اعتقاد دارم که در یک سری از مسائل بهتره که از مبدا ادکلن فرانسه الگو بگیریم تا اعراب خلیج پارس. به واسطه چند سال زندگی در فرانسه می خوام دریافت هام رو از فرهنگ ادکلن فرانسوی ها به اشتراک بگذارم ( منظورم مهاجرین در فرانسه نیست افراد طبقه اجتماعی متوسط و متوسط به بالای فرانسوی ) نکات جالبی رو فهمیدم که دونستن خالی از لطف نیست. من نمی گم این ها درسته فقط می خوام بگم این قشر این طور عمل می کنن. در مورد اطلاعات هم در نظر بگیرین این حرف ها میانگینه ، نمی گم همه فرانسوی ها در فرانسه اینجوری هستن

۱-چند پاف ادکلن می زنن معمولا؟ سه الی نهایتا پنج تا، زیادی ادکلن زدن نماد کمبود تحصیلات و کج سلیقگیه.

۲-ادکلن دئودورانت نیست! صرفا نباید بوی تمیزی یا خنکی بده که اینو ارائه بده که من تمیزم، ادکلن باید بخشی از شخصیتت باشه و نشونگر سلیقه ات و شخصیتت باشه. یعنی اون بو‌ باید سلیقه ات باشه نه برای پوشش بد بویی و یا القای تمیزی.

 ۳- استفاده از ادکلن تو باشگاه بی شخصیتیه. اما آدم باید پاکیزه باشه در باشگاه و بوی بد نده= حمام + لباس تمیز

۴- ادکلن با بوهای قوی برای : بیرون شام رفتن/  دیت  / کلاب یا عروسی فضای باز/ در طول روز بیشتر ترجیع داده میشه ادکلن های سبک و نزدیک به پوست استفاده شه.

۵- در معرض عموم ادکلن زدن نماد شلختگیه بیشتر ،مثلا نباید وسط خیابون و یا روی میز رستوران یا وسط کلاس ادکلن بزنی  ( دستشویی میرن)

۶- قیمت ادکلن و صحبت راجع به اینکه چقدر گرونه یه خرده لو لولی و چیپ بودنه چون ادکلن یه امضای شخصیتیه نه صفرهای تو حساب بانکیت.

۷-عطر امضا خیلی مرسومه یعنی فرد ممکنه سال ها صرفا یه ادکلن رو استفاده کنه چون اون بیشتر به وایب شخصیتش می خوره

۸- ادکلن ها ببشتر با پخش ضعیف ان ، نزدیک به پوست، برای اینن که کشف شن نه اینکه خودشون رو ارائه کنن.

۹-ادکلن ها بیشتر پودری ، چوبی ، مشکی ، ( هوای اکثر جاهای فرانسه منها جنوبش معمولا متوسط و متوسط رو به پایینه) و همینطور گلی و اینکه یه مرد ادکلنش گلی باشه چیز عادیه 

۱۰- ادکلن فشن نیست! یعنی بر اساس ترند ادکلن انتخاب نمیشه، بر اساس سلیقه و شخصیته و مبتنی بر این نیست که هی چه شرکتی چی معرفی کرده برای همین ممکنه کمتر ادکلن هایی استفاده شه که هایپ میشن.

۱۱- ادکلن های نیش یه جوری سنت قدیمیه و برای کلاس گذاشتن نیست هیچ وقت گفته نمیشه چه ادکلنی با چه قیمتی زده شده. ممکنه یه کار خیلی قدیمی باشه یا یه کار ارزون.

یه قانون نا نوشته اگه قبل از حضورت ادکلنت بوش بیاد یعنی این حرکت فول بوده.

تفاوت زیادی با ما تو فرهنگ استفاده از ادکلن هست؟

افراد مطلع اینجا زیاد هستن این متن برای افراد تازه وارده یا افرادی که می خوان بدونن قضیه تستر چیه ، آنباکس چیه.

منبع حرف هام تجربیات شخصی و صحبت با فروشنده های پخش در اروپا به واسطه سالها زندگی در اروپاست.

