Francesca Bianchi - Tyger Tyger

تایگر تایگر برایت برنینگ شعری از ویلیام بلیک..
بیانکی در فلسفه این عطر به این شعر و تقارن ترسناک اما باشکوه خطوط بدن ببر اشاره کرده (نقل به مضمون میکنم): و رایحه چرمی-چوبی انیمالیک-سوخته (چیز شبیه آخرالزمان) را در تقابل با گلهای سفید خوشبو و ملاحت عسل قرار داده است.
بوی عسل در این عطر اکستریت بسیار تند است، من بویی شبیه گلهای سفید و ریزی که در پارکها آنرا به نام گل عسل میشناسیم با بوته هایی شبیه شمشاد(نام لاتینش را نمیدانم، و ظاهرا گل عسل واقعی یا همان آلیسوم سوییت با این گل متفاوت است) حس میکنم. بیشتر حالت عطرهای قدیمی زنانه را دارد، احتمالا بعلت وجود همان گلهای سفید و شیرینی زیاد تلخ گونش. همانطور که دوستان اشاره کردند، به این خانه عطر با احتیاط باید نزدیک شد. من این عطر رو تا حدودی پسندیدم ولی واقعا عطری نیست که بخوام همیشه بوش بیاد! برای شامه من پیچیدگی زیادی داره..

گاه برخی عطرها می‌آیند تا مرزهای جنسیت را تخریب کنند و به گفته داستایوفسکی در شب‌های روشن: "چرا هرکس سعی می‌کند خشن‌تر از آن‌چه که واقعا هست، نشان دهد؟" و از این روی، به ما یادآوری می‌کنند که وجوه احساسات و عواطف انسانی قابلیت انحصارگرایی در جنسیت خاص را ندارند.
تایگر تایگر از این زمره است. شاید در وهله اول نام ببر را که می‌شنویم انتظار عطری بسیار خشن و ترسناک داریم، اما رایحه ما را با ببری مهربان و پراحساس مواجه می‌سازد!
فرانچسکو بیانکی در این عطر از یک سوی با بهره‌گیری از نت‌های عسل وحشی و مربای هلو و روایح فلورال سفید و مقداری افزودن چاشنی تم پودری وجه زنانگی به عطر داده و از طرفی با تلفیقی از چرم و اوکموس دست به آفرینش مخلوقی زده که به‌جای تاکید بر جنسیت، بر عمق بخشی به رایحه تاکید داشته است. هنرنمایی بیانکی به نظرم در اینجا بوده که ظاهرا به عمد نت هلیوتروپ را در این عطر بیش از اندازه برجسته نکرده تا عطر به سمت زنانگی بیشتر سوق نیابد و مردانِ اهل شهامت در احساس نیز خواهان این عطر باشند.