Etat Libre d'Orange - Secretions Magnifiques

هشدار !!!!!!!!

آشنایان با گاسپار نوئه، لارنس فون‌تریه و پازولینی این متن را بخوانند.
بقیه؟ بقیه بروند زیرِ پتو و در دنیایِ صورتیِ ویترین‌هایشان پناه بگیرند.

گویند روحیه این حیوان ناطقِ گوگوللییییی مقولییییی خیلی حساس است!
بله، آن‌قدر حساس که طاقتِ لمسِ حقیقتِ لزجِ زیرِ پوستش را ندارد.

همه‌چیز از یک میلِ بدوی شروع می‌شود؛ از غریزه‌ای که لای لایه‌های متعفنِ تمدن کادوپیچ شده و در نهایت، همه‌چیز به همین‌جا ختم می‌گردد: به یک توده‌ی گوشتیِ تپنده و بی‌مقدار که نامش را «انسان» گذاشته‌ایم.

سر تیتر:

اسموتیِ مغز و خون

سردیِ لوله‌ی تفنگ، چسبیده بر مرکزِ پیشانی‌ات؛ درست همان‌جایی که به خیالِ خودت جایگاهِ «خرد» بود.
گلوله‌ها تشنه‌ی دیدارِ معشوقِ درونِ این جمجمه‌اند.
آن تکه چربیِ خون‌آلود که «مغز» می‌نامی‌اش... همان که تمامِ «منِ» تو بود، حالا بی‌صبرانه منتظرِ یک معاشقه‌ی فلزی‌ست.

کمی فشار بر ماشه.
به نرمیِ یک پلک‌زدنِ ابدی.
نلرز! چرا عرق کرده‌ای؟!!!!!
مگر همین حقیقتِ عریان را نمی‌خواستی؟
ارزشش را دارد که برای یک‌بار هم که شده، محتویاتِ بودنت را روی زمین تماشا کنی.
بگذار گلوله و مغز، این دو مرغِ عشقِ ناهمگون، در هم حل شوند.

[ شلیک شد ! ]

حالا خوشحال باش؛ لیلی و مجنونِ داستانمان در اوجِ انفجار به وصال رسیدند.
حالا... زمین را بنگر!

تکه‌های همگونِ مغز، چسبیده بر اندامِ سردِ گلوله، روی آسفالت والس می‌رقصند.
یک رقصِ دونفره در اقیانوسی از ترشحات.
کمی عرق کرده‌اند؛ اما نه از جنسِ آب و نمک...
بلکه خون؛ فورانِ غلیظِ **هموگلوبین** که با شکوهی وحشیانه روی سنگ‌فرش شتک شده است.

دوستداران سینما!
عطرِ «سکرشن مگنفیک» را روی گلویتان اسپری کنید تا بویِ فلز، خون، شیر و منی فضا را مسموم کند؛
سپس فیلم «نکرومانتیک» را تماشا کنید.
آن‌جاست که درک خواهید کرد چرا شوپنهاور و دیوید بناتار با آن نگاه‌های یخ‌زده، خواهانِ پایانِ قطعیِ چرخه تولیدمثلِ گونه انسان بودند.

در پایان پیشنهادی برایتان دارم؛
ای مرغ‌عشقانِ زیبا،
فیلم «نکرومانتیک» را برای شبِ «دیت» بهتان پیشنهاد می‌کنم؛ تا در کنارِ هم، بویِ واقعیِ عشق را استشمام کنید.

با اجازه دوستان، نقد این عطر کار خیلی سختیه. ترجیح می‌دم با کمک سینما توضیح بدم چون هم فضا بهتر ساخته می‌شه و هم راحت‌تر می‌تونم حس و حال عطر رو منتقل کنم به عطر افشانی های عزیز

وقتی Sécrétions Magnifiques رو اسپری می‌کنی، انگار وارد دنیایی سرد و فلزی می‌شی، دقیقاً مثل یک فیلم Noir. همون حس سایه‌ها و نورهای تیز و سخت که توی فیلم‌های سیاه‌وسفید کلاسیک حس ترس و تنش رو ایجاد می‌کنن، این عطر هم دقیقاً همون حس رو می‌ده؛ یک شروع تند و فلزی که مثل اینه یه‌هو پرت بشی توی یه اتاق تاریک و مرموز.

اولین بویی که حس می‌کنی، ترکیبی از خون و فلزه که شدیداً تو رو جذب می‌کنه. شاید بوی خون رو بیاد بیاری یا همون رایحه‌ای که توی فیلم‌های جنایی و هیجان‌انگیز می‌شنوی—یه بوی فلزی و سخت که وقتی نزدیکش می‌شی، حس می‌کنی اتفاق بزرگی در راهه، حتی شاید مرگ. ناخودآگاه یاد بیمارستان‌ها و اتاق‌های جراحی می‌افتی. این حس مثل یک فیلم از فرنچ بونوئله که با تنش و جذابیت ترکیب شده.

اما داستان هنوز تموم نشده. درست مثل فیلم‌های پیچیده کنت میلتون یا جان فورد، عطر هم به مرور تغییر می‌کنه. وقتی شدت رایحه فلزی کم می‌شه، وارد دنیای تازه‌ای از حس‌های دریایی و طبیعی می‌شی.

مثل تغییر زاویه دوربین در وسط یک فیلم کلاسیک که ناگهانی همه چیز تغییر می‌کنه، Sécrétions Magnifiques هم به سمت رایحه‌هایی از جلبک و آب شور می‌ره. این بوی مرطوب و خنک، مثل سکانسی از فیلم The Big Blue هست که زیر آب غرق می‌شی، جایی که همه چیز طبیعیه سنگ‌های خیس، جلبک‌ها و نم نم فضای دریا.

مثل فیلم‌های پرحادثه، این عطر هم پر از تغییرات ناگهانی و سورپرایزه. وقتی نزدیک به خشک شدن می‌رسی، بوی عطر نرم‌تر و ملایم‌تر می‌شه، مثل نسیمی که روی پوست می‌وزه و حس گل‌های سفید رو میاره. ولی این گل‌ها هنوز هم یه ویژگی سرد و بی‌رحم دارن، مثل فیلم‌های تاریک فریتز لانگ که همیشه پشت شخصیت‌ها رازهایی پنهانه.

در نهایت، عطر تبدیل می‌شه به یه حس گل‌گلی و پودری که با یک پیچش سرد و خشک در پایان همراهه. این لحظه شبیه فیلم‌های پرتنش Alfred Hitchcock هست که حتی در موقعیت‌های آرام هم حس می‌کنی اتفاقی در جریان هست.

و در مورد سیلاج و ماندگاری که برای من زیاد مهم نیست، این عطر هیچ‌وقت گم نمی‌شه. مثل شخصیت‌های شاخص فیلم‌های کلاسیک که همیشه در ذهنت می‌مونن، Sécrétions Magnifiques هم همین‌طوره. وقتی عطر رو می‌زنی، سریع حس می‌کنی که به آرامی و پیوسته خودش رو توی فضا پخش می‌کنه، مثل دود سیگار شخصیت اصلی فیلم‌هایی که همیشه همراهش هست و توی فضا باقی می‌مونه.

سلام من یک بار بصورت تست این کار بو کردم با توجه به نوع بو و کار به نظرم من این کار سلیقه ای متفاوت میخواد .به ذهن خودم بدن من با این عطر سازگار نیست و برام جذابیت نداشت .ولی به نظرم که خیلی هم حرفه ای نیست و نظری کاملا آماتور گونه است هستن کسانی که این سبک بو و متفاوت رو دوست دارن.در نظرات دیدم عزیزان لقب بدترین دادن فکر نمیکنم درست باشه این لقب .برای نگرش و سلیقه ای متفاوت ساخته شده .بنظرم پخش بو و ماندگاری خیلی عالی داشت