اینجا خیلی چیزها رو شفاف می گم بدون رو در وایسی با حالت فان:

------- تستر چیه در واقعیت:
تستر به ادکلن هایی می گن که شرکت ها خودشون به ریتلرها میده به جاهایی مثل داگلاس و سفورا ، فروشنده های فرودگاه و غیره تا وقتی مشتری میاد تست کنه ببینه اون‌ ادکلن چه بویی می ده، زیرش حکاکی میشه تستر و نوشته فروشش غیر قانونیه، یه سری از کارمندا چه اروپا چه جاهای دیگه اونو کش می رن و می ذارن برای فروش شاید در حد یکی‌دو عدد تو‌ جاهایی مثل ایی بی، اگه فروشنده ایی تو ایی بی تستر گذاشته برای فروش اونم تعداد بالا ،خود کامنتهاش اذعان می کنه فیک‌ چینی بودن. یعنی تو خود اروپاشم دزد و شارلاتان زیاده.

پس فروش تستر واقعی = فروشنده فردی اونم تعداد در حد سه چهارتا نه صدتا تازه همونشم معلوم نیس راست باشه نباشه.

------ تستر ترک چیه؟ لهستانی چی؟ تستر سوئیسی چی؟ مستر کوالیتی چیه؟

ساده می گم جا بیافته برات،  کل اینا داستانش یکی از این دو حالته:

۱- ممدرضا با مسعود میره تو کارگاه عبدل آباد یا دارغوزآباد پشت کارگاه دسته صندلی سازی کیلومتر هشت جاده ساوه، ، همون جاها که باید قطب نما داشته باشی ببینی شرقی یا غربی، همون جا شیشه های حباب دار بی کیفیت ، رنگ شده با رنگی که باید سر در دروازه زد ، رو فله ایی میگیرن با همین اسانس های زیر مترویی پر می‌کنن،اونا که مغازه خوشگل دارن هم نه همونها که دم در بساطه و میگی اینا چیه، همونا، حتی الکل با آب میریزن توش به اسم فیکساتیوووو با همون اسانس های اتمی که بزنی به پوست درمانش قطع عضوه، خلاصه اینا پر میشه فروخته میشه. حالا چقدر در میاد براشون : ۱۵ میل مترویی ۸۵ میل الکل و اب و یه شیشه، به سال ۴۰۴ فروخته میشه ۲ میلیون الی ۵ میلیون به بالا اما براشون خیلی کمتر درمیاد.

۲- لیون پی با کمک سائوسائو تو کارگاهی که سی مترش بالش می سازن ، سی مترش سپر ماشین تیگو، چهل متر اون ور ترش دارن آیفن فیک می سازن که صدای نوتیفش سوت اندرویده، این ور ترش شیشه رو میگیرن مثل مسعود اینا با اسانسی که باید تو شمع هم نباشه پر می کنن ، میذارن تو سایت برای فروش تعداد بالا، بعدش آقا کیارش که پیش دخترا کلاس می ذاره که من خیلی باعرضه ام و بیزنس دارم با عینک آفتابی تو روز ابری یقه باز شونه‌ های کج طوری که شاسی بدنش کج باشه و آرنج دست راست روی کنسول ماشین، بنزشو میرونه و میگه تو کار واردات صادراتم با مجوز یا بی مجوز از بابایی میره از چین فله ایی میاره، اینجا میده به پخش و پخشش می کنه. اصلا مهم نیس که این کار اخلاقی هست انسانی هست یا نه، مهم پوله دیگه باقیش به من چه مگه کجبور می کنم ملت بیان بخرن.( در حالی که درجهان به این جرم ها می گن Fraud و حتی تا بیست سال باید بیافته طویله همنشین موشها شه)

از این دو‌ مدل خارج نیست خیالت تخت اینجوری نوشتم جا بیافته برات. کلا شما اگه بری کنار رودخونه برگ گزنه بگیری و یا بری پارک ملت از کنار خیابون کنار جایی که گربه ها قضای جاجت می کنن رزماری بکنی بمالونی به کت و تنت یا عوارضش کمتره یا اگه‌عارضه ایی بود می‌تونی مثل آدم به دکتر بگی چی زدی به تنت یه دوایی پیدا کنه برات نه اینکه‌ نشه فهمید چه ماده ایی خورده بهت.

