REVLON - Charlie blue

سلام دوستان حرفه ای و اساتید محترم، یعنی درست متوجه شدم؟ رایحه ی این عطر همون رایحه متعلق به صابون امپریال لدر که جلدش زرد کمرنگ بود، هستش ؟؟ من خیلی دنبال اسانس اون صابون گشتم. پیدا نکردم.عزیزان حرفه ای میتونید بهم آدرس اصلیشو بدید لطفا ؟😊🥹🙏🙏🫠🌹🫣

چارلی بلو
یک عطر گلی-صابونی- الدهیدی- خزه ای و خاکی نوستالژیک

در شروع فوران یاس رو داریم و شمع دانی که کمی حالت اب هویجی داره ، در کنار خزه بلوط مصنوعی و الدهیدها، حسی شبیه کرم دست ایجاد میکنه و تا حدی هم شبیه صابونهای نوستالژیکی مثل کلئوپاترا
جایی در میدل نوت، یاس مثل یاس خشک شده واقعی، کمی بوی زننده پیدا میکنه بخصوص اگر روی لباس استفاده کنید. اما این مرحله گذرا هست.
در پایان بوی یاس با یک تم انیمالیک مومی-مشکی شبیه بعضی از نوتهای ارامیس ارامیس ایجاد میشه که برای کلاسیک دوستان کاملا خوشاینده
گزینه مناسبی برای هدیه دادن به پدر بزرگ ها و مادربزرگ ها هست. (بیشتر مناسب خانمها)
پخش بو کاملا راضی کننده. هست. رنگ عطر کمی غلیظ هست و میتونه لکه روی لباس ایجاد کنه

در کل عطری هست که برای بزرگترها و کلاسیک پسندان به شدت ارزشمنده و فراتر از قیمتش

با عرض سلام واردات عطر چارلی سلطان دهه هفتاد میلادی وتمام عطرهای نیش ولا کچری امروزه ته خط بو واماندگاری عطر چارلی بلو شرکت رولون

رولون چارلی بلو یا همون چارلی آبی…
یکی از خاطره انگیزترین عطرهای دهه۵۰ و ۶۰…
البته آن زمان چندتا خواهر ناتنی بودن که زیاد رایحه شان در اماکن عمومی به مشام میخورد…چارلی..مکسی..کلینیک آروماتیک..و تی رز…
هرسه زنانه بودن..اما آقایان هم استفاده می‌کردند..به قول امروزی ها یونیسک.س بودن…
بدو اسپری با حمله ای از خزه درخت بلوط و مُشک مواجه میشید که فضایی صابونی و عمیق به عطر میدن…
کمی بعدتر شمعدانی با پس زمینه ای از روایح گُلی(یاس و رُز)..همچنین رایحه ای پودری که به شخصه احساس میکنم مُشک اینجا کم رمق تر میشه و اون رایحه انیمالیک و صابونی تاپ نت که به واسطه ترکیبش با یاس ایجاد شده بود..اینجا در درای داون حس و حال کرم های پوست و لوازم آرایش زنانه های قدیمی رو القا میکنه…البته که پیچیدگی های لازم رو داره…
از نظر رایحه با شیشه خالی که پدرم اوایل دهه۶۰ تهیه کردن و ته بوی کمی ازش باقی مانده..تفاوت خاصی دیده نمیشه اما به احتمال زیاد آن زمان ماندگاری و پخش بوی بیشتری داشته که الان هم کاملاً قابل قبول هست…
قدم زدن زیر درختان پارک توی هوای سرد با یک پالتوی بارانی و استفاده از این عطر لذت بسیاری دارد…
چارلی بلو..بمب خزه!!…

یکی از اون عطرهای اصیل و کلاسیکی که حافظه‌ی بویایی یک نسل کامل رو شکل داده.بویش تو رو به دهه‌ی ۷۰ میلادی میبره،دورانی که عطرها جسارت، هویت و عمق داشتن.یه ترکیب گلی، چوبی، مشکی و کمی آلدهیدی که یادآور لباس‌ها و آرایش های کلاسیک.
با بوی رز و یاس کلاسیک با ته‌مایه‌ی سبز و خشک بالا میاد.در کنار اون برگ بنفشه حضور داره که حس سبزی و کمی تندی به عطر میده.این شروع، بوی عطرهای اصیل قدیم رو داره یه امضای گلی تمیز با شخصیتی خاص.حس شیک، آراسته، کلاسیک و کمی رسمی داره.در میانه عطر زمین‌دارتر و چوبی‌تر میشود گل‌ها هنوز حضور دارند اما خزه‌ی درخت بلوط و چوب صندل اون‌ها رو در آغوش میگیرن.
یه حس خاصی مثل سبزی خشک‌شده و چوب کهن ظاهر میشه که عطر رو از حالت گلی صرف درمیاره و تبدیلش میکنه به عطری عمیق، خاکی و مطمئن.
مثل حسی که عصر در یک کافه قدیمی، پنجره‌ها باز، هوا خنک، و بوی عطر از پوست کسی که کنارت نشسته در هوا پخش میشود.
وقتی زمان میگذره چارلی بلو می نشیند روی پوست با ترکیب مشک و چوب‌های خشک.
وتیور بهش یه حس تمیزی و زمینی میده و مشک و عنبر گرمای دل‌پذیری به انتهای رایحه اضافه میکنن.
در اینجاست که عطر به مرور جا افتاده تر شده.
عطری که اعتماد به نفس داره مثل خانمی که شیک و ساده است بدون آرایش فقط با یک رژ کلاسیک خودنمایی میکنه.

