اعتقاد دارم که در یک سری از مسائل بهتره که از مبدا ادکلن فرانسه الگو بگیریم تا اعراب خلیج پارس. به واسطه چند سال زندگی در فرانسه می خوام دریافت هام رو از فرهنگ ادکلن فرانسوی ها به اشتراک بگذارم ( منظورم مهاجرین در فرانسه نیست افراد طبقه اجتماعی متوسط و متوسط به بالای فرانسوی ) نکات جالبی رو فهمیدم که دونستن خالی از لطف نیست. من نمی گم این ها درسته فقط می خوام بگم این قشر این طور عمل می کنن. در مورد اطلاعات هم در نظر بگیرین این حرف ها میانگینه ، نمی گم همه فرانسوی ها در فرانسه اینجوری هستن
۱-چند پاف ادکلن می زنن معمولا؟ سه الی نهایتا پنج تا، زیادی ادکلن زدن نماد کمبود تحصیلات و کج سلیقگیه.
۲-ادکلن دئودورانت نیست! صرفا نباید بوی تمیزی یا خنکی بده که اینو ارائه بده که من تمیزم، ادکلن باید بخشی از شخصیتت باشه و نشونگر سلیقه ات و شخصیتت باشه. یعنی اون بو باید سلیقه ات باشه نه برای پوشش بد بویی و یا القای تمیزی.
۳- استفاده از ادکلن تو باشگاه بی شخصیتیه. اما آدم باید پاکیزه باشه در باشگاه و بوی بد نده= حمام + لباس تمیز
۴- ادکلن با بوهای قوی برای : بیرون شام رفتن/ دیت / کلاب یا عروسی فضای باز/ در طول روز بیشتر ترجیع داده میشه ادکلن های سبک و نزدیک به پوست استفاده شه.
۵- در معرض عموم ادکلن زدن نماد شلختگیه بیشتر ،مثلا نباید وسط خیابون و یا روی میز رستوران یا وسط کلاس ادکلن بزنی ( دستشویی میرن)
۶- قیمت ادکلن و صحبت راجع به اینکه چقدر گرونه یه خرده لو لولی و چیپ بودنه چون ادکلن یه امضای شخصیتیه نه صفرهای تو حساب بانکیت.
۷-عطر امضا خیلی مرسومه یعنی فرد ممکنه سال ها صرفا یه ادکلن رو استفاده کنه چون اون بیشتر به وایب شخصیتش می خوره
۸- ادکلن ها ببشتر با پخش ضعیف ان ، نزدیک به پوست، برای اینن که کشف شن نه اینکه خودشون رو ارائه کنن.
۹-ادکلن ها بیشتر پودری ، چوبی ، مشکی ، ( هوای اکثر جاهای فرانسه منها جنوبش معمولا متوسط و متوسط رو به پایینه) و همینطور گلی و اینکه یه مرد ادکلنش گلی باشه چیز عادیه
۱۰- ادکلن فشن نیست! یعنی بر اساس ترند ادکلن انتخاب نمیشه، بر اساس سلیقه و شخصیته و مبتنی بر این نیست که هی چه شرکتی چی معرفی کرده برای همین ممکنه کمتر ادکلن هایی استفاده شه که هایپ میشن.
۱۱- ادکلن های نیش یه جوری سنت قدیمیه و برای کلاس گذاشتن نیست هیچ وقت گفته نمیشه چه ادکلنی با چه قیمتی زده شده. ممکنه یه کار خیلی قدیمی باشه یا یه کار ارزون.
یه قانون نا نوشته اگه قبل از حضورت ادکلنت بوش بیاد یعنی این حرکت فول بوده.
تفاوت زیادی با ما تو فرهنگ استفاده از ادکلن هست؟
سلا و عرض ادب
پست جالبی هست، امیدورام دوستان مشارکت کنن تا اطلاعاتمون بیشتر بشه. (در پایین نظر خودم رو که با کمک AI هم ادیتش کردم می نویسم):
از منظر فرهنگ ایرانی، یا خلیجی متفاوت هست. جغرافیا تاثیر بسیار زیادی روی استفاده از عطر داره و جدای از این مساله فرهنگ هر کشور حتی در یک موقعیت جغرافیایی یکسان بسیار متفاوت هست.
