AMOUAGE - The Library Collection Opus VII

ﻫﺎﻟﻪ‌ﯼ ﻧﻮﺭ ﺧﺪﺍ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺳﻴﺎﺭﻩ ﯼ ﮔُﻢ
ﺳَﺮﺩﺭ ﺳﻨﮕﯽ ِ ﻧﻔﺮﻳﻦ ﺷﺪﻩ‌ﯼ ﺷﻬﺮ ﺳُﺪﻭﻡ

ﺍﺧﺘﻼﻑ ﻃﺒﻘﺎﺗﯽ ﻣﻦ ﻭ ﻧﺴﻞ ﺑﺸﺮ
ﻏﺎﺭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﺣﺠﺮ

ﭘُﺴﺖ ﻳﮏ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﺁﻳﻨﺪﻩ‌ﯼ ﺗﺎﺭﻳﮏ ﺟﻬﺎﻥ
ﺳﺒﻘﺖ ﺫﻫﻦ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﺎﻳﺮ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺯﻣﺎﻥ

رئوف دلفی

مردی را دیدم که نشسته بود کف پیاده‌رو. هم‌این بالای پارک‌وی. دست می‌کشید کف پیاده‌رو، گریه می‌کرد. فکر کردم دیوانه است. تر و تمیز بود. بلند شد رفت تکیه داد به یک کاج. عینک‌اش را درآورد، گذاشت توی جیب‌ پیرهن‌اش. آغوش‌اش را باز کرد، آغوش‌اش را با تومأنینه بست؛ انگار که کسی را بغل گرفته باشد. بغض کرد، شروع کرد های‌های گریه کردن. بعد دست‌های حلقه‌شده‌اش را باز کرد از دوُر خودش، خم شد و زمین را بوسید. کف پیاده‌رو را بوسید. نشسته‌نشسته، خودش را کشید کمی آن‌طرف‌تر، دوباره جای مشخص دیگری را بوسید. و هم‌این‌طور هی...

فکر نکردم دیوانه است. دیوانه‌ها، «خیابانی»اند، مرسوم نی‌استند در کف پیاده‌رو. و آن آغوش... آن آغوش، یا آغوش «یار»ی بود، یا خداحافظی با قهرمانی گذشته برای روزگار رفته. چه‌فرق می‌کرد؟ باور که نکنی، البته که فرق دارد. باید فکر کنی که دیوانه بود طرف. من باور می‌کنم ولی؛ حتی اگر سال‌ها باشد که دیگر نه یاری نه قهرمانی نه هیچ خاطره‌ای را در پیاده‌روها نشود در آغوش کشید.

مهم است که در بطن تراژدی باشی، نه تماشاچی‌اش. وقتی‌که در ماشین نشسته‌ای، در خیابان، از پشت شیشه‌ها است اگر خیره‌ای به پیاده‌رو. پس تماشاچی یک تراژدی هستی. ارسطو هم گفته‌است:«تراژدی، ببیننده‌اش را تطهیر و سبُک می‌کند». اصلا قصد تراژدی هم‌این است. تو می‌نشینی در سفینه فضایی که سبک شوی، من اما در خود تراژدی، با «پیاده» راه می‌روم؛ من بخشی از این تراژدی هستم؛ آغوشی که باز است، یاری و خاطره‌ای، قهرمانی که قدم‌گاهی دارد.

گفته‌اند تراژدی، چیزی از «ترانه» را در خود دارد {تراگو؛ به‌یونانی}. تکیه دادم به یک درخت کاج، هم‌این‌طور رفت ... رفت .... رفت ... و این، خاصیت پیاده‌روها است. ساعت، هنوز ده نشده ... مغشوش‌تر از همیشه. تهران؛ بر سه‌شنبه اندوه برف می‌بارد.

د لایبرری کالکشن اوپوس هفت اثر دیگری از تیم ورک آلبرتو موریلاس و پیر نگرین است. یکی از دیگر از شاهکارهای مرموز امواج. پر از تصویر و شعر و موسیقی. نبرد ابدی چرم و عود.

رایحه ی این عطر تداعی گر یک مرد بسیار جنتلمن ، با وقار ، مؤدب ، آرام و شیک هست .
روایح چرمی و ادویه ای در این عطر به خوبی باهم تلفیق شده اند .

