BEAUFORT LONDON - Rake & Ruin

سلام دوستان
نسبت به عطر بدون ریا باید گفت بوی خیانت به تمامی مرز های اخلاق رو میده از هر نوعی که فکر کنید با اوج قدرت و شهو.ت و حرص و .... 🤣 رک و پوست کنده گفتم ، با عرض معذرت .

اسمش از یک شعر قرن هجدهمی گرفته شده راکه یعنی عیاش بی‌ پروا و روین یعنی سقوط. پس از همان اول میگوید قرار نیست با یک رایحه تمیز و اتوکشیده طرف باشیم.عطر جدی که اصلا شوخی حالیش نمیشه.هیولای تاریکی که شرافتش زخم خورده و رو به سقوط است.
الکل اولیه فقط حس نوشیدنی نیست یک تیزی سرد دارد،انگار در بطری شیشه‌ای قدیمی را باز کرده باشی و بخار الکل مستقیم بخوره به بینی. جین، رام، شاید حتی چیزی شبیه ابسنت. نه شیرینی دلبرانه دارد نه حالت کاراملی اینجا تلخی الکل خشک است یا بهتر بگم خیلی خشک.در مرحله بعد غوغای لاوندر ولی نه لاوندر باربرشاپی تمیز.ترکیب الکل و لوندر یک حس تضاد میسازه تمیزی کلاسیک بودن با شلختگی حالت مستی.
میانه جایی است که عطر خودش را نشان میدهد. تنباکو وارد میشود ولی از خبری تنباکوی وانیلی نرم نیست اینجا خشک است کمی تلخ، کمی چرمی. انگار پاکت تنباکوی قدیمی را باز کرده باشی. بوی کاغذ، بوی برگ، بوی خشکی میدهد.یک لایه چرمی خیلی ظریف هم حس میشود ولی بولد و پررنگ نیست.
در درای‌داون رزین‌ها آرام آرام کار خودشون شروع میکنند،کمی شیرینی تلخ، کمی گرمای صمغی اینجا عطر آرام میشود،دیگر خبری از الکل تیز نیست حالا یک تلخی عمیق چوبی باقی میماند و بس.
دنیای نیش همین‌قدر عجیب است یک بطری کوچک میتواند همزمان تاریخ، اخلاق، سقوط و وقار را در خودش حمل کند و ما آدم‌ ها با چند میلی‌ لیتر مایع،هویت را بازی میکنیم این خودش یک آزمایش فلسفی است.
این جمله از چارلز بوکوفسکی عجیـب مینشیند روی این فضا:
بعضی‌ها هیچ‌وقت دیوانه نمیشوند وای که چه زندگی‌ های وحشتناکی دارند.
این عطر همان دیوانگی کنترل‌ شده است.