Cartier - Déclaration Eau de Parfum

محسن جان ممنون بابت توضیحاتت
از لحاظ پرفورمنسو پیچیدگی(!)و عوامل دیگه و همینطور نت های شاخص
چند نسخه ای که تست کردی رو میشه کوتاه رتبه بندی کنی!؟
من نسبت به هل کمی نقطه ضعف دارم ولی هنوز قسمت نشده عطر هل دار اضافه کنم
توی تستهای گذشته وویاژ با اختلاف بهتر از بقیه بود برای من همینطور وانهرای لوکا مافی هم هل زیبایی داشت اما از دکلریشن فقط یک نسخه تست داشتم.

آه... هِل! همیشه معتقد بودم، هُنری موفق می شود که در ابتدای اجرا منفجر شود، مثل سیلی باشد به صورت مخاطب، میخکوب و شوکه کند... چه در موسیقی، چه سینما... و چه در عطر، اگر اَثَر بتواند مو به تنِ مخاطبش سیخ کند، موفق (پرفروش، پربازخورد، معروف) خواهد شد. هِل در موارد متعدد آن عنصر سیلی زننده است.
هِل، آن ادویه تند، با رایحه ای شیرین، رزینی و معطر، با یک ته مزه تلخ، بسیار پرکاربرد بوده در عطرسازی... چه وقتی در صدر می نشیند (وسیلی می زند!)، چه در پس زمینه قرار می گیرد و تبدیل به یکی از تطبیق پذیرترین عناصر عطرسازی می شود و در انواع و اقسام طبع و رنگ های مختلف عطرها نقش ایفا می کند... گاهی به عنوان عمق دهنده تاریکی ( Tom Ford, OUD WOOD) و گاهی تصویر سازی از روشنی و خنکی (Olfactive Studio, LUMIERE BLANCHE).
از برجسته ترین مرجع های هِل در عطرهای مردانه، Narciso Rodriguez, BLUE NOIR است. رایحه ای جسورانه و جذاب که شادابی مردانه را تداعی می کند... و هِل، در عین برجستگی و در صدر نشستن، به خوبی با ترکیب مُشکی/چوبی پیوسته است و تا پایان رهایش نمی کند. شاهکار در رایحه و البته ناامیدکننده در پرفورمنس...
Cartier, DECLERATION هم در همین ردیف مراجع قرار می گیرد. این شاهکار تایملسِ "ژان کلود النا" پرفورمنس بهتری دارد و البته کلاسیک تر از Blue Noir است.
اگر از Hermes VOYAGE خوشت آمده احتمالا از این دوتا هم خوشت می آد... هر سه در یک ردیف قرار می گیرند. گرچه وویاژ کمی انتزاعی ست. تفسیر خاصی از هِل، در زمینه ای از چوب صیقل خورده که تنه به عود میزند.
Lancome, HYPNOSE HOMME یکی از شیکترین عطرهای مردانه... رایحه ی سبز هِل به همراه اسطوخودوس و روایح هربال، از همان ابتدا روی پوست منفجر می شود و مو به تن سیخ می کند. یکی از خوبهای خانواده فوژه با محوریت هل...
اما اگر بخواهم هِل را یک پله (فقط یک پله) عقب تر ببرم، تعداد زیادی از عطر های مورد علاقه ام را می توانم نام ببرم... از YSL, LA NUIT, de Lhomme و آن فلنکر دیگرش EAU ELECTRIC تا ژان پل گوتیه Le Male Le Parfum... درست است که اسطخودوس حرف اول را می زند، اما هِل است که رنگ آروماتیک منحصر به فردش را ایجاد می کند... و هر دو هماهنگ با وانیل، عطر را به شاهکار تبدیل می کنند.
فلنکر parfum از دکلریشن کارتیه را من دوست نداشتم. با اینکه عطر تَر! بود و پخش و ماندگاری خوبی هم داشت. بنابراین توصیه اش نمی کنم. و از آنجایی که معتقدم لانچ های جدید را باید بخریم (به جای اینکه دنبال عطرهای قدیمی تر بگردیم) من توصیه می کنم همین Decleration Eau de Parfum را به عنوان عطر هِل دار اضافه کنی. و در رتبه بعدی، Le Male Le Parfume JPG را اگر نداری حتما بگیر.
سوال خوبی کردی و من هم پرحرفی... ممنون. برقرار باشی محمد عزیز

سلام محسن جان اول اینکه خیلی خیلی ممنونم از این پاسخ جانانه ای که دادی مرسی مرسی.نه پرحرفی چیه برادر لطف کردی دانش و تجربت رو در اختیارمون قرار دادی
من لذت بردم
حتما حتما پیشنهادات رو تست خواهم کرد.
کاملا باهات موافقم که خیلی نباید پاپیچ نسخه های گذشته شد
و تمرکز بیشتری روی نسخه های جدید گذاشت و خلق های جدید رو تجربه کرد.