YVES SAINT LAURENT - Majestic Rose

‎این عطر برای من واقعاً یه «نه» بزرگه🙅🏻‍♀️
انتظار یه عطر رزی mysterious, باشکوه رو داشتم حتی با بک گراند یه عطر سنگین و شرقی رفتم سراغش ولی از همون لحظه‌ی اول یه حس دودی، کمیکال،دارویی و حتی بنزینی خورد تو صورتم که اصلاً با چیزی که از اسمش انتظار داشتم هم‌خوانی نداشت. رز اینجا برای من نه اون رز گلفروشی یا باغچه ییه، نه دلیکت، نه حتی قابل تشخیص به شکل کلاسیک یا شرقیش. بیشتر انگار یه ایده‌ی مصنوعی از رز ساخته شده که زیر یه لایه‌ی سنگین از دود و مواد شیمیایی دفن شده.
‎یه جور بوی دارویی-صنعتی، تیز و غیرطبیعی که باعث میشه نتونی راحت با عطر ارتباط بگیری. انگار یه چیزی بین بوی مواد شیمیایی آزمایشگاهی و بخار بنزین قاطی شده باشه ‎و هرچی عطر بیشتر روی پوست می‌شینه، بدتر میشه. به جای اینکه نرم‌تر یا گلی‌تر بشه، کم‌کم میره سمت یه فضای تند، جدی و عودی نامهربون. اون یا لطافتی که معمولاً از رز یا حتی ترکیب‌های گلی انتظار داری اینجا وجود نداره برخلاف خیلی از عطرا ک حداقل توی درای داون قابل تحمل میشن اینجا اون مرحله
‎برای من واقعاً سخت‌ترین بخششه…. چون روی پوست تبدیل میشه به یه رایحه ی اسموکی خیلی سنگین شبیه بوی دود آتش. البته نه اون دود شاعرانه یا گرمو نرم بلکه یه دود تیره، خفه‌کننده و خشن که انگار از سوختن چوب یا مواد نامشخص و شیمیایی میاد ; یه جور حس خاکستر آتش خاموش‌شده و دود ماندگار..
‎حس کلی عطر هم خیلی جدی، سنگین و مردونه‌ست. حتی اونم نه مردونه‌ی شیک و تمیز… بیشتر یه مردونه‌ی خشن، تیره و dominant.
به نظرم این عطر اصلاً اون چیزی نیست که بشه راحت باهاش سر کرد یا هر روز پوشیدش. بیشتر شبیه خیلی سنگین و خاصه که یا باید عاشقش باشی یا کامل ردش کنی.
‎یه مسیر از دود، مواد شیمیایی و تاریکیه که تا آخر ادامه پیدا می‌کنه. به نظرم این عطر بیشتر مناسب آدم‌هایی با سلیقه‌های خیلی خاصه… نه کسی که دنبال لطافت رز یا حتی رز شرقی باشه.

کاملا می تونم بگم که این عطر فقط بالای 50 سال مناسبه عطری بر پایه رایحه گلی چوبی و کمی حس اسپایسی شیرین و سنگین ماندگاریش بد نیست. پراکندگی متوسط. و درباره باز خوردش هم اصلا نمیتونم نظر بدم که شاید یک نفر از این عطر واقعا خوشش بیاد.