Prime Collection - Deep Sense Sport

مشابه لاگوست L.12.12 Blanc

ماندگاری و پخش متوسط

دیپ سنس اسپرت پرایم کالکشن

پرایم کالکشن همه ویژگی های یه برند چیپ رو داره. کپی کاری، فقدان عطار، روایح سنتتیک و ..
اما این یه دونه کارش استثنائا خوب از اب دراومده. یه عطر خنک خوشبو با پخش و موندگاری خوب.
دقیقا نمیدونم باز طراحی از عطر خاصی بوده یا مستقