خیلی ممنونم.
امیدوارم راضی باشید و نظرم اغراق‌آمیز نبوده باشه.
و چشم، حتماً.

<p>میشه چندتا از بهتریناشو به منم معرفی کنین؟</p>

یه لیرینگ موفق
لیبر ورژن EDP+ایکس‌نیهلو فلورناکوتیک

فلورنارکوتیک رایحه میوه‌ای بسیاربسیار آرامش‌بخش،متعادل و دوست‌داشتنی داره
لیبر هم از نظر من با وجود نت اسطوخودوس از اون روایحی هست همزمان با آرامش،حس نظم و دیسیپلین رو منتقل می‌کنه اما از نظر من برای هوای گرم یه مقدار کم جونه
از طرفی فلنکر اینتنس هم شیرینی و گرمایی داره که بیشتر برای مجالس و شب مناسبه تا استفاده روزمره
بنابراین اضافه کردن چند پاف فلورنارکوتیک هم یه شیرینی و قوت مطلوب اضافه می‌کنه،هم آکورد میوه‌ای و شفاف فلورناکوتیک فضای شادتر و بشاش‌تری به لیبر می‌ده

قربان شما لطف دارید
با وجود اینکه شنل کوکومادمازل خیلی عطر خوشبویی هست اما شخصا حتی ورژن اصلیش رو ندارم و پیگیر فلنکر جدید نبودم و از اونجایی با یکی از دوستان تازه از سفر برگشته بیرون رفتم،متوجه این رایحه شدم و اسمش رو پرسیدم
اتفاقا چون از شخصی غیر از خودم فهمیدم احتمالا بتونم قاضی خوبی باشم و راجب پرفورمنس مادمازل ابسولوکراش باید بگم واقعا خوب بود و خط بوی‌ مطلوب و خوبی داشت و چیزی کم از ورژن اصلی نداشت،توی اون دو سه‌ساعت کاملا متوجه بوش بودم و مشامم رو پر کرده بود،اما بیش از حد قوی و کلافه کننده و دامینت نبود،از نظر من کاملا مطلوب و به اندازه بود و مجموعا نمره ۸-۷/۵ از ۱۰ رو به لحاظ سیاژ می‌گیره
و از نظر رایحه دوباره تکرار می‌کنم که آکوردبندی بسیار مشابهی با ورژن اصلی داره،یعنی اینطوری نیست که لیچی رو ببنید و بگید پس میوه‌ای تره،همچنان مثل ورژن اصلی غلبیت روایح گلی+پچولی و کمی حس خاکی هست و صرفا به شیرینی و گرماش اضافه شده و من اسمش رو میذارم کوکوشنل مادمازل اینتنس

شکیلاجان
در ابتدا خیلی ممنون بابت ریویوی خوبتون که راهنمای خوبی برای همه ست
یه سوال داشتم که تو ریویوتون در موردش نگفتین و اون هم پرفومنس این عطره
میشه در مورد اونم بهمون بگین که پرفومنسش چطوره در مقایسه با نسخه ی مادر ؟
با سپاس فراوان از شما عزیزدل ❤️

بنظرم فلنکر جدید کراش‌ابسولو می‌تونه جایگزین بهتری برای این رایحه باشه
اگر هایپ یا اینقدر همه‌گیر نشده بود قطعا ورژن‌اصلی می‌تونست همچنان ارزش خرید رو داشته باشه اما شخصا فلنکر جدید رو ترجیح می‌دم
دقیقا دی‌ان‌ای اصلی رو داره فقط طبع و اون حس خنکی رو نداره و گرم شده،کمی روایح شیرین‌تر و لیچی اضافه شده اما همچنان آکوردهای گلی و پچولی پیشرو و غالب هستن بنابراین برمی‌گردم به همون جمله اول:
کوکوشنل مادمازل با طبع گرم‌تر،شیرین‌تر و امروزی‌تر=کوکوشنل مادمازل کراش‌ابسولو

با سلام و احترام
شاید اغراق نباشد که به این عطر لقب خاص ترین‌ ، بهترین و خوشبوترین ادکلن دنیا را داد ...
دیگر چنین عطری زاییده نخواهد شد

اگر من بخوام بین کرید و روژا(سری پارفوم) یک برند بهتر رو انتخاب کنم قطعا انتخابم روژا هست.
ولی چرا کرید و روژا؟ خب هر دو به نسبت چیزی که ارائه میدن زیادی گرونن. هر دو عطرهای بی نقصی دارن.
عطرهای روژا کلاسیک تر، مقداری سنتتیک تر، به مراتب گرون تر، شیشه های زیباتر و ماندگاری بهتری نسبت به عطرهای کرید عرضه میکنن. در مقابل کریدها طبیعی تر و مدرن تر هستن.
تنها دلیلی که من روژا رو بهتر میبینم اون فاکتور ماندگاری هستش. روژا به راحتی ساعت ها میمونه ولی کرید نه.
میخوام این مسئله رو به این شکل بیان کنم: خیلی از شرکت های عطر سازی هزینه ی بسیار زیادی میکنن که عطرهاشون در لحظه ی اول خوب به نظر برسه چرا که اکثر مشتری ها عطر رو در لحظه ی اول انتخاب میکنن. به نظر من کرید در بین تمام نیش ها شرکتی هست که روی این ماجرا خیلی کار میکنه. عطرهای کرید شروعی بسیار قوی با پخش بوی بسیار زیاد دارن. کاملا جا افتاده شروع میشن و به معنای ساده دل همه رو میبرن. اما این شروع قوی به همون سرعت که آغاز شده به پایان خودش میرسه و دیگه چیزی از اون عطر قوی نمیمونه.
در نقطه ی مقابل روژا هست. شروعی نسبت تند و تیز داره. با صرف زمان کم کم آروم میشه و عطر خودش رو نشون میده. ولی این آرامش در تغییر بیان موجب بهره مندی از وجودش هم شده.
حالا این عطر: کلاسیک. نه تنها بو بلکه همه چیزش. از تنپوش گرفته تا سن و حتی مکان. در کل عطر روزمره ای نیست، به درد سرکار و بیرون رفتن و غیره نمیخوره. برعکس قیمت خاصش بوی خاصی نداره که البته جای تعجب هم نداره، نمیشه به یک چیزی گفت کلاسیکه بعد بگیم خاصه.
از نظر ماندگاری و پخش بو خیلی خوب عمل میکنه، یک جوری که نمیشه روی همون لباس بعدا عطر دیگه زده بشه.
در نهایت به این عطر من ۸ از ۱۰ میدم. من نکته ی خاصی ندارم که انگشت بزارم روش. شیشه و جعبه زیبان، بوش خوبه، ماندگاره. ولی گرونه. با این قیمت من انتظار یک سطح دیگه ای داشتم. یک چیزی توش میریختن که توجیه این قیمت رو داشت. یا اگه قرار بود این باشه نباید به این قیمت میفروختنش. مثل اینه که بریم رستوران و پول یک غذای لاکچری رو بدیم که فقط اسمش رو میدونیم. بعد برامون کوبیده بیارن. گیرم عالی هم بود، درسته یکی بیاد و بگه شما یک تومان پول کوبیده دادی ۹۹ تومان پول هنر سرآشپز رو؟
ولی در کل اگر مسئله ی قیمت وسط نبود و شما از نظر مالی این مبالغ براتون پول خرد حساب میشد. عطر خوش بویی هست و از خریدش خوشحال میشین.

