NASOMATTO - Baraonda

درود بر دوستان ابدی
اصلاحیه:
در این صفحه از ماندگاری بیش از حد توصیف شده از بارائوندا گفتم که بیش از 48 ساعت بطول انجامید.

بعد از آن مغایرت اعداد ماندگاری، چند مدت به بررسی ماندگاری عطرها مشغول شدم ...انچه این اعداد را نمایان میکند (فارغ از تغییرات محیط، بستر عطر، چگالی مولکولی و حجم عطر و...) چه ترتیب و چه فرمولی دارند؟ (بر اساس 10 نمره)

مثلا چرا عدد ماندگاری 5 در عطری، کمتر از یکساعت روی پوست ماندگاری دارد و عدد 6 حدود یک و نیم ساعت به بالا ؟ و این تناسب یک پله ای از عدد 8 به 9 چرا حدود شش ساعت لحاظ شده؟

ابتدا اشتباه خودم در زمینه ماندگاری بارائوندا. این ماندگاری بر روی موی دست بود و نه پوست. مقایسه ها انجام شد نسبت به بستر عطر...
پرواضح که مولکولهای عطر روی مو بیشتر از پوست دوام دارند (مثل پارچه). افشاندن عطر بر پشت ساعد یا مچ دست (در مردان که موی فشرده تری دارند) یا روی موی سر، افزایش چشمگیری در ماندگاری دارد. اما چقدر؟
ریاضیات من هرگز تعریفی نبود اما سعی کردم به فرمولی برسم (جهت عدم گمراهی دیگران، صرفا نمونه مشاهدات را باید نوشت و فرمول را تا تایید نهایی نباید نوشت). عدد ماندگاری روی پوست در هر نیم پله بعلاوه عددی بشود و برای محاسبه روی مو ضربدر عددی A+m(xN) فارغ از اینکه چقدر درست است و چرا اینگونه میشود.

بررسی سالها عدد گذاری ماندگاری عطر در سایتهای داخلی و خارجی و بلاگرها و منتقدین خارجی و دوستان و اساتید در این سایت و آزمایش با بیش از ده عطر در محیطهای مختلف مبنای این نظرات است و مبنای علمی ندارد.
به نظر میرسد علاقه افراد باعث اعطای امتیاز بالاتر یا پایینتر از واقع به ماندگاری یک عطر میشود. اما بازهم احتیاط میکنند عطری به ماندگاری بالای 9.5 کمتر ثبت شود تا جا برای استئنائاتی تازه وارد باقی بماند (اینجا بحث تناسب است و نه امکان. اگر همه ی عطرهای دنیا بیشترین ماندگاری شان فقط یکساعت میبود، باید یکساعت ده در نظر گرفته میشد مگر اینکه عطری بالای یک ساعت وارد بازار شده و این عدد را اصلاح کند). از نظر من گاها ماندگاری نزدیک به نیم پله و کمی کمتر از عدد مناسب ثبت نهایی میشود. هرچند بسته به متغیرات، همه اعداد حدودی هستند.
مثلا در مورد اینترلود53 که بسیاری از ماندگاری بالای آن میگویند عددی کمتر از 9.5 ثبت شده و در مورد الکساندریا دو که حتی جناب ایکاروس میگفت حدود 10از10 ماندگاری دارد 9.2 . باید دید چند عطر استئنا مثل "ایر تایگر" وجود دارد. چرا عطری با ماندگاری 9.8 و 9.9 ثبت نمیشود ؟
لذا به نظر بنده کمی در سایتهای خارجی عدد ماندگاری کمتر از عدد مناسب و در سایتهای ایرانی اغلب بیش از عدد مناسب ثبت و امتیاز دهی میشود.

اگر متوسط ماندگاری عدد 7.5 باشد، روی پوست نزدیک به 6 ساعت دوام می آورد (آخرین نفسهای آخرین نت پایه) و روی مو نزدیک به 14 ساعت. چرا اعداد بعدی از این ماندگاری حدودا دوبرابر شده تبعیت نمیکنند؟!

- عدد ماندگاری 5 شروع(نزدیک به صفر) و 10 انتهای آن است. فرمول ایجاد شده با ضریب افزایشی اعداد هر نیم پله مواجه است (مخصوصا بعد از عدد 7.5 ). مشاهدات منطق خاصی نمیرسد مگر در فرمول مولکولی فیکساتیو و عطرها این قاعده توجیه پذیر باشد.(ثبت این اعداد از بررسی من نسبت به نظر اساتید و سایتهای معتبرتر است و نه ارائه نظر شخصی) .

