AMOUAGE - Journey for Men

بعضی عطرها مقصد دارند؛ از همان ابتدا می‌دانی قرار است به کجا برسند.
Journey اما بیشتر شبیه راه است.

راهی که در آن، منظره مدام عوض می‌شود؛ یک‌بار هوای روشن و تندِ ادویه را داری، چند قدم بعد بوی گیاهان کوهی و بخور به مشامت می‌رسد و سرانجام، جایی که دیگر هیاهوی ابتدای سفر خوابیده، با بوی تنباکو، چرم و چوب روبه‌رو می‌شوی.

Amouage خود Journey Man را روایتی از «دگردیسی» و رفت‌وآمد میان روشنایی و سایه می‌داند؛ ساختاری که از فلفل سیچوان، ترنج، هل و بهارنارنج آغاز می‌شود، به عرعر، کندر و برگ تنباکو می‌رسد و در پایان روی تونکا، سیپریول، چرم و آمبروکسان آرام می‌گیرد. غلظت اعلام‌شده‌ی آن نیز ۲۰ درصد است.

و واقعاً هم همین اتفاق می‌افتد.

شروع Journey تند و زنده است.

فلفل سیچوان خیلی زود خودش را نشان می‌دهد؛ نه آن تندیِ خشک و یک‌بعدی فلفل سیاه، بلکه چیزی برق‌آسا، کمی مرکباتی و گزنده که روی پوست حرکت می‌کند. هل و ترنج، این تندی را روشن‌تر می‌کنند و بهارنارنج و نارنج، یک وجه سبز و تلخ به آن می‌دهند.

اینجا Journey شبیه مردی نیست که تازه از یک مجلس رسمی بیرون آمده.

بیشتر شبیه مسافری است که از یک جاده‌ی دور برگشته و هنوز بوی ادویه و هوای آزاد روی لباسش مانده است.

بعد اتفاق جالبی رخ می‌دهد.

آن هیجان ابتدایی فروکش می‌کند و عطر وارد مرحله‌ای می‌شود که به نظرم زیباترین بخش Journey است: بخور و تنباکو.

کندر، رایحه را کمی دودی و معنوی می‌کند، اما تنباکو اجازه نمی‌دهد عطر بیش از حد صومعه‌وار و سرد شود. تنباکو در اینجا بوی سیگار تازه روشن‌شده نمی‌دهد؛ بیشتر یادآور برگ‌های خشک و تیره‌ی تنباکوست، با گرمایی آرام که کم‌کم در فضای عطر پخش می‌شود. عرعر هم یک وجه خشک، سبز و کمی تلخ به این بخش می‌دهد.

این قسمت مرا یاد کاروانسراهای مسیرهای قدیم ایران می‌اندازد؛ جایی که مسافر پس از ساعت‌ها راه، بارش را زمین می‌گذارد، چای می‌نوشد، بخوری در گوشه‌ای می‌سوزد و بوی تنباکو و چرم با هوای سرد بیرون درهم می‌آمیزد.

نه تجمل محض.

نه فقر.

زندگی.

و این شاید یکی از دوست‌داشتنی‌ترین وجوه Journey باشد؛ اینکه با وجود قیمت و جایگاه Amouage، بیش از حد اتوکشیده نیست.

وقتی به پایه می‌رسیم، چرم، تونکا، سیپریول و آمبروکسان آرام‌آرام جای آن هیجان اولیه را می‌گیرند. چرم در اینجا تاریک و خشن نیست؛ بیشتر حالتی خشک و صیقلی دارد. تونکا اندکی شیرینی می‌آورد، اما Journey را به یک عطر شیرین تبدیل نمی‌کند.

در پایان، چیزی روی پوست می‌ماند که اگر بخواهم بی‌پیرایه توصیفش کنم، می‌گویم:

بوی کت چرمی، برگ تنباکو، بخور و ادویه‌ای است که هنوز کمی از گرمای بدن را در خود نگه داشته.

و این همان جایی است که Journey را از بسیاری از عطرهای نیشِ چوبی ـ ادویه‌ای جدا می‌کند.

Journey در برابر نیش‌های هم‌خانواده

اگر بخواهیم با زبان عطر مقایسه کنیم، Journey آن‌قدر انتزاعی و دشوار نیست که بعضی شاهکارهای بسیار آرتیزان باشند؛ اما به همان اندازه هم سرراست و بازاری نیست.

