Calvin Klein - CK One

متن زیر ترجمه‌ای است از کتاب A Century of Scents، اثر لیزی اوستروم، کتابی که سفری تاریخی و روایی به دنیای عطرسازی قرن بیستمه و داستان ۱۰۰ عطر برجسته این قرن رو روایت می‌کنه...

عطر جوان‌های یاغی دهه ۹۰

دست‌ها بالا! چه کسی در دهه ۹۰ یک شورت باکسر Calvin Klein داشت؟ یا یواشکی باکسر دوست‌پسرش را می‌پوشید؟ هنوز هم یکی گوشه کشوی لباس‌هایتان مانده؟ همان رنگ خاکستری دلگیر آسمان یک صبح ابری، منتظر اینکه یک روز سر از تبلیغ پودر لباسشویی دربیاورد؟ خجالت نکشید؛ قدرت Calvin Klein در این دهه هنوز حسابی زیاد بود و این بار CK One داشت جای Obsession را می‌گرفت و تبدیل می‌شد به آب مقدس جدیدش. چند اسپری از این عطر مشترک زنانه و مردانه، با آن شیشه ساده و طراحی سرد و صنعتی‌اش، انگار بلیت ورود به یک جمع خاص بود؛ جمعی از دخترها و پسرهای بیست‌وچندساله که با لباس‌های مشکی، سفید و خاکستری گوشه‌ای می‌ایستادند، دست به سینه همدیگر را نگاه می‌کردند یا طوری با حرارت دست تکان می‌دادند که انگار دارند درباره یک مسئله خیلی مهم بحث می‌کنند؛ مثلا اینکه چرا باید آن تاپ‌های افتضاح بندباریک را بپوشند که نصف بازوهایشان را بیرون می‌اندازد.

CK One نسخه یاغی و بی‌قید Friends بود؛ یا دست‌کم صفحات مجلات اواسط دهه ۹۰ که مدل‌هایی مثل Kate Moss و دیگر مدل‌های لاغر و رنگ‌پریده آن دوران را نشان می‌دادند، می‌خواستند این‌طور به نظر برسد. هیچ کاری نکردن، هیچ‌وقت این‌قدر مهم به نظر نرسیده بود؛ ژست‌هایشان در اصل خیلی شبیه نوجوان‌هایی بود که بعد از مدرسه کنار ایستگاه اتوبوس ولو می‌شوند، فقط با کمی کلاس و اعتبار بیشتر. مثل بازیگران سریال‌های نوجوانانه آن دوران، نزدیک سی سالشان بود ولی هنوز وانمود می‌کردند بچه‌اند.

با اینکه خود شیشه عطر هیچ‌وقت در تبلیغات دیده نمی‌شد، انگار این مدل‌ها همه یک شیشه CK One را با هم شریک بودند؛ درست مثل شیشه نوشیدنی‌ای که ممکن بود دست‌به‌دست بینشان بچرخد، یا حتی انگار قرار بود عطرهایشان را هم با هم عوض کنند. مثل همان زوج‌های تبلیغاتی که یک تکه آدامس را با هم نصف می‌کردند، باحال بود که این ترکیب مرکباتی و کمی جوزدار را با هم شریک شوید و با اولین تجربه‌های عطری، بخش دوگانه و غیرجنسیتی شخصیتتان را هم بپذیرید. برای دخترها حتی مد شده بود که به اسپری خود شیشه کاری نداشته باشند، درش را باز کنند و عطر را مثل یک مرد با دست روی پوستشان بزنند.

CK One در نهایت همان عطر آرمانی نوجوان‌های اواسط تا اواخر دوره بلوغ بود؛ نسلی که داشت کم‌کم از نوسانات اخلاقی نوجوانی فاصله می‌گرفت و اصلا دلش نمی‌خواست کسی بفهمد هنوز برنامه‌های تلویزیونی مخصوص نوجوان‌ها را تماشا می‌کند. شیشه CK One چیزی بود که باید روی قفسه اتاق خواب گذاشته می‌شد تا بقیه ببینند؛ در عین حال، صاحبش باید طوری رفتار می‌کرد که انگار چیزهای خیلی مهم‌تری برای فکر کردن دارد تا یک عطر مسخره. برخلاف مشتری‌های عطرهای لوکس اوایل قرن بیستم، خیلی از طرفداران CK One احتمالا پول خرید لباس‌های Calvin Klein را نداشتند و بیشتر سراغ لباس‌های معمولی و هودی‌های برنددار می‌رفتند و آنها را با شلوارهای جین کوتاه یا دست‌کاری‌شده می‌پوشیدند. بتشان، که طبیعتا باید یک شیشه CK One هم می‌داشت، Jared Leto در سریال My So-Called Life بود؛ موهای او و لباس‌های چهارخانه و نامرتب سبک جوان‌های یاغی دهه ۹۰ آن‌قدر به ظاهر Claire Danes می‌خورد که انگار هر لحظه ممکن بود این دو عطرهایشان را هم با هم عوض کنند؛ فقط اگر بالاخره دست از این همه کش دادن ماجرا برمی‌داشتند و با هم وارد رابطه می‌شدند.

