‌بینی ازت خوشم میاد!
وومنیتی برای من اپنینگ بسیار جذابی داره تلخ و شیرین که به مرور شیرین‌تر هم میشه.
تو تابستون پوشیدمش و بااینکه همیشه فکر می‌کردم رایحه‌ی شیرین تو دمای بالا حالمو بد می‌کنه، اینطور نبود. دفعه‌های اول وقتی باد و خنکی اسپلیت میخورد بهم یه بوی خیلی دلچسبی میومد که بسیار کم‌نظیر بود و هی از خودم می‌پرسیدم «این چه بویی‌ئه؟! یعنی کی پوشیدش؟ چجوری این خانم جذاب رو پیدا کنم و ازش بپرسم چی پوشیده؟» بعد از دو سه بار که این اتفاق تکرار شد متوجه شدم این بو از وومنیتیه که داره روی پوستم دلفریبانه و هوس‌انگیز می‌رقصه و خودنمایی می‌کنه.
خیلی در مورد نوت آکواتیکش خونده بودم اما چون همچین نوتی رو حس نمی‌کردم تصمیم گرفتم یه روز از لحظه پوشیدن تا آخر شب، بسیار عمیق دنبالش کنم. نتیجه این که گاهی که خیلی عمیق می‌شدم آکورد فلزی و خونی (شبیه بوی دهان انسان) رو از اعماقش بیرون می‌کشیدم؛ ولی به‌صورت کلی برای من شیرینه حتی وقتی دمای هوا زیاده و گرمم میشه بهم حس عودی میده!
خانم محترم چقدر متاسفم که دیر پیدات کردم…
تا ابد دوستت دارم وومنیتی جسور و نابغه… تو تنها پرفیومی بودی که بعد از سالیان دراز ناامیدی شدید از این‌که «شاید روزی رایحه‌ی خودم رو پیدا کنم، رایحه‌ای‌که از ته دل بخوامش و دلم براش تنگشه‌» تونست تو قلبم جا باز کنی🫠🩷

جناب Timeless عزیز با نظرات شما درباره عطرهایی که مشترکا تست کردیم در بیشتر مواقع احساس نزدیکی و همسویی عجیبی دارم😊 برا خودم خیلی جالبه این نگاه نزدیک.
سلامت و پاینده باشید🙏🏽💙

بعد از ۲سال رابطه راه دور، بالاخره باهاش قرار گذاشتم. از هند اومده بود و این عطر و زده بود. وقتی بغلش کردم عطرش حسابی به دلم نشست، دقیقا مثل نگاه ساده و چشمای عسلیش. من همیشه به بوی هل و فلفل علاقه دارم. ۲۰سالش بود ولی تیپ خانومانه و محترمی داشت که کمتر هم سن و سالاش اون مدلی بودند. درباره ۱۵سال پیش حرف می‌زنم. یه بولگاری آکوا هم سوغاتی آورده بود برام که توی صفحه خودش می‌نویسم دربارش...

دیدید یه روزایی تو زندگیتون هست که حسش و یادش خیلی خاص و عجیب و فراموش نشدنیه؟
اول دبیرستان بودم، یه روز صبح جمعه برفی و سرد و آفتابی که کلاس جبرانی ریاضی داشتم این عطر و زدم (با اینکه خنکه و تقریبا مناسب زمستون نیست، ولی خب اون زمان هرچی دوس‌داشتیم می‌زدیم و به فصلش توجه نمی‌کردیم!)
ام‌پی‌تری پلیر سونی رو گذاشتم توی جیبم و با آهنگای GTA Vice City برا خودم پیاده رفتم به سمت مدرسه. آهنگ Cutting Crew - I Just Died In Your Arms Tonight و ده‌ها بار گوش دادم... ترکیبی از آفتاب وسط برف و بوی بلو فور من و موسیقی برام تجربه‌ای ساخت که هنوزم که هنوزه بهترین روز عمرم حسابش می‌کنم... این رایحه لامصب بدجور مسخم کرده بود.
با اینکه نمره ثلث اولم ۱۳ شده بود توی پایانی ۲۰ گرفتم!
شاید بخاطر این عطر و حسش بود.‌ نمی‌دونم!