مونتاباکو اینتنسیو برای من با تمام عطرهای دیگه‌م فرق داره؛ از هر نظر!

داشتم زندگیمو می‌کردم و با عطرهام کیف می‌کردم، یهو سروکله‌ی Montabaco Intensivo پیدا شد!

هر بار می‌پوشمش یه حس لوکس بودن، آرامش و اعتمادبه‌نفس میاد سراغم. مشکلش اینه که بعدش مدام دوست داری مچ دستت رو بیاری بالا و دوباره بوش کنی.

از اون عطرهاست که به نظرم همه‌چیش دقیق و میلی‌متری سر جای خودشه. هیچ‌چیز اضافه نیست، هیچ‌چیز کم نیست؛ انگار سازنده دقیقاً می‌دونسته آخر کار باید به کجا برسه.

اما فکر می‌کنم دلیل اینکه مونتاباکو این‌قدر برای من خاص شده، فقط خود رایحه نیست.

من از بچگی همیشه آدم‌هایی رو دوست داشتم که حضورشون قبل از حرف زدنشون حس می‌شد؛ مردهایی که لازم نبود شلوغ کنند یا خودشون رو ثابت کنند. لباس مرتب، رفتار آرام، نگاه محکم، حرف زدن کم اما حساب‌شده… از اون آدم‌هایی که وقتی وارد جایی می‌شدن، بدون اینکه کاری بکنن، یه چیزی در فضا عوض می‌شد.

یک نفر از اون آدم‌ها هنوز یه گوشه‌ای از ذهنم مونده.

جزئیات بعضی خاطره‌ها با گذشت زمان محو می‌شن؛ رنگ لباس، جمله‌هایی که گفته شده، حتی شکل دقیق صورت آدم‌ها… ولی بعضی بوها عجیبن؛ انگار حافظه رو دور می‌زنن و مستقیم می‌رن سراغ یه جایی که سال‌هاست دست نزدی.

مونتاباکو اینتنسیو برای من از همین جنسه.

وقتی تنباکو، چوب، جیر و اون فضای گرم و کمی ادویه‌ای رو حس می‌کنم، گاهی برای چند ثانیه فقط یه عطر نمی‌بینم؛ یه تصویر قدیمی میاد جلوی چشمم. یه مرد مرتب و باوقار، با همون آرامش خاص خودش. آدمی از نسلی که به نظرم مرد بودن رو بیشتر با رفتار نشون می‌داد تا با حرف.

ناخودآگاه تصویر همفری بوگارت میاد توی ذهنم؛ اون کت مرتب، نگاه خونسرد، یک لیوان روی میز و مردی که برای باوقار بودن لازم نیست چیزی رو ثابت کنه.

با خودم می‌گم اگر بوگارت امروز زنده بود، بعید می‌دونم از کنار چنین عطری به‌راحتی می‌گذشت.

شاید حتی یکی از انتخاب‌های همیشگیش می‌شد؛ چون مونتاباکو همون چیزی رو داره که من از اون نسل مردها دوست دارم؛ حضور بدون هیاهو، جذابیت بدون تلاش و وقاری که احتیاج به توضیح نداره.

شاید برای همینه که مونتاباکو برای من فقط «خوشبو» نیست. یه حس آشنا داره؛ حس چیزی که انگار قبلاً جایی، در یک دوره‌ی دور، تجربه‌ش کردم و سال‌ها بعد دوباره پیداش کردم.

و عجیب‌تر اینکه هر بار این عطر رو می‌پوشم، همزمان که ازش لذت می‌برم، یه گوشه‌ی کوچیکی از دلم هم می‌گیره. نه از خود عطر؛ از این حس که بعضی آدم‌ها و بعضی دوره‌های زندگی فقط یک بار اتفاق می‌افتن و بعد تبدیل به خاطره می‌شن.

شاید همین باشه که باعث شده مونتاباکو برای من این‌قدر شخصی بشه.

فکر می‌کنم فرق مونتاباکو اینتنسیو با بقیه عطرهام همین باشه؛ خیلی از عطرهام رو خودم انتخاب کردم، ولی مونتاباکو رو انگار پیدا کردم.

انتخاب کردن یه عطر یه چیزه، پیدا کردن عطری که حس کنی از قبل یه جایی توی ذهن و خاطرت منتظرت بوده، یه چیز دیگه‌ست.

هنوز خودمم دقیقاً نمی‌فهمم چرا این عطر این‌طور با روح و روانم بازی می‌کنه؛ فقط می‌دونم هر بار استفاده می‌کنم یه جایی بین لذت، آرامش و خاطره گیر می‌کنم.

تحلیل‌های ایکاروس درباره نت‌های این عطر توضیح کامل داده. وقتی اون جزئیات رو می‌خونی و بعد خودت عطر رو روی پوست تجربه می‌کنی، تازه می‌فهمی چقدر این کار حساب‌شده‌ست. واقعاً از اون عطرها نیست که فقط چند تا نت قشنگ رو ریخته باشن کنار هم؛ همه‌چی سر جای خودشه.

ترکیب تنباکو، چوب، جیر و ادویه برای من فوق‌العاده‌ست؛ نه زیادی شیرینه، نه جیغ می‌زنه، نه تکراریه. مردونه، شیک و باوقاره.

به نظرم از اون عطرهاییه که هرچه سن و شخصیت آدم پخته‌تر باشه، احتمالاً ارتباط عمیق‌تری باهاش برقرار می‌کنه. برای من مخصوصاً در بازه‌ی چهل، پنجاه سال به بالا، این حس وقار و شخصیت خیلی بیشتر خودش رو نشون می‌ده.

پخش و ماندگاریش هم برای من کاملاً رضایت‌بخشه و جالب اینه که فقط خودم ازش لذت نمی‌برم؛ اطرافیانم هم معمولاً متوجهش می‌شن و از بوش لذت می‌برن.

یاد یه جمله از ایکاروس درباره همین عطر همیشه تو ذهنم مونده که گفته بود:

«کاش می‌شد اینو به زور می‌دادم دستتون تا تستش کنید.»

خب ایکاروس جان، الان دیگه می‌فهمم چی می‌گفتی.