فلورال الدییدی . مثل اکثر عطرهای زنونه دهه 70-80
با این تفاوت که خزه نقش پر رنگی توش داره .
اگه با این سبک روایح خاطره بویایی نداشته باشید بعیده خوشتون بیاد . بوی مامان بزرگ ها . بوی خونه های قدیمی .

اون زمان‌ها هر وقت شاگرد اول می‌شدیم از طرف مدرسه بهمون کارت سرگرمی در شهر بازی ها و سینما رو هدیه می‌دادند تا رایگان ازشون استفاده کنیم. تابستان سال ۱۳۷۱ وقتی اول ابتدایی رو تمام کردم هر سه ثلث شاگرد اول شدم و از مدرسه بهم کارت هدیه دادند واسه رفتن به شهربازی و سینما که همراه دایی دبیرم اول رفتیم سینما و اولین‌بار من برای رفتن به سینما بود. فیلم بگذار زندگی کنم با بازی مهدی هاشمی و افسانه بایگان در ژانر اجتماعی خانوادگی بود. بخاطر کوچیک بودنم در ردیف های اول سینما نشستیم تا بتونم فیلم رو ببینم. داییم اون روز عصر بود که همین عطر چارلی بلو رو به کتش زد و رفتیم سینما.
چه بوی خاصی داشت، بوی زندگی قدیمی، بوی حیاط موزاییکی قدیمی با طرح‌های آشنا در خیلی از خونه‌ها، بوی حوض موزاییکی چند ضلعی با چندتا ماهی قرمز بزرگ که از عید به یادگار موندن، بوی شیر آب کهنه ی لب حوض، بوی باغچه ی کوچیک کنار حوض با گل‌های رز سفید و قرمز و زرد، بوی صدای کبوترهای پشت بام‌ها، بوی پرده‌های حصیری چوبی خیس شده که وسط ظهر نسیم خنک و خوشبوی باغچه رو به داخل خونه پخش می‌کرد، بوی اون میله ی فلزی توی ایون که به سقف ایون متصل بود، بوی کمدهای چوبی کهنه که انگار داخلش گنجینه‌ای نفیس آرمیده بود، بوی چادرهای سفید گل گلی مادرانه ها که عصرها دم درب خونه‌ها برای صحبت با زنهای همسایه جمع می‌شدند، بوی بازی لی لی توی کوچه‌های بن‌بست در عصرهای نارنجی، بوی پسربچه‌های شربت آلبالو و شربت انجیر فروش سرکوچه ها، بوی بلال فروش و جیگرکی های روی منقل زغال سرکوچه ها، بوی عروسی‌های قدیم با اون نقل های رنگین که بر سر عروس پخش می‌کردند، بوی اون گل‌های سپید خشک شده لای دفتر خاطرات دختران قدیم، بوی علی کوچولو اون مرد کوچک، نه قهرمانه نه خیلی ترسو، نه خیلی پر حرف نه خیلی کم رو، علی کوچولو توو قصه‌ها نیست، مثل منو توست اون دوردورا نیست...
بوی زندگی در روزگار زندگی
چارلی بلو از خاطره‌انگیزترین عطرهای زندگیست که می‌دونم تمامی این یادآوری‌هایی که ذکر شد برای بچه‌های دهه‌ی ۵۰ و ۶۰ مشترک است.
رایحه‌ای گلی آلدهیدی از خوبان زمان خودش که برای شامه های قدیمی بسیار نوستالژیک است. هنوزم به رایحه ی چارلی بلو جذب میشم و گویی یکی از گمشده های ما دهه‌ی ۶۰ ها در رایحه ی همین چارلی بلو آرمیده است.
رایحه ی این عطر برایم شبیه خانواده ی چارلز اینگلز (مایکل لاندون) در سریال خانه ی کوچک در چمنزار (۱۹۷۴) که داستان یک زندگی ساده را از پستوی عشق روایت کرده بود...
کیفیت خوب در زمان خودش، مناسب تن‌پوش بانوان و حتی آقایان در روزگار خنک قدیم، با ماندگاری و پراکنش خوب در زمان قدیم و متوسط برای نسخه‌های امروز.
آرزوی سعادت برای هموطنان...