XERJOFF - Dama Bianca

بعد از خواندن داستان این عطر، داما بیانکا دیگه برای من فقط یک عطر وانیلی و پودری نیست، پشت این عطر یک داستان غمگین پنهان شده.
طبق گفته سرجیو مومو بنیان گذار زرجف، الهام این عطر از افسانه ای درباره palazzo madama در تورین است، داستان دختری ایتالیایی که از ازدواج با یک افسر فرانسوی خودداری کرد. دلیل این مخالفت در روایت‌های مختلف متفاوته؛ شاید به خاطر فرانسوی‌بودن و اشغالگر بودن اون مرد، شاید به خاطر اینکه مرد خیلی ازش بزرگ‌تر بوده، یا شاید قلب دختر متعلق به شخص دیگه ای بوده.
اما در ادامه افسانه، دختر تمام زندگی‌اش را در Palazzo Madama در حبس میگذرونه.
تنها ارتباط اون با دنیای بیرون، میوه‌هایی بود که برای غذا دریافت می‌کرد و بادهایی که عطر گل‌های باغ را به سمتش می‌آوردند.یاس، یاس بنفش، بنفشه و گل برف، همون گل‌هایی هستند که در قلب دامابیانکا جان می‌گیرند؛ انگار پشت پنجره شکوفه داده اند. دختر می‌تونه اون هارو ببینه، عطرشان را با وزش باد حس کنه و حضورشان را درست پشت پنجره احساس کند… اما نمیتونه به اون ها برسه.
و شاید زیباترین تصویر دامابیانکا دقیقاً همین باشد، گل‌هایی که آن‌قدر نزدیک‌اند که می‌تونی عطرشون را نفس بکشی، اما اونقدر دورند که نمیتونی لمسشون کنی.
برای من، این داستان باعث شد دامابیانکا معنای دیگه ای پیدا کنه. لطافت پودری و سفید اون دیگه فقط حس یک دختر اشرافی و پرنسسی را نمیده؛ بلکه تصویری از زنی سفیدپوش، تنها و در حال رویابافی که پشت پنجره‌های یک قصر قدیمی نشسته و باد، تنها تکه‌ای از دنیای بیرون را براش میاره.
نزدیک… اما دست‌نیافتنی.
ظریف… اما غمگین.
و سفید، درست مثل یک قو. 🦢🤍