این عطر بوی بغل مامان و میده.
بوی وقتی از سینما آفریقا اهواز بعد از دیدن فیلم قرمز هدیه تهرانی و محمدرضا فروتن برمی‌گشتیم. بوی وقتایی که بابام بهم‌ تشر می‌زد و می‌رفتم بغل مامان. بوی پناه مامان و میده برام. الان که شیشه تقریبا خالیشو بو‌ می‌کنم فقط حس دلتنگی و تداعی می‌کنه. چقدر عزیزه برام این عطر💙

سال ۱۴۰۰ بود که توی یکی از فروشگاه‌های عطر کوروش مال قدم می‌زدم و طبق علاقه اول رفتم سراغ قفسه آمواژ، دومین کاری که روی کاغذ تست بلاتر زدم Enclave بود. هرکدوم از کاغذ تست‌هایی که داشتم و توی پک پلاستیکی مخصوص گذاشتم، ولی Enclave از دستم جدا نمی‌شد. تا ساعت‌ها مسحور ترکیب نعناع و هل و لابدانومش بودم. توی پاساژ هیچی و نمی‌دیدم و فقط از این ترکیب که برام خیلی تازه بود لذت می‌بردم. وقتی رفتم خونه بلاتر رو توی یه پک پلاستیکی گذاشتمش و رفت توی کوله‌م. هفته‌ها از توی پک پلاستیکی بیرون میاوردمش و روح خودمو باهاش جلا می‌دادم. وسع خریدشو نداشتم حقیقتا، اما تستش تجربه بی‌نهایت لذت‌بخشی بود برام.

در یک کلام. بوی خوش نوجوانی
زمانی که کارت اینترنت مرسوم بود و صدای مودم Dial-up از توی کیس کامپیوتر میومد...
حال خوبی که یه نوجوان باید از یه عطر توی فصل گرما بگیره توی این عطر خلاصه میشه. بهترین مرکبات بهشتی رو توی این عطر گنجوندن‌. حیف که نسخه‌های جدید کیفیت قدیم‌ها رو نداره...فقط گاهی میشه با بوییدنش پرتاب بشی وسط روم‌های یاهو مسنجر و سال‌هایی که هیچ‌وقت برنمی‌گردن😊

یه عطر فرش کاملا معمولی و البته خاطره‌انگیز..
بازخورد اولیه خوبی داره ولی روی ماندگاری و پخش بوش اصلا حساب باز نکنید...
درکل من امتیاز ۵ از ۱۰ می‌دم بهش

سال ۸۴ با خانواده رفتیم گناوه. بابا که مرد نسبتا عطربازی بود اون زمان چندتا عطر از لومانی رو تست کرد.(لومانی اون زمان واقعا توی اوج خودش بود). بدون درنگ ۲ تا از این عطر رو خرید.
هیچ‌وقت هیچ مشابه حتی نزدیکی به این عطر پیدا نکردم😏
برای من بوی بغل بابا رو میده با پیراهن چهارخونه آبیش.
به قدری برای من خاطره‌انگیز و جذاب بود که هیچ‌وقت بوش یادم نمی‌ره. بوی آناناس و هل واقعا توی این عطر مشهوده و یه شاهکاری بود بدون تکرار. لومانی با توقف تولید این عطر به من و خاطراتم خیانت بزرگی کرد!

من متاسفانه براساس تعاریفی ک ازین عطر شد بلایند بای کردم ولی اصلااا ازش خوشم نیومد.
برای من به شخصه به شدتتت رایحه اذیت کننده و سردرد آوری بود. مخصوصا نوت میانی عطر که ازش تعریف میشه برای من بیش از حد حالت پودری و فیک داره. چند ماه گذاشتمش کنار که با فاصله تستش کنم ولی همچنان به شدتت برام آزار دهنده بود.خواستم بگم حتمااا قبل از خرید تستش کنید یا دکانتش را بگیرید چون بسته به سلایق این رایحه میتونه خیلیییی متفاوت با توصیفات باشه. اشتباه منو نکنید🥲

چون دکانتشو نداشتم نمیتونستم نظر قاطعانه راجبش بنویسم ولی الان که یه تعدادی از جمله همین کار دستم رسیدن واقعا ناامید شدم از دست این برند و تبليغات مجازی. واقعا سنتتیک و غیرقابل تعریفه...