مثلاً Parfums de Marly Galloway در شروع می‌تواند از نظر ضربه‌ی ادویه‌ای و فضای تمیز و مردانه نقطه‌ی مقایسه‌ی جالبی باشد، اما Journey خیلی زود از آن مسیر جدا می‌شود و به سمت بخور، تنباکو و چرم می‌رود. این مقایسه حتی در تجربه‌های کاربران عطر هم مطرح شده است.

اگر Herod از Parfums de Marly را بوی تنباکوی شیرین و مخملی بدانیم، Journey نسخه‌ی خشک‌تر، ادویه‌ای‌تر و جدی‌تر این جهان است. Herod بیشتر می‌خواهد گرم و اغواگر باشد؛ Journey کمی بی‌اعتناتر است.

و اگر آن را کنار عطرهایی مثل Memoir Man خود Amouage بگذاری، تفاوت جالب‌تر می‌شود: Memoir تاریک‌تر، سبزتر و تلخ‌تر است؛ Journey روشنایی بیشتری دارد و ساختار ادویه‌ای‌اش واضح‌تر است. به همین دلیل Journey معمولاً آسان‌تر از Memoir پوشیده می‌شود، بدون اینکه شخصیت خودش را از دست بدهد.

البته همین «قابل‌پوشیدن‌تر بودن» ممکن است برای کسی که از نیش انتظار چیزی کاملاً غریب و نامتعارف دارد، نقطه ضعف باشد.

Journey قرار نیست هر بار تو را غافلگیر کند.

قرار است خوب ساخته شده باشد.

و این دو چیز با هم فرق دارند.

این عطر برای من جایی میان لوکس‌بودن و شخصیت‌داشتن ایستاده؛ نه آن‌قدر تجاری که هویتش را از دست بدهد، نه آن‌قدر عجیب که فقط برای تحسین یک عده‌ی محدود ساخته شده باشد.

اگر بخواهم از یک عطر نیش انتظار داشته باشم که هم در یک جلسه رسمی جواب بدهد، هم در یک سفر پاییزی، هم با کت‌وشلوار و هم با یک کت چرمی، Journey یکی از گزینه‌های قابل تأمل است.

فقط نباید از آن انتظار یک عطر «همه‌چیز شیرین و زیبا» داشته باشی،تلخی دارد،تندی دارد،دود داردو چرم دارد.
و گاهی همین‌ها هستند که یک عطر را از «خوشبو» به «شخصیت‌دار» تبدیل می‌کنند.

Journey برای مردی است که نمی‌خواهد بوی یک مقصد را بدهد؛
می‌خواهد بوی راهی را بدهد که طی کرده است.

راهی که از فلفل و مرکبات شروع می‌شود، از میان بخور و تنباکو عبور می‌کند و در نهایت، روی چرم و چوب آرام می‌گیرد.

وقتی سفر تمام می‌شود، چیزی از آن راه روی پوستت می‌ماند؛
نه نقشه‌ای، نه نشانی، نه مقصدی...

شاید اگر سعدی معاصر ما بود و عطرباز، در توصیف جورنی اینگونه می نوشت :)

منت موریلاس و نگرین را، عز و جل، که هنرشان موجب فرح است و به خلقت شان مزید عطرت. هر پافی که فرو می رود، ممد حیات است و چون بر می آید مفرح ذات. پس در هر پرفیومی چند ترکیب موجود است و بر هر ترکیبی احسنتی واجب.
باران ادویه بی حسابش همه را رسیده، و خوان سیلاژ بی دریغش همه جا کشیده.
فراش باد صبا را گفته تا فرش ترنج و نارنج بگسترد، و دایه ابر بهاری را فرموده تا بنات هل و فلفل در زمین بپرورد. درختان را به خلعت نوروزی ، قبای دانه سرو در بر گرفته و اطفال شاخ را به قدوم موسم ربیع، کلاه تونگا بر سر نهاده. عصاره تنباکو به قدرت او فایق شده و رایحه چرم به تربیتش چیره گشته.

