NASOMATTO - Black Afgano

شاید یکم خنده دار یا باورش سخت باشه اما همیشه کل روتختیها و لحاف خونه ما یا بوی این عطر میدن یا عود لوندر احمد المغربی 🤠

حقوقها همیشه شیش ماه، عقب بود. اخرین حقوقش رو ،سه ماه قبل از جنگ، گرفته بود .هر روز ، اواخر زمستون امسال که کارخونه فعال بود ،به بچه های کارخونه ، میگفت : یالا بجنبید،بریم کارفرما ، یه دونه تیر در کنن ، پول هممون مالیدس .
بعد تعطیلی اجباری ،تلفن های هرروزه به رییس و مالی و اداری ، بی فایده تر شده بود. دیگه حتی گوشیم جواب نمیدادن.........با هر پیامکی به گوشی ، فکر واریز حقوق به مغزش میرسید. ولی بعد نگاه کردن به گوشی ، حسابی کنف میشد .....یه شب ،انگار سبکی خاصی تو وجودش حس میکرد. مهم نبود، فردا چی میشه ،یکی دوپاف ،ته مونده ی بلک افغان رو، روی مچ دست چپش ، اسپری کرد. چند ثانیه ای، مچ دستشو عمیقا بو کرد، لحاف رو روی سرش کشید‌و به خواب عمیقی فرو رفت.

من دنبال عطر معتدل یا خنک می گردم که مشابه بلک افغانو
باشه ولی اون گرما و سنگینی بلک افغانو رو نداشته باشه.

درود دوستان یک مشابه عالی با قیمت مناسب میشه معرفی کنید

با احترام به تمامی سلایق ، من به این عطر نمیگم بلک افغان میگم سردرد

وقتی الساندرو گوالتیری در سال ۲۰۰۹ «بلک افغانو» را آفرید، بیشتر شبیه به انفجار یک ستاره بود؛ عطری که جرأت کرد تاریکی را با تمام وزنش به شیشه‌ای کوچک حبس کند. بوی حشیش، رزین‌های سیاه و سایه‌های سنگینش، مثل طلسمی تازه مسیر عطرسازی نیش را تغییر دادند؛ مسیری که بعدها صدها برند از آن الهام گرفتند.
اما هیچ افسانه‌ای برای همیشه تازه نمی‌ماند. امروز بلک افغان در نگاه بسیاری سنگین، خفه‌کننده و حتی «خز» به نظر می‌رسد. عطری که روزی انقلابی بود، حالا بیشتر یادآور گذشته‌ای پر سروصداست.
با این حال، برای من فراتر از یک عطر باقی مانده است. آن بطری ۳۰ میل با درب اصلی و مسافرتی‌اش، هنوز بوی اولین قدم‌هایم در دنیای نیش را می‌دهد؛ بوی خاطرات نوجوانی و روزهایی که عطر برایم فقط رایحه نبود، بلکه کشف جهانی تازه بود. شاید دیگر هرگز بیرون از خانه آن را نپوشم، اما در خلوت خودم هنوز ستایشش می‌کنم، مثل پرتره‌ای کهنه که هر بار نگاهش می‌کنی، قصه‌ای تازه می‌گوید.
بلک افغان شاید دیگر عطری برای پوشیدن نباشد، اما برای همیشه یک تکه تاریخ است؛ یادگاری از شجاعتی که تاریکی را به زیبایی بدل کرد.

بوی یکی از بهترین رفیقامه که واقعا همه جوره مناسب شخصیتشه برای همین هیچوقت نزدم چون برای همه نیست

ناسوماتو بلک افغانو عطریست که با هر بار اسپری‌کردن، مثل فرو رفتن در تاریکی خلسه‌آوری است که میان عرفان و افراط مرزی نمی‌شناسد؛ رایحه‌ای جنجالی که یا عاشقش می‌شوی یا از آن گریزان می‌مانی، هیچ حد وسطی وجود ندارد.
با اولین موج، رایحه‌ای سبز، تلخ و گیاهی شبیه به حشیش خام و تازه‌ساییده شده به مشام می‌رسد؛ حسی مست‌کننده، کمی کثیف و ناآرام. این آغاز، برای خیلی‌ها جذاب است، اما برای برخی شوک‌آور یا حتی ناخوشایند. در ادامه، چوب‌های تاریک و رزین سوخته بوی عود و دود سیگار کهنه را تداعی می‌کنند؛ رایحه‌ای سنگین، دودی و گاهی خفه‌کننده که فضایی تیره و پرابهام ایجاد می‌کند.
نقطه قوت Black Afgano در همین تاریکی بی‌پرده و جسارت بی‌رحمانه‌اش است؛ عطری که با هیچ‌کس شوخی ندارد و از دلنشین بودن برای همه شانه خالی می‌کند. اما ایرادات آن هم قابل انکار نیست(یگانگی بیش از حد و بوی غالب حشیش و دود،تحولات نت ها بسیار کم و ساده اند؛اگر شروع کار را دوست نداشته باشی پایان متفاوتی در انتظارت نیست،پخش بیش از حد تهاجمی و…)
‏Black Afgano بیش‌تر یک اثر هنری تاریک است تا عطری برای جذابیت عمومی. عطری برای کسانی که می‌خواهند حضوری خلاف جریان و بی‌پروا داشته باشند، حتی اگر بهای آن، فاصله‌گرفتن دیگران باشد.

خیلی رایحه سنگینی داره و من اصلا تحملش رو ندارم. اگه جایی کسی زده باشه، محترمانه جلسه رو ترک می‌کنم. هرکس سلیقه ای داره ولی سوای از بحث سلیقه من جایی که بوی این عطر بیاد سردرد میگیرم و نمیتونم بمونم اونجا. با احترام.

نظر بر اساس نسخه اورجينال برند ناسوماتو
برخلاف نتهای اعلام شده برند، هیچ گونه آغاز سبزی ندارد.
بلکه بمبی از روایح دودی و جذاب ِ مخدر گونه کار را دست می‌گیرند. آغازی حشیش گونه و به شدت تلخ. چیزی شبیه به بوی روغنهای گرم مثل سیاه دانه که با بادام تلخ مخلوط شده. به شدت فراگیر می‌شود و غالب...
یک ساعت بعد فضا به سمت و سوی قهوه میرود اما آرام و پاورچین پاورچین...
صمغ گیاهی در آن مشهود و اثرگذار است
حال فردی تریاکی و بنگی قهوه اسپرسو در دست قدم میزند.
مطمئن باشید نسخه های کپی و اسانسها ذره ای از وقار، جسارت و جذابیت این شاهکار را ندارند
واین کپی ها به احمقانه ترین شکل ممکن طراحی شده اند.
پراکندگی و ماندگاری بالا تنها برای یک پاف از این جادوی سیاه است.