در کل، درستی متن نسبیه و بیشتر به تجربیات شخصی شما تکیه داره، نه آمار یا مطالعات گسترده؛ مثلاً «نماد کمبود تحصیلات» برای اسپری زیاد بیش از حد قضاوتکنندهست و درفرانسه هم استثناها زیاده، اما در ایران بهخاطر چهارفصل بودن و تغییرات شدید دمایی و هنجارهای اجتماعی(ناشی از فرهنگ برونگرا و جلوه گر ایرانیان)، اسپری بیشتر عادیه و کسی روبابت این مساله «کجسلیقه» خطاب نمیکنن.
متن شما عمدتاً با فرهنگ ادکلنپرستی فرانسویها (بهویژه پاریسیها) همخوانی داره، جایی که ادکلن عطر شخصی حساب میشه نه دئودورانت صنعتی. مثلاً:
اسپری محدود (۱-۵ پاف): فرانسویها اغلب ۲-۳ اسپری روی نقاط نبض (مچ، گردن) میزنن، چون پخش بیش از حد رو «حمومی» یا گستاخانه میدونن.
ادکلن بهعنوان امضا: برندهایی مثل Chanel No.5 یا Creed Aventus سالها امضای افراد میشن، نه ترند اینستاگرامی. نیش ها هم بدون پز دادن استفاده میشن.
زمان و مکان: در باشگاه یا فضای عمومی اسپری نمیزنن، چون ادکلن «کشفشدنیه» نه تهاجمی.
رایحههای چوبی/پودری/گلی هم با آبوهوای فرانسه جوره.
اشکالات: (پخش ضعیف همه ادکلنها) اغراقه؛ ادکلنهای مدرن مثل Dior Sauvage پخش قوی دارن.
مقایسه با فرهنگ ایرانی
تفاوتها ریشه در:
آبوهوا (گرمای شدید ایران)،
هنجارهای اجتماعی (مهمونیهای شلوغ، مهماننوازی)
و دسترسی (عطرهای عربی/کلون ارزان) داره.
جدول مقایسه:
| نکته متن | فرهنگ فرانسوی | فرهنگ ایرانی
| --------------- | ----------------------------- | ---------------------------------------- |
| تعداد اسپری | ۳-۵ پاف، کم=شیک | ۵-۱۰+ پاف عادی چون گرما پخش رو میکشه |
| کاربرد ادکلن | امضای شخصی، نه پوشش بوی بد | اغلب لذت جویی و گاهی اعلام حضور و گاهی پوشش عرق|
| باشگاه/فضای عمومی | ممنوع؛ حمام کافیه | اسپری قبل باشگاه رایج (بهخاطر عرق زیاد) |
| رایحهها | چوبی/پودری/گلی، نزدیک به پوست | ماندگار/عربی/قوی ، پخش بالا |
| قیمت/پز دادن | لوکس شخصی، بیصدا | بحث قیمت/هایپ اینستا/تلگرام عادیه |
| امضای ثابت | مرسوم (سالها یک عطر) | تنوع بالا؛ ترندهای تیکتاکی/عروسی |
| پخش بو قبل ورود | فول (زیاده روی) | مثبت؛ نشوندهنده مهماننوازی/جذابیت |
بله تفاوت زیاده:
پرفورمنس اولویت داره: در ایران، پخش/ماندگاری مهمه، چون روزای طولانی و گرما داریم؛ فرانسویها لطافت رو ترجیح میدن.
اجتماعی vs خصوصی: ما ادکلن رو «اعلام حضور» میبینیم (مثل عروسی/دیت)، اونا «کشف شخصی»
اقتصادی: باعطرهای گرون نیش در ایران پُز میدن (در موردش صحبت میکنن)، اما در فرانسه عادیه (مثل خیلی چیزای عادی دیگه که برای ما مساله هست☹ )
جنسیت/ترند: مردان ایرانی کمتر گلی میزنن و بیشتر عطرهای ادویه ایی و تند رو می پسندن.
آیا عطر زیاد زدن در اغلب فرهنگها زشته؟
بله، در اغلب فرهنگها زیاد عطر زدن زشت یا بیادبانه تلقی میشه، چون به فضای شخصی دیگران تجاوز میکنه و میتونه آزاردهنده باشه، هرچند استثناهایی مثل خاورمیانه وجود داره.
فرهنگهای غربی و شرقی
در اروپا (فرانسه، اسکاندیناوی) و آمریکا، اسپری بیش از حد "crass" یا گستاخانهست؛ مثلاً رد بوی عطر قبل ورود فرد رو بی ادبی میدونن و ۲-۳ اسپری کافیه.