اگه بگن فقط حق داری تا آخر عمر یه عطر داشته باشی، انتخاب من قطعاً همین خواهد بود.

فقط یه فکر هست که واقعاً دوست ندارم هیچ‌وقت اتفاق بیفته؛ اینکه یه روزی Montabaco Intensivo دیسکانتینیو بشه.

چون بعضی عطرها فقط عطر نیستن؛ کم‌کم با یه دوره از زندگی آدم گره می‌خورن. بعد از چند سال، شاید حتی خود رایحه هم برات تبدیل به یه جور خاطره بشه؛ یه لحظه، یه آدم، یه حس، یه دوره از زندگی.

فکر کنم اگه یه روز این عطر دیگه تولید نشه، وقتی آخرین شیشه‌م رو باز کنم، دیگه فقط بوی مونتاباکو رو حس نمی‌کنم؛ بوی خاطراتی رو حس می‌کنم که باهاش ساخته شده.

و احتمالاً اون آخرین اسپری، بیشتر از اینکه عطر زدن باشه، یه جور خداحافظی با یه تکه از زندگیه.

راستش رو بخواین، دلم نمی‌خواد هیچ‌وقت به اون روز برسم.

گزا شان، عطار عزیز، دستت درد نکنه… ولی واقعاً با این یکی منو گرفتار کردی؛ رسمش نبود!

چقدر عالی
همین الان این عطر و بلایند بای می‌کنم
خیلی لطف کردین که وقت گذاشتین و انقد خوب توضیح دادین
بازم اگه عطر اقتصادی خوب با پرفومنس خوب پیدا کردین زیر صفحه ش اینجا در موردش بهمون بگین 🥰

بسیاااار عالیه … از خوش ساخت ترین عطرهاییه که دیدم
با توجه به سبک رایحه که تمیییییز سبک و خوش تراش هست اما پرفورمنسش عالیه
من که واقعا پسندیدمش
یه حریر تمیز دور خودتون میکشید با زدن این عطر
براوو

این عطر دقیقا منو یاد گایدنس نسخه اصلی انداخت
همون قدر سنگین البته با حالت لیچی کم تر و مثل همون بعد ۲۴ ساعت تونستم مداوم بو کنم تا رایحه شو بفهمم اولش تحملش خیلی سخته
من اصلا نپسندیدم
عطر سلیقه ایه و هرگز اگر عطری هایپ شد سراغش نرید برای بلایند بای
کلا یه عطر بسیااار سنگینیه و نخراشیده
من رایحه بادام هم حس میکنم
شیرین یه نمه کم تلخ و دوست نداشتنی برای من
لطفا اگر خواستید ازش استفاده کنید به فصل و دیگرانی ک اطرافتون هستند هم فکر کنید.

شماره ۴ش نیم ساعت اول شباهتهایی به مرج احمد مغربی داره. بعدش خیلی کرمی میشه

واقعا عجیب بود برام نظرتون...مطمئنید عطری که استفاده کردین مارک آنتونی گانیمد بود؟البته درسته سلایق در زمینه عطر میتونن خیلی متفاوت باشند ولی نه در این حد که گانیمد رو به خاطر بوش بری حمام.شاید دکانت یا عطر فیک خریدین...

درود دوست‌‌عزیز
اگر بر اساس طبع بگیم بخاطر طبع گرم و شیرینش برای میگرنی ها مناسب نیست اما حقیقتا من مشکل میگرن رو متوجه نمی‌شم چون دوستانی داشتم انجلزشیر پارادیس استفاده می‌کردن و میگرن هم داشتن و انجلزشیر پارادیس میگرنشون رو تحریک نکرده
بستگی به سلیقه بویایی و روایحی که استفاده کردین داره

دکانت این عطر رو تهیه کردم و به نظرم بوی خوبی داره پرفورمنس هم خوبه بخاطر زنبق یه حس مثل رژ لب و کاکائو کمی شیرینی و وانیلی ازش می‌گیرم شیک و خوبه ولی اونجورم نیست که از بو کردنش سیر نشم یا مثلاً بخوام همه سال استفاده کنم فارغ از جوایز زیادش یشتر به درد قرارهای خاص میخوره بخصوص اگه دیت باشه خانوم پسنده حتی میتونه یونیسکس باشه

خیلی جالبه که من اولین بار توی ذهنم اسم این عطر رو احتمالا با ماندارین ترکیب کردم و بهش می‌گفتم کورومادین و واقعا نمی‌فهمم دلیلش چی بود😅
بگذریم...
کوروماندل در واقع همون پاراوان یا پارتیشن هست و یه اکسسوری مهم خصوصا توی معماری چینه و معمولا میگن چاینیز کوروماندل(صفحات تاشویی که با صحنه‌های آسیایی،گل‌ها و نقش‌های ظریف تزئین می‌شدن)
گابریل شنل شیفته‌ی کوروماندل بود و تعدادی از اونارو توی آپارتمان معروفش 31 Rue Cambon قرار داده بود

شنل کوروماندل رو به خاطر لاک براق،نقش‌های شرقی و حس مرموز و مجللشون دوست داشت و طبیعتا به بخش مهمی از فضای داخلی خونش تبدیل شدن
بنابراین
اسم عطر به یه ماده یا گل خاص اشاره نمی‌کنه و بیشتر یه فضا و تصویر ذهنی را تداعی می‌کنه
یه فضای شرقی،کهربایی،احتمالا با غلبیت چوب و حس لوکس بودن
شروع این کار با غلبیت نت پچولی هست و همینجا باید گفت اگر شیفته این نت هستید ابدا این کار فاخر رو دست کم نگیرید
در کنار تندی پچولی مقداری آکوردهای مرکباتی حس می‌کنید و به مرور اون حس تند و اینتنس آغازین،متعادل می‌شه و به یه فضای چوبی،کهربایی،شیرین و مخملی منتهی می‌شه
یه تلخی خیلی ریزی هم از روایح دودی داریم اما غالب یا آزاردهنده نیست
توضیح دادن رایحه این عطر واقعا کار راحتی نیست اما باید بگم که:
آکورد چوبی بسیار قدرتمندی توی درای‌داون وجود داره+پچولی متعادل شده نسبت به اپنینگ+شیرینی رزین‌‌ها خصوصا بنزوئین که گاها و به شکلی نوسانی حس گروماند خیلی‌خیلی خفیف و ریزی می‌ده که احتمالا از نت شکلات‌سفید باشه اما شیرینی صمغ،بنزوئین و کهربا غالب‌تر هست
یه کار چوبی/شیرین/کهربایی لوکس و فاخر زنانه بخوابد داشته باشید قطعا کوروماندل رتبه اول رو با اختلاف می‌تونه بگیره
یونیسک*س معروف شده اما متمایل به زنانه هستش،البته آقایون توی لیرینگ می‌تونن استفاده کنن
پرفورمنس هم بسیار قوی و جای گله نمی‌ذاره

