YVES SAINT LAURENT - Mon Paris

من هم سال گذشته دکانت یک میلشو گرفته بودم. با اولین پاف بقدری بوی ترشی و درعین حال گرمی و شیرینی بهم منتقل شد که حالم ازش بهم خورد. یکی دوبارم بعدترش در سمپل رو بو کردم و مطمئن شدم بوش سلیقه من نیست.
ولی نمیدونم چه رازیه، سنم بیشتر شده یا با تست عطرای دیگه کم کم مشامم به عطرهای متفاوت تر علاقه مند شده یا چی، که امروز دوباره از توی جعبه ی سمپل هام دراوردمش و بوش کردم به جای ترشی یا گرمی، بوی میوه ای قشنگی ازش گرفتم که ترغیبم کرد دوباره روی لباسم تستش کنم. با تعجب هرچی بیشتر گذشت بیشتر به رایحه ش علاقه مند شدم و باعث شد وضعیت این عطرو تو پروفایلم از نمی پسندم به می پسندم تغییر بدم:))

من واقعا دوستش دارم، و بعد از مون پاریس شروع کردم کلی عطر بری محور تست کردم و خودمو تو بری و رز غرق کردم😅

<p>میشه چندتا از بهتریناشو به منم معرفی کنین؟</p>

منم همین حسو هم نسبت به چنل چنس دارم هم مگاماره

با نظر دوستمون موافقم من یک بطری از این عطر رو استفاده کردم ( از همین جا تهیه کردم با قیمتی در حدود ۷۰۰-۸۰۰ تومان اما دقیق بیاد نمی ارم که چه سالی بود...شاید سال ۱۴۰۰-۱۳۹۹)اصلا ابی و ضعیف نیست... از نظر پخش و ماندگاری امتیاز بالایی می گیره حالا نه در حد عطرایی مثل عطرای برند امواژ ولی کاملا محیط رو احاطه می کنه... نت غالبش توت فرنگیه ...توت شاد و روشن و سرزنده ... انگار یه دخترخانم شاد و‌ پرانرژیه... گاهی من رو بیاد لوئوه که بطری گرد و قرمزی داره می اندازه فکر کنم نت غالب اون عطر ردبری باشه ...از آقایان بازخورد خوبی می گیره و بازم تایید می کنم که دوستم چند وقت پیش ازش استفاده کرده بود و در سالنی که حضور داشتیم کاملا خط بو می انداخت (عطرش کاملا اصله ) خلاصه نظراتی که خوندم واقعا واقعا باعث تعجبم شد و این احتمال رو در ذهن من تقویت شد که عطرایی که توسط دوستان تست شده اصل نبوده🙃

اکثر اوقات عطرهای فیک یا مشابه‌های بی‌کیفیت، بوی الکلی، بد ولی در نهایت قابل‌ تحملی دارند، تنها تجربه‌م از چیزی که واقعاً افتضاح بشه، در مورد همین عطره.

خیلی وقت پیش، اواخر دبستان بودم، اسانس این عطر رو توی مسافرت از یک فروشگاهی توی اصفهان گرفتم. اون موقع بوش خوب بود، ملایم و لطیف، چیزی که واقعاً پسندیدم، ولی خیلی زود تبدیل به فاجعه‌ای غیرقابل تحمل شد.
یک بوی حال‌بهم‌زن غیرقابل توصیف. خیلی بدتر از شربت سرماخوردگی. شاید شربت سرما‌خوردگی‌ای که فاسد شده، مربای توت‌فرنگی‌ای که کپک زده و لارو هم توش می‌لوله، توت‌فرنگی‌هایی که برای شراب باز گذاشته شدند، ولی فقط کپک زدن و تمام حشرات کره‌زمین داخلشون پیدا می‌شه. هی هم بدتر و بدتر می‌شد.
(اون قدر وحشتناک که یک بار برای کنسل کردن امتحان فیزیک، مورد استفاده قرار گرفت. با سرنگ به صندلی معلم تزریق کردم و تا نشست، بوش بلند شد و یکم بعد جدی بالا آورد و رفت خونه. هر چند، کل کلاس هم حالمون بد شد...)
البته نت‌هایی هستند که توی عطرهای اصل هم بعد از سال‌ها یا در صورت بد نگه‌داشته شدن، بدبو بشن، مثل همین توت‌فرنگی. اما اون احتمالاً فقط بوی ملایمی از شربت سرماخوردگی بگیره و بینی بعضی‌ها هم حساس‌تره.

الان هم خیلی دلم می‌خواد دکانت مون‌پاریس رو تهیه کنم، چون به طور کلی می‌دونم به سلیقه‌م می‌خوره، اما با اسمش، اون بوی فاجعه میاد توی ذهنم و می‌خوام واقعاً بالا بیارم😭

این عطر رو دوست دارم و می‌پسندم. اما در مورد نظریه سن برای عطر واقعا لازما که یک انقلابی رخ بده .‌منظورم به سن مناسب برای این عطر نیست. کلی میگم. گاها میبینم و می‌شنوم که وقتی پای یه عطر سنگین و شیرین یا سنگین و عودی و رزی یا سنگین و ماسکی یا سنگین و چوبی و دودی یا سنگین و تند ....به هرحال هر رایحه ای که کلمه سنگین و شدید توش جا میگیرا به میون میاد افراد فکر میکنن که این روایح مناسب سنین میانسالی به بالاست! تقریبا بالای ۹۵ درصد این تصور غلطه! امتحانش سادس...کاغذ و قلم بردارید از پدر و مادر و مادربزرگ و دایی و عمو....هر کسی که بالای ۵۰ سال داره مثلا بپرسید....بالای ۹۰ درصد این افراد به دلیل اینکه در سنین بعد ارغوانی بیماری‌هایی نظیر میگرن و آلرزئ و ...و ... بیشتر میشه، این افراد به سمت روایح ملایم و سبک و خنک و هرررر چیزی به جز سنگین و شیرین و عودی و دودی و ماسکی و تند و .....میل پیدا می‌کنند. بیشتر عطرهایی که ما فکر می‌کنیم به درد سن بالاها میخوره رو اصصصثصلا نمیتونن تحمل کنن!!! و بر عکس انسانها در سنین جوونی و نوجوانی میتونن روایح تند و سنگین رو تحمل کنن....پس کلا حتی اگه هر نوع رایحه سنگین از هر مالیش به نظر بیاد مال میانسالان به بالاست اما در واقعیت اتتتفاقا اونها نمیتونن روایح سنگین رو استفاده کنن. و متاسفانه قانون تناسب عطر با شن از نظر سنگینی تطابق واقعی ندارد البته نه صد درصد ولی بالای ۹۰ درصد....میتونید بپرسید