در نهایت باید بگم تستر چیز خوبیه ، یکی از ابزار کنترل جمعیته. به اقتصاد کمک می کنه چون شرکت های دارویی می تونن بیشتر تولید کنن، همچنین شرکت هایی بهداشتی و آرایشی برای فروش پماد و انواع کرم های درمانیشون بهشون کمک میشه. 

خیلی مهمه بخونین لطفا 🔺چند وقتی که به طرز عجیبی وقتی وارد ادکلن فروشی ها میشم می دیدم که ادکلنی بود که همشون بهم توصیه می کردن به اسم فییرو وقتی می گفتم الحمبرا ارماف یا افنان دارین؟ می گفتن فیک نمیاریم و فقط جنس به درد بخور فرانسوی میاریم

می گفتن فییرو ، می گفتم این باز چیه نه تو ردیت هست نه تو یوتیوب نه تو فرگرنتیکا هیچ جایی نیست. حتی وقتی اینترنت بزنی اسم یه ادکلن فراگرنس ورد رو میاره که از روی ژرزاف زده.خلاصه قیمتای فیرو جالبه تو حیطه شرکت های معتبری مثل افنان و ارماف و لطافه و احمد المغربی می چرخه،

 قیمتشم ۳ الی ۴ تومنه.

 بماند که تو دنیای واقعی در اروپا نمی تونن یه شرکت بدنه مشابه یه ادکلن رو بزنه و داستان نشه براش چه برسه بخواد به اصطلاح تو فرانسه ( شما بخون دارغوزآباد) شرکتی بزنه از روی برند های معروف.

رفتم گشتم تا ببینم این برند به اصطلاح فرانسوی سایتی چیزی نداره؟ دیدم بله سایت داره فیوروپرفبوم‌رو‌به انگلیسی بزنین میاد یه سایت ساده یه صفحه ایی که قیمت های به مراتب به دلار مثلا چیزی که میدن ۳ تومن‌رو زده ۳۸ یورو خب بماند عکس های محصولات با هوش مصنوعی بوده، عکس های تابلوی فیک‌کارمندا، خلاصه روش کار شده، سایت ها وقتی یه محصول رو می ذارن قیمتشو میذارن تا بخری نه به صورت ناشیانه برای نشون دادن به مشتری که اره اینقده‌ تو‌ مغازه دیدی باور کن. اسم سایتشون‌ رو گفتم به هوز دوماین دادم (سرویس های جستجوی ثبت دامین)که مشخص می کنه این سایت کجا ثبت شده خودتون می تونین سایتشو پیدا کنین و این کار منم بکنین به طرز عجیبی برند فرانسوی فییرو برند با کلاسسسس هاستش سایت میهن هاسته ایرانه.

شیشه رو می گیرن تو کارگاه های دارغوزآباد با عطر گرمی و‌فیکساتور پر می کنن می ذارن چند ماه بگذره ۴ تومن به اسم فرانسوی می فروشن شما‌همون عطر گرمی زیر مترو بگیری بهتره.

شرکتی نگیر اگه میگیری برندی بگیر که تو دنیا حاضره از سایت های معتبر تهیه کن نه از سایت های رندوم و فلان و بسان.

خلاصه خواستم بگم چه داستانیه.

واقعا می خوام اینجا به کسی که مثلا تو بازار یا سایت می بینه ((فروش اسانس عطرها )) کمک کنم و قرار نیست بیام از اسانس الکی بد بگم بگم می‌کشه شما رو که این طوریا هم نیست و یا بیام خوب بگم مثل سایت های فروش اسانس ، قراره منطقی یه سری واقعیت ها رو بدونین.

