SERGE LUTENS - Le perce-vent

سلام دوستان عزیز

این عطر رایحه زیبا از مشک لوکس و عالی کمی گرم و انیمالیک ولی به هیچ عنوان تداعی کننده مشک طبیعی نیس ( دوستانی که مشک طبیعی رو استشمام کرده باشن مشک طبیعی تو هر دانه مشک یه رایحه منحصربه‌فرد داره و با تنفس عمیق کمی هم حس گزنده در بینی ایجاد میکنه ) دل نشین بخاطر رایحه تمیزی که داره چهار فصل هستش ولی بخاطر ماندگاری کم زمستان زیاد رخ نشون نمیده

آروماتیک بودن عطر عالیه جزو عطرهای آروماتیک با حس طبیعی و جذاب مخاطب فراوانی رو جذب میکنه خوش بازخورد هستش رایحه طبیعی بودن و طبیعت مریم گلی مرموک ولی من حسی شبیه به اسطوخودوس تازه و کمی خاکی و روغن مانند ( روغن های گلی و گیاهی منظورم هستش تو رایحه درمانی استفاده میشه ) کمی شیرین و یه حس پس زمینه عنبری کم یه رگه کم جون همچین حسی داشتم مشخص هستش رایحه گیاهی شاخصی داره که پابه‌پای مشک حرکت میکنه خوب کار شده ۱۰ درصد کمتر از مشک عملکرد داره که به چشم نمیاد زیاد
بعضی ها نسبت به این رایحه میگن بوی شربت معطر میده حالا کاری ندارم ولی اون رو از تجربه بویایی فرض کنیم .

نسبت به یونی بودنش چون رایحه خوبی داره فکر کنم همه میتونن استفاده کنن ولی چون کمی رایحه به پودری مانند گرایش داره با تست آقایون برن سراغش شاید پسند نکنن چون با مرز بندی رایحه زنانه و مردانه شاید تو تفکیک روایح زنانه جا بگیره .

عمو سرج... داری با ما شوخی می‌کنی؟!

فقط دو نت؟
مشک و کلری سیج؟!

آری...
بازی در عالم انتزاع را خوب بلدی.

به‌راستی، عمو سرج، تو نیز مانند الساندرو گوالتیری، میانهٔ چندان خوبی با ذکر نت‌ها نداری.

و شاید حق هم با تو باشد.

عطر، چند نت کنار هم نیست.
عطر، یک جهان است.

جهانی که در بطری حبس شده؛
نه مایعی خوش‌رنگ،
نه فهرستی از مواد اولیه.

از همین رو، من هیچ‌گاه باور نداشته‌ام که ذات یک عطر با تشریح نت‌هایش به مخاطب منتقل شود.
نت‌ها تنها واژگان‌اند؛
اما عطر، زبان نیست؛ تجربه است.

هستیِ یک عطر را باید در جهان‌هایی که می‌آفریند جست‌وجو کرد،
در وایب‌هایی که بر ذهن تحمیل می‌کند،
و در کوالیایی که بی‌اجازه، در آگاهی متولد می‌شود.

نت‌ها تنها به تو می‌گویند چه چیزهایی درون بطری ریخته شده‌اند؛
اما هرگز به تو نخواهند گفت آن بطری، چه جهانی را در ذهن انسان بنا می‌کند.

در باب رایحه بگو...

چشم.

شروع؛ شالوده‌ای از مشک سنتتیک و آلدهیدهای درخشان.

آری، این ترکیب خبر از تمیزی می‌دهد.

اما اشتباه نکن؛ نه تمیزیِ یک پیراهن سفید تازه‌شسته‌شده بر تن یک جوان با صورتی گرد و خندان.

بلکه تمیزی‌ای که از وسواس می‌آید.

آری، تمیزی بیمارگونه.

گویی آن‌قدر دستت را با آب و صابون شسته‌ای که دیگر سلول‌های پوستت به فروپاشی رسیده‌اند.

حال قسمت مورد علاقه‌ام...

شیرینی بیمارگونه.

شیرینی از جنس مرگ و اضطراب.

آری، آدامس بادکنکی.

اما انتظار آن آدامس بادکنکی خام و نوجوانانه که در حیاط مدرسه باد می‌کردی را نداشته باش.

این شیرینی خبر مرگ می‌دهد.

گویی فردی دقیقاً چند لحظه قبل از مرگش در حال جویدن آدامس بادکنکی بوده.

با ترکیدن حباب آدامس، زندگانی او نیز ترکید.

تمام.

پ.ن:
صدرا، زیادی سختش کردی.

یه عطر سک .... سی بخر با پخش و ماندگاری بالاااااا، خط بوووووو.

سرج و فلسفه؟ لالا.