Filippo Sorcinelli - But Not Today

عطر But Not Today از Filippo Sorcinelli بدون شک یکی از تجربه‌هایی‌ست که فراتر از یک عطر ساده عمل می‌کند؛ این یک مواجهه احساسی‌ست. مواجهه‌ای که در لحظه اول، بیشتر شبیه شوک است تا لذت.

در اولین اسپری، ذهن دچار تردید می‌شود. نمی‌توانی تشخیص بدهی که با رایحه‌ای دلنشین روبه‌رو هستی یا چیزی آزاردهنده. فضای ابتدایی عطر حالتی فلزی و حیوانی دارد؛ حسی خام و بی‌پرده که حتی می‌تواند تداعی‌گر بوی خون باشد. این همان لحظه‌ای‌ست که عطر تو را متوقف می‌کند. مجبورت می‌کند فکر کنی.

اما با گذشت زمان، لایه‌ای ظریف‌تر خودش را نشان می‌دهد. از دل این خشونت اولیه، رایحه‌ای گلی سر بر می‌آورد—نرم، لطیف و زیبا. انگار عطر در حال روایت یک پارادوکس است:
در دل زمختی، ظرافت نهفته است؛
در دل تاریکی، روشنایی وجود دارد.

از نظر ساختار، شاید بتوان این عطر را تا حدی خطی در نظر گرفت، اما تجربه‌ی احساسی آن کاملاً غیرخطی است. لحظه‌ای مجذوبش می‌شوی و لحظه‌ای دیگر از آن فاصله می‌گیری. این کشمکش دائمی، بخشی از هویت عطر است. یک نبرد میان جذب و دفع، میان خیر و شر.

یکی از عادت‌های من این است که هر عطر را به یک کاراکتر داستانی یا سینمایی نسبت می‌دهم؛
مثلاً Imagination را به Harry Potter،
یا Synthetic Jungle را به راداگاست قهوه‌ای در ارباب حلقه‌ها نسبت می‌دهم،
و یا Irish Leather برایم حال‌وهوای توماس شلبی را دارد.

اما در مورد But Not Today، خود عطار این کار را برای ما انجام داده است. الهام این عطر از شخصیت Hannibal Lecter است. انتخابی که به‌طرز شگفت‌انگیزی دقیق و هوشمندانه است. این عطر همان‌قدر که تاریک و ناآرام است، همان‌قدر هم پیچیده، کاریزماتیک و حتی به شکل عجیبی زیباست.

در نهایت، But Not Today عطری‌ست هنری، چالش‌برانگیز و عمیق. شاید برای همه مناسب نباشد، اما برای کسانی که به دنبال تجربه‌ای متفاوت و خارج از چهارچوب‌های معمول هستند، یک اثر قابل‌تأمل و فراموش‌نشدنی است.

و این دقیقاً جایی‌ست که Filippo Sorcinelli می‌درخشد: خلق آثاری که صرفاً برای “خوشبو بودن” ساخته نشده‌اند، بلکه برای برانگیختن احساس و تفکر طراحی شده‌اند.

پیپو‌ سورچینلی؛
به مثابه بُتی برای بی بُت ماندگان !

چه پرزانته سورچینلی رو بپسندیم و چه نپسندیم، حقیقت کتمان شدنی نیست؛ بایستی بپذیریم او اثر بخشی لازم رو داشته و قلابش رو همونجایی که باید گیر انداخته.
البته که بخشی از این جریان، محصولِ فقدان سواد رسانه ای مخاطب هدف بوده.
تا جایی که هریک گمان بردیم اگر ریویوی ثقیل تری نسبت به نفرات قبلی ننویسیم لذا امتیاز آن مرحله را از کف داده ایم!

“بات نات تودی” محترمه اما پوشیدنی نه!
چون هنوز نمیدانم چرا بایستی رایحه عود سوزاندنی که داخل خاک گلدان گل شمعدانی قرار داده بودم و حالا حالاها قرار نیست روشنش کنم رو بایستی هوس کنم بپوشم.
فرداها را نمیدانم اما امروز؟ نه!
یک نه محکم…

بعد از تهیه Lascia Ch'io Pianga از این برند، با توجه به کیفیت بالای نت ها و پرفورمنس عالی، با امید زیادی برای تست But Not Today رفتم...

بار اولی که این کار رو تست کردم با توجه به شروع بسیار زننده بیخیالش شدم... یک ماه بعد مجدد برای تست این عطر اقدام کردم تا بلکه بتونم باهاش آشتی کنم، این بار روی مچ دستم تستش کردم تا بلکه از opening زننده بگذرم و بتونم با تغییر روایح بهش علاقه مند بشم اما...