انیمالیک
اسپایسی و به شیوه خودش سبز
تلخ
گرم
خاصه و خاص پسند و‌سخت پوش(تیپ رسمی فقط)
و عربده کش
این مدل دیگه دیسکانتینیو شده جدیدشو بخرید
رفیق سالهای دور زمستون میثم😀
ماندگاری و پخش خیلی خوب

امواج اوپوس vll.
این کار اپنینگ بسیار تند و تیزی و ادویه ای و انیمالیکی داره که ترکیب نت های فلفل و هل با چرم هست ظاهرا.
عود رو هم توبک گراند میشه حس کرد.
کمی که میگذره یه نت خاص که ظاهرا نارگاموت( یه جور پاپیروس) هست میاد و در کنار نت صندل کمی فضای چوبی به کار میده.
اپنینگ کار به شدت هارش هست و نمیشه تو بدو ورود به جمع تو فضای بسته ازش استفاده کرد اما درای داون کاملا متفاوته.
کار همه پسندی نیست اصلا و من هم نپسندیدم. مناسب فصل سرد و فضای باز هست ومناسب سن ۴۰ به بالاست به نظرم.

با سلام
بنظرم فضای این عطر به فرنچ لاور از فردریک مال نزدیکه البته که اپوس هفت عطر قدرتمندتریه ولی خب از طرفی ریزه کاری های فرنچ لاور به این عطر میچربه
هنوز نتونستم خودم رو متقاعد کنم کدوم یک از این دو عطر ارزش خریدش بالاتره

برای کسانی که شامه تربیت شده ای ندارن واقعا یک مغازه عطاری با کلی ادویه به نظر میاد،اما یک زمانی بنده این رو هم خیلی دوست داشتم، هرچی ادویه دوست داشتنی از نظر من وجود داره توی این کار موجوده،الانم دوستش دارم ولی خوب مجاب به تکرار کردنش نمیشم،ولی کسی بپوشه دوست دارم استشمام کنم

درود
اپوس ۷
ادویه فروشی
به نظر میرسه سازندگان این عطر هرچی ادویه داشتن برای ساخت این عطر استفاده کردن.
با تعاریفی که اساتید بزرگ از عطر نیش داشتند متوجه شدم که گرچه این عطرها از مواد با کیفیت و روش ساختی استادانه تر بهره می برند اما ،در مرحله ی پذیرش مخاطبان،
در دایره ی محدودتری قرار می گیرند و مخاطبان خاص خواهند داشت.
چند روز پیش عطری از مارلی پسندیدم به نام ایسپازون که بسیار مورد پسندم بود و خیلی شبیه به اپوس۵ البته ملایمتر و پرداخته تر و پوشیدنی تر . صد حیف که ایسپازون پرفورمنس بسیار ضعیفی داشت .
اپوس ۵ البته از لحاظ پرفورمنس کمی بهتره اما بویی خاص تر و کمی خشن تر.من ایسپازون رو بیشتر پسندیدم. البته اپوس۷ به نسبت دیگر کارهای آمواژ پرفورمنس ضعیفی داشت .شاید اگر در فصل خودش استفاده بشه پخش و ماندگاریش بهتر بشه.
بدرود