اطلاعاتی که ممکنه حتی خیلی از اعضای قدیمی اینجا هم ندونن و یا تو فروم دیدم اشتباه برداشت کردند 

خیلی فشرده اطلاعاتی که کسب کردم که حاصل تجربه و تحقیقم هست و ما حصل ارتباط مستقیمم با چند طراح عطر اروپا، در این میون باید ذهنتون رو باز کنین چون ممکنه این متن باب میل خیلی ها نباشه اما نتیجه دانش عمومی من هست که امیدوارم به کارتون بیاد. مقاله چند بخش داره به جای ترتیب عنوان فیلم خوب بد زشت ، این طوره : زشت بد خوب. پس صبور باشین. متنش مهمه تک تکش

زشت:

زشت شماره ۱:شرکت لطافه یه شرکت معروف اماراتی هست که سال هاست حتی تو اروپا و امریکای شمالی حضور داره و البته ادکلن هاش جزو پر فروش ترین ادکل  های ساله، بیشتر به خاطر قیمت مناسب دلاریش و عملکرد متوسطش و یا خوبش ، مثل خمره، اسد، حیاتی، یارا و غیره. ادکلن های این شرکت ببشتر الهام گرفته از ادکلن های معروف دیزاینرهاست با اصطلاحا یه توییست یا تغییرات به عمد تا هم مشکل کپی رایت نخوره و هم امضا پا کار خودشون باشه با بسته بندی متفاوت و نام گذاری عربی و متفاوت اما همین شرکت چند شرکت اقماری داره که یکیش. الحمبرا هست، الحمبرا ادکلن هاش کاملا دیزاین مشابه با ادکلن اصلی دارن با کمی تغییر و اسامی اونها بازی با کلمات هست طوری که با خوندنش می دونین قراره مشابه چه ادکلن معروفی باشه، اگه ادکلن هاشو بشناسین می دونین دو سال پیش چه داستانی براش پیش اومد

زشت شماره ۲: داستان تام فورد: شرکت تام فورد از الحمبرا شکایت می کنه و حتی قرار بوده شرکت الحمبرا بسته بشه!(. علت ایجاد شرکت ولار )  چرا که بدنه ادکلن هاش کاملا مشابه دیزاین تام فورد بوده و این ادکلن ها تو اروپا حضور قانونی داشتن( بر خلاف فراگرانس ورد که حضورش قانونی نیست صرفا ریتیلرها اینترنتی می فروشن) ، بنابراین شما اگه جستجو کنین می بینین مثلا الحمبرا برای امبر لدر یا ف فبیلس دو جور بدنه داره بکی قدیمی که شبیه تام فورده و جدید که شبیه شیشه طناب کشی شده اس، پس واقعیت اینه تو دنیایی ما قرار داریم که حتی بنا باشه حضور رسمی داشته باشی تو مارکت شامل کپی رایت میشی حالا می پرسی پس قضیه عطرهای تام فورد بازار چیه ، عطرهای اسانس سوئیسی فرانسوی تو بازار چیه؟ شرکت لوزی جیودان؟

زشت شماره ۳:: شرکت لوزی و جیوادان و غیره این ها شرکت هایی هستند که تولید کننده اسانس عطر هستند و در اروپا قرار دارند اما اشتباه مخاطب ایرانی در دونستن این حرف نیست اشتباه در ترجمه اس!!!!!

برای مثال لوزی در سوئیس fragrance essential oil تولید می کنه که به اشتباه ترجمه میشه اسانس عطر، ساده بگم؟ شرکت لوزی صرفا یه سری روغن شیمیایی و یا طبیعی تولید می کنه که دارای بوی خاص هستن بوی چوب بوی دود بوی دریا بوی نمک دریایی بوی تنباکو اکثر اینا ربطی به خود اون چوب نداره، اینجوری نیست که بشه دریا رو برد تو دستگاه ازش بو استخراج کرد یا هلو رو ، اینا همشون بر اساس تحلیل شیمیایی بوهای تولیدی اون ماده هستن ، این شرکت همچنین تولید کننده تثبیت کننده های عطر  هستن که اسم های شیمیایی دارن ( از حوصله بحث خارجه) و به نت های پایه اضافه میشن. این شرکت ممکنه قرار بیزنس تو بیزنس با شرکت های دیزاینر داشته باشه که مثلا فلان روغن ها رو بده بهشون در مقیاس بالا و اصلا خرده فروشی ندارن، داستان تام فورد رو یادتون بیاد اصلا شرکت لوزی نه دسترسی به فرمول تام فورد داره نه اونو طراحی کرده و نه اصلا کارش اینه! تام فورد می گه وانیل چوب صندل غیره ۱۰۰ لیتر، اونم می فرسته مقرش که هر کجا باشه، تام فورد یا پارفوم د مارلی اصلا اجازه نمیدن فرمولشون بره بیرون از دفتر، این شرکت لوزی با شرکت لورال هم قرار داد داره برای ارسال اسانس بو های خاص برای صابون و شامپو، مثلا روغن با بوی سیب می فرسته با با بوی وانیل این اسانس ها که به بدن می خوره با اسانس ادکلن فرق دارن مثلا اونا تست شده رو انسان ها یا حسوانات، دستتون اومد داستانش چیه؟ ما حتی نمی تونیم به طور رسمی تو اروپا بدنه مشابه بزنیم، چه برسه اسانس بفروشیم!!! میلیاردها دلار شکایت میشه!