با همه این شوخی‌ها، CK One واقعا عطر باهوش و هوشمندانه‌ای بود. همراه با L’Eau d’Issey، سبک مرکباتی و شاداب قدیمی را دوباره از بایگانی بیرون کشید و به عطرهای سبک و راحت چیزی تازه برای گفتن داد. همه آن‌قدر به تقسیم‌بندی «مردانه» و «زنانه» عادت کرده بودند که یک عطر «برای هر دو» جسورانه و شدیدا مدرن به نظر می‌رسید؛ درست همان‌طور که چهار سال قبل‌تر، آن شاهکار طراحی دهه ۹۰، آب‌مرکبات‌گیر لیمویی Philippe Starck، همه را هیجان‌زده کرده بود که ببینند با یک لیمو چه کارهایی می‌شود کرد، انگار تا آن روز هیچ‌کس در دنیا آبلیمو نگرفته بود.

CK One که زمانی انتخابی متفاوت و کمی خلاف جریان بود، حالا خودش تبدیل به یک کلاسیک شده. خیلی از کسانی که آن روزها از آن استفاده می‌کردند هنوز احتمالا ته یک کشو کمی از آن دارند؛ گاهی در روزهای گرم سراغش می‌روند، اما بیشتر اوقات همان‌جا می‌ماند، از ترس اینکه شاید حالا دیگر کمی برای این بچه همیشه خونسرد و باحال پیر شده باشند. با این حال، هنوز هم یک جورهایی تحت تاثیر اعتمادبه‌نفس و ژست بی‌خیال و جذابش هستند.

یک اثر هنری از استاد موریلاس عطری افسانه ای که هیچ موقع در دنیای عطر فراموش نخواهد شد بویی بهشتی و بسیار زیبای که هر حس بویایی توان پردازش این عطر افسانه ای را ندارد

از عطرهای خنک مورد علاقه من ! و اولین عطر بدون جنسیت در جهان .

اثر زیبای استاد عطرهای خنک آلبرتو موریاس

رایحه ترکیبی از مرکبات و گلها ، حس تابستانی جالبی داره و به نظرم مناسب صبح و بعد از ظهر های آفتابی فصل تابستان هست ، متاسفانه عملکرد رایحه بخاطر ریفرموله ضعیف شده و باید زیاد اسپری بشه تا خودشو کمی نشون بده ، مرد و زن میتونن استفاده بکنن و شاید تنها چیزی که از برند کلوین کلاین میتونه برای من دوست داشتنی باشه قطعا و تنها همین عطره

موریاس در مصاحبه ای گفته بود که این عطر رو از همه عطرهایی که ساخته بیشتر دوست داره چون حین ساخت این عطر در نیویورک لحظات قشنگی داشته و این اظهار نظرش برای من کمی عجیب و جالب بود چون حداقل انتظار داشتم آکوا دی جو نسخه او د تویلت عطر مورد علاقه اش باشه چون آکوا دی جو از محبوبترین عطرهای جهانه ، توی همون مصاحبه این عطر (سی کی وان) رو به اندازه ۱۰ الی ۱۵ پاف ، روی خودش اسپری کرد و میگفت که دوست دارم هر وقت دیگران رو میبینم دیگران بهم بگن اوه چه بوی عطری می دی ! 😄

به هر حال برای تابستان انتخاب خوبیه ، نسخه ۲۰۰ میلش رو تهیه کنید ، قیمت مناسبی هم داره

سلام به دوستان عزیزم.
در اولین برخورد،بوی تمیزی میده. تمیزترین بویی که استشمام کردم؛مقایسه کنم با کول واتر و سیلورمانشن و مفیستو جنتلیومو...
کول واتر حالتی شبیه شوینده لباس زیر آفتاب دارد،سیلورمانشن حالت شارپ آغشته با چای و مفیستو رایحه غالب صابونی. اما اینیکی انگار ماهیت رنگ سفید است. خزه و گلسنگ و چمن در هوایی بهاری؛ مثل انیمیشن هایدی.
کیفیت نسبت به قیمت بسیار بالاست. امیدوارم روزهای پیش رومون مانند رایحه این عطر باشه.

