HISTOIRES de PARFUMS - 1740 Marquis de Sade

هیستوریز د پارفومز مارکویز د ساد…
شروعی از روایح ادویه ای نظیر هل بهمراه فضایی انیمالیک و گیاهی با محوریت درمنه و گشنیز و البته چرم…چرمی خاص و البته بسیار خوشبو که برای بنده حس و حال قدم زدن در طویله و کاهدان داشت…تقریباً مشابه فضایی که در رانس۱۷۹۵ ایگل د لا ویکتوری وجود داره…(البته که رانس تاکیدش بیشتر بر رایحه فضولات روی زمینِ طویله بود و به مراتب عطر سختپوش تری به نظر می‌رسید)…این نوع چرم نسبتاً تاریک به جذابیت این عطر افزوده…
بعد مدتی چرم ملایم تر می‌شود و بهمراه شیرینیِ وانیل..از همیشه خوشبوتر و دوستداستنی تر می‌شود…
بین عطرهایی که از این خانه تست کردم مارکویز د ساد قطعاً ارزشمندترین هست..مخصوصاً دربرابر نویر پچولی که فضایی نیمه کلاسیک و صابونی دارد…احتمالاً باید کارهای بیشتری از این خانه تست بکنم و بیشتر در عمق اقیانوس این کتاب داستان غرق بشوم…
برای افراد ۳۰سال به بالا به استایل رسمی پالتو یا کت و شلوار با تناژ رنگی تیره در فصول سرد انتخاب فاخری محسوب می‌شود…
ضمن اینکه پرفورمنس هم بسیار بالا هست…
مارکویز د ساد..نه چندان سادیسمی!!…

من تولید سال ۲۰۲۰ رو دارم. نمیدونم قبل از این چقدر سنگین و قوی بوده. تجربه من اینه که عطر سنگینیه، اما نباید در موردش اغراق کرد. پخش بوی خوب و ماندگاری خیلی خوب داره. حتما در فصل سرد استفاده بشه. ادویه‌ای بودنش از جنبه‌های دیگه روایحش بیشتر خودنمایی می‌کنه. بازخورد هم میاره. دیگه چی؟ وانیل مورد علاقه من نیست در کل، اما توی این عطر خوب بالانس شده.

زلاتان ابراهیموویچ دنیای عطرا
قلدر
قوی
یکه تاز
قهرمان بدون توپ طلا
مغرور
مناسب اقایون مرد صفت
پخش و‌ ماندگاری بینظیر
کلاسیک و شیک
نمره من ۹ از ۱۰

با سلام
از جمله عطرهای پر بازخوردی هست که هر وقت میپوشم با واکنش مثبت خیلی ها و بازخورد خوب مواجه میشم.خیلی ازین عطر نترسید .ولی سه پاف کافیه.لباس کژوال کاپشن جیر قهوه ای روشن.یک شلوار سبز زیتونی و یک بوت قهوه ای تیره با این عطر واقعا همه نظرها رو به تحسین به روی شما باز میکنه.عطر رو دو ساعات قبل حد اکثر ۴ پاف بزنید .با این مدل کژوال از رسمی بیشتر جواب میده.
زیبا و خوشبو باشید

از وقتی که مرده‌ام، نه وقتی دارم برای نوشتن، نه حوصله‌ای برای خواندن و نه انگیزه‌ای برای بوئیدن. طبع ما را همین لذت اپیکورگونه‌ای که از نفس نکشیدن می‌بریم بس.

ادویه‌ها را که مشت مشت می‌ریزی وسط، چرم عطسه‌ای می‌کند و هر مشت را شکلی جدید و جایگاهی مشخص بخشیده و در میان‌شان، گلی وحشی می‌کارد. چوب می‌چوبد و چرم می‌چرمد و دود با اینکه نمی‌دُووَد، ولی می‌دَود تا از حس کهنگی به درآید و نمی‌تواند. کهنگی در این عطر موضوعیت دارد و دویدن در اینجا یعنی لیز خوردن بیشتر به سمت عمق کهنگی.
چه زیبا توصیف‌هایی که جملگی رفقا کرده‌اند.‌ لذت بردم. به به!
می‌خوام بگم منم حاضر:

شخص مارکی دوصاد؛ داد و هوار است، فریاد است، عربده‌ که چه عرض کنم، جیغی‌ست از حلقوم نوجوانی سرتق: نه چندان وحش‌آلود و لرزان که کثیف و در کمیت اندک و در بلوغ غربی خویش، ایستا و مقطوع و رشد نکرده؛ سزاوار سقط و شایسته انقطاع؛ بیهوش از اصطکاک هبوط.