در بعضی نظرات واقعا اغراق شده ... این پرفیوم هیچ چیز عجیب و غریبی ندارد ... نه بوی ترشحات جنسی ، نه عرق و نه شیر فاسد شده ... کاملا رایحه ی نرمال و معتدلی داره ... بوی شکلات تافی شیری + نارگیل ... در کل اون چیزی نیست که راجبش شنیده بودم عطری که برای جنیان ساخته شده و تهوع آوره ، خیر ! بسیار نرمال فقط همان لحظه ی اسپری کردن بخاطر تندی اولیه ممکنه باعث بشه یه عده فکر کنن با یه پرفیوم عجیب و تهوع آور روبرو هستن بعد پنج دقیقه رایحه متناسبی به خودش میگیره که شما حتی میتونین به صورت روزانه و در جمع دوستان هم ازش بهره ببرید .

مناسب ترین ساخته بشر برای ایجاد تهوع و استفراغ، و به نظرم این محصول برای جن ساخته شده و نه انسان. دوستی برای شوخی به من دکانتشو داد و بو کردم، شیر فاسد ۱۰۰۰ ساله که با خون هم زدنش.

با سلام
من فکر می کنم وقتی ما با یک متن مواجه میشیم و اون رو مورد خوانش قرار میدم (نه خواندن ساده و سهل انگارانه) دو رویکرد وجود داره. هیچ کدوم هم بر دیگری برتری ندارن، هدف شما به عنوان خوانشگر هست که به یکی ارجحیت بیشتری میده.
فعل فرانسوی (savoir) رو در نظر بگیرید که به عنوان دانستن در فارسی ترجمه شده اما این دانش در رابطه با چیزی بیان میشه که ابژه یادگیری و آنالیز شدن باشه. یعنی من میخونم متنی رو، با خواندنش و آنالیز کردنش یک سری فکت یاد میگیرم. Knowledge یا همون دانش هدف غایی این نوع خوانش هست. اما در همون فرانسه فعل دیگری داریم به نام connaître که باز در فارسی دانستن ترجمه شده. این دانستن، دانستن تجربی هست، یعنی بی خوابی، غرق شدن در سطور، همذات پنداری با شخصیتها، زیستن ایماژ های ذهنی نویسنده. در این نوع خوانش، هدف غایی زیستن تجربه خصوصی intimate شخصی هست که خالق اثر هست. من نقد صریح و سیستماتیک یک عطر رو همون قدر دوست دارم که نقد به زعم شما راه دور رونده و فضل فروشانه . هر دو آبشخوری فراهم میکنند برای پرورش شناختی epistemological بنده.
راه دور رفتن هم به گمانم در جایی که راه های نزدیک مسدود باشن، یعنی هیچ جوره نشه نقدشون کرد روش خوبی هست برای نقد بازی ماکیاولیستی قدرت که همه ما با درجات مختلف قربانیش هستیم مگر اینکه کتاب the prince ماکیاولی رو با جان و دل آموخته باشیم و توان ترانسفر کردن دانش رو در کانتکستهای مختلف داشته باشیم.
طولانی شد کمی. عذر تقصیر.

با درود، در چندین سالی که عضو این سایت هستم چون حوصله نوشتن نداشته و مهمتر آنکه خودم را در این سطح نمی بینم به ندرت دست به تایپ شده ام و بیشتر از نظر دوستان استفاده برده ام.‌ اما با توجه به اینکه نظرات مختلفی در خصوص این کار دیدم،‌توضیح و ذکر چند نکته را ضروری دیدم:
قبل از تست کارهای این برند، خاصه این عطرش، آگاهی از تفکر موسس این برند در درک روایح راهگشاست. به طور کلی این برند خلاق و قالب شکن هست در پی رهایی از قید و بندهاست. اگر شروع این‌ غالب شکنی را در برند ال آرتیسان بدانیم، نقطه اوج آن را می‌توان در این برند دانست. خالق عطر، فارغ از سلیقه و میل مخاطب‌یا بازار و سود و زیان‌میخواد دست به ابداع یک کار نو بدون رعایت سنت،‌هنجارها و چهارچوب این حرفه بزنه، یه اثری هنری خلق کنه و برخلاف جریان آب شنا کنه، شاید اصلا هدفش ساختن عطر برای پوشیدن‌نیست بلکه هدف خلق اثر هنری به مثابه یه نقاشی هست که باید هر از گاه فقط نگاهش کرد و بوییدش و شاید هیچگاه نوبت به پوشیدن نرسه.
دقت بفرمایید که جزء زیادی از وجود مادی ما را خون و سایر ترشحات تشکیل داده و اصلا انسان از نطفه آغاز می گردد. این حقیقتی بلاتردید است. این واقعیت است که در مواقع خاصی رابطه های جنسی، بسیاری از بوها برای انسان رنگ و معنایی به غیر از حالت عادی می دهند. مگر می شود چشم بر روی زشتی ها بست و فقط خوبی ها را دید. مگر می شود فقط طراوت اولیه گل را قبول داشت و‌ افت رایحه در خمودگی
و پلاسیدگی اش را ندید که همگی جزیی از هستی اش هست و اگر نبینیم دلیل بر نبودش نیست بلکه‌چشم‌فرو بسته ایم. به نظرم این عطر، دقیقا این قسمت از وجود ما را نشان‌می دهد که بلاشک در درون همگی‌ماست چه بخواهیم و چه نخواهیم. بله، بوی تعفن آوری دارد، نمی شود منکر شد ولی اگر از زاویه ای که گفته شد به آن نگاه کنیم می بینیم که به واقع، عطار در راستای هدف قالب شکنی برند، بسیار پویا بوده و مبادرت به خلق یک اثر هنری بدیع کرده که مخاطبان‌خودش را دارد، کسانی که باور دارند این دنیا جمعی از زشتی ها و زیبایی ها ست و هر دو لازمه هم هستند و همین امر، یکی دیگر از جذابیت های این دنیاست. اما، اما، اما: اگر حدود یکی، دو ساعت از اسپری آن بگذرد بسیار جالب و حتی دلنشین و قابل تامل می گردد که اتفاقا در راستای صحبت های فوق، این‌میتواند معنادار باشد و نشان از تکامل آدمی باشد! آدمی که خاک به افلاک می رسد. بنابراین، با این دید، به نظرم اگر کلکسیون دار هستید، وجودش در کلکسیون ضروری است. مثال دیگر‌ در راستای توضیحاتم، کار جاسمین سیگارت از این برند است. ترکیب یاس با سیگار!!! حقیقتا خلاقیت و هنر را می توان در این کار دید و این چنین می شود که با عطر ، یک شاهکار هنری زنده خلق میشه بدون اینکه پوشیدنش جالب باشه.
بارها دیده ام‌ بزرگواران از باب توصیف عطر به داستان پردازی (که گاها و نه تماما، از مقوله عطر دور شده و حتی در مواردی بی معنا می گردد و بیشتر حس می شود که سعی در نشان دادن سطح فضل و ادب دارند؟!) یا بیان صحنه های فیلم‌ می پردازند. خیلی هم عالی، ولی بیایید سخت نگیریم. پیچیده اش نکنیم. سازنده این عطر کارش را خوب بلده. کسی که پیوردیستنس بلک را و .... ساخته که حیرت آور، اما صرفا یک عطر و رایحه است در اینجا هنر سازی کرده است.
ببخشید که خیلی طولانی شد، در پایان از باب رفع خستگی عرض کنم، دیدم کاربری گفته این عطر را باید به سیاست مدارها و سلبریتی های آن سوی دنیا که فاسدند داد که نشان از ماهیت آنها دارد... به نظرم نیازی نیست راه دوری بروید که همین حوالی بسیارند از آنها که نیازمند این عطر باشند.

مختصر و مفید بگم:بدبو ترین و منفورترین عطری که تاریخ به خودش دیده همین کاره..تامام.

مختصر و مفید بگم:بدبو ترین و منفورترین عطریه که تاریخ به خودش دیده همین کاره..تامام.

ایتالیبغ دُغاونژ سِکْغِسیون مَنیفیک
شبیه به خون، عرق، اسپرم، بزاق؛ 'ترشحات باشکوه' همچون آمیزشِ جنسی، آدمی را به اوج لذت‌هایِ نفسانی می‌رساند. همان لحظه‌ی باشکوه و خارق العاده‌ای که میل وُ هوس بر عقل وُ منطق چیره می‌شود! [پچ‌پچ های داخل خانه!]

آبستنِ نطفه‌ی شیطان!
نطفه ای که برای رشد و بقا به رَحِم نیاز نداشت
او ساکن مغز مصلوبش شد وَ از آشوبِ ذهنَش تغذیه کرد
جنینِ نفرین شده‌ای که در زمانِ موعود از طریق دهان، قِی می‌شود!
سَرِ فلزی، بدنی مرکب از شیطان و حیوان، دهانی پُر ازخون، چشمانی همچون نمک دریا، شمایلی لزج و پوستی شبیه به جلبک‌هایِ رها شده در عمقِ آفتاب ندیده ی اقیانوس
دجالِ تک چشم و نفرین شده برروی جغرافیایِ شرقیِ پوست او به دنیا خواهد آمد...
کوتوله‌ی مزدور شیطان، پس از تولد شیر تازه دوشیده شده‌ی ماده گاوی پیر را می‌نوشد
در پهنایِ سفید و چربِ شیر، رگه هایِ لخته شده از خون، کنتراستی مضطرب ایجاد می‌کند
ناگهان از گوشه‌ی لب دجالِ کوتوله یک قطره از آن شیروخون برروی خاک مطرود و نمدار چکید
اینک؛ فصل سرخِ شرارت...!!

این عطر با حجم بالایی از جریان های دریایی و کشش های واضح لاکتونیک شبیه به بوی شیر (تازه دوشیده شده با میل های چرب و حیوانی) آغاز میشه که درونیات جلبکی (با بکگراند نمکی) دارن و به قلب یک فضای فلورال الدهیدی بسیار عجیب، وَهمی و پیچیده که درون مایه های فلزی'خونی با رگه های ظریف و شکننده پودری داره کشیده میشه و در نهایت میره به سمت نت های چوبی که توسط سندل و نارگیل، ماهیت خامه ای و شیرین ایجاد میکنن و اطرافشون رو جریانی شبیه به رزین اسپایسی می‌گیره که گاها اطوار بالزامیک هم از خودش بروز میده...!

درآخر چیزی که با چوب همراهی میکنه لهجه کلی عطر بهمراه باقی مونده های پودری از زنبق و جریان های رزینی است...!

‌*ماقبل جریان اصلی فلورال،، حس های جلبکی ایجاد میشه که کاملا نمدار است و حافظه‌ی نمکی داره / اینجا عطر خیلی زیاد به حس و حال تعرق های هورمونی نزدیک میشه! تعرقی که در حین سکس برروی پوست تازه شسته شده‌ی آدمی ایجاد میشه! بد بو نیست، اصلا. اما دلهره آور،، چرا!

*هنگامی که جریان فلورال غالبِ رایحه ای حس میشه کاملا مرطوب با تم شیری و بوی بسیار خام حیوانی، نزدیک به بوی چمن های آب خورده تو گرما!

*گاها آکوردهایی ایجاد میشه که برای من حسی شبیه به لحظات قبل از خونریزی بینی رو تداعی کرد! زمانی که لخته خون ما بین حلق و بینی جمع میشه!!

