Lolita Lempicka - Lolita Lempicka

عطرهای زیادی رو دوست دارم، خصوصاً Hypnotic Poison در قلبم جایگاه ویژه‌ای داره، ولی هیچ وقت نمی‌تونستم یکی رو به عنوان اصطلاحاً «امضا»، انتخاب کنم. همیشه بین عطرها سردرگم بودم تا عطر خودم رو پیدا کنم. (هر چند، بیرون رفتنم اغلب به دانشگاه خلاصه می‌شه، مگر اینکه تحویل گرفتن بسته پستی از پستچی رو هم حساب کنیم.)
و اما در مورد Lolita Lempicka...، لحظه اولی که بوش به مشامم خورد، حس کردم عطر منه. نه اینکه بین عطرهایی که تست کردم، بهترین باشه؛ نبود. یا خاص‌ترین و اونی که بیشتر از همه از رایحه‌ش لذت می‌برم.
فقط حس تعلق خیلی شدیدی که قبلاً نسبت به مورد علاقه‌ترین عطرهام نداشتم. بیشتر شبیه شخصیت آرمانیم و چیزی که می‌خواستم باشم بودن تا خودم، برای همین چیزی ناجور می‌شد. مثل اینکه با سویی‌شرت گشاد ساده برید عروسی و بوت سوت سوارکاری پوشیده باشید همراه با تاج...

شروع عطر نوعی تیزی داره که گیاهیه، اما به معنای رایج «سبز» نیست. انگار پیچک‌ها در فضای باز نیستند، لااقل نه اون قدر باز. شاید مثل باغچه یک عمارت یا صومعه متروک؟ پیچک‌هایی که دیوارهای قلعه رو دربر گرفتند و به داخلش هم راه یافتند؟
بارون نباریده اما بوی خاک خیس‌خورده به مشام می‌رسه و در بین اون بافت پیچیکی، تنها درخت، درخت گیلاسه.
هاله‌های جادو حس می‌شن و حس تعلیق‌آوری دارن، مثل مرزی بین واقعیت و Fairytale.
انگار اون‌جا گورستانی از پری‌ها هم هست (بله، من خیلی دارک و مرموزم که تصمیم گرفتم همچین عطری رو به عنوان امضا انتخاب کنم و بوی گورستان مرزی پری‌ها رو بدم.) و اون وانیل و پرالین هم از تجزیه جادوشونه، درخت با گیلاس‌هایی که از سرخی به سیاهی می‌زنن هم با خاک پری‌ تغذیه شده.
شباهت‌هایی با عطر GUERLAIN La Petite Robe Noire داره، می‌شه گفت فضای اصلی یکیه، اون روب‌نویر اون باغچه در چشم فانی‌هاییه که نمی‌تونن هاله‌های جادوی گذرگاه رو حس کنند.


نمی‌دونم چرا دارم این رو می‌نویسم و به اشتراک می‌ذارم، چون همین الان دچار شرم شدم. خیلی خیلی.

Lolita Lempicka 1997

اين عطر رو سال پيش گوشه جاى سوت و كورى پيدا كردم با تخفيف ٣٠٪؜ روى قيمتى از ابتدا ناچيز (ناچيز؟! تا زمانى كه از عطر صحبت كنيم در ١٤٠٠)
٥٠ميل، تك و تنها.
اگر برش نمى داشتم سيب ممنوعه ش شب ها مى افتاد تو خوابم و زير بار فشار حسرتم مى پلاسيد!

و الآن در خصوص رايحه:
شروع كار كمى اسپايسى و تند و تيزه؛ كمى دارويى/Medicinal. (كيفيتى شبيه به تم بويايى كرم هاى ويكس، صرفاً جهت ريفرنس؛ اينجا كمى ملايم تر)

بنفشه و زنبق چون دو رفيق بنفش پوش، پيچ و تاب خورده تو تن هم قدم مى ذارن روى فضايى مملو از خرده ساقه هاى شيرين بيان، يك شيرينىِ …گس؟
شايد اين گسى نتيجه حضور پونه كوهيه، شايد هم از خصيصه خود شيرين بيان؛ بينى ناشى من چندان قادر به تمييز نيست اما اين ويژگى پسنديده ست، همراه كمى وقار.
در دراى داون شيرينى به مراتب تغليظ مى شه، تقسيم وظيفه بين مشك و دانه هاى تونكا، و شايد يك نوك انگشت، اونم انگشت كوچيك از وانيل.
حضور وانيل در اين عطر براى من آنچنان ملموس نيست. گويى در اين جمع چندان راحت خوش نگرفته باشه. شايد هم چيزى كه من از تونكا تعبير مى كنم، همين وانيله؛ اينبار خجالتى و افتاده تر، چيزى كه اغلب چندان در خلق و خوى وانيل نيست.

پايان جايى ست كه براى من بسيار زيباست!
حضور كم رنگ، هرچند قابل توجه و موقرانه اى از علف خس خس. كمى خاكى/Earthy… خيلى كم Dirty، بسى زيبا.
اين خصلت براى من خيلى محترمه!

عطر شيرينى هست، تنها به قدرى كه القا كننده يك عطر خانمانه باشه.
يك شيرينىِ دارك كه روش پودر بنفشى از آسياب باديان رومى، پونه كوهى و پرك بنفشه و زنبق پاشيده باشند.
اون چيزى كه ازش تحت عنوان "گوثيك" تعبير مى كنند، اين عطر گوشه كنارى از قفسه سنگىِ سالخورده ى مزين به پيچكش نشسته.
عا! خودش هم كمى سالخورده ست. نه بدين منظور كه سنى براش تعيين كنم، ابداً. از قضا در نظر من اين عطر از دسته عطرهايى ست كه به سادگى روى شما مى شينه، صرف نظر از سالى چند كه شما ممكنه گذرونده باشيد. اما رسپى، مال اين زمونه نيست؛ حداقل نه مشخصاً.

پخش رايحه +C و موندگارى ٤ ساعت تضمينى. رك و راست.

گويا روى پوست چندان هم گرم نمى گيره؛ اگر هم بگم معتدل خطا كردم اما به خاطر سلامت مشام و روان هم كه شده از پوشيدنش در ٣ ماه گرم سال صرف نظر كنيد. تا اينجاش رو مطمئنم.
اگر كه دلتنگيد، جايى اسپرى كنيد كه خودخواسته براى استشمام نزديكش كنيد، در غير اين صورت، شما را خدا ياور!

"لولیتا لمپیکا مون پرمیر"
چون این عطر در سایت موجود نیست نظرم رو اینجا مینویسم:
این نسخه بیست سال بعد از نسخه اولیه لولیتالمپیکا عرضه شده و تقریبا شبیه همونه با این تفاوت که روزانه تر، شیرین تر،و لایت تر شده و اون حالت دارک ورژن اولیه رو نداره.وانیلش کمرنگ تره و در کل گرمای کمتری داره و تقریبا معتدله...روی نت گیلاسش تاکید بیشتری شده و به همین دلیل عطر کلا میوه ای تر و شاداب تره...یه ربع اولش به لپتیت روب نویر گرلن هم شباهت هایی پیدا میکنه...این هم اضافه کنم که پخش و موندگاریش متوسطه مثل همون ورژن اصلی

یه عطر وانیلی گرم ،شیرین و کمی دارک.خیلی بوش شبیه منیفستوی او سن لورنه با پخش و موندگاری متوسط