در ژاپن/کره و چین، رایحههای ملایم و لطیف اولویت داره و عطر تند توهینآمیزه؛ فضای سرشار از بخور و عطر و عود فقط برای مدیتیشنه.
خاورمیانه و ایران
در خاورمیانه (کشورهای جنوب خلیج فارس، ایران)، برعکس، عطرهای تند/عودی با پخش بالا و ماندگاری طولانی مرسومه و نشوندهنده مهماننوازی و جذابیت حساب میشه؛ اسپری زیاد در عروسی/مهمونی عادیه.
حتی در منابع ایرانی، آداب میگه در مکانهای بسته (مثل مسجد) کمتر بزن، اما «زیاد زدن زشت» نیست.
پس، «اغلب» فرهنگها (بهویژه مدرن/شهری) کمتر رو ترجیح میدن، اما بستگی به زمینه داره – همیشه به محیط و مخاطب باید توجه کرد.
البته اینم بگم که حتی توی ایران هم که زیاد عطر زدن اتفاقا در نگاه سایرین خوب هست و نماد آراستگی، تمول و... به حساب میاد، زدن عطرهایی با بوی خیلی تند، مثلا ........ به میزان زیاد نه تنها جذاب نیست بلکه نتیجه عکس خواهد داشت.
حفظ تعادل همیشه بهترین کار هست. لزوما نباید مثل غرب رفتار کرد اما باید به دیگران احترام گذاشت. شخصا اگر رعایت میکنم و عطر رو خیلی زیاد اسپری نمیکنم بیشتر این مساله رو در نظر دارم که شاید بوی عطر من روی مخ کسی بره یا شاید کسی نمیخواد اعلام کنه اما مشکل تنفسی داره و این کار من روح و جسم اون آدم رو اذیت میکنه.
اینهمه گفتیم اما سوال اصلی این میشه:
اگر عطرهای تند، و زیاد عطر زدن در اکثر جوامع، حتی آسیایی زشت هست چرا عطرهایی با قدرت پخش و ماندگاری بالا توسط همون اروپایی ها و آسیایی ها خلاف فرهنگشون تولید میشه؟ چون گاهی یک پاف از عطری تا مدتها طبق فرهنگ خودشون، حریم سایرین رو لگدمال میکنه.
(خواهشا عطری رو مثال نزنیم چون برای دوستدارانش خوشایند نیست)
وقت به خیر ممنون از پاسختون یه سری نکات هست که خود ای آی هم اشتباه میکنه.
۱-ابتدا اینکه فرانسه هم مثل ایران چهار فصله اس و البته ممکنه کمی پاییز و زمستانش طولانی تر باشه درست مثل نیمه شمالی و شمال غربی ایران اما کشورهای خلیج پارس اصولا اکثر روزهای سال هوای صرفا گرمه. پاییز و زمستون برفی مثل مشهد و تبریز در کار نیست.
۲- فرهنگ ایران مثل اروپا یه فرهنگ چند بخشیه، مثل عربستان و امارات یک پارچه نیست شامل کرد ترک ولر و گیلکی و مازنی و سیستانب و حتی عربه برای همین نمیشه حتی از این نظر هم گفت که فرهنگ خلیجی( خلیج فارس) مشابه با فرهنگ ایرانه و یه جا دید.
۳- دیور ساواژ یه ادکلن ببشتر بازاریابی شده اس و اصیل نیست صرفا شامل ترند و تبلیغات شده، من صحبتم از نسل های مختلف بوده نه افراد زیر ۲۳ سال که خب اونها تحت تاثیر فضای مجازی شاید الان استرانگر ویت یو رو بزنن اما همین افراد وقتی بالای ۳۰ سال میرسن به هیچ عنوان سمت ساواژ و اروس و این طور عطرها نمیرن ما هر دهه عطرهای ترند داریم و عموما میان و میرن داکار نویر تو دهه هشتاد میلادی و کارهای ژان پل گوتیه مثل وان میلیون در دهه ۲۰۱۰ این طور نمونه ها هستن. این عطرها معمولا نه بر اساس شخصیت که بر اساس ترند هستن و دوره عمر دارن.
