Louis Vuitton - Imagination

بدون شک یکی از بزرگترین صاحب نظران عطر در ایران جناب آقای میثم زارعیان هستن که مسیر تازه ای رو برای عطر‌و ادکلن ایران ترسیم کردن

چقدر عالي اشاره كرديد ، كه رايحه مهم تر از پرفورمنس عطر هست، و من متاسفانه اصلا نميتونم عطر خوب انتخاب كنم😔
الان si اينتنس رو خريدم متاسفانه زود برام سنگين ميشه و تقريبا اين اتفاق براي هر عطر ماندگاري كه ميخرم اتفاق ميفته و كلي برام هزينه داره، ممكن بفرماييد من چطوري بايد عطر موردنظرم رو پيدا كنم؟ و چند عطر عالي زنانه بهم معرفي كنيد

سلام
وقتتون بخیر
قطعا مهمترین فاکتور برای انتخاب عطر اینه که رایحشو بپسندی و ماندگاری و پخش فاکتورهای بعدی و البته خیلی کم اهمیت تره
برای خانم ها عطر سنگین با ماندگاری بالا خیلی جالب نمیشه به نظرم
بهترین عطری که بو کردم از بین عطرای زنونه
از برند مارلی بوده مارلی دلینا و ار اون بهتر مارلی دلینا اکسکلوسیو
لیبره اینتنس هم عالیه
برای این که عطر دلخواهتو پیدا کنی میتونی مثلا ۱۰ عطر که خیلی تعریفشونو شنیدی دکانت هاشون رو تهیه کنی و درست حسابی تستشون کنی اگه دیدی هر کدوم بهتره همونو تهیه کنی اینجوری خیلی بهتره به نظرم

ممنون و آفرین به دوستانی که زحمت کشیدند نظرشون رو اعلام کردند این نظرها برای کسی که عطری با این قیمت میخاد خرید کنه خیلی،مهم و تعیین کنندست .تبلیغات خیلی وسیعی در پیجهای،مختلف شده برای عطر ایمجینیشن ،در حد لالیگا، ولی واقعا عطر خاص و یونیکی نیست و با این قیمت ارزش،خرید نداره

دقیقا من هم همین نظر رو در مورد امبر نومد دارم.اون رایحه ای رو نداره که روح و روانت رو درگیر خودش کنه طوری که بخوای رقمهایی چنین نجومی براش پرداخت کنی.

نسبت به ایمجینیشن آمبر نومد خیلی رسمی تر و مردانه تره به قدری که پسر برادر من با 21 سال سن گرفته و واقعا عاشقشه
وای ایمجینیشن کاملا زنونه هست و بوی صابونی تو ذق میزنه

زیاد اهل کامنت گذاشتن نیستم و در این سایت بیشتر شاگردی می‌کنم. اما اجازه‌تون می‌خوام کامنت کوتاه اما پرمعنایی که نوشتین رو با استفاده از عبارات خودتون کمی کامل‌تر کنم.
شاید کسی از اینجا رد شد و به دردش خورد (و شاید هم نخورد!)
:)

حال خوب!
بله دقیقاً درست گفتین. عنصر نایاب و کیمیای عصر حاضر
قدیما مراجعین به روانشناسان، با امروز متفاوت بود. مشکلاتشون هم تفاوت داشت.
پولدار مشکلی داشت که فقیر ازش بی‌خبر بود و بالعکس.
درد آدم مشهور رو یک فرد گمنام نمی‌تونست درک کنه.
باسواد و بی‌سواد دردهای متفاوتی رو حمل می‌کردن.
و ...

اما در دنیای امروز، پولدار و بی‌پول، ثروتمند و فقیر(دقت فرمایید چهار واژه قبلی رو عمداً پشت سر هم آوردم. چون علیرغم اینکه در زبان محاوره فارسی، هم‌معنا هستن اما کاملا متفاوتن) باسواد و بی‌سواد، معروف و گمنام، همگی در یک درد مشترک هستند:
نداشتن حال خوب!