از دید من تغییر رایحه خاصی در این عطر اتفاق نمیوفته، تقریبا همون شروع زننده با قدرت کمتر در ادامه همراه شما میمونه و به آزار دادن شما ادامه میده... علاوه بر این پخش و ماندگاری هم تعریف چندانی نداره

به عنوان یک اثر هنری قطعا این کار رو خریداری میکنم اما به عنوان یک عطر، فکر نمیکنم...

امروز نه! هیچ وقت نه!!!! بوی انزجار و گرفتار کننده ای داشت ، سنگین بود ، هنوزم بعد از گذشت ۲۴ ساعت سردرد دارم، من لیبل روی کاری نمیزنم درست نیست، الانم نمیزنم اما این اثر فاخر ازون روایح معتادکننده همانند فانتوماس ، سرژف دان،بلک افگانو،ترونی،بروتوس، بلاماژ، است . همچنین فضایی دارد ، دقت کنید دوستان میگم فضا نه رایحه لزوما ! مورد پسند من نبود خیلی خیلی سخت پوش هست من میذارمش کنار اون دسته عطرهایی که دوست ندارم اما همری که نهفته است درونش انکار نکردنیست.

دکانتشو تست کردم ... فک نکنم دیگه ازین به بعد از عطر دیگه ای لذت ببرم و تمام ... کاش تست نمی‌کردم وقتی توان مالی خریدشو ندارم ... شبیه هیچ رایحه ای نیس ترسناک و موهوم ... پادشاه بلامنازع دنیای پرفیوم ها ... سر تعظیم فرود میارم ... و این شیطان مطلق ... در دنیای عطر ها شبیه گلادیاتوری میمونه که تک و تنها با هیکلی ورزیده وسط میدون از بین هزاران کشته شده با سر و صورت خونین با شمشیر فولادی داره فریاد میزنه من اینجام و کسی رو در مقابلم نمی‌بینم ... با عذرخواهی از حضرات و اساتید طبق نظر بنده بقیه روایح هیچ حرفی برای گفتن در مقابل این شاهکار ندارن و بس

شب بود، و می‌بارید؛ و بارنده، باران بود؛ باریده، ولیکن، خون.
- ادگار الن پو

نه دوستش دارم و نه چیزی برای گفتن در موردش. قامت‌ام برای توصیفش کوتاه است، آن‌قدر غریب و متفاوت است که ذهنم نمی‌تواند کلمات را برای وصفش کنار هم بگذارد. پس هم‌آوا با الن پو می‌گویم:
ولکین، خون! ولیکن، خون! ولیکن، خون!

فیلیپو هنرمندی که تثلیث خدا، مسیح و روح القدس را شکونده هرچند خود برامده از همین فرهنگ مسیحی است.اما مسئله اینجاست آیا می توان ساختار شکنی را در هر متافیزیکی وارد کرد؟ بی گمان بعضی از ساختار ها را نمیتوان بی سنتز گذاشت. اگر لوگوس را از چنین ساختار هایی بگیری، جانشان را گرفته ای. ما نمی توانیم تز مسیحیت را بی سنتز بگذاریم چرا که این ساختار کل محور است و توان شکسته شدن را ندارد. فیلیپو سورچلینی عطاری که در صدد خلق اثاری است که محال است. اون میخواد جهان محو شده مسیحی را به جهان پست مدرن امروز بخیه کند. حاصل می شود محصولی مشمئز کننده و بلاتکلیف. که ذات پارادوکسیکال مخلوقات او از همینجا نشئت می گیرد. او انقدر ها هم که منتقدان می گویند ساختار شکن نیست. ما خط مشی واحدی را در تمام مخلوقاتش می بینیم. عنصر مسیحی نهادینه شده، و معماری های گوتیک رنگ و رو رفته در ساختار شخصیت او که نمیتواند از ان ها بگریزد اورا رسوا می کند. بپردازیم به بات نات تودی: شما در رویایی عمیق فرورفته و در حال هم اغوشی هستید، اما یک چیزی سد راه کلای مکس شماست. این بات نات تودی است. یعنی نشانه ها معلق می شوند تا خود به سمت سرنوشتشان راهی شوند. بات نات تودی میان عشق و نفرت سرگردان است. بات نات تودی یک‌ دوراهی است که هرگز به شما اجازه نمیدهد بین دو مسیر انتخاب کنید. دقیقا سرنوشت اش این است که تا ابد در دوراهی بماند. نصفه نیمه و سرگردان تا لحظه مرگ. قطعا این عطری نیست که بتواند شمارا خوشنود کند عنصر خون، چرک و نفرت در ان می رقصند. ازار دهنده تر از هرچیز در باره این عطر این است که از به تصویر کشید سلسله رویداد هایی که به این دوراهی ختم شده ناتوان است. فقط یک دوراهی است. یک دوراهیی مرگبار که با ما خیره شده. و بر کل هستی ما چیره شده. همچون نگاه خیره دیگری بزرگ. فضا، فضای تاریکخانه هدایت است ازین عطر دوری کنید دوری دوری.