یونیک نیستن وقتی شما در کلاب باشین اکثر جوونا بوی اروس میدن خب چطور می شه با زدن اروس تفاوت رو ایجاد کرد؟ جوری دیده میشی درست مثل همه دیگران. تا حای ممکنه از ترند استفاده نمی کنن.
۴- گرما عطر رو نمی کشه. شاید حتی باعث پخش بوی بیشترش شه. عطرهای خنک دارای نت های فرار هستن که تو گرما پخش بیشتری دارن تا تو سرما اما عطرهای گرم تو روزهای گرم حتی بیشتر پخش می شن و عملا جنبه منفیشون بیشتر میشه. در حالی که قاعده کلا اینه ادکلن برای کشف کردن باید باشه نه برای ارائه
۵-تو جدول نوشته در ایران اسپری قبل از باشگاه برای رفع بوی عرق. واقعیت اینه هیچ ادکلنی نمی تونه عرق رو بپوشونه. بهداشت فردی و پوشیدن لباس تازه و تمیز کافیه. حتی اگه فرد تو باشگاه عرق کنه به واسطه اینکه حموم رفته لباس تازه پوشیده بوی عرقش پخش نمیشه چون عرقش تازه اس. عرق وقتی می مونه بد بو میشه بوی عرق تو باشگاه یعنی اینکه فرد اون لباسش رو از دفعه قبلی نشسته یا حموم نرفته. تجربه شخصیم اینه که حتی ده ها بار ادکلن تو هوا زدم که خفه نشم از بوی بد عرق دیگران بازم بی فایده بوده.
۶- رایحه عود در ایران محبوب نیست متاسفانه ایران رو با امارات یکی دیده، تو ایران جوری که من تقریبا دیدم معمولا مردها بوی تلخ و خنک یا تلخ و گرم رو بیشتر می پسندن تا مثل اعراب بوی شیرین و عودی و یا بوی عنبری و نباتی رو.
۷- چرا با اینکه می گم ادکلن قوی بد دیده میشه اروپا و غرب اون رو تولید می کنه؟ چون ادکلن های پخش قوی دارن کاربرد دارن اما نه برای کار تو دفتر و یا رفتن به سوپر مارکت. برای دیت بیرون، برای کلاب و جشن ، برای مراسم تو فضای باز و یا برای تینیجرها که بازیگوش و پر انرژی هستن.
همه حرف های من این بود که نه تقلید کورکورانه از امارات و نه از فرانسه اما خوبه که چیزی اگه به دید ما خوب اومد اون رو استفاده کنیم به شخصه می دونم به واسطه فرهنگ غنی و لاکچری پسند ایرانی ها دوست دارن بوشون شنیده شه. این که بو برای کشف باشه زیاد در ایران کاربرد نداره اما می تونیم در مورد استفاده از نوع ادکلن ها تو فضاهای مختلف و اینکه چی و کجا بزنیم از فرانسوی ها یاد بگیریم. چرا که نه.
خیلی ممنون از اشتراک گذاریتون مطلب جالبی بود🌸
منم با نظرتون موافقم بیشتر عقایدشون در اینباره واقعا خوب و قشنگه و به قول معروف سطح بالاست
تفاوتش با ایران زیاده ایرانیا پخش بوی بالا دوست دارن، خیلیا بوی تمیزی دوست دارن، توی باشگاه ادکلن زدن و توی فضای عمومی ادکلن زدن رایجه(البته خیلیا هم این عقیدهی وسط مکان عمومی ادکلن زدن رو ندارن)، فکر کنم ایرانیا کنجکاوی بیشتری در رابطه با عطرا داشته باشن و عطر امضا برای سالیان سال نداشته باشن و آقایون ایرانی (قشر عامه) تا جایی که دیدم عطرای تند یا گاهی خیلی صابونی رو به اصطلاح دوست دارن و اینکه فکر کنم کلا عطر و ادکلن زدن در ایرانیا کمتر دیده بشه تا فرانسویا بخاطر عقایدمون(اکثرا نسل قبل)
کلا شناخت فرهنگ های مختلف جالبه
خیلی ممنون از اشتراک گذاریتون مطلب جالبی بود🌸
منم با نظرتون موافقم بیشتر عقایدشون در اینباره واقعا خوب و قشنگه و به قول معروف سطح بالاست