زشت شماره ۴: سخت برای ادکلن بازها:

شما فکر می کنن بدنه یه ادکلن معروف مثلا پارفوم د مارلی چقدر هزینه داره برای شرکت ؟ تهش یه یورو! اسپرش ۱ یورو! بسته بندی ۱ یورو! و مهم تر از همه محتوای عطر؟ گرون ترینشه آفرین حدست درسته ۴ یورو! تبلیغات اسپانسرینگ حمل نقل ، پخش تو مراکز ۳ یورو : در مجموع ۱۰ یورو الی ۲۰ یورو هزینه ادکلن ۳۰۰ یوروییه.

این اطلاعات مستقیم از چند عطار تحت قرارداد دیور گرفتم، اما سوال؟

اگه مرغ و کلی موادش رو برای آشپزی بدن دست تو با مرغ بدن دست یه مامان بزرگ آشپز،  فرق ننیجه نهایی چیه؟ مواد اولیه اشه؟ خیر! مثل قضاوت کردن یه نقاشی بر اساس قیمت بومش و پاستل های استفاده شده و قلموش! اینجوری نقاشی فرشچیان قیمتش تهش ۴ میلیون تومن باید باشه نه میلیون دلار! عطر یه هنره یه اثر امضا ، در کنارش نمیشه منکر شد که برندها واقعا شارلاتانن مثل قضیه کیف های ورساچه که دو سال پیش لو رفت تو انبار جنوب ایتالیا و پیاچنزا تو شمال با کارگرهای چینی ساعتی هشت یورو( زیر حد استاندارد ایتالیا ۲۰ یورو) بسته میشه تهش ۳۰ یورو الی ۷۰ یورو بود و ۷۰۰ الی ۲۰۰۰ یورو فروخته میشد! یه شارلاتان بازی دیگه اینه که اگه یه کیف کلش تو بنگلادش تولید شه و زیپش تو ایتالیا بهش بچسبه می تونه روش برچسبه made in italy بگیره... خلاصه بله ادکلن اصلی خیلی فرق داره با اسانس از لحاظ کیفیت بو حجمش با کلاسیش و نوع پخشش اما نه بر اساس اینکه ۳۰۰ یورو هستش و اون یکی ارزونه نه، این ادکلن ها هم تهش سی یورو باشن. فقط استاندارد بسته شده.  

بد:

بد ۱: این اسانس های بازار ایران همشون چه میلی ۱۰ تومنی چه ۲۰۰ تومنیش تو چین تولید میشه یه سری دستگاه هست که بهش عطر ادکلن می دی اون نمی تونه عمق عطر رو بفهمه چون عطرهای اصلی لایه به لایه هست اما لایه میانی بیشتره برای همین اونو می فهمه با درصد خطا البته و این شرکت ها تو چین این ها رو تو حالت عمده تولید می کنن روغنش و اسپرش میاد. کیفیت های مختلف داره بعضی هاشون از اسانس های اروپایی استفاده می کنن که گرون در میاد برای یه سری از شرکت های اماراتی فرستاده میشه، اما اغلب ارزونن و برای یه سری کشورهای خاورمیانه هند و افریقا قابل حریده چون نظارتی نمیشه تاجر میره کشتی می زنه میاره و پخش میشه تو بازار. تو هند به جایی که این روغنا فروخته میشه می گن عطار! تو کشورهای عربی هم هستن تو بازارچه های کوچیک دبی یا عراق هم می تونی ببینی این مغازه ها رو.