دوستان این عطر از شاهکارهای استاد موریلاس هست و سالها هست جز پرفروش‌ترین عطرهای دنیا در لیست فروش وب سایتهای عطر فروشی دنیا هست

سی کی وان... یکی برای همه، همه برای یکی

یادم وقتی بچه بودم و اومده بودم ایران بدو بدو میرفتم تا دم دکه نزدیک خونمون (که نزدیکم نبود) تا مجله بازی نما رو بخونم. بر خلاف بقیه که مجله های دیگه رو نگاه میکردن من به این مجله، بازی رایانه و مجله های مد علاقه داشتم. از ترس اینکه تو خونه دعوا نکنن دم دکه مجله رو میخوندم. صفحه ها رو سریع ورق میزدم و سریع میخوندم و مطالب تو ذهنم حفظ میشد و وقتی برمیگشتم بهشون فکر میکردم. بعضی وقتها فکر میکنم همین سریع خوندنا باعث شد که درک مطلبم و تند خوانیم قوی بشه چون مطالبی که داشتن برای یه بچه 10 ساله سنگین بودن. وقتی به نقد یه بازی به خصوص بازی مورد علاقم میرسیدم و میدیدم که نمره ای بالا یا مد نظر منو نگرفته ناراحت میشدم و میگفتم حتما طرف نمیدونه این بازی چیه یا خصومتی چیزی داشته و اگه جای دیگه نمره بالا میدیدم میگفتم این میدونه داستان چیه نه اونی که نمره پایین داده. الان چند سالی هست که نه بازی نما دیگه چاپ میشه نه بازی رایانه و خیلی چیزایی که داشتیم و برامون قشنگ بودن دیگه نیستن. الان که بزرگ شدم و کمی عاقل تر فهمیدم نه اون بنده خدا هیچ خصومتی با فلان بازی یا فیلم نداشته یا اینکه چیزی نمیدونسته نبوده، نقد درست منصفانه بوده ولی من متوجه نبودم یا نمیخواستم قبول کنم ولی الان میدونم نقد کردن یه چیزی چقدر سخته، حالا چه تخصصی چه آماتور چون تو دید مخاطب تاثیر میزاره. برا همین وقتی میخوام در مورد چیزی بنویسم یا نقدش کنم سعی میکنم بیطرف و منصفانه باشه تا احساسی.
اینا رو گفتم چون حسی که از وان میگیرم همینه، کاری که دوس داشتم بهتر باشه، دوس دارم بهش نمره بالا بدم ولی باید منصفانه نقدش کنم و نمیشه همینطوری نمره بدم. رایحه ای که وان میگیرم گلی میوه ایه با حالت پودری که تقریبا هر دو وجه میوه و گل توش به یه اندازه هستن و شاید گلی بودنش یکم بیشتر باشه ولی نه زیاد. بوی خوب و دلنشینی داره و شیرینی که داره رو دوست دارم چون زیاد نیست و قشنگه. کاری نیس که کسی ازش بدش بیاد ولی چرا؟ چون اینقدر از لحاظ پخش بو ضعیف که به سختی خودتون متوجه میشید بقیه که بمانند. به نظرم در حد نیم ساعت پخش داره و بعد دیگه ازش خبری نیست. وایبی که از وان میگیرم یه مهمونی یا گالری نقاشی با یه موزیک دیپ هاوس ملو که همه لباسای سفید و خاکستری روشن پوشیدن و بوی بدن و تنشون یکی شده و هیچ تفاوتی بین مرد و زن نیس. در مورد طراحی باتل با یه کار ساده طرفیم که منظور کامل میرسونه. سفید بودن، شفاف، یکی بودن، نبود تفاوت بین جنسیت ها و سادگی که با این شکلش منو یاد بطری ورزشیم میندازه که صب با خودم میبرم و تقریبا شبیه همن و حتی فلسفشونم یه جورایی شبیه (شرکت تولید کننده بطری آب روی تمیزی و زلال بودن آب تمرکز داره). البته نمیخوام بگم وان مثه بطری آب و کلا آبه یا بگم اون شرکت کارش شبیه وان هستش فقط تشابهشون برام جالب بود. اون ماتی شیشم یه حالت جالبی به کار داده
در آخر وان کار خنک و قابل قبولی که برای خریدش باید پخش بو و ماندگاریش در نظر گرفت. فکر کنم تمام کارای این لاین همینن و فقط به وان برنمیگرده. حالا یه کار دیگه از همین لاین به اسم سامر دیز هم تهیه کردم که تست کنم میشه فهمید رویه یکیه یا نه. دلم میخواست بیشتر از وان تعریف کنم و نمره بالاتری بهش بدم ولی اون چیزی که میخوام نداره. به نظرم کاری که ارزش تست داره و میتونه تو کلکسیون هم باشه ولی برمیگرده به شخص که از یه عطر چی میخواد.
مرز یکی شدن کجاست؟ شاید اصلا مرزی نیست...