تفاوتش با ایران زیاده ایرانیا پخش بوی بالا دوست دارن، خیلیا بوی تمیزی دوست دارن، توی باشگاه ادکلن زدن و توی فضای عمومی ادکلن زدن رایجه(البته خیلیا هم این عقیدهی وسط مکان عمومی ادکلن زدن رو ندارن)، فکر کنم ایرانیا کنجکاوی بیشتری در رابطه با عطرا داشته باشن و عطر امضا برای سالیان سال نداشته باشن و آقایون ایرانی (قشر عامه) تا جایی که دیدم عطرای تند یا گاهی خیلی صابونی رو به اصطلاح دوست دارن و اینکه فکر کنم کلا عطر و ادکلن زدن در ایرانیا کمتر دیده بشه تا فرانسویا بخاطر عقایدمون(اکثرا نسل قبل)
کلا شناخت فرهنگ های مختلف جالبه
آره درسته تفاوت بین فرهنگ ادکلن زدن بین فرانسه و ایران خیلی برای من جالب بوده خواستم اینجا به اشتراک بذارم و چیز جالب تر این بود که من تو ایتالیا بیشتر بودم تا فرانسه فرهنگ ایتالیا شبیه به فرانسه اس ولی سلیقه ها فرق داره، تو فرانسه کارهای پودری گلی مشکی بیشتررپسندیده میشه تو ایتالیا کارهای سیترسی برگاموتی شاداب تر. تو المان کارهای صابونی تور و تمیز و فرش. واقعیتش اینه من نمی گم یه فرهنگ ممکنه از یه فرهنگ دیگه بالاتر باشه، هر فرهنگی شامل خوبی و بدی های خودشه فقط منظورم اینه که اگه بنا باشه ما نگاه کنیم به یه جا و ببینیم چیزی ازش خوب هست یا نه، بهتره جایی باشه که تو جنبه های مختلف ترقی خواه بوده ، من چند جا دیدم تو انجمن طرف می گفت کارش درسته چون اعراب تو امارات همین کار رو می کنن. خب این واقعا اشتباهه
درود بر شما
ممنون پست جالبی بود. کلا هر آنچه که معرفی فرهنگهای مختلف و آداب و رسومشون باشه جالبه به نظرم. چه در زمینه عطر چه سرو خوراکی چه ظاهر و لباس. حالا از هر کشوری.
اما مورد ۸ رو خیلی دوست داشتم. اینکه باید عطر رو کشف کرد. نه اینکه خودش رو داد بزنه.
به نظرم خیلی حس جالبیه کسی کنارت بشینه و بعد از مدتی از عطرت تعریف کنه. (عطری که خودت میدونی پخش بوی خیلی پایینی داره). یا بر عکس خودت کنجکاو بشی و بخوای از طرف مقابل اسم عطر رو بپرسی.
درود بر شما
ممنون پست جالبی بود. کلا هر آنچه که معرفی فرهنگهای مختلف و آداب و رسومشون باشه جالبه به نظرم. چه در زمینه عطر چه سرو خوراکی چه ظاهر و لباس. حالا از هر کشوری.
اما مورد ۸ رو خیلی دوست داشتم. اینکه باید عطر رو کشف کرد. نه اینکه خودش رو داد بزنه.
به نظرم خیلی حس جالبیه کسی کنارت بشینه و بعد از مدتی از عطرت تعریف کنه. (عطری که خودت میدونی پخش بوی خیلی پایینی داره). یا بر عکس خودت کنجکاو بشی و بخوای از طرف مقابل اسم عطر رو بپرسی.
درسته جالبه یه شری فرهنگ ها مثل امریکا خیلی برونگرایی گرامی داشته میشه برای مثال ممکنه تو محل زندگی وقتی قدم می زنی یه فرد کاملا غریبه بگه روز به خیر، یا چه لباس قشنگی. البته تو نیمه غربی بیشتر این شکله.نمیگم همه اما خیلی زیاده. برای همین اصطلاحا نایس هستن احتمال گرفتن تعریف و کامپلیمنت برای عطر بسیار زیاده اما تو زاپن تقریبا امکانش صفره که حتی اگه یکی از بوی عطرت خوشش بیاد بهت بگه.تو اروپا مثل ایرانه معمولا افراد غریبه نمی گن اما همکار یا دوست یا فامیل ممکنه ازت تعریف کنن، افراد غریبه صرفا ممکنه زمانی تعریف کنن که بخوان دوستانه باشن یا دوستانه به نطر بیان.