به عبارت دیگه مراجعین امروز (از هر قشری و با هر دردی) در یک موضوع مشترکن: «هیچ‌کس حالش خوب نیست»
که البته اون هم راه‌حل‌هایی داره که موضوع صحبت اینجا نیست
ولی اگه بخوام راهکار کاملاً موثر و جواب‌داده رو بطور خیلی خلاصه و به دور از موارد تخصصی بیان کنم، اثربخشی دو مورد زیر کاملاً اثبات شده:
1) حذف کامل اینستاگرام!
2) بستن پیچ تمام شبکه‌های خبری! (اینوری و اونوری هم فرقی نداره)

مورد دوم هم اشاره شما به «حال پر استرس» بود که بد نیست یادآوری کنم در حوزه روانشناسی تکاملی، عوامل متعددی رو باعث بقای نسل بشر می‌دونن که از نظر علمی هم اثبات شده که یکی از اونها (با نهایت تعجب) استرس بوده و هنوزم هست!

از «استرس» نمیشه و نباید فرار کرد
«استرس» رو هرگز نمیشه حذف کرد
انفجار هورمون‌های آدرنالین و کورتیزول در بدن موجودات زنده (که در لفظ عامیانه بهش استرس میگن) همونطور که عرض کردم باعث زنده موندن و بقای ما شد.

به حوزه محتواهای زرد از جنس مثلا روانشناسی و خزعبلات سوشال مدیاها و قانون جذب و دفع! و کائنات و اراجیف حوزه مثبت‌اندیشی کاذب و این چیزها کاری ندارم. هرکسی مختار به انتخابه. بهرحال اونها هم مثل موادمخدر اثرات زودگذر سرمستی و ایجاد حال خوب کاذب رو دارن!

اما در دنیای علم چیزی به اسم «ازبین بردن استرس» نداریم و بجاش از عبارت Stress Management یا همون «مدیریت استرس» یاد میشه.

این مهارت (مدیریت استرس) اونقدر مهم و حیاتیه که یکی از ده مهارت مهم و اصلی موردنیاز انسان دنیای امروز توسط سازمان بهداشت جهانی یا همون WHO عنوان شده

اونقدر مهم که سازمان‌هایی در امریکا فقط برای دوره مدیریت استرس پرسنل‌شون تا دویست میلیون دلار هزینه می‌کنن
(این نقل قول رو از زبان پروفسور محسن فاطمی استاد صاحب کرسی روانشناسی دانشگاه هاروارد عرض کردم و فکت دقیق دیگری ازش ندارم)

در مقام یک معلم کوچک که حالا یا بر حسب اتفاق یا از بخت خوب یا بد! یکی از دروسی که تدریس می‌کنم «مدیریت استرس» در مقطع ارشد برای مدیران کشورمون هست، اگه بخوام خیلی خیلی خلاصه بگم استرس ارتباط کاملاً مستقیمی با «ادراک» و بعد از اون «انتخاب» شخص داره.

تعجب نکنین! ما در دنیای امروز در بسیاری اوقات بر اساس «ادراک» خودمون میزان استرس‌مون رو «انتخاب» می‌کنیم! بدون اینکه خودمون متوجه بشیم
:)
پس از استرس نباید فرار کرد. بلکه باید مدیریتش کرد.
از «نگرانی» و «اضطراب» باید دوری کرد و از بین بُردشون که داستانش متفاوته

راستش[به درست یا به غلط] اینطور باور دارم که اونقدر زمان نداریم که «منتظر» حال خوب بمونیم. قرنهاست نیاکان ما «منتظر» هستن و ما هم مثل اونها. از آینده خبر نداریم. ولی چیزی که روی کاغذ میشه فهمید اینه که «عوامل خارجی» به سمت «بدترشدن» اوضاع حرکت می‌کنن نه بهتر شدن اوضاع!