مردنی‌تر از آنکه بخواهد زندگی کند و نقشی را عهده‌دار شود. استفراغی‌ست از معده‌ی رنجور یونان. بیمار، دیوانه، بیگانه و کج و کوله‌ای‌ست که هنر می‌داند و نوشتن بلد است. به درد چاک ناکجاآباد فامیل دورش‌ می‌خورد. بی‌تربیت است و دور از محضر انسان و خارج از ساحت ادب.

خب بله! ادبیات که عرصه‌ی ادب نیست، عرصه هنر است؛ گرچه هنری بی‌ادب و دور از نزاکت. بگذار این رئالیسم خونین و جانی، نکبت و آلوده، بی‌شرم و کثیف بخورد توی سر عمه دوصاد و آلفرد کینزی و و تئودور باندی و جفری دامر و...
دوصاد بوی گند می‌دهد. این بوی تمدنی‌ست که در آن زیسته؛ گزشی‌ست از دم عقرب به مغز خودش؛ لگدی‌ست بی‌تاثیر بر پیکر ضخیم توده.

دوصاد؛ جانوری حل نشده و معماگون است در حصار سنت؛ خطِ خط‌خطی و خمیده‌ای لابلای صاف‌خطوطِ راست‌کشان؛ ناهمواریـــی در دشتی صاف و بی‌کران؛ جوشی زبر و عفونی بر گونه‌ی دخترکی صورتی؛ آجری در جاده، خراشی بر پیشانی، خرابه‌ای بسی خراب‌تر از دیگر مخروبه‌های این شهر بی‌سیرت و صورت؛ شاید بتوان گفت هویتی نمایان لای این تهویه‌های محو و کم‌رنگ کلیسا، پرتره‌ای شفاف و خشن در کنار طرح‌های خیس خورده و ابتر.

خلاصه دوصادی زیادی دوصاد... دوصاد متمایز است، خاص است، شفاف است و هویت و تشخص دارد؛ دقیقا بسان عطرش.


عطر مارکی دوصاد هم مثل خودش تشخص دارد و تمایز: در وضوح روایح‌ و شفافیت نت‌ها و تغییرشون کم‌نظیر است و عالی عمل می‌کنه.

زمستان کلیسایی‌ست که قرار است با انبوه حجم خویش، تشخص عطر مارکی دوصاد را جلوه‌ای غنی‌تر و پررنگ‌تر ببخشد؛ چه آن سفید است و این یک بس سیاه. این عطر را در تابستان استفاده نکنیدااا؛ می‌شود دوصادی در جغرافیای مسجد اسلامی. مجال بروز هم پیدا نمی‌کند چه رسد به تجلی و تشخص:)

نکته‌ی مثبت عطر دوصاد نسبت به خودش اینه که حداقل در زمانه‌‌ای به دنیا اومده که نخواهد شد آن کمانی که تیر زهرآگین انسانی زیاده حیوان‌رو به قلب مذهب و سنت نشونه رفته. خواهد شد آن قیدی که ناطقیت انسان‌رو ازش گرفته و جز حیوانی ازش باقی نخواهد گذاشت... دقیقا همان که ازش انتظار می‌رود.

اوووووه حالا حالاها باید دوید تا این شخم‌‌خورده‌ی جرواجر شده‌ی پت..یاره‌رو دفینه‌ی طلاکوب قرن هجدهم دانست. چطور دلتان می‌آید؟ حافظ هم ادیب است و با فرهنگ، دوصاد هم؟ گوته را با چنین جانداری تاخت می‌زنید؟ دل ندارید؟
خب بله! با نگاه اسپینوازیی و رحم داستایفسکی‌وار، باید می‌گفتیم بی‌چاره دوصاد؛ بگذار او را هم لای قربانیان حساب آوریم؛ که می‌گوییم! دوصاد هم قرین ولتر. من دوستشان دارم، آثار هنری‌شان به شدت زیباست، ولی پروژه‌ی تبدیل این خون‌آشام‌ها و اشرار به بت‌های جاودان تاریخ و قهرمانان مدرنیته، آزار دهنده است. این‌ها خودشان معلول وضع تمدن خویش‌اند؛ بعد عده‌ای ایشان را علت فاعلی فرهنگ مدرن جهان می‌دانند.‌ عجب!!!! بابا شعله‌‌ پز! اینا می‌خوان منو به کشتن بدـَـَـَـَن.
هیستویرز د پارفومز جایگاه دوصادرو فهمیده و مطابق با شخصیت و شأن این عظیم الشان واژگونه، رایحه‌ای خلق کرده چنین؛ آنوقت در شرق قومی نهفته‌اند که ایشان را به مقام شامخ پیر مغان و خضر مطلوب رسوندن!!!!!!!

قبول دارم! دوصاد از جمله سروهای بلندی‌ست که در مقابل سیل ویران و ویران‌کننده‌ی عرف و سنت ایستاد و پنجره‌ای به جهان جدید گشود، ولی این پنجره، رو به بدترین ناحیه‌ی تمدن جدید باز شد. اگر بازش کنید، خودتان خواهید فهمید که چرا باید در همان لحظه ببندیدش... (ببخشید،) بکوبیدش!!!

این چه جاندار کج و کوله‌ای‌ست که مشتی او را از بزرگ‌ترین چی‌چی‌‌ها؟
متفکران؟؟؟
بگذارید با هوففففف کردنم تمام قامت اندیشه‌ی این مقهوران فرهنگ چندش‌آور غربی‌رو، به سخره بگیرم و به همین راحتی از کنارشون رد بشیم؛ گرچه شاید بهشون بربخوره. از طرفی هم چون بالاخره اهل مطالعه و درک مطلب‌اند، هیچگاه طالب زد و خورد باهاشون نبودم. همین درصد اندک اهل مطالعه‌رم نباید رنجوند. بی‌نواها به دنبال حقیقت آمدند، ولی ره افسانه زدند؛ کمی بیشتر از هومر غرق در اساطیر شدند و دیوانگان را رب‌النوع آزادی دیدند.
خب حداقل چشمی داشتند که ببینند! نباید رنجوندشان.

تکمله:
پیروی کردن از ساختارها یعنی انکار بافتار خودت... که دوصاد انکار ساختار بیرونی کرد، ولی به بافتار خودش وفادار ماند؛ برخلاف کافکایی که خود را در خلوت خویش آدمی ممسوخ و سوسکی بی‌نوا‌ دید و توان مقابله با قدرت قاهر جامعه، دین و خدا را در خود نیافت.

اگر می‌خواهی از وسط نصف شوی، به ساختارها وفادار بمان و روی هنجارها قیقاج نرو و بدون راهنما نپیچ، اما دوصاد خلاف این آموزه را توصیه می‌کند؛ هم خودش هم عطرش.

نیک آموزه‌ای‌ست، ولی نه در این حد، بی‌خود و صرفا در حوزه سکشوالیته.

خوب بیفتیم و آرام تا صدای افتادنمان گوش عالم را کر نکند...
دوصاد تشتی‌ست که از بام تمدن افتاد.
صدایش را شنیدید؟
بویش را هم خواهید شنید...
فقط کافیست با شماره ۱۷۴۰ تماس بگیرید!!!
چه خوش بویی و چه پرخاشگر رایحه‌ای...
فقط جسارتا این یکی تشت نیست که صدا بده. بیفته می‌شکنه؛ مواظبش باشید.

