[فاتوم ــ یکی از واحدهای سنجش طول برابر با 6 پا که عمدتا برای اشاره به عمق آب استفاده میشود].
پدرت در ژرفایی به عمق پنج فاتوم آرمیده است
و از استخوانهایش مرجان میسازند
و دو چشمانش مرواریدند
در او چیز تباهشوندهای نیست کز وی تحولی دریایی نباشد
و به چیزی گرانمایه و شگفت بدل نگردد. (سرود آریل، نقلشده از نمایشنامه «طوفان» شکسپیر)
با الهامگیری از «طوفان» شکسپیر (اثری که شکسپیر در آن، تصاویری از آبوهوای پرتلاطم، کشتیهای غرقشده و جزیرههای جادویی را احضار میکند)، بنمایه اصلی عطر «فاتوم وی» براساس عبارتی مشهور به «سرود آریل» در این نمایشنامه خلق میشود.
«تحول دریایی» که اکنون بهعنوان «دگردیسی» یا «تغییر شکل» درک میشود، اولین بار در این نمایشنامه پدیدار شد و امروزه کاربردی رایج پیدا کرده است. وضعیت دائما درحال تغییر دریا ــ در نوسان دائمی میان آرامش و خروش ــ نقطه عزیمت ما در این عطر است و ما با استفاده از ترکیبات ناب ظاهرا متضاد و متناقض با غلظتهای افراطی و شدید در چنین نوسانی دست به کاوشگری میزنیم: نمک به جلوههای زمینی میرسد، نتهای گیاهی درخشان با خزههای غلیظ آمیخته میگردند و نتهای گلفام روشن نیز با روایح ادویهای غلیظ و فلفل ترکیب میشوند.
با خلق تضاد میان بالا و پایین، نو و سایه، وضعیت درحال تغییر دریا را به تصویر میکشیم: شدتمندی و نیرومندی دریا ــ و جذابیت ژرفاهای تاریک آن.
عطری برای افراد بیباک و بیپروا: آنان که پیشفرضهای همیشگی درباره معنای حقیقی عطرهای «آبزیـدریایی» را به چالش میکشند.
| برند | بیوفرت لندن |
| طبع | خنک |
| سال عرضه | 2016 |
| گروه بویایی | معطر گیاهی |
| کشور مبدأ | انگلستان |
| مناسب برای | آقایان و بانوان |
| اسانس اولیه | ترکیبات سبز ، نارنگی، انگور فرنگی سیاه، دانه سرو کوهی ، خاک زمین |
| اسانس میانی | گل ابریشم ، یاس، آویشن ، گل یلانگ ، زنجبیل ، فلفل ، گل سوسن، زیره سبز |
| اسانس پایه | کهربا، نعناع هندی ، خزه درخت بلوط ، خس خس ، سدر ، روایح دودی، نمک |
این فیلم بیشتر میتونه ربط پیدا کنه به فانتوم تا مگامار، چون عمیق تر و تاریکتره.
فانتوم اقیانوسه و مگامار دریا. اقیانوس با عظمت تر و با ابهته.
اما فیلم: اتفاقی که توی یک تشکیلات حفاری که توی گودال ماریانا هست رخ میده. کنجکاوی انسان و دست کاری محیط و پدیدار شدن هیولای غول پیکر. مرگ با شکوه دختر محقق، در اعماق تاریک اقیانوس و متلاشی شدن بدنش. شخصیتی آسیب پذیر، خمیده و موج زده.. هرچند این فیلم آخر هاش مصنوعی شده بود و بهم ریخته بود اما در کل مورد علاقه ی من بود.
بخشی از رمان عمق:« این پایین آب، همون آب همیشگی نبود. آب چیزیه که از شیرِ آشپزخونه یا از فواره ی حوضچه ی پارک بیرون میاد. آب وان های حموم، استخرها و البته اقیانوس رو پر می کنه. اما از یه عمقی به بعد، آب به سدی در برابر تموم چیزهایی که به یاد میاری، تموم چیزهایی که فکر می کنی میدونی تبدیل میشه. تو درونش گیر میکنی، به بازیچه ی دستش تبدیل می شی. تمرکز، سابیده میشه. افکارت جهش یافته می شن. اما فشار روح نمی تونه از پسش بربیاد. نباید همچین انتظاری ازش داشت. انسان ها برای این فشار ساخته نشدن. یه دلیلی داره که هیچی نباید این پایین زندگی کنه.»