مثال:
ماندگاری 5 از 10: روی پوست کمتر از یکساعت و روی مو حدود یکساعت و نیم.
ماندگاری 6 از 10 : روی پوست حدود یک و نیم ساعت و روی مو حدود 3 ساعت.
ماندگاری 7 از 10: روی پوست حدود 4 ساعت و روی مو بیش از 8 ساعت.
ماندگاری 8 از 10 : روی پوست حدود 8ساعت و روی مو حدود 20 ساعت.
ماندگاری 9 از 10 : روی پوست حدود 13 ساعت و روی مو حدود 50 ساعت .

از استاید و دوستان برای رفع اشکالات این بررسی خواهش و تقاضا میشود...
مهر و یادتان ماندگار

یک عاشق لهستانی برای دیدن یار با قطار به مسکو سفر میکنه، در راه درگیر فلسفه الکل میشه ، میگن این عطر ، بوی قطارهای مسکو دهه چهل میلادی رو میده، عاشق داستان اینقدر درگیر فلسفه شرب میشه که هم مقصد رو از دست میده و هم یار رو ... این رایحه همینقدر داستان تلخی رو حمل می‌کنه ، همینقدر کلاسیک ، همینقدر رمزآلود ... بی مقصد ولی به سوی مسکو
بوی فلسفه کانت و مارکس ازش می باره ، راضی ام ازش اما هرجا نزنید ... به هر حال پرفیومرش عطار دیوانه است

وووف!
مثل ویسکی ایی میمونه که ریختنش توی لیوانی که از قبل با دود چوب دارچین پر شده!
پخش بوی وحشتناکی داره!
دقیقا مردم همین رو ازت میفهمن اول بوی دارچین و بعد بوی ویسکی
ببخشید اینو میگم،نمیدونم چقد درسته لطفا بهم نظر بدید راجب این موضوع که منم مطمئن شم
بنظرم یکم مثل تام فورد بلک ‌‌اورکید که بهش نوت دارچین و مشروبی اضافه کردن
نه؟

اینم مثل عطر های دیگه این برند خاصه و همه پسند نیست ؟

به این پرفیومر نمیتونم اعتماد کنم😅😅

یکی از بهترین‌های ناسوماتو، من کلا طرفدار ٍ عطرهای نیش هستم، از کارهای ناسوماتو و اورتوپاریسی تقریبا بیشترشون رو تو کلکسیونم دارم، اما بارائوندا امضاء مَنه

درود

برند آلفا روما عطری داره به نام the god father . شباهتی ۹۰ درصدی با برائوندا ست.

تست آن هم خالی از لطف نیست

در هوای خشک و سرد این عطر هنر خودش رو به عرصه می‌زاره. ویسکی،رز و مشک با کیفیت حتی اگر مصنوعی باشند ضدّ هارمونیِ در عین حال هارمونیکی رو به سبک گولتیری به شامه شما میرسونه.شاید عامه پسند ترین عنوان بین عطر های این خانواده باشه و توجه طیف گسترده ای از افراد کمتر آشنا به عطر تا عطر دوست ها رو جلب میکنه.بیشترین بازخوردی که از میانهٔ همین طیف افراد میگیرید اینه:این همون عطریه که دنبالش بودم.

برائوندا دقیقاً همان جایی است که ناسوماتو دوباره ثابت می‌کند کم‌حرفی می‌تواند غوغا کند. این عطر از همان لحظه اول مثل باز کردن یک بطری ویسکی تک‌مالت در کتابخانه‌ای قدیمی، پر از چوب کهنه و چرمی که رویش گرد نشسته، نفس می‌کشد. نه خبری از بازی‌های پر سر و صدای نوت‌های مصنوعی است، نه تلاش برای خوش‌آمد گفتن به همه!!!

هاله‌ای از رایحه ویس.کی کهنه، میوه‌های خشک و کمی تنباکوی نرم، روی یک بستر چوبی عمیق پخش می‌شود. چیزی که برائوندا را خاص می‌کند بالانس بی‌نظیرشه: سنگین و جدی هست، اما خفه‌کننده نیست؛ گرم و نشئه‌آور هست، اما شیرین و بچه‌پسند نه. مثل یک لیوان نوشیدنی گران‌قیمت که آرام و بی‌عجله می‌نوشی، هر لحظه‌اش با وقار و حساب‌شده است.

این عطر شخصیتی داره که نمی‌شه دیکته‌ش کرد روی هر پوستی داستان خودش رو تعریف می‌کنه. گاهی چوبی‌تر و خاکی‌تره، گاهی میوه‌ای و الکلی‌تر. اما همیشه یک امضای مخملی و مرموز داره که بهش هویت می‌ده. کاری نیست که دنبال تعریف و تمجیدهای دم‌دستی باشه؛ بیشتر مناسب کسیه که می‌خواد عطرش مثل یک نگاه عمیق عمل کنه، نه یک سلام از سر رفع تکلیف.