این عطر بسیار کار با کیفیت . کلاسیک . چرم مشروبی لابدانومی یعنی امبری و کمی دودی که پتچولی کپک زده بهش حالت قدیمی و کمی سن بالا داده و گیاه ایمورتل که بسیار ادویه ایه و کمی بوی عرق بدن مانند داره در بستر عطر نهفته اس. یکی از بهترین چرمای دنیاس.
بدرد همه نمیخوره الکی بلایند بای نکنید بعد تو گروه های تلگرام بزارید بفروشید . این در مورد همه عطراس .تست کنید دکانت بگیرید هر کار میکنید بکنید .عطر ها رو انقد اتیکت نچسبونید عطرو ذلیل نکنید.

این عطر رو به هیچ وجه از روی امتیازاتی که براش ثبت خریداری نکنید.عطر صفر و صدی هست. ابدا مناسب بلایند بای نیست.رایحه حالت گازی طور داره .به شخصه اون وجه چرمی رو که تو بعضی از کامنتها هست اصلا ازش نگرفتم.

سلام به دنیای اصالت و ظرافت‌های بی‌نظیر!

یه عصر سرد زمستونی رو تصور کن؛ شال‌گردنی دور گردنت پیچیده‌ای و هوای خنک خیابون حس نوستالژیکی بهت می‌ده. این عطر مثل داستان قدیمی یه جنتلمن اروپاییه؛ از همون لحظه‌ای که بوش توی هوا پخش می‌شه، ترنج با خنکی ملایمش مثل سلام اول داستان وارد می‌شه. یه شروع شفاف و تمیز که تو رو آماده می‌کنه برای سفر به عمق رایحه‌ها.

چند دقیقه که می‌گذره، هل با اون حالت تند و ادویه‌ایش صحنه رو می‌گیره، اما زیادی شلوغ نمی‌کنه. بعد، وانیل آروم وارد می‌شه، یه شیرینی ظریف و گرم که انگار سعی داره تعادل همه چیز رو حفظ کنه. وقتی سدر و چرم به این ترکیب اضافه می‌شن، دیگه همه‌چیز به اوج خودش می‌رسه؛ یه رایحه‌ی کلاسیک، کمی دودی، و پر از عمق.

این عطر از اون دسته‌ایه که برای دل خودته. نه برای جلب‌توجه، نه برای بازخورد گرفتن از دیگران. یه همراه خاص برای شب‌های سرد و خلوت، وقتی که می‌خوای توی افکارت غرق بشی و از لحظه‌هات لذت ببری. بوی شیک و اصیلی که برای هر کسی قابل درک نیست، ولی برای کسی که عاشق عطره، احترام می‌آره.

درود بر عطرهایی که داستان تعریف می‌کنن و همراهِ لحظه‌های ناب ما می‌شن!

۱۷۴۰ من باب سلیقتون نبود!؟ درست.
ولی به نظر بنده یه عطر بسیار فاخرو ارزشمندیه یک عطر نیش به تمام معنا با جهت گیری به روایات خاص اصلا عطر عامه پسندی نیست در کامنت های ذیل هم اگر توجه بفرمایید نقائض منفی و نفاذ مثبت میبینید عمدتا عطر های نیش یا جذبه دارن یا دفعه حدو وسط ندارن یا عاشقش میشی یا منفور ترین عطر میشه براتون ولی با ارفاق پیشنهاد بنده اینه بهش زمان بدین در فصل مناسب خودش اواخر پاییز و عمده زمستون رو باهاش سپری کنید من واسه شما ضمانت میکنم در اولویت پسند هاتون قرار میگیره معطر و مؤید باشید.

یکی از وحشتناک ترین عطرهایی که توی زندگیم تست کردم، امیدوارم مردم ایران بتونن هر عطری رو که میخوان برن سر کوچه شون تست کنن و به کامنت های بقیه برای خرید عطر رجوع نکنن. به هیچ عنوان پیشنهاد نمیشه این عطر ترسناک رو بخرید، گول ساد رو هم نخورید سه تا کتاب بخونید راجب بهش متوجه میشید تئوری هاش واقعا چیز جالبی هم نبوده که حالا خیلی شاخ باشه اگه ما یه عطر در باب این دوستمون داشته باشیم. در کل عطر وحشتناکیه هم اسمش هم خودش هم تجربه بعدش. پولتون رو ذخیره کنید و عطر خوب بخرید♥️