من واقعا دوستش دارم، و بعد از مون پاریس شروع کردم کلی عطر بری محور تست کردم و خودمو تو بری و رز غرق کردم😅

مانسرا رد توباکو

یک بلایدبای غیرمنتظره که موفق پیش رفت.
تنها کامنت Fragrantica این عطر از کاربر صوفیا بود که با نظرشون موافقم، خصوصاً در مورد شباهت رایحه به بلک‌اپیوم، اما بدون نت قهوه و همچنین روشن‌تر. (دقیقاً بدون چیزی که در بلک‌اپیوم برام آزاردهنده‌ست.)
رایحه وانیلی و شیرینه، گورماند و در عین حال بالغ و sensual. شروعش شیرین، میوه‌ای و همزمان با حسی چوبی و نسبتاً fresh هستش که فکر کنم به خاطر آکاسیا باشه. بعدش رایحه‌ای غالب می‌شه که ترکیبی از وانیل، شکر و گل‌های لطیف مختلف و‌ مشکه. پشمک این کار به من حس شکر قهوه‌ای کاراملی‌شده رو می‌ده.
توی دری‌داون یک حس نسبتاً nutty و چوبی هم ظاهر می‌شه که ترکیبش با مشک، توی متعادل کردن حجم زیاد شیرینی قندی عطر، دلنشینه.
پخشش در ابتدا واقعاً زیاده، غیرمنتظره برای یک ادوتویلت، اون هم با این قیمت. شاید در ساعت ابتدایی، رد بوی پررنگی رو با حداقل اسپری به جا بذاره. (فقط با یک اسپری، چند دقیقه دقیقه بعد که سوار آسانسور شدم، رایحه در آسانسور پخش شد. البته قابل ذکره که اسپری این عطر طوریه که با هر بار، مقدار نسبتاً زیادی از مایع با شتاب بیرون میاد.)
در حینی که واقعاً رایحه رو دوست دارم و مدام مچم رو بو می‌کنم، کمی «شاید زیادی شیرین» می‌دونمش. شیرینی زیادش شاید گاهی اوقات بعد از مدتی، آزاردهنده شه. (البته فکر کنم برای خود فرد، نه افرادی که حسش می‌کنند.)
از باتل عطر زیاد خوشم نمیاد. درسته که طرح و گرافیک کیوتی با وایب دهه هفتاد میلادی داره، اما کمی بیش از حد جا گیره.

در کل فکر کنم عطری امن برای بلایندبای و هدیه دادن محسوب شه، رایحه‌ای تقریباً همه‌پسند و در عین حال غیرتکراری داره. با اینکه همون طور که ذکر شد، کمی به بلک‌اپیوم شبیهه، اما اگر مثل من از اون عطر خوشتون نمیاد هم، ممکنه‌ بپسندینش.

بوی خوبی داره، و تکراری نیست، یه بوی ادویه ای گلی و چوبی نسبتا گرم که تقریبا مشابه هیچ عطری نیست من بازخوردای مثبتی گرفتم، از رایحه ش بخوام بگم کمی شبیه به کلوچه های زنجبیلی هلی هست ولی در عین حال یه حس طراوات و لطافتی داره که بهش علاقمند میشین

درود بر شما جناب آقای HOMON
در برابر این همه لطف، جز سپاس سخنی ندارم🙏
حقیقتا در هر عطری نت رُز اعلام حضور نماید تصور روحم از رایحه اش فقط مختوم به خوشبویی و عطر نمیشود عطر خوشِ شمیمِ این گل همیشه وقت روح و روانم را تسخیر و نوازش کرده وخاطره،آرامش و حس لطافت را در ذهنم تداعی میکند همه ی این خصوصیات آیا توصیف فضای خود بهشت نیستند...
تحت تاثیر این احساساتم بهش شرم بر من اگر بهشتی نخوانمشُ ندانمش..
امیدوارم با تست این عطر برای شما هم بزودی مقدمه ی سفر به سرزمینِ روایحِ رُزی و درک و لمسِ « بوی گل سرخ بهشتی» فراهم آید و از تجربه ی بویایی این گل خوشبویِ عطرآگین در مکانِ بهشتی معطر لذت ها ببرید انشالله🤲

ببخشید مشابه ی داره این عطر من خیلی دنبالش بودم پیدا نکردم

چیزی که از زارا فم به مشام من می رسه این‌طوریه:
نیم ساعت تا چهل دقیقه اول گلهای سفید و برگاموت. در چند دقیقه اول برگاموت غالبه و بعد نوبت به بوی گل می‌رسه. قوی و توجه‌برانگیزه.
بعد از یکی دوساعت تونکا خودش رو نشون می‌ده و هم‌زمان سر و کله مشک در گوشه کنار پیدا می‌شه.
در آخر یکی دو ساعت بوی خفیف مشک روی پوست حس می‌شه و تمام. اما روی لباس ترکیب پچولی و مشک تا سه چهار ساعت هم حس می‌شه و بسته به جنس لباس ممکنه ساعت بیشتری هم در کار باشه یا نه.
عطرهای مشابه زیادی با پرفورمنس و کیفیت رایحه بهتر داشته‌م. باز شارژش می‌کنم؟ بعید می‌دونم.

بعضی عطرا رو فقط بو نمی‌کنی… یه جوری حسشون می‌کنی که انگار یه چیزی توی دلت آروم میشه.
برای من Rolling in Love دقیقاً همینه. 🤍
الهام این عطر برای من یکی از قشنگ‌ترین چیزهاییه که درباره‌ش خوندم. کیلیان هنسی در موزه پیکاسو در بارسلونا، با دیدن تغییرات و دوره‌های مختلف هنری پیکاسو، به این فکر رسید که یه عطر متفاوت بسازه؛ عطری که مثل یک اثر هنری، از چارچوب‌های قبلیش فاصله بگیره و فقط روی یک احساس تمرکز کنه: عاشق شدن.
و اسمش هم دقیقاً همین حس رو داره؛
Rolling in Love… یعنی غلت خوردن توی عشق، فرو رفتن توی یه احساس و نخواستنِ بیرون اومدن ازش.
مفهومش حالتیه که عشق اونقدر شدید میشه که انگار زیر پوستت میره.
ولی چیزی که برای من این عطر رو خاص‌تر می‌کنه، حسیه که خودم موقع بوییدنش دارم. من وقتی Rolling in Love رو بو می‌کنم ناخودآگاه چشمام رو می‌بندم.
چون رایحه‌ش برای من شبیه یه آغوشه…
یه آغوش نرم، گرم و آروم که انگار دورم پیچیده و برای چند لحظه همه‌چیز رو ازم دور می‌کنه. 🤍
بوی بادامِ نرم و کرمی، اون لطافت پودری و مشکِ گرمش برای من شبیه اینه که یه نفر خیلی آروم بغلت کرده و فقط گذاشته چند لحظه توی همون حس بمونی.
شاید برای همینه که هر بار بوش می‌کنم، دلم نمی‌خواد فقط بگم «چه عطر خوشبویی». دلم می‌خواد چشمام رو ببندم و فقط حسش کنم.
Rolling in Love برای من بوی عاشق شدن نیست؛
بوی لحظه‌ایه که توی عشق احساس امنیت می‌کنی. 🤍