واقعا آندرریتده به عنوان عطری بر پایه تونکا. خیلی شیکه

•هر چه می‌گذرد بهتر می‌شود.
اصل ماجرا فصل آخر است. وتیور و مشکِ وسوسه‌انگیز در غلافی نازک از خزه و (به گمانم) صندل. رایحه‌ای خنک-آروماتیک که دختر جوان هنگام در آغوش گرفتن محبوبش پیش از خداحافظی بی‌آنکه بخواهد در یادش ‌ماند. خاطره‌ای که در آینده جز دلتنگی برایش ارمغانی نخواهد آورد.
این جذابیت عطری در نسخه‌ی او د پارفوم این سری به مراتب بیشتر است.

•ترش، تلخ و روشن. این است شروع!
شفاف و تیز. مرکبات سوار بر بافت نیمه-هویدای چوب و مشکی ظریف. گویا فیگورْ اتوکشیده است.
آستری صابونی و لطیف به مشام می‌رسد که نه تماما مخملی‌ست و نه به شکلی سطحی، تمیز. بلکه خراش‌هایی از هم‌نشینی چوب نیمه‌مرطوب بر گونه‌اش دیده و لمس می‌شود. همین امر عمق‌بخشی به رایحه و تلاش برای شخصیت‌سازی را یاری می‌کند.
چطور؟
غشای نازک و تمیز لایه‌ی پایین‌تر، زبر و زخمی‌ است. شبیه به پوست صورت و زیر گلوی مردی جوان که از اصلاح صورت کمی ملتهب شده، اما با افترشیوی ترمیم‌گر، فرایند بهبود را با رایحه‌ای دلپذیر طی می‌کند.

•استفاده از این عطر به رعایت تناسبات پوشش با موقعیت، الزام‌آور است؛ اسمارت-کژوال. کتْ تکی طوسی-خنثی با تیشرت ساده‌ی سفید و شلواری زغال‌سنگی‌. کتانی شبیه به نسخه‌های استن اسمیت آدیداس.

•موقعیت: رسمی-اداری، آکادمیک-دانشگاهی.
برای گالری‌گردی‌های روزانه، صرف صبحانه در کافه‌‌‌‌باغ‌ها، جلسه‌ی دفاع و یا قرارهای روزانه مناسب است.

•اگر به من بود:
تنها نسخه‌ی او د پارفوم را ارائه می‌کردم. چرا که قطعا در میان فلنکر‌های این مجموعه شایسته‌ترین است.
با این حال، همین کارِ جوان و خوش‌پوش، هم دلرباست و هم متین در رفتار.

•طراحی زیبای فلکون به یادماندنی‌ست و ستودنی. شبیه به نسخه‌ی بازسازی‌شده و معاصر ‌شیشه‌ی دیور او ساواژ رودنتیسکای افسانه‌ای است و ادای احترام‌ به آن.
اما کاش درب از جنس فلز بود و مغناطیسی.

طراحی شیشه: هفت از ده

جفت هوس الکسیر (و قبلا چندتا دیگه) که به عنوان بهترین دوپ این عطر شناخته شده تستش کردم و متأسفانه یا خوشبختانه برای صاحبینش باید بگم هنوز مشابه خوبی برای این عطر ساخته نشده. دوپ هاش بعد چند ثانیه بوی نعناع خمیر دندونیشون خیلی قوت میگیره در حالی که اینجا همه چی بالانس و پرفکته. پرفورمنسشم خیلی خوبه.

ضمن تشکراززحمات شما، ای کاش برای عطرهایی باقیمت بالامثل پورانهوم، ظرفیت های پائین مثل10یا15میل هم موجودمی کردید، اگه یه مشتری که قبلا ازاین عطراستفاده نکرده، بیشتراز40میلیون بده وبعدازخرید از بوی اون خوشش نیاد چــــی؟؟!!