بد ۲:

ادکلن ها هم خودشون از روغن استفاده می کنن یعنی این اسانسی که می خری واقعا خود شرکت ها هم ادکلن رو از پایه اسانس می سازن اما چندتا فرق داره چون نظارت میشه ( برندها رو می گم) سطح PFAS و دیگه مواد شیمیایی غیر قابل تجزیه اش تحت کنترله، و همچنین مواد اسانسش، برای همین اولا کمتر بوش می می مونه ( اگه بنا باشه یه روز بمونه قطعا حاوی مواد خطرناک تریه) دوما واکنش آلرژیک و سردردش و کهیر و اینا کمتره،( بعضا حتی این برندها هم ممکنه باعثش بشن اما خیلی کمتر، هر چه بو تندتر باشه سطح واکنش بیشتره بوی های تلخ و خیلی شیرین خیلی ریسک بالایی تو واکنش آلرژیک دارن و تحریک سیستم ایمنی دارن ) و بوهاش لایه داره یعنی واقعا چندتا بو هستن یه بو نیست یه فضایی هست که تغییر می کنه ، یه بوی خطی نیست واقعا، فرقش با اسانس های بازار اینه، اسانس ها دقیق نیستن اصلا و خوب و بد داره تو حالت خوب ۷۰ درصد شبیه بوی میانی ادکلنه و تو حالت بد اصلا شوته و داره کرنر می زنه برای خودش، ادکلن اصل پخش بوی خوبی داره بدون سر درد، بوش حتی بوهای گرمش یه خنکی و سبکی توشه چون کنترل شده اس خلاصه فرقاش اینه.

بد ۳: قیمت!

دیدی می گن برای کساییه پولشو ندارن؟ خب این که الان تو بازار از چهل تومن برای هر میلی گرمی فروخته میشه تا ۱۵۰ تومن  (پاییز ۱۴۰۴ اینو نوشتم چون مطمئنم چند سال بعد می گن اه چه ارزون ) برای هر میلی گرم! فکر کن یه ادکلن ۱۰۰ میلی اگه ادوپرفیومش باشه که مثلا بگیریم ۳۰ میل ، میشه ۳۰ ضربدر ۴۰ میشه ۱.۲۰۰ الی ۳ تومن.خب بنده خدا به جا این می تونی مدل های عربیشو بگیری که اره شاید به خفنی اصلی نباشه اره سلامتیش استاندارد کمتری داره نسبت به اصلی اما کیلومترها امن تر از اسانسه اصلا خیلی از همین عربی ها بوهاشون پیچیده اش لایه لایه داره خطی نیست اره عمرش زیاد نیست ( البته یه سری هاشون خیلی از خود اصلی هم قوی تر هستن) اما لااقل شما اون سه ساعت رو بوی خوب و دوست داشتنی می دی نه یه بوی غیر استاندارد و سر درد آور. صرفه اقتصادی نداره تو داری ده میل میگیری ده میل از یه ادکن ۱ میلیون پونصدی میشه ۱۵۰ تومن اما بهت فروخته میشه ۴۰۰  تومن اره حجم روغنش زیاده درصد بالاتری داره اما بوش بعضی هاش نمی مونه بمونه هم تنها کسی که بوش بهش می رسه خودتی حتی تو یه ماشین ممکنه بغل دستیت ندونه عطر زدی تو بوی های فرش و سرد اینجوریه‌ بو های گرم خیالت تخت همه می دونن عطر زدی ( مثل عطر مشهد که همه می دونن این ور یکی زده رد شده) اما به خوبی یاد نمیشی 😂

خوب:

خوب ۱ وسواس مسخره سلامتی:

