PARFUMS de MARLY - Oriana

بنده باز هم هنگام بوییدن این عطر، به آن رایحه شیرینِ مرباییِ نیمه ملسِ تمشکین اش دهن کجی کردم.
تمشک در اینجا پادشاهی‌ست نشسته بر یالِ تختی روان از برگ پرتقال.. از فراز بلندای مست کننده اش، به تماشای ظرف گَردانِ زیرِ پایش نشسته است. کاسه ای چوبی از میوه‌جاتِ نیم‌پز، که شده اند کودکان تمشک وُ حرارت‌شان را از دَمِ گرمِ او گرفته اند. و من شدم مُشک. او گفت کمر خم کن رو به فرزندانم تا که تو! پُلی سازی میان من وُ آنها! قدوم بر دوش تو نهاده به سوی من آیند. من گفتم نه! چانه بالا، خیره‌سر خیره به سیمای سُرخ اش تَرک وی گفتم. پُشت برگردانده، به وقت خروج، نوکِ پایی زدم بر بساط اش؛ وَ از کِبر خود شیره ای تلخ بر جانِ طفلان‌ ریخته، قسم بر شکوه او خورده که هرچه شیرینی سازد زهر خواهم ساخت.
رایحه چشم‌گیر و پر زرق وُ برق است اما مشک که می‌آید هاله ای بر چشمِ مشام‌تان پوشانده و نمی‌گذارد گذرِ زمان را تماشا کنید. به خود می‌آیید، و می‌بینید در جریانِ اتمسفری سرگردان، به دور خود می‌پیچید.


مارلی ها گاها میانه راه می‌لغزند، متاسفانه.
اما گاهی می‌شود گفت فدای سرشان :) من به والایا و آتالیا می‌گویم فدای سرت جانم؛ تو با تمام سخنانِ دست و پا شکسته ات زیبایی!
اُریانا هم چنین است. اما من اینجا چیزی به او نمی‌گویم چون میوه پسند نیستم. اما اگر شما آن بشقاب مملو از میوه های رسیده و بعضا له شده و شهددار را که با اندک گلبرگ‌های سفید و نارنجی نوازش شده اند دوست می‌دارید، خب، باز هم می‌بایست گفت فدای سرش. :)
بسیار هم پربازخورد است. بی‌شک اگر با پوشش‌تان استایل شود همه به او گوش خواهند سپرد. خاصیت اش این است که دوستان بسیاری داشته باشد؛ و این شوربختانه برایم همانقدر دوست نداشتنی‌ست که تمشک...!

انگار وارد شیرینی فروشی شدی که توش تازه کیک‌توت فرنگی با خامه درست کردن یجوریه اصلااا برام تکراری نمیشه هر بار بو‌میکنم‌ بیشتر عاشقش میشم🥰