این عطر رو هم مثل خیلی از عطرای دیگه م کادو گرفتم. بوی خیلی یواش و ملایمی داره. خیلی ملیح و آرومه.بیشتر مناسب بهارو تابستونه. بوش غیرتکراریه. بوی هوس انگیز و س.ک.سی ای نداره بیشتر وایب یه دختر معصوم و ملیح و خجالتی رو میده. شیرینی خاصی نداره. یه حالت پودری طور داره یاسش خیلی یاس آروم و بی آزاریه. پرفورمنسش پایینه ،بنظرم عطر ایرانی پسندی نیست.بااینحال من بوشو دوس دارم و درمن حس لطافت و ظرافت دخترونگی رو تشدید میکنه. مناسب دخترا و خانومای بین بیستو چهار یا پنج تا چهل سال.

درود بر شما جناب صالحی
با گذشت مدتی که این عطر رو پوشیدید باز هم جز مورد علاقه‌هاتون هست؟ عطر خسته کننده‌ای نشده؟
مد نظرم هست این عطر رو هدیه بدم، جایی نتونستم تست بو یا دکانت تهیه کنم ازش متاسفانه، اما با توجه به اینکه مشابهی نداره علاقه‌مندم بیشتر ازش بدونم اتفاقا همین موضوع هم باعث شد که یکی از گزینه‌ها برای هدیه دادن باشه، اینکه خاص و متفاوته.

از حیث پخش بو و ماندگاری بسیااااار عالی ، با کلاس و تنها خودش شبیه خودش است به گونه ای که هر بار پس از مدتی به سراغش میروم احساس میکنم برای همه نبودنهایم باید از حضرتش عذرخواهی کنم!!!

<p>تقصیر تو نیست باکارات رژ عزیز<br />
تقصیر اونیه که تو رو تو گرمای ۵۰ درجه تو مترو میزنه<br />
....<br />
دفعه اول برام خیلی جذاب بود راست میگن بوی پولداری میداد. ولی وقتی هر روز میری تو مترو بوی باکارات رژ میزنه زیر دماغت اون حس ناخوداگاه از بین میره.</p>

<p>سلام . میشه چند تا کار هنر پسند که فرمودید معرفی کنید ما هم استفاده کنیم؟</p>

<p>میشه لطفا بچ کد این عطر که تازه تهیه کردید رو بفرمایید؟ممنون میشم</p>

سلام آقای شوشتری عزیز توصیف خیلی زیبای بود ،باید بگم سال 405هست و دوسال بعد توصیف شما رفتم که این عطر رو بخرم 380هزار تومن تبدیل شده به 19ملیون😅

بوی خاک خشک و تنباکوی آلبالویی میده تلخ و دودی با بهترین بازخورد ها.

بسیار عطر بدی است از نگاه من.
رایحه‌ی دودی_اینسنس و رایحه‌ی رز (هر چند در نتها ذکر نشده) در کنار نتهای مر و کندر و وانیل ترکیب بسیار نامتعادل و غیرقابل تحملی شده که ابدا زیبا نیست.

رایحه شباهت ۵۰ درصدی به عود زاریان کرید داره. می‌توان اینطور گفت که اگر اون شدت نتهای شیرین عود زاریان گرفته بشه، نتهای وانیلی و تونکا کمرنگ بشه و اینسنس زیاد و رز به کار اضافه بشه نتیجه دسیژن خواهد شد.

تمام کارهای سالهای اخیر آمواژ به جز جوبیلیشن ۵۰، صرفا مارکت‌پسند هستند. با رفتن کریستوفر چانگ، آمواژ تبدیل به یک برند صرفا تجاری شده که میداند چطور مشتری‌ کسب کنه بدون ذره‌ای هنر و زیبایی.

از گایدنس تا لاو هیبیسکوس تا اوتلند و ریزن و دسبژن و ... همگی بازار پسند است و نه هنرپسند