by Kilian - Noir Aphrodisiaque

Kilian Perfume / Noir Aphrodisiaque

گروه بویایی: Floral Fruity Gourmand

رایحه: گرم،شیرین و تلخ

ماندگاری و پخش بو: بالا

نت آغازی:

رایحه الکلی،خنک،سنگین و تلخ مرکباتی و بانشاط که چند لحظه بیشتر دوام نخواهد داشت.چنین شروعی بنظرم امضای آغاز هنرنمایی عطرهای kilian هست.

سپس عطر بوی تند و خشکی به خود میگیره که با اضافه شدن آکوردهای شیرین،پودری،کاکاویی و کاپوچینویی به سختی درک خواهند شد.

در ادامه کار بوی شیر و پودر آب پنیر که درساخت نسکافه از اون استفاده میشه حس خواهد شد حس ناخوش آیندی بهتون خواهد داد.اما وقتی در ادامه رایحه شیرین و پودری درک کنین حس بهتری پیدا خواهین کرد.

نت میانی:

فضای عطر با گذر زمان به سمت رایحه شکلاتی و فضای گرم و شیرین و کمی تلخ حرکت میکنه.
حس دودی،خاکی،پودی و سنگین از گرما و شیرینی کار در این مرحله کم میکنه

نت پایانی:

فضای سنگین و تاریک به همراه رایحه دودی،وانیلی،شکلاتی و لجنی در این مرحله حس میشه.
گذر زمان رایحه غالب عطر پودری،کاکائوی و کمی تند هست که تا آخر عمر عطر استشمام خواهد شد.

Kilian Noir Aphrodisiaque

عطری با آکوردهای اصلی کاکائویی،شیرین،میوه ای،پودری دارچینی بوی تحریک کننده و دلنشینی که داره از نظر من استایل شیک و گیرایی داره که توجه همه رو به خودش جلب میکنه.بوی سکسی،جذاب،تحسین برانگیز،پرانرژی،باپرستیژ بالایی که داره همه رو محو خودش میکنه.

شک ندارم بوی دارچین و دودی عطر به مشام هرکسی برسد Dance باشما را پیشنهاد خواهد کرد...!

گزینه مناسبی برای مهمانی ها و قرارهای دو نفره هست.

Kilian Noir Aphrodisiaque

شبیه یک طلسم که روح شما رو محسور کرده است اما شما دوست ندارید از بین برود و قفسی هست که دوست دارید خودتون زندانی کنید...!

عطر فوق العاده از خانم Calice Becker که پرستیژ مردانه،زیبایی و جذابیت یک خانم باهم ترکیب کرده.



Sillage: 4/5

Longevity: 4/5

Scent: 4.25/5

Overall: 4.5/5

من اخیرا بسیار خودم رو جهت یافتن یک شکلات گمشده و دلبند به آب و آتش زده ام!
و در این حین، از باتلی سعادت هم‌نشینی با این نازنین عطر رو داشتم و به نظرم گمشده ام رو ناگاه در این ساعت و این لحظه پیدا کردم!

"نوار افرودیزیاک"

برای من شبیه به توکیو هست در مانی هیست.
یه مازراتی مشکی به نقل از دِنوِر که هرکسی آرزوی داشتنش رو داره.
یک آتشین مزاجِ پر جنب و جوش از پودرِ خالصِ شکلات با پوستی گندم‌گون، که جریان سریع پمپاژ خون اون رو به حرارت و گرما وا داشته..
دهانی به طعم گسِ الکل و سیگاری که نیم سوخته است و هنوز گوشه لبانش جای داره. دودِ گرم به داخل ریه ها فرستاده میشه و سرمای آن با باز دم به بیرون برمی‌گرده و گرد اش می‌نشینه بر موهای تازه کوتاه شده اش. موهایی قهوه ای رنگ که می‌بایست بوی واضحی از دارچین بدهند. دارچینی که در عین قلقلک دادن بینی متصل به شبه آکوردی گرم، کرمی و تلخ از چوب وانیل هست.
بطوری به هم چسبیده اند که ناخن‌های توکیو به لاک‌‌های سیاهش!
باریکه راهی لطیف شبیه به صدای ریز و نازک زنانه ای از یک شیرینیِ گل‌دارِ میوه ای، سرزمین شما رو در بر‌ می گیره.
رایحه‌ای که در عین نزدیکیِ بسیار به انسان، همونقدر دوره و از ناکجا آباد به مشام می‌رسه.. درست مثل قسمت شش‌ام به بعدِ فصل پنج که صدای توکیو رو داریم اما دیگه خودش رو نه.
صدای خونسرد یک راوی که از شروعِ داستانی مملو از ماجرا عطر مخملیِ کاکائو رو نشون ما میده، رِندانه سیگاری دود می‌کنه و مشام‌مان را با یک دارچین دودیِ ادویه ای به هُشیاریِ تمام میاره؛ و سپس ما رو میون انبوهی دود و اندوهِ نبودن حضور گرمش تنها می‌ذاره و دلمون رو خوش می‌کنه به بندِ وجودش.

و حقیقت من دلم می‌خواست شکلاتش رو خیلی بیشتر پیش خودم داشته باشم ولی خیلی سریع از دستش دادم.
شبیه به ریو که با دستی به زحمت دراز شده تا سقف انگشتانش رو بند انگشتان توکیو کرده بود، به زورِ تمام گوشه آستین شکلات رو گرفته بودم و دلم نمی‌خواست از من خداحافظی کنه.
و بعد دوباره فهمیدم انگار مثل همیشه باید از کسایی که خیلی دوسشون دارم زود خداحافظی کنم و حتی اگه زندگی‌های زیادی داشته باشم بازم زورم به ظرافتِ بی‌‌رحمانه ثانیه‌ها نمی‌رسه!
و اینطور وقت ها، ناچار، می‌بایست دلمون رو خوشِ وجودیتی کنیم که در پس ذهنمون حک شده و اگه تونستیم بیخیال مابقیِ کارهای اداری بشیم.
هرچند که به راستی اصل همون حضور است نه ظهور. اما به هرحال انسان است و دلش خوش به چیزهایی که می‌تواند گاهی آنها را ببیند.
باری؛ دیدن یا دیدن؟ مسئله این است...!