سلا و عرض ادب
پست جالبی هست، امیدورام دوستان مشارکت کنن تا اطلاعاتمون بیشتر بشه. (در پایین نظر خودم رو که با کمک AI هم ادیتش کردم می نویسم):
از منظر فرهنگ ایرانی، یا خلیجی متفاوت هست. جغرافیا تاثیر بسیار زیادی روی استفاده از عطر داره و جدای از این مساله فرهنگ هر کشور حتی در یک موقعیت جغرافیایی یکسان بسیار متفاوت هست.
در کل، درستی متن نسبیه و بیشتر به تجربیات شخصی شما تکیه داره، نه آمار یا مطالعات گسترده؛ مثلاً «نماد کمبود تحصیلات» برای اسپری زیاد بیش از حد قضاوتکنندهست و درفرانسه هم استثناها زیاده، اما در ایران بهخاطر چهارفصل بودن و تغییرات شدید دمایی و هنجارهای اجتماعی(ناشی از فرهنگ برونگرا و جلوه گر ایرانیان)، اسپری بیشتر عادیه و کسی روبابت این مساله «کجسلیقه» خطاب نمیکنن.
متن شما عمدتاً با فرهنگ ادکلنپرستی فرانسویها (بهویژه پاریسیها) همخوانی داره، جایی که ادکلن عطر شخصی حساب میشه نه دئودورانت صنعتی. مثلاً:
اسپری محدود (۱-۵ پاف): فرانسویها اغلب ۲-۳ اسپری روی نقاط نبض (مچ، گردن) میزنن، چون پخش بیش از حد رو «حمومی» یا گستاخانه میدونن.
ادکلن بهعنوان امضا: برندهایی مثل Chanel No.5 یا Creed Aventus سالها امضای افراد میشن، نه ترند اینستاگرامی. نیش ها هم بدون پز دادن استفاده میشن.
زمان و مکان: در باشگاه یا فضای عمومی اسپری نمیزنن، چون ادکلن «کشفشدنیه» نه تهاجمی.
رایحههای چوبی/پودری/گلی هم با آبوهوای فرانسه جوره.
اشکالات: (پخش ضعیف همه ادکلنها) اغراقه؛ ادکلنهای مدرن مثل Dior Sauvage پخش قوی دارن.
مقایسه با فرهنگ ایرانی
تفاوتها ریشه در:
آبوهوا (گرمای شدید ایران)،
هنجارهای اجتماعی (مهمونیهای شلوغ، مهماننوازی)
و دسترسی (عطرهای عربی/کلون ارزان) داره.
جدول مقایسه:
| نکته متن | فرهنگ فرانسوی | فرهنگ ایرانی
| --------------- | ----------------------------- | ---------------------------------------- |
| تعداد اسپری | ۳-۵ پاف، کم=شیک | ۵-۱۰+ پاف عادی چون گرما پخش رو میکشه |
| کاربرد ادکلن | امضای شخصی، نه پوشش بوی بد | اغلب لذت جویی و گاهی اعلام حضور و گاهی پوشش عرق|
| باشگاه/فضای عمومی | ممنوع؛ حمام کافیه | اسپری قبل باشگاه رایج (بهخاطر عرق زیاد) |
| رایحهها | چوبی/پودری/گلی، نزدیک به پوست | ماندگار/عربی/قوی ، پخش بالا |
| قیمت/پز دادن | لوکس شخصی، بیصدا | بحث قیمت/هایپ اینستا/تلگرام عادیه |
| امضای ثابت | مرسوم (سالها یک عطر) | تنوع بالا؛ ترندهای تیکتاکی/عروسی |
| پخش بو قبل ورود | فول (زیاده روی) | مثبت؛ نشوندهنده مهماننوازی/جذابیت |
بله تفاوت زیاده:
پرفورمنس اولویت داره: در ایران، پخش/ماندگاری مهمه، چون روزای طولانی و گرما داریم؛ فرانسویها لطافت رو ترجیح میدن.
اجتماعی vs خصوصی: ما ادکلن رو «اعلام حضور» میبینیم (مثل عروسی/دیت)، اونا «کشف شخصی»
اقتصادی: باعطرهای گرون نیش در ایران پُز میدن (در موردش صحبت میکنن)، اما در فرانسه عادیه (مثل خیلی چیزای عادی دیگه که برای ما مساله هست☹ )
جنسیت/ترند: مردان ایرانی کمتر گلی میزنن و بیشتر عطرهای ادویه ایی و تند رو می پسندن.
آیا عطر زیاد زدن در اغلب فرهنگها زشته؟
بله، در اغلب فرهنگها زیاد عطر زدن زشت یا بیادبانه تلقی میشه، چون به فضای شخصی دیگران تجاوز میکنه و میتونه آزاردهنده باشه، هرچند استثناهایی مثل خاورمیانه وجود داره.
فرهنگهای غربی و شرقی
در اروپا (فرانسه، اسکاندیناوی) و آمریکا، اسپری بیش از حد "crass" یا گستاخانهست؛ مثلاً رد بوی عطر قبل ورود فرد رو بی ادبی میدونن و ۲-۳ اسپری کافیه.
در ژاپن/کره و چین، رایحههای ملایم و لطیف اولویت داره و عطر تند توهینآمیزه؛ فضای سرشار از بخور و عطر و عود فقط برای مدیتیشنه.
خاورمیانه و ایران
در خاورمیانه (کشورهای جنوب خلیج فارس، ایران)، برعکس، عطرهای تند/عودی با پخش بالا و ماندگاری طولانی مرسومه و نشوندهنده مهماننوازی و جذابیت حساب میشه؛ اسپری زیاد در عروسی/مهمونی عادیه.
حتی در منابع ایرانی، آداب میگه در مکانهای بسته (مثل مسجد) کمتر بزن، اما «زیاد زدن زشت» نیست.
پس، «اغلب» فرهنگها (بهویژه مدرن/شهری) کمتر رو ترجیح میدن، اما بستگی به زمینه داره – همیشه به محیط و مخاطب باید توجه کرد.
البته اینم بگم که حتی توی ایران هم که زیاد عطر زدن اتفاقا در نگاه سایرین خوب هست و نماد آراستگی، تمول و... به حساب میاد، زدن عطرهایی با بوی خیلی تند، مثلا ........ به میزان زیاد نه تنها جذاب نیست بلکه نتیجه عکس خواهد داشت.
حفظ تعادل همیشه بهترین کار هست. لزوما نباید مثل غرب رفتار کرد اما باید به دیگران احترام گذاشت. شخصا اگر رعایت میکنم و عطر رو خیلی زیاد اسپری نمیکنم بیشتر این مساله رو در نظر دارم که شاید بوی عطر من روی مخ کسی بره یا شاید کسی نمیخواد اعلام کنه اما مشکل تنفسی داره و این کار من روح و جسم اون آدم رو اذیت میکنه.
اینهمه گفتیم اما سوال اصلی این میشه:
اگر عطرهای تند، و زیاد عطر زدن در اکثر جوامع، حتی آسیایی زشت هست چرا عطرهایی با قدرت پخش و ماندگاری بالا توسط همون اروپایی ها و آسیایی ها خلاف فرهنگشون تولید میشه؟ چون گاهی یک پاف از عطری تا مدتها طبق فرهنگ خودشون، حریم سایرین رو لگدمال میکنه.
(خواهشا عطری رو مثال نزنیم چون برای دوستدارانش خوشایند نیست)
درود به همه دوستان
دوتا نکته رو بگم: توی اکثر نقاط اروپا چون کوهستانی نیست
یا نزدیک دریا هست و بارون زیاد میاد و... رطوبت هوا خیلی بالا هست ( یه چیزی مثل شمال ایران)
تجربه شخصی سفرم توی ماه نوامبر تا اوایل دسامبر به چند نقطه اروپا اینجوری بود که بوی عطر به این راحتی پخش نمیشد
در نتیجه عطرایی که اینجا پخش بوی انفجاری دارن، اونجا تقریبا معمولی هست.... البته مناطق نزدیک مدیترانه (جنوب فرانسه، اسپانیا و پرتقال و جنوب ایتالیا) و کشورهای اسکاندیناوی نرفتم که ببینم که اونجا چطوری هست...
اگر بشه تابستون برم، ببینم هوا شرجی هست یا نه...
توی دهه اخیر به خاطر گرم شدن کره زمین، بیشتر اروپا هم داره تابستون شدید رو تجربه میکنه
در مورد طول روز هم بگم که به نظرم بیشتر اروپا توی ۶ ماه اول سال طول روزشون بیشتر از ما هست و فکر میکنم تا ۹ و ۱۰ شب آفتاب دارن (در مورد شمال اروپا هم که روزها خیلی طولانی تر میشه)