در زمانی دارم این متن مینویسم که حال کل ملتمون خوب نیست و همه نگران کشور،خانواده و... هستیم،تو این چند روز که نوشتم هر دفعه حال عجیبی دارم پیش خودم گفتم شاید آخرین متن باشه و چی بنویسم که یادگاری بماند،رفتم سراغ عطرهام و یه دل سیر نگاهشون کردم و اونایی که خاطره داشتم باهاش زل زدم و خندیدم و این چه پدیده عجیبیه برای ماها که دوستداران عطریم،که ما رو با خودشون به سیر و سفر تاریخ میبرن،و برای اطرافیانمان هم یادگاری میزاریم.امروز چشامو بستمو گفتم هر عطری اول دستم خورد اونو مورد بررسی قرار میدم و در همون صفحه یخورده با دوستان و عزیزانم درد دل میکنم،امیدوارم تن همگی سلامت باشه و به امید روزهای خوبی که باز دوباره پر قدرت دورهم جمع بشیم و از شادی و طراوت و زیبایی عطرها صحبت کنیم.
بریم سراغ بررسی این عطر،با یه انفجار مرکباتی شاد و تازه شروع میشه. ترنج و لیمو خیلی روشنن تقریبا مثل یه دوش صبحگاهی. ولی اون چیزی که توش متفاوتش میکنه، وجود پاپایا و چای سبز هست یه ترکیب شیرین ملایم + تلخی لطیف.
تو فاز میانی رایحه گلی و آروماتیک میشه ولی نه به صورت رسمی یا کلاسیک بلکه بیشتر مثل یه عطر پوست تمیز حس میشه.در پایان هم ترکیب مشک و چوب صندل و چای سبز، رایحه‌ای نرم، ملایم و صابونی ایجاد میکنه.
انگار کسی تازه از حمام اومده هنوز پوستش بوی شامپوی خوب میده و باد داره از پنجره میزنه روی پوستش.
سیلاژ ملایم و پرفورمنس متوسطی داره رایحه تمیز و خنک مثل این عطر در کل کشورمون میپیچه و طنین انداز زیبایی،پاکی،و طراوات خواهد شد.

سلام
سالهاست از این عطر استفاده میکنم
هرگز از این عطر بازخورد منفی نگرفتم
با توجه به رایحه‌ی زیبا و شفافی که داره و حجم ۲۰۰ میل کار بسیار ارزشمندیه و در خریدش شک نکنین
اگر ۷-۸ پاف اسپری کنید پخش و ماندگاری مناسبی رو بهتون میده و باز خورد خوبی هم ازش میگیرین

با سلام خدمت عطرافشانیهای عزیز
یکی از معدود عطرهای ساختار شکن در زمان خودش بود..‌‌
تو زمانی که آنچنان تنوع و تازگی عطرهای فعلی حداقل در کشورمان وجود نداشت سی کی وان یه کار نو... یه جنس تازه ای از روایح رو عرضه کرد...
یادمه اولین بار که اونو خریداری کردم دیگه وان من شو و دریک رو گذاشتم کنار...‌
کار تازه و خوشبویی بود و هست.‌‌‌...
شاید ماندگاریش کم شده باشه..‌
ولی یه شیر ، شیر میمونه...
یه مرسدس یه مرسدس میمونه...
همونطور که بعد از سی سال هنوز سی کی وان حرفی واسه گفتن داره...
نوستالژی خالص.‌‌‌....
یه جورایی بعد از تست بای کیلیان ودکا ان دراکز یاد سی کی وان افتادم...
وجوه تشابه بسیاری باهم دارن....
بیس کار هردو خیلی بهم نزدیکه....
دی ان ای هردو یه جورایی بهم شبیه...
ولی هنوز که هنوزه سی کی وان پادشاهیه واسه خودش...
شاد سلامت خوش تیپ و خوشبو باشید💐

سریع میروم سر اصل مطلب: نگاه به نمرات پایینش نکنید
قدیمیه ولی هنوز میدرخشه! چیزی که استشمام خواهید کرد شیرینی و عطر گل یاس بطوریکه درآمیخته با تلخی مرکبات و حتی در آخرین نقاط حس کرم شیری میده... و درمجموع به یک کار یونیسکس و مطمئنا همه پسند و شیکک تبدیلش کرده! فقط یک حرف باقی میماند: ماندگاری بسیار ناچیز