*در گام های مختلف این عطر اتفاق های شیمیایی مختلف میوفته! مثلا در همون آغاز رایحه ای حس میشه شبیه بوی چسب هایی که برای لوله کشی ساختمان استفاده میکنن... عمیقا تندونیز؛ این رایحه خیلی میتونه ایجاد انزجار و تهوع کنه، یه جور آشوب و اضطراب با خودش داره // بعدتر رایحه ای شبیه به پلاستیک خیلی خیلی صنعتی و خشک!

*آکوردهای فلزی این عطر حس فلز زنگ زده که مدت طولانی تو سرما و تاریکی موندن رو منتقل میکنه!!

یک عطر با طبع معتدل، عمیقا حیوانی با شمایل خونی، الدهیدی فلورال فلزی، دریایی اکواتک، (جلبک)، با آکوردهای نمکی'شیری'خونی، چوبی نارگیلی رزینی و ماهیت عمیقا شیمیایی. [درواقع آنتون لی تو این عطر شیمی رو شرحه شرحه کرده!]

نکته: سِکْغسیون منیفیک یک پروژه اکسپریمنتال موفق برای آنتون لی محسوب میشه! این نه صرفا یک عطر، بلکه یک جاندار مرموز وَ رادیکالِ که در آزمایشگاه عطار خلق شده! میزان نگاه ماست!!

کسانی که آنتون لی رو بهتر می‌شناسن میدونن که ایشون عمیقا معتقد هستن دوره‌ی کلاسیک ها به سر رسیده و باید به دنبال انتزاع و جریان‌های ساختار گریز تازه رفت! مرسی لی :) باشد که درک بهتری نسبت به چگونگی های هنر و پروژه های تجربی داشته باشیم!!

رایحه : دَه یا صفر!
باتل، نشر و سیاژ : هفت
ماندگاری! وحشتناک بالا. با هیچ شوینده ای شما نمی‌تونید این عطر رو از بین ببرید. ماندگاری این عطر کمک اساسی به کانسپت کلی میکنه! چطور؟ حتما شما هم در افسانه ها شنیدید که شخصی 'جن زده' شده! این عطر چنین مفهومی رو با ماندگاری ایجاد میکنه. گویا یک نیروی بیگانه وارد کالبد و پیکر شما میشه و قرار نیست به این سادگی ها میزبان خودش رو رها کنه! فرقش اینه که فرد مصروع رو گویا با انجیل میشه به جهان عادی برگردوند! اما برروی این عطر انجیل، تورات و آب مقدس هم تاثیری نداره!

اگر موسیقی متن فیلم 'سالو' به کارگردانی پائولو پازولینی سوداگر توسط اِنیو موریکونه فقید ساخته شده،، این عطر هم رایحه ای محسوب میشه که از تک تک سکانس های اون فیلم به مشام می‌رسه!

مناسب برای تمام جنبندگان و هیچکس!
چهارفصل [به هیچ وجه نمیشه این عطر رو در امکان عمومی پوشید! کاملا فرقه ای و زیرزمینی باید باهاش روبه رو شد!]
تایپ و استایل : دوستانِ سریال کیلر، وَمپایر و کانیبال! و تمام کسانی که در آینه ها دیده نمی‌شوند!!!

[متن فوق حاصلِ برداشت من از نسخه تولیدی در سال 2008 است!]

هشدار:
احتمال ایجاد تهوع، انزجار، بیزاری، تزلزل، ترس، اضطراب و پریشانی در لحظه مواجه با این عطر وجود داره


با حرکتی بی‌جا باعث شکسته شدنِ چوب خشکی شد
صدایی برخواست! جغدی کورکورانه خواند
کلاغ ها غارغار کنان از بین درختانِ بی برگ به قلب آسمان دودگرفته پرواز کردند
ترس، برروی سَرش پتو پیچید وَ دلهره در زیر تخت پنهان شد
مابین پچ‌پچ های مرموز که از دهانی خارج نمی‌شد اما فضا را پوشانده بود،، شیطان و کوتوله سَرشان را به سمت او برگرداندند.
وَ او از حافظه‌ی زمان پاک شد!!

Paolo Pasolini, Salo
Ennio Morricone