DAVIDOFF - Zino

زینو دیویدوف رو با هدفی مشخص گرفتم؛ می‌خواستم با هر بار اسپری‌کردنش، گوشه‌ای از خاطرات قدیمی‌ام دوباره زنده بشه. برای همین یه دکانت ۵ میل ازش سفارش دادم؛ نه برای اینکه صرفاً یه عطر خفن و پرقدرت داشته باشم، بلکه برای اینکه بتونم دوباره به حال‌وهوا، آدم‌ها و روزهایی برگردم که این بو باهاشون گره خورده.

برای من، زینو فقط ترکیبی از نت‌ها نیست؛ انگار بوی بخشی از گذشته‌مه. عطریه که وقتی به مشامم می‌رسه، حس آشنایی و صمیمیتی درونم شکل می‌گیره؛ مثل باز شدن ناگهانی یک در قدیمی به اتاقی که سال‌هاست ندیدمش، اما هنوز جزئیاتش رو به یاد دارم. شاید همین رابطه عاطفی باعث می‌شه بیشتر از چیزی که باید، باهاش مدارا کنم و ضعف‌هاش رو نادیده بگیرم.

چون خب، زینو این روزها یه کم کم‌جون و کم‌رمق به نظر می‌رسه. انگار اون قدرت و سرزندگی سابق رو نداره و خیلی زودتر از چیزی که انتظار داری، آروم می‌گیره. با این حال، هنوز همون رگه آشنای بویایی رو در خودش حفظ کرده همون چیزی که باعث می‌شه با وجود عملکرد نه‌چندان درخشانش، باز هم دلم بخواد سراغش برم و چند لحظه در خاطراتم مکث کنم.
جالب اینجاست که من بین زینو و براکن من آمواج یه شباهت و DNA مشترک حس می‌کنم نه اینکه دقیقا شبیه هم باشن، اما انگار از یه خانواده‌ان و رگه‌هایی مشترک در شخصیت بویایی‌شون دارن. همین شباهت هم برای من جذابه، چون زینو رو در ذهنم به دنیای عطرهایی وصل می‌کنه که همیشه برام حس‌برانگیز و خاطره‌ساز بودن!!
در نهایت، زینو برای من بیشتر از یه عطره؛ یه تکه از گذشته‌ست که توی یه شیشه کوچیک ۵ میلی‌لیتری جا شده. هر بار که ازش استفاده می‌کنم، فقط بو نمی‌کنم بخشی از یک حس قدیمی رو دوباره تجربه می‌کنم، حتی اگر کوتاه و محو باشه. شاید دیگه اون عطر پرقدرت و سرحال سابق نباشه، اما بعضی خاطره‌ها رو نمی‌شه با قدرت پخش بو و ماندگاری اندازه گرفت بعضی عطرها ارزششون به اینه که هنوز می‌تونن قلب آدم رو برای چند لحظه به گذشته برگردونن.

بیک شماره پنج تا حدودی شباهت داره ولی این کجا و آن کجا