یه شباهتهایی با فانتوماس داره ، نمیدونم از کدوم نتش میاد، آزار دهنده و بیماره این عطر

اضطراب و ترس

دو مفهوم در هم تنیده که نمی توان آن هارا از هم جدا کرد
حال این دو مفهوم در یک شاهکار هنری خلاصه شده اند به گونه ای که میتواند تصویر شخصیتی مانند هانیبال لکتر را در عالم ذهن تداعی کند
حال با تستی که از این عطر داشته ام میتوانم بر شخصیتی تبدیل شوم مانند لکتر اما کار من کشتن انسان ها نیست بلکه کشتن خرافات و عقایدیست که با خود حمل میکنند ولی در تنهایی با خود میگویم چه میتوان کرد چراکه هرکس آزاد است که احمق باشد
حال عالم ذهنی را فراموش کنیم ببینیم عطر چگونه شروع می شود و چگونه پایان می یابد
در شروع با چند نت رو به رو هستیم که عبارتند از فلز و میخک و نت های انیمالیک ، اولویت با نت های حیوانیست که در ذات خود نوعی حس فلزی آن را همراهی میکند در کنار همین فضا نت میخک را داریم که با حس و حال تیز و ادویه ای خود بر تنش و گرما کار می افزاید البته دو پارادوکس جالب و جذاب دیگری در ادامه راه آن را خواهیم یافت. پارادوکس اول ترکیب حس سرد و تیز فلز با گرمای نت های حیوانیست البته تشخیص سردی فلز کمی دقت میخواهد با این حال میتوان آن را یافت که کنار بقیه نت ها حس و حالی خون آلود ایجاد میکند
در ادامه به یکباره شاهد حضور نت های گلی هستیم که به نوعی اوج نبوغ و شکوه کار است ، تقابل میان شیطان و فرشتگان . مبارزه جذابیست ولی خب پایانش شاید برای بسیاری آن چندان جالب نباشد چراکه در نهایت این وجود خون آلود شیطانیست که پرچم پیروزی را در دست میگیرد.

اهنگ مناسب برای فضای عطر: Cruel World lana del ry

نیم نگاهی از نو...

دیدگاه قبلی من رو می تونید در همین صفحه ببینید اما این توصیفات به هیچ وجه نباید روی انتخاب شما تاثیر بذاره.
برخی از دوستان از چنین نظراتی شاکی بودند و هستند. و البته حق هم دارند...
...
سکانسی از فیلم هانیبال، جایی که دکتر هانیبال لکتر، کلاریس و کرندلر حضور دارند.
دکتر لکتر دارویی به کرندلر خورانده، و او گیج است و مطلقا چیزی حس نمی کند!
لکتر مغز کرندلر را در حضور کلاریس شکافته، کیسه مغز را از دیواره خونین آن جدا کرده و تکه ای از آن را می بُرد و در تابه ای سرخ می کند!
تابه ای با محتویات روغن، گیلاس، جعفری و پیاز!
و این است شام!
کلاریس سراسر انزجار است!
همزمان با سرخ کردن، کرندلر می گوید: این بو عالیه!

بوی چربی مغز آن هم از نوع انسان!
انسانی که از دیدگاه هانیبال، در مقابل کلاریس گستاخ بود!
کلاریس همان دختر زیبایی که در سکوت بره ها دکتر لکتر به او گفت:
تو از کرم پوست ایوان استفاده می کنی و بعضی وقتا L'Air du Temps می زنی!

لکتر مغز را به کرندلر می خوراند! مغز خودش را! کرندلر می گوید: این خوبه!
کلاریس از دیدن این صحنه تکان دهنده، مدام از لکتر درخواست شراب می کند!

همانقدر غیر قابل توصیف و منزجر کننده برای کلاریس!
همانقدر بی نظیر برای لکتر!

کمی بعد لکتر رو به کلاریس می گوید: اگر فرصت پیدا کنی، زندگیم رو میگیری مگه نه؟
کلاریس: زندگیت رو نه!
لکتر: آزادی ام را! آزادی ام را ازم میگیری!
...