می‌تونم بگم طبیعی‌ترین عطر گلی‌ای که تست کردم، این عطره. طبیعی به شکلی خوب، چون به شخصه واقعاً طرفدار کانسپت «طبیعی» نیستم، اما این‌جا خیلی قشنگ کار شده؛ بدون اینکه به شکلی اغراق‌شده، احساس کثیفی بده.
در واقع برعکس، رایحه تمیزی داره. اصلاً صابونی نیست، بلکه نوع تمیز بودنش به این شکله که انگار کسی داخل وانی پر از گلبرگ‌های طبیعی، حمام کرده. لباس‌هاش بین گلبرگ‌ها نگه‌داشته می‌شن. لوکس و کلاسیک.
فکر کنم در حال حاضر به خاطر گرفتگی بینی، یکم روایح رو برعکس می‌چشم. چون لحظه اول پچولی رو حس کردم و بعد از اون، گل‌ها غالب شدند. رایحه گل‌ها، به طبیعی‌ترین شکل، به مشام می‌رسه. مثل یک دسته‌گل طبیعی.
بوی غالب برای من، شبیه‌ گل نرگس هستش، با اینکه جز نت‌ها نیست. فکر نکنم کسی رز این عطر رو «حرمی» برداشت کنه، به نظرم اصلاً به اون سمت نرفته. (هر‌ چند من با اون مدل رز هم مشکلی ندارم، ولی به طور کلی می‌گم).
درسته که گفتم حس یک دسته‌گل واقعی رو می‌ده، اما صرفاً اون نیست، مشک و پچولی وقار خاصی به عطر بخشیدند.
در کل با اینکه چندان طرفدار عطرهای گلی نیستم، ولی این یکی رو خیلی دوست داشتم؛ حتی با اینکه می‌دونم مثل خود گل‌ها، خصوصاً گل‌های سفید، ممکنه بتونه میگرنم رو تشدید کنه.
شاید به خاطر حساس بودنم به رایحه گل طبیعی باشه که حتی الان در حین گرفتگی هم، فقط با یک اسپری به دستم، پخش و ماندگاری رو بالا حس می‌کنم.

به Legend گرامی

درود بر شما

باید اعتراف کنم هر وقت می‌بینم دوستانی درباره یه عطر می‌نویسن «بوی بهشت میده»، حس می‌کنم یه تور دسته‌جمعی برای بازدید از بهشت برگزار شده و فقط من از قلم افتادم! آخه من هنوز تو تمام این سال‌های عطربازی، عطری پیدا نکردم که با اطمینان بگم «آره، این بوی بهشته». نهایت چیزی که می‌تونم درباره عطری که حسابی مدهوشم کنه بگم اینه که بوی جشن و عروسی میده. (اسقف کوتاه آرزوهام رو ببینید)
شاید هم ما آدما معمولاً درباره جاهایی که هیچ‌وقت نرفتیم با اطمینان بیشتری حرف می‌زنیم تا جاهایی که هر روز توش زندگی می‌کنیم!

اما راستش Elise رو اون‌قدر دلنشین توصیف کردید که حسابی ترغیب شدم تستش کنم. شاید بالاخره منم بتونم بدون سفر رفتن، یه گوشه‌ای از اون بهشتِ تعریف‌شده رو تجربه کنم و بفهمم این همه سال بقیه از چی حرف می‌زدن. البته با کمال احترام منهای اون قسمت دستای پشمالو و ...😄😄

از اون طرف، اگه بحث روایح جهنمی باشه، سابقه و تجربه‌م خیلی بیشتره! از شما چه پنهون، بعضی وقت‌ها حس می‌کنم اقامت دائمم اونجاست و فقط برای کارهای اداری به دنیا رفت‌وآمد می‌کنم!

امیدوارم شمیم زندگی‌تون همیشه بهشتی باشه و بادهای مخالف روزگار هم فقط عطر گل‌ها رو به سمتتون بیارن. 🌸

ممنونم از توصیفات پر احساس و زیباتون🙏

خیلی خوشبو عالی هست، ولی کاش مشابه این عطر هم وجود داشت

عملا همون کاره فقط داره حرارتش رو کم و زیاد میکنه
بیشتر عطرهای الان همینه فقط کمی تغییر میکنن

نه اصلا مورد صحبتم در رابطه با کیفیت کار هست . خیلی مشابه های اماراتی کیفیت قابل قبول و راحیه شفافی دارن . اما این کار بی نهایت سنتتیک هست . بوی پاستیل های سبز بی کفیت با رنگ مصنوعی فله میده !

با سلام و درود
فضای کار شباهت کمی به آرامیس و ورساچه لهوم داره من این کارو از روی نسخه جدید تست داشتم و خبری از یه انیمالیک سرکش نیست یه کار مُشکی و باربرشاپی کلاسیک هستش ،ولی خب با اینکه به کار های کلاسیک علاقه زیادی دارم و مرتب هم استفاده میکنم ،شاید بهتر باشه برای چند سال اینده دوباره بیام سمتش
مانا و سربلند باشید

Tom Ford Black Orchid
طاقت بیار رفیق...

شروعی تاریک، مرطوب و کمی غریب: ترافل و یلانگ‌یلانگ دست به دست هم می‌دن تا چند دقیقه‌ی اول این سؤال رو در ذهن بعضیا ایجاد کنن که: «واقعاً مطمئنم اینو دوست دارم؟»
بعد کم‌کم ادویه‌ها از راه می‌رسن، ارکیده‌ی سیاه وارد صحنه می‌شه و عطر تصمیم می‌گیره به جای عجیب بودن، اغواگر باشه. شکلات تلخ، وانیل، کهربا و پچولی هم در پایان جمع می‌شن و ترکیبی گرم، خاکی و عمیق می‌سازن. این ترکیب برنده، کاری می‌کنن که مثل یه معتاد دائما پوست خودم رو اسنیف کنم.

پرفورمنس: مثل مهمون خوش مشربیه که قرار بود یکی دو ساعت بمونه، اما تا فردا روی پوست جا خوش می‏کنه.
بلک ارکید مثل آدم‌های کم‌حرف و مرموز نیست که گوشه‌ای منتظر کشف شدن بایستن؛ از در وارد می‌شه، چراغ‌ها رو روشن می‌کنه، روی مبل لم می‌ده و اعلام می‌کنه: «از این لحظه، شخصیت اصلی داستان منم».
جنسیت رو پس میزنه. زنانه؟ مردانه؟ بلک ارکید با احترام می‌گه: خیر

معمولاً تو گرما در کنار عطر خنک روزانه یه پاف بلک ارکید هم می‌زنم؛ نه برای جلب توجه، نه برای تعریف شنیدن.
صرفاً برای اینکه گاهی آدم دلش می‌خواد بوی شخصیت منفیِ یک فیلم هنری اروپایی رو بده.
بعد از این همه سال رفاقت، تابستون امسال بالاخره گفت:
«ببین، من هر غلطی کردم و هرچی که هستم، ولی برای مرداد و شهریور ساخته نشدم»!
اگر از اینکه در گرما سراغش می‌رم تعجب می‌کنید، من بیشتر از این تعجب می‌کنم که بعضی‌ها می‌گن: اه، این که همه‌جا هست. کلونش ریخته بازار.
ببخشید ... کدوم بازار؟ کدوم همه‌جا؟
اگر قرار باشه هر عطری که چند نفر ازش کپی های کاریکاتوروار زدن تکراری حساب کنیم، پس نصف صنعت عطرسازی باید تعطیل شه.

هفته‌ی قبل دیگه طاقت نیاورد و آخرین قطره‌اش هم تموم شد.
حالا جای شیشه ‏اش مدت ها توی کمد خالی خواهد بود. اونم همزمان با این برف بی سابقه و سرمای تهرون درست وسط شهریور!
بعد از تموم شدن بلک ارکید، آب‌وهوای منطقه هم دچار بحران روحی شد.

سر دوستان سلامت. 🍷

شاید بگم با اولین اسپری شما به سواحل خزه دار پرتاب میشید اغراق نکردم . بوی معتدل و دوست داشتنی که مشامتان را نوازش میکند . شک نکنید در تست و خرید

دیزی وایلد واقعا جالبه
توی اولین اسپری رایحه‌ی خیلی شیرینش میاد و در کنارش بوی لطیف و بامزه شبیه به موز مشامتون رو لمس میکنه همزان میشه ترکیب گلی رو هم حس کرد
بعد از چند دقیقه گل یاس ظاهر میشه و همه‌چیزو به دست میگیره
یاس اینجا حالتی قوی و وانیلی داره که برای چند دقیقه به شدت شبیه به یاسِ "والنتینو دونا بورن این روما گرین استراوگانزا" میشه
از اونور بعد از مدتی حسی شبیه به مای وی از جورجیو آرمانی به خودش میگیره
انگار یاس کنترل خودشو از دست داده و همه‌ جا پخش شده ولی هنوزم میشه حضور گل های دیگه رو کنارش متوجه شده و اصلا رایحه‌ی ساده‌ای ندارن
💚ولی در نهایت دیزیِ سرکش مسیر خودش رو با کمک "وتیور" پیدا میکنه که اینجا با خشکی و سبزی ضعیفی که داره باعث میشه بوی یاس دیگه تکراری نباشه و به سمت گیاهی بودن بره و توی درای دون یه حالت میوه ای خفیف به مشام برسه که همین متفاوتش میکنه و بهش عمق میده
در کل رایحه نازی داره اما لوس نیست بهترین فصل براش بهار و تابستونه ولی میشه اوایل پاییز هم استفاده کرد
ماندگاری خوبی داره پخش بو هم همینطور

دیزی وایلد برای من همون دیزی لاو کوچولوعه که حالا بزرگ شده از خانواد‌ش و خونه‌ی ساحلیشون رفته و داره توی یه شهر کوچیک نزدیک به ساحل زندگی میکنه با این تفاوت که دیگه بوی نمکی ساحل رو احساس نمیکنه در عوض عطر گل یاس و موز کل آسمون و هوای‌ شهر رو گرفته و دیزی وایلد از خونشون فقط اون شیرینی ناز خانوادگیشون رو همراهش داره.

شباهت خوب به اونتوس ولی با پرفورمانس متوسط!

سلام استاد روزتون بخیر.امیدوارم سلامت باشین.استاد بین این عطر یعنی ماهر لجیسی و کلاب والر از آرماف که جفتشون شباهتهایی به سدلی دارن شما کدوم رو باکیفیتتر و شفافتر به نسخه اصلی میبینین.مرسی ازتون

با درود و احترام
این عطر تا وقتی هوا سرد نشده میتونید استفاده کنید
به راحتی در روزهای خنک پاییز قابل استفاده می باشد
و بازخورد خوبی خواهید گرفت

درود بر همه دوستان

آیا مشابه خیلی خوب اقتصادی از این عطر سراغ دارید

وای چه بوی بهشتی داره این عطر😍
الیزه خانمی با کارکترِ
شاداب
آزاد
و با اصالتِ
عطار این شاهکار زنانه با ترکیب هنرمندانه ی شادابی،آزادی و اصالت در واقع بیشتر در اندیشه ی ساختن و پیاده کردنِ طرحِ یک«کاراکتر» بوده است تا خلق یک اثرِ هنری!
آفرین به این طراحِ با ایده و مبتکر👏
شروع بخش شاداب این کار ارزنده با نارنگی ماندارینِ
بخش آزادی و خنکای سبز و مدرنش نت آب دریا و اوکالیپتوس سبز و تقریبا نیمه داروییه
و قسمت اصالت و شکوهش با خودنمایی رُزه
با آغازی مرکباتی و نرم خیلی سریع تغییر جهت میده به سمت لطافتِ گلها،انگار وارد یک باغ پر از رُزهای سفید شدی که بوشون هوای تازه ای وارد ریه ها می‌کنه و سرحال میشی به محض چند لحظه از سپری شدن اسپری اش بخودم دقیقا یه بوی تند و تیز و دارویی مانند ازش برام تداعی شد بخاطر نت اوکالیپتوس منتهی نه به شدت اون تند و تیزی که تو بعضی از پمادهای داروخانه هم گاها از این گیاه استفاده میکنند و حس میشه که اون بو فن آوری شده و یه مقدار سنتتیکه،در اینجا نت اوکالیپتوس یک بوی تند، تیز ولی سبز و دلچسب در کنار رز تشکیل میده که این تیزی، نرمی و شیرینیِ رز را تا حدودی میگیره و متعادل می‌کنه و اجازه نمیده رز زیاد خودنمایی کنه بدلِ خودش😊آنچه این عطر را برای شامه ی من خیلی زیبا، دلچسب، جذاب و بهشتی کرد ترکیب این قسمتش نرمی ـ ملاحت و شیرینیِ رزِ ملایم+تند و تیزیِ خنک و سبزِ اوکالیپتوس بود.
در قسمت پایانی هم ترکیب و در هم آمیختگیِ گرمی و حسِ پودری مشکُ حرارت وانیل در کنار هم نشینی عنبر در این عطر جادو می‌کنه.
چون خودم عاشق ادکلن های گلی،چوبی،مشکی و فن عطرهای تم گورمند و وانیلی ام به دوستان پیشنهادش میکنم اما نه بدون تست، پخش خیلی خوب و ماندگاری تقریبا بالایی داره و شاید بعضی ها به خاطر حس دارویی و خنک نپسندنش و بگن عطر آدمهای سن بالاست، اما من میگم الیزه خیلی بالغ،پخته و زیباست و معتقدم گرچه عطر آدمهای سن پایین نیست ولی عطر آدمهای مسن هم نمیتونه باشه،از نظر من این عطر،عطرِ «««««آدمهای اهل دله»»»»»
همان ها که با استنشاق این رایحه ی گلی ـ بهشتی روحشون به سمت یارشون بی صدا پر میکشه نه با هیاهو،دلشون سودایِ هوا و هوس گرفتن دستانِ مردانه ی پر موی عشقشون را در سر می پروراند و خیلی مشتاق به حس کردن بوی عطرِ تنُ و زیر گردنُ و پیراهنِ معشوقه شانند با ذوق و انتظار..
بویِ پیراهن یوسف که کند روشن چشم
باد گوئی که سویِ پر غم کنعان آرد
سپاس از اهلِ دلان و معطران....

دوستان این عطر برای میگرن مشکلی نداره؟

این عطر رایحه خاصی داره
تا حالا جایی نشنیده بودم
برای من حس گرما رو داشت
مامانم دوستش داره
ولی برام من یچیزی توشه که اذیتم میکنه

من هم سال گذشته دکانت یک میلشو گرفته بودم. با اولین پاف بقدری بوی ترشی و درعین حال گرمی و شیرینی بهم منتقل شد که حالم ازش بهم خورد. یکی دوبارم بعدترش در سمپل رو بو کردم و مطمئن شدم بوش سلیقه من نیست.
ولی نمیدونم چه رازیه، سنم بیشتر شده یا با تست عطرای دیگه کم کم مشامم به عطرهای متفاوت تر علاقه مند شده یا چی، که امروز دوباره از توی جعبه ی سمپل هام دراوردمش و بوش کردم به جای ترشی یا گرمی، بوی میوه ای قشنگی ازش گرفتم که ترغیبم کرد دوباره روی لباسم تستش کنم. با تعجب هرچی بیشتر گذشت بیشتر به رایحه ش علاقه مند شدم و باعث شد وضعیت این عطرو تو پروفایلم از نمی پسندم به می پسندم تغییر بدم:))

متاسفانه بعد از تست متوجه شدم به رایحه این عطر کر بو هستم و فقط خیلی ضعیف بوی یک یا دو نت رو متوجه شدم.
نظر خودم رو از روی همون قسمتی که متوجه شدم میگم. نت ادویه تیمور حس خوبی داره و کمی از نظر من ترش گونه هست.

خود رایحه عطر به نظرم چیز جدیدی نیست و شباهت زیادی برای من به عطر آکوآ دی جیو پارفوم 2023 داره.

Rihanna Rogue Man

Shine bright like a diamond!
عطری سرخوش و سنشوال، مناسب بالای ۳۰ سال و راحت‌پوش. چهره و کاراکتر متمایز و مستقلی نداره و می‌شه ردّ پای عطرای
La Nuit de l’Homme
D&amp;G The One
F by Ferragamo Black
Guess Seductive Homme
رو در اون پیدا کرد.

شروعی تند که مرکبات ترش و شفاف، فلفل سیاه و رزماری شامه رو برای کشف ادامه‌ی رایحه کنجکاو می‌کنن. کمی بعد، ترکیب سدر، ارکیده و لبدانوم، عطر رو نرم، شیرین و اندکی پودری می‌کنن. در پایان، تونکا و کهربا باقی می‌مونن و گرمایی نزدیک به پوست می‌سازن.

با وجود سرخوشی، وقارش رو حفظ می‌کنه: نسخه‌ای جوان‌پسندتر از لانویی، با پرفورمنس قوی‌تر از د وان و وقاری بیشتر از فراگامو بلک.
برای دیت و افتر دیت ساخته شده و البته پوسترتبلیغش هم اشتباه نکرده!
احتمالاً ریحانا همون‌قدر در خلقش نقش داشته که در Russian Roulette!

با قیمت حدود ۳۰ دلار با رایحه خوش، کیفیت قابل قبول و پرفورمنس خوب، ارزش خرید بالایی داره. در دو پاییز و زمستان 2 شیشه 100 میلش رو مصرف کردم.
باتل زیبا و خوش ساخت و البته سنگین اون با در چرمی حرفی باقی نمیزاره فقط لطفاً مطمئن بشین که وسط دعوا و مشاجره این شیشه سنگین، دور از دسترستون باشه!

پ.ن: با اینکه امروز خرید بیش از ۹۰٪ عطرهام رو غیرضروری می‌دونم و Rogue Man رو هم دوباره نمی‌خرم، نمی‌تونم انکار کنم که در تمام مدتی که استفاده‌ش می‌کردم، حال خیلی خوبی با خودش می‌آورد؛ و شاید همین، یکی از معدود چیزایی باشه که همیشه نمی‌شه با منطق خرید و فروش اندازه گرفت.

برقرار باشین

درود و عرض ادب
ممنونم ازت که تجربه ات رو گفتی پس عملا تکرار مکررات کرده آرمانی:)))