بلایند بای هرگز 🫸

میخوام یک توصیف متفاوت نسبت به دیگر توصیف های این شاهکار را برای عطر افشانی های عزیز به نوشتار بیاورم امیدوارم که لذت ببرید خوشحال میشم در اخر برای بهتر کردن توصیفاتم نظر بدهید و ایرادات بنده را بگویید

برای درک بهتر این شاهکار، تصور کنید وارد یک بار قدیمی و تیره می‌شوید. جایی که نور کم‌سو از لامپ‌های قدیمی، دیوارهای چوبی پوشیده از دود و بوی مشر.و.ب فضا رو پر کرده. دقیقا مثل دقایق ابتدایی یک فیلم کلاسیک سیاه و سفید. مثلاً مثل The Maltese Falcon که شخصیت اصلی، سام اسپید با بازی هامفری بوگارت، وارد دنیای پر از رمز و راز و خطر میشه. این عطر هم همونطور که وارد می‌شی، با نت‌های ویسکی غلیظ، تو رو به چالش می‌کشه.

در همون ابتدا، باراوندای گوالتیری بهت یه شات باز معرفی می‌کنه؛ ویسکی غلیظ که شبیه به گلابی تلخ توی دل یک قهوه‌خانه قدیمی ریخته میشه. دقیقاً مثل فیلم‌های هالیوود دهه ۳۰ که شخصیت‌ها وارد دنیای تاریک و سرد خودشون می‌شدن، این عطر هم با شدت و تندی فضا رو می‌سازه. در اینجا هم مثل فیلم‌ها، جزئیات و تحولات بعدی آرام آرام خودشون رو نشون میدن.

حالا بیا مثل یک فیلم نوآر به این عطر نگاه کنیم. وسط داستان، وقتی که توی بار آروم‌تر و دلنشین‌تری هستی، مثل مارینا توی La Dolce Vita که وارد یک فضای خاص و شگرف میشه، بوی چوب و رز به آرامی ظاهر میشه. این بو از پشت پرده‌های فضا میاد، مثل نور نرم و دانه‌دانه‌ای که توی فیلم‌های نوآر می‌بینی. چوب‌ها و گل‌ها هم مثل دیالوگ‌های پیچیده شخصیت‌های جذاب توی این فیلم‌ها ظاهر می‌شن. یه جورایی می‌تونم بگم "شما فکر می‌کنید این بازی است، اما من اینجا فقط گم شدم."

تو همین فضا، درخت‌ها و گل‌ها دقیقاً مثل شخصیت‌ها توی یک فیلم دارن حقیقت رو از تو پنهان می‌کنن. رز که به آرامی توی لایه‌های میانه‌ی عطر نمایان میشه، مثل شخصیت‌های فیلم‌های نوآر که کم‌کم حقیقت خودشون رو آشکار می‌کنن، فضایی جدید و پر از پیچیدگی‌ها رو می‌سازه.

همینطور که پیش می‌ری، لایه‌هایی از پیچیدگی‌های بو به آرامی خودشون رو نشون میدن، جایی که هر جزئیات و حرکت، مثل دیالوگ‌های پیچیده توی رمان‌های کلاسیک، به آرامی خودش رو نمایان می‌کنه.

در ادامه، باراوندای گوالتیری به یک تجربه سینمایی اکسپرسیونیستی تبدیل میشه. یه کم شبیه فیلم‌های اکسپرسیونیستی آلمانی که تضاد بین فضای واقعی و خیالی به تدریج ایجاد می‌شه. وقتی به ساعات پایانی نزدیک می‌شی، مثل Sunset Boulevard، فضا از شفافیت به کدری و خشونت پنهانی تبدیل میشه. همینطور که توی عطر هم، خشونت آرام و خفیفی به تدریج خودش رو نشون می‌ده.

همینطور که جلو می‌ری، بوی چوب‌ها و ویسکی سخت‌تر و عمقی‌تر میشه، مثل فیلم‌هایی مثل The Godfather که با خشونت و قدرت خودش رو نشون می‌ده. این عطر به تدریج به یه سینما-سایکی پر از تنش و تضاد تبدیل می‌شه. رز هم به عنوان لایه‌ای از لطافت باقی می‌مونه، مثل شخصیت‌های جیمز دین در East of Eden که همچنان لایه‌های پیچیده و دست‌نیافتنی خودشون رو نشون می‌دن.

اما در نهایت، بعد از همه این توضیحات باید بگم که باراوندای گوالتیری یه عطر واقعاً مستقل و پیچیده است. مثل فیلم‌های کلاسیک دهه ۴۰ و ۵۰ میلادی، یه داستان ساکت و پیچیده‌ای که با دقت ساخته شده. هر نت توی این عطر یه نقش کلیدی داره که به آرامی وارد دنیایی می‌کنی که هیچ وقت پایان نمی‌گیره و همیشه جذاب و لذت‌بخشه.