برگردم سراغ آمواژ. این و آنر آخرین آمواژهایی هستن که باید در موردشون بنویسم. البته اگر از قلم ننداخته باشم.
آمواژ کلا در رایحه های گلی مثل رفلکشن، رایحه های سمغی مثل جوبیلیشن و رایحه های چوبی ادویه ای مثل پرپز خیلی قوی کار میکنه. ولی یک رایحه هایی هم داره مثل بی لاود یا این عطر که خیلی ملایم هستن.
این عطر از اون عطرهای ضعیفش هستش، بیشتر در حد کارهای بادی سنته، البته ماندگاری خوبی داره. احساس میکنم بیشتر به درد هوای گرم و مرطوب میخوره.
از نظر من در کارهای بادی سنت آمواژ این با کلاس ترین کارش هست. هم اون حس آمواژ و عطرهای عربی رو داره و هم برعکس عطرهای عربی، به هیچ عنوان زننده نیست.
کار بسیار مناسبی برای فردی هست که میخواد بیاد و وارد برند آمواژ بشه، همه پسند و لطیف، فقط مشکلش اینجاست که فردی که میخواد آمواژ بخره به دنبال اون پخش و ماندگاری هست. انگار برای کار دم دستی آمواژ تولید شده.
در نهایت به این عطر ۸ میدم. خود رایحه خوبه ولی برای این برند دلم میخواست پخش بوش خیلی بهتر باشه.

سلام به عطردوستان عزیز
امروز بعد چند روز بارندگی یکسره، و با قطع شدن بارون تو هوای پاییزی، تصمیم گرفتم تو کوچه های خیس و پر از اکسیژن قدم بزنم و انتخابم با هیجان پس از ماه ها journey بود.
یک عطر خاص، پیچیده، بسیار با کیفیت اسپایسی چوبی.
با اولین اسپره، یک مشت محکم از ادویه جات میخوره به صورتتون و کل کار‌ بر مبنای ادویه جات هستش، البته شما تنباکو، چرم، روایح دودی رو هم دارید ولی کار ، یک کار اسپایسی هستش.
عزیزن،این عطر برای دل و حس و حال خود استفاده کننده است وگرنه اساتید عطرسازی البرتو موریاس و پیرنگرین، آیا نمیتونستند که یک عطری بسازند که ساده تر باشه و راحت هر روز و همه افراد استفاده کنن؟ یعنی کمپانی آمواژ نمیتونست عطری درست کنه که بابای شما هم خوشش بیاد و یا نه، هدف چیز دیگری است. هدف ساختن یک کار متفاوت و با طرفداران خاص پسند خودشه؟؟!!!
پخش بوی خوب، خط بوی بسیار خوب و ماندگاری عالی در حد نام برند.
ولی مگه پخش و ماندگاری برای اون کسی که بطری چنین عطری رو میخره ملاک مهمیه؟؟!!نظر پدرش مهمه ؟! و یا که نه دنبال عطر خاص برای حس و حال و سلیقه دل خودشه؟
باید به دلیل تولید عطرها و جامعه هدفشون هم فکر‌ کرد. یک برند نیش باید یک سری محصول خاص مختص به خودش رو داشته باشه، بله میتونه یک سری از تولیداتش عام پسند تر و ساده تر هم باشه، ولی باید کار شاخص برای خاص پسندها رو داشته باشه.
بنابراین خرید بسیاری از عطرهای نیش به صورت بلایندبای میتونه موفقیت آمیز نباشه و باید این رو پذیرفت و کمپانی رو مواخذه نکرد.
ممنون از توجه دوستان.

مثل ۹۹ درصد کارهای امواج *****
******
یه دوستی دارم که از فن های امواج بود و تعصبی
یک روزی باهم بیرون بودیم و اون روز من ویدیان لندن همراهم بود
و‌ دوستم ازم درخواست کرد ناهار بریم خونشون که خانواده محترم شون هم بودند
رسیدیم جلو در ، من لندن رو پوشیدم و دوستم چشمش خورد به عطرم و گفت داداش بده منم این عطرو بپوشم ، خلاصه هردو زدیم رفتیم داخل
خدا شاهده اول یه سلام علیک کردیم با خانواده محترمشون
بعد ۲۰ ثانیه پدرشون به دوستم گفت چه عجب یه عطر خریدی که خوشبو باشه و بوی سن خودت رو بده
من بعد ناهار به پدر دوستم گفتم حاجی چی شد به علی این حرف و زدی
حاجی گفت ؛بابا پسرم یه عطر هایی میزنه ماتم و بوی کمد پدر بزرگ مو میده و منم گفتم مگه بده بوی خاطرات رو بده و پدر دوستم برگشت گفت دوست ندارم پسرم بوی پیرمرد بده…
حالا عطرهایی که دوستم داشت چی بود : اپیک ، جورنی ، اینترلود ، رویال توباکو ، اپوس ۵ و ۷ ، کینگ بلو ،رفلکشن ،سرچ
خلاصه رفیقمون همه امواج هارو داد رفت و اخر قبول کرد این برند واقعا به درد سن ما نمیخوره و مدرن نیست.