با درود و پاس خدمت بزرگواران عطرافشان.
نمونه‌ی عطر فوق در تاریخ 1405/06/09 از عزیزان عطرافشان تهیه گردید.
مدتی است که مشغول استفاده از آثار Dominique Ropion هستم و می‌بایست اعتراف کرد دو وجه مشترک در اکثر آثار ایشان مشهود است.
1 - علاقه شخص Ropion به استفاده از گل (علی‌الخصوص مریم، یاس و...) در بخش زیادی از آثار ایشان.
2 - کفه‌ی آثار ایشان با توجه به تعریف برای هر دو جنسیت، به سمت بانوان سنگینی می‌کند.
Babycat از خط تولید لوکس و اشرافی خانه مد Yves Saint Laurent (که به اختصار YSL خوانده می‌شود) اینجاست تا با ما از Vanilla سخن بگوید. نه صرفاً از Vanilla بلکه از Bourbon Vanilla.
اثر مورد اشاره با همکاری Claire Liégent و البته به سرپرستی شخص Dominique Ropion و به سفارش خانه مد Yves Saint Laurent در راستای طرحی که به نوعی امضای YSL می‌باشد (طرح پلنگ) و در تب همه‌گیری استفاده از روایح Gourmand خلق گردید تا خانه عطر YSL نیز در این نوع روایح نیز حرفی برای گفتن داشته باشد.
به محض فشردن افشانه و خروج عطر و پاشش آن بر روی پوست یا لباس (بر اساس شناختی که از شخص Ropion دارم، بهترین بستر استفاده از آثار ایشان بر روی پوست می‌باشد) با فضای تند و تیز ادویه‌ای مواجه می‌شویم که بینی مخاطب را به راحتی تحریک می‌کند (از نوع خوبش) اما در کمتر از چند دقیقه زعفران با همراهی وانیل پا به عرصه هنرنمایی می‌گذارند.
در قلب کار، شما فضایی چوبی، وانیلی و زعفرانی را به راحتی استشمام می‌کنید و دیگر خبری از ادویه‌جات شروع کار نیست. کار اندکی شیرین و گرم است.
اطلاعی ندارم ولی شاید فضای چوبی‌ای که شخصاً در این کار احساس می‌کنم متعلق به نت Frankincense می‌باشد که فضایی رزینی و بالزامی را ایجاد می‌کند.
نیازی به گفتن نیست که تمام هنر Babycat در انتهای کار، خودش را نشان می‌دهد. ترکیب وانیل و چرم (یا آن‌گونه که YSL می‌گوید: جیر) رویکردی که وانیل را از حالتی خوراکی و صرفاً شیرین دور می‌کند و جنبه‌ای پوستی، Animalic و تا حدودی خشن و پرخاش‌گر به آن می‌بخشد.
به نقل از Dominique Ropion در مورد خلق Babycat این‌گونه آمده است که ایشان عنوان کرده‌اند وانیل را از جنبه‌ی چرمی طبیعی‌اش گرفته و آن را در تقابل با جنبه‌ی Gourmand و خامه‌ای آن قرار داده است.
پس به راحتی می‌توان متوجه این مهم شد که فضای چرمی کار تماماً متعلق به Bourbon Vanilla می‌باشد و نه صرفاً یک یا چند نت مجزا که در قالب چرم به کار افزوده شده‌اند. (اگر در اینجا برداشتی اشتباه داشتم حتماً تذکر دهید)
در خصوص Performance کار بایستی اذعان کرد که Babycat از خود آن‌چنان که سایر دوستان روایح انتظار دارند، خط بویی به جای نمی‌گذارد بلکه یک فضای معطر (Aura) به دور کسی که آن را پوشیده ایجاد می‌کند. ماندگاری کار بسیار بالاست و شما را تا روزها همراهی می‌کند و البته پراکنش ابتدایی اثر تحسین برانگیز می‌باشد.
شاید اگر بخواهم این اثر را به نام‌گذاری اسمش تشبیه کنم بهترین مثال برای آن گربه‌های نژاد اسکاتلندی هستند. زیبا، ملوس و در عین حال وحشی، که به هر کسی اجازه نزدیک شدن به خود را نمی‌دهند و از دست هر کسی چیزی نمی‌گیرند و با هر کسی بازی نمی‌کنند اما زیبایی‌ ایشان بر هیچ‌کس پوشیده نیست. درست به مانند نامش Babycat.
Babycat یک اثر بسیار باارزش، قابل احترام، کم‌نظیر و البته لوکس است که مدام با کسی که آن را پوشیده است در هر پله حرف‌های زیادی برای گفتن دارد.
منابع مورد استفاده: Yves Saint Laurent - Fragrantica - Yslbeauty و سایر منابع.
پاینده و پیروز باشید.

کیوان عزیز
درود و ارادت

پرسید: برای اینکه موسیقی به دل بشینه ساز باید کوک باشه یا ساززن؟

گفت: هیچکدوم... شنونده باید کوک باشه!

شما خواننده بسیار خوبی هستی.
با آرزوی بهترین ها

Cartier Declaration

درود بر سروران عزیز
با آرزوی سلامتی و دلخوشی

با اولین اسپری، پرتقال تلخ، هل و ادویه‌ها سعی می‌کنن تصویری تمیز و رسمی بسازن؛ اما خیلی زود مهمون اصلی از راه می‌رسه: زیره.
نه به شکل ادویه‌ی آشپزخونه؛ شبیه گرمای پوست بعد از یه روز طولانی. حسی انسانی، زنده و کمی عرق‌مانند که عطر رو از فضای صابون و مرکبات بیرون می‌کشه. این بخش حدود ده دقیقه با شما می‌مونه و بعد آروم‌آروم کمرنگ‌تر می‌شه.

همین زیره است که دکلریشن رو به عطری دو قطبی تبدیل می‌کنه. برای بعضی‌ها نشونه‌ی بلوغ، اعتمادبه‌نفس و شخصیته؛ برای بعضی‌ها چیزی که نمی‌تونن باهاش کنار بیان.
با گذشت زمان، سدر و وتیور این گرما رو مهار می‌کنن و رایحه خشک‌تر، چوبی‌تر و متعادل‌تر می‌شه. دکلریشن روی مرز باریکی حرکت می‌کنه؛ جایی بین تمیزی یه عطر کلاسیک و بوی طبیعی بدن.

عطری با کاراکتر قوی، ساختارشکن، تایملس و پوشیدنی که دست ‌ودلبازانه کیفیت و رایحه‌ای بیش از قیمتش ارائه می‌ده.

دکلریشن بوی کت‌وشلوار اتوکشیده نیست؛ بوی مردیه که ساعت‌ها اون رو به تن داشته!

نسخه‌ی قدیمی رو استفاده کردم و پرفورمنسش، با توجه به ساختار و کارکرد عطر، کاملاً به‌اندازه و حتی قوی بود. بهترین فصل‌های استفاده‌ش بهار و پاییزه.

با اینکه روزهایی که کنارش گذشت برام خوشایندتر و خاطره‌سازتر شد، قصد خرید مجددش رو ندارم. چون نارسیسو بلو نوآر، نسخه‌ی مینیمال‌تر و به‌روزتر همین ایده‌ست؛ عطری که به طرز بی‌رحمانه‌ای مسحورکننده‌ست.

با آرزوی بهروزی

این همه برای عطر و ادکلن هزینه میکنم و عطر هایی دارم که نسبت به لیبره خیلی اغواگر و پر بازخودتر هم هستن ولی فقط وقت هایی که لیبره رو میپوشم پارتنرم از بوی عطرم کلی تعریف میکنه 😶
نمیدونم دلیلش چیه که این عطر که از نظر خیلی ها هایپ هم هست (خودم با این واژه غریبه ام و کلمه هایپ درباره عطرها برای من اصلا معنایی نداره) از نظر آقایون انقدر جذابیت داره 🤔

منم همین نظرو نسبت به بلک اپیوم و فلنکر هاش دارم که از قضا جز عطر های مورد علاقه شماس 😄