اون بالا گفتم که تو اسانس های کارگاه های چینی اصلا استانداردی رعایت نمیشه دستشون باشه پلوتنیوم رو هم میریزن توش، شما بگو روغن موتور هم میریزن توش اصلا هیچ حد و مرزی نداره خیالت تخت ، اما اگه واکنش آلرژیک نشون ندادی به اسانسه تقریبا برات امنه اما روی پوست نزن چون پوست جذبش می کنه روی لباست با فاصله بزن، البته رقیق شده باشه که آسیب نزنه به لباست. خطرناک که چه عرض کنم هستتت اما نه اون قدر که می گن، بخار لنت ماشین ها به مراتب خیلی خیلی خطرناک تر از این هاست و ما هر روز که بیرون میریم در معرضشیم. به اون صورتم سرطان زا نیست چون اینجوری هر کسی عطر فروشی داشت صرف دو‌سال مرده بود چون صبح تا شب داره حجم بالایی ازشو استنشاق می کنه اما خلاصه این که از لحاظ سلامتی اگه رعایت کنی اینایی که گفتم ضررش کمتر میشه واقعا و همچینم اصرار نکن بوش بمونه بذار هر چند ساعت بره و با یه اسپری کوچیک تمدید کن..خلاصه نه اینکه امن باشه ویتامین سی که نیست تازه خود ویتامین سی خودش عوارض داره کلا می خوام بگم میشه کاری کرد که کمتر باشه ضررش، کم بزن یه دونه دوتا کافی. البته قبل از همه به واکنش بدنت توجه کن خارش سر درد عطسه سرفه یعنی حساسی و استفاده اش نکن

خوب ۲: 

ببین اولین چیز پاکیزگی مهمه، شما لباست بو عرق بده هیچ کرید اصلی هیچ ایو سن لورنی ، هیچ تام فوردی تو رو خوب و قابل تحمل نمی کنه، لباس پاکیزه و تن حموم رفته بدون ادکلن بهتر از غیر تمیز بودن با ادکلنه باور کن چیزی پوشش داده نمیشه. اما اگه واقعا خودت بهداشت رو رعایت می کنی بوی خوب دادن بهتر از بی بویی هست و اگه کمی بوی خوب بدی چه ایرادی داره می تونی از هر عطر و ادکلنی که خودت خوشت میاد به شرطی که کسی به سرفه نیوفته و مشکلی پیش نیاد براش استفاده کنی.

خوب ۳:

درسته که ما میگیم این اسانس ها خوبش تو ۷۰ درصد و بدش تو ۵ درصد شبیه ادکلن اصلی هستن و اینو کسی می فهمه که ادکلن اصلیه رو بو کرده می دونه شبیش هست یا نه. ولی خوبه دیگه دیروز دیدم یه بنده خدا کارگر بود اومده بود پیش دوستم می گفت هرمس رو برام بریز دمش گرم فکر کن من اگه دسترسی اقتصادیم کم بود سایه ایی از تق هرمس برا من میشد یه خواب ولی خب ایشون یه پنج میل گرفت رفت( با این که بازم اعتقاد دارم از لحاظ اقتصادی نمی صرفه این کار چون گرون تر از ادکلنه) به هر حال دلخوشیه یه سری هاس کی پول داره مثلا چهارتا هرمس و دیور و فلان بخره درسته شصت درصد شبیه اصلی هستن مثلا اما خب خیلی وقتا برای مردم مهم نیست که چه بویی میدی می خوان بوی خوب بدی حتی اگه قرار باشه نت رز تو بوی ساواج باشه تو عطرت ،موضوع اینه.

 

در آخر توصیه من به دوستایی که می خوان اسانس تو بازار بخرن اینه که نه ، نخرین، نظر من اینه که بتونین از برند های ارزون عربی مثل الحمبرا فراگرانس ورد استفاده کنین بهتره، نه اینکه اینها خفن باشن ننننهههه اما واقعا از اسانس خیلی بهترن، چند لایه هستن ، بوهاشون نزدیک تره، شیک تره.در درجه بعد لطافه و فرنچ اونو و رصاصی و آرماف و افنان هستن، اینا رو خود اروپایی ها امریکایی ها دارن زیاد می خرن و دیزاینر نمی خرن دیگه! فکر نکن یه هایپ دارم می دم. در درجه بالاتر دیزانرهای ارزون تر مثل یه سری از کارهای ازارو و داویدآف و یه سری دیگه هستن و بعدشم که با این قیمتها چیزهایی هستن که برای از ما بهترونه . در نهایت تصمیم دست خودته دوست عزیز چه بخوای ورزش کنی چه سیگار بکشی. چیزی که بیشتر ادم رو مریض می کنه استرسه نه این چیزها کاریو بکن که دوست داری.