پس شاید بهتر باشه که بدون «انتظار برای آینده بهتر» همین الان از غذای خوب، بودن کنار عزیزان، روایح خوش و امثالهم لذت ببریم که شاید فردا دیر باشه :)

یادی کنیم از نیما یوشیج و شعر معروفش:
چایت را بنوش
نگران فردا نباش
از گندمزار من و تو
مُشتی کاه می‌ماند برای بادها

به امید حال بهتر برای همه عزیزان

سلام و درود جناب متین راد عزیز
بهترین و پر محتوا تربن کامنتی که این اواخر خواندم متن شما بود.چقدر خوب بیان کردید همه مطالب رو و چقدر از ترکیب واژه های شما لذت بردم.نتیجه اینکه یا میتونیم شرایط رو تغییر بدیم یا نمی‌تونیم.اگه میتونیم باید هزینشو پرداخت کنیم ولو استرس و عذابش رو هم تحمل کنیم ولی اگه نمیتونیم اصلا نباید بهش فکر هم بکنیم و خودمون رو عذاب بدیم و فقط استرس و حال بد رو بدوش بکشیم.ما مسولیت در قبال خیلی چیزها نداریم و حتی قدرت تغییر خیلی چیز ها رو هم نداریم و باید بپذیریم گاهی وقت ها تاثیر هم نداریم.پس نگذاریم موج خبرها مارو کنترل کنند و روان ما رو جهت بدهند.زندگی کوتاهه پس بهترین ورژن رو از خودمون بسازیم و لذت ببریم.

اولین باری که با اکانت شما آشنا شدم، زمانی بود که درباره حساسیت پسر کوچکم و توصیه پزشکش مبنی بر استفاده نکردن از عطر و موارد مشابه کامنت گذاشته بودم. شما با نهایت صمیمیت و بر اساس تجربه‌ای که داشتید، من رو راهنمایی کردید و بابت همون راهنمایی صادقانه واقعاً ازتون ممنونم.
اما همون یک کامنت کافی بود تا متوجه بشم شما از اون دسته آدم‌هایی هستید که با وجود دانش و آگاهی زیاد، مسیر فروتنی و تواضع رو انتخاب می‌کنن و خودشون رو همچنان دانش‌آموز می‌دونن؛ که همین نگاه، به‌خودیِ‌خود نشونه شخصیت بزرگ، مرام و معرفت شماست. بگذریم…
در ادامه، وقتی آرشیو نظراتتون رو مطالعه می‌کردم (که به‌حق می‌شه گفت شبیه یک دانشنامه‌ست)، به یکی از کامنت‌هاتون درباره استرس برخوردم. تمام نکاتی که در مورد استرس فرمودید کاملاً درست و قابل‌تأمله، اما اون بخشی که گفتید:
"حذف تمام شبکه‌های خبری این‌وری و اون‌وری"
واقعاً یکی از درست‌ترین و کاربردی‌ترین توصیه‌ها برای افرادیه که به‌دنبال دوری از استرس هستن.
البته به‌نظر من، صرفاً حذف شبکه‌های خبری به‌تنهایی کافی نیست؛ در کنارش باید افرادی رو هم کنار گذاشت که مثل ربات‌های برنامه‌ریزی‌شده، مدام در حال اعلام گرونی اجناس و خدمات مختلف هستن، یا اون‌هایی که دائماً با انتقال انرژی منفی و تکرار جملاتی مثل «داریم به سمت قهقرا می‌ریم»، «اختلاس، دزدی، فساد» و امثال این‌ها، حال آدم رو بد می‌کنن.
درسته که بسیاری از حرف‌هاشون واقعیت داره و از روی دروغ‌گویی نیست، اما شنیدن مداوم این صحبت‌ها نه قراره اتفاق خاصی رو تغییر بده و نه مشکلی رو حل کنه؛ فقط حجم زیادی انرژی منفی و استرس رو به ذهنمون سرازیر می‌کنه و در نهایت، تمام اشتیاق، هیجان و لذتی که باید از زندگی ببریم، کم‌کم و شاید حتی کامل از بین می‌ره،

اساتید هم فرمودن بوی حمام دم کرده میده😅 (ایکاروس)

سلام. چرا چند تا از عطرهای این بذند رو الحمبرا زده