به نظرتون چه آقايونى كنسله ؟
آقايونى كه يكبار هم از شاهكارهاى آموآژ استفاده نكردند
به قول دهه هشتاد و نودى ها البته 😄
براي ما دهه شصتيها همه آقايون جنتلمن هستند
البته فقط اينترلود برام جذاب نبوده ( شايدم ربط داره به شخصى كه زده بود 🙃 ) و مابقى خاص هستند
بيشتر عطرها رو برام يه حالتي رو تداعي ميكنند
اين هم مرد بارون زده ى سيگار به دست و چكمه پوشه

آمواج جورنی(جرنی) - ادویه ای ، دودی ، چرمی که توی اپنینگ برام ملموس نبود ولی بعدتر خودشو میادو نشون میده
راجب تغیر نت ها دوستان کامل توضیح دادن
اینکار برا منی که از کارای ادویه ای دودی خوشم نمیاد یه احساس فوق العاده بود
یه کار شیک و فاخر
گرم و تلخ و جذاب
یه مرد بالای ۳۰ ساله جدی و موفق که وارد جمع میشه و توجه هارو جلب خودش میکنه
برخلاف نظر دوستان بنظرم با لباسای کژوال نیمه رسمی هم میشه ست اش کرد
درسته قیمتش بالاست ولی کاملا ارزششو داره

این شاهکار رو یک بارم که شده تستش کنید
یکی از فاخرهای آمواج هست و گرما و شیرینیش خیلی زیباست
از طرفی مثل سایر عطرها هم زیاد ازش تولید نشده و هر کسی تستش نکرده تعجب کردم که عطر امضای یه نفره فقط در صورتی که می‌تونست خیلی بیشتر از اینا باشه
یکی از دوستام انقدر این عطر رو دوست داشت که شیشه‌اش رو کامل خالی کرده بود و شیشه‌شو که من دیدم خواستم تست کنم نتونستم ولی همچنان بوی زیباش روی والف خود عطر بود.

عطر گرم و تند فوق‌العاده مردانه که در اولین لحظات، رایحه‌ای ادویه‌ای و مرکباتی استشمام می‌شود که حس طراوت و هیجان را به شما منتقل می‌کند. ترکیب هل و فلفل سیچوان حالتی تند و تلخ ایجاد می‌کند، درحالی‌که ترنج و بهار نارنج کمی از این تندی می‌کاهند و حالتی تازه و شاداب به عطر می‌بخشند.
پس از گذشت چند دقیقه، قلب رایحه دودی و تنباکویی عطر پدیدار می‌شود. این قسمت رایحه‌ای مرموز، گرم و تلخ را به عطر می‌بخشد. رایحه تنباکو حالتی سنگین و جذاب به عطر اضافه می‌کند، درحالی‌که سرو کوهی و دود حس چوبی و مردانه‌ای را به آن می‌دهند.
پس از خشک شدن عطر روی پوست، رایحه‌ای چوبی، دودی، چرمی و کمی شیرین به جا می‌ماند در این مرحله چرم و دانه تونکا عطر را گرم‌تر می‌کنند و رایحه‌ای سنگین مردانه و شیک ایجاد می‌شود. مشک نیز به ماندگاری عطر کمک می‌کند.
عطری با پخش بو،ماندگاری بسیار بالا
از اینترلود ملایم تر ولی باز گرمی و تندی خودشو داره.
(خوش بو،خوش رو،خوش قلب باشیم)

کار با ترکیبی از هل و فلفل شروع میشه و بعد از یک ساعت کم کم از شیرینی و تندی اولیه کاسته شده و روایح دودی و تلخ جایگزین میشن. عطر حالت اسپایسی و دودی رو تا انتها با خودش همراه داره. پخش و ماندگاری بالایی داره و بیشتر مناسب فصل های پاییز و زمستونه.موقع اسپری کردن نباید بیشتر از سه پاف اسپری کنین چون ممکنه فلفل به کار رفته در نت های ابتدایی آزاردهنده باشه