مهمترین بعد عطرهای آمواج ، بی نظیر بودن انهاست ، حتی رفلکشن که برخی برایش نظایری نام میبرند به نزدیکی سطح هیچکدام از آنها حتی پایین نمیاید.
چه چیزی آمواج را تا این حد انحصاری میکند ؟
ماندگاری و پخش خوب در برهه ای که عطرها را به آب بسته اند
گرچه آمواج هم بدون شک و علیرغم مدعیانی که میگویند تغییرات منفی در ماندگاری و پخش نداشته بدون استثنا قربانی این موضوع شده ولی نه به اندازه عطرهای دیزاینری یا نیشهای همه پسند دیگر.
دیگر اینکه یکی از عناصر عود ، مشک ، چرم ، incense در آمواج کلید بسط رایحه هستند ، به شکلی یکی از این عناصر به هر حال ، گاهی عیان و گستاخ و گاهی نرم و محو در ماهیت عطر ممزوج و مخلوط هستند و یک حس خاصی از به کارگیری استادانه این عناصر در غالب آمواجها هر مشامی را راهبری به سمتی خاص که شناسه آمواج است میکند.
نکته دیگر کمیت و تعدد المانها یا همان نتها یا متریال تشکیل دهنده عطور امواج است که به ندرت در بین دیگر سازندگان شاهد چنین گروههای بزرگ از همسرایان هستیم و این نکته پیچیدگی مستحکم آمواجها را به مشام بوینده ناخوداگاه تحمیل میکند
دیگرین موضوع که کمتر کسی نافی انست کیفیت و خلوص متریال مصرفی برای ساخت عطرهای این عطرخانه است که باز جایگاه ویژه ای برای این برند باز و نقش موثری در همه گیری و اشتهار به خاص بودن را برای این خانه فراهم نموده است.
اما آمواج اپوس 7 یکی از خواص این خانه خاص است ،
اعجوبه عودی ، تاریک و چرب و چرمی
نخل مرداب یا پنجه کلاغی یا سعد یا اویارسلام در واقع یک هرزعلف آب دوست با عطری خاص است که محور ساخت این عطر روغن آن است.
وقتی این روغن با صمغ باریجه که گیاهی داروئی است و قویترین نت ابتدایی اپوس 7 را شکل میدهد استخوانبندی این اعجوبه را تشکیل میدهند حدس بزنید در تلفیق با عود و چرم و اضافه کردن مقادیر نافذی هل و فلفل صورتی با سس امبرگریس چه معجونی خلق خواهد شد.
ترکیبی از سیاهی خشک و مطلق با رنگ سبز لجنی چرب و صمغ گونه که استشمام آن صراحتا یک از لذتهای بی بدیل در دنیای خیالپرورانه عطر و رایحه است.
به این ترکیب هیجان انگیز کدر و مرموز بیفزایید هنر دست آلبرتو موریلاس و پیر نگرین را ، دو تن از مبتکرترین و بی پرواترین و موفق ترین عطاران جهان که اولی پرونده سنگینی از غوغا در خلقت انبوهی از شاهکارهای عطر دیزاینری و نیش با گسترده ترین محدوده سلیقه مخاطب را دارد و دیگری شاعری کم گوی و گزیده گوی است که قریحه خاص خود را قبلا در خلق اثار غیر متعارفتر چون ایترلود غول کش و جورنی تند و سان شاین وانیلی مشروبی و چند آمواج دیگر به دربار آمواج شان داده است.
عطری غنی ، سبز در جامه ای چرکین قدرتمند در مانایی و پخش که آماجی میطلبد تا چون تیری بر قلب هواخواهش بنشیند ، به هیچوجه عطری مورد پسند و تقدیر در عرف نیست ولی برای خواص میتواند مثل لباسی فاخر و خواستنی بر تن بنشیند.

از نظر من یه فضای نزدیک به ممویر باشه لایه اپلش ادویه ای ولی بزنی کنار داخل پرانتزش یه بوی ادامسی که طعم و بوش رفته ولی هنوز نفسای اخرشو میکشه و یه بوی صمغی که فک کنم از کندر باشه داره

سلام
دلچسبی این حال و هوا بچسب تنگ دلاتون ،حس شدن و حس کردن پاییز خیلی زیباست،پاییز تون دلچسب .عاشق پاییز و زمستانم و عاشق عطرهای این فصل ها..شایدم چون عاشق بوییدن ونفس کشیدن این دسته از عطر ها هستم عاشق این فصل هام....بازار گرمی داشت حرف و صحبت در مورد این دسته از عطرها و عطربازی ها،که حتی خواندن درموردشون به من انرژی درونی فوق‌العاده آیی میده که به راحتی یه حجم زیادی از انرژی و در درونم حبس میکردم و از ذره ذره اش لذت می‌بردم.الانشرایط جوری ایجاب می‌کنه که گاها اولویت ها رو تغییر میده،اما علایق رو نه!شاید شرایط خرید عطرها سخت شده باشه اما صحبت ازشون می‌تونه کمی از این شرایط رو سهل تر کنه،چرا که وقت گذاشتن برای علایق برای انسان ارزشمند و آرامش بخش هست.دوستان عزیز سلطان عطربازی های ایران و توران،جناب م س، ایکاروس عزیز، جناب کبیری و خیلی از دوستان دیگر،صحبت کنین،درمورد عطرهای خوب این حال و هوا،عطرهای خوب،عطرهای جدید...هوس بندازین که برای تست کردنشون برای تصور حال وهواشون هم که شده بریم جلو ...اگرتستی داشتین که حال تون رو خوب کرد ما رو شریک این حال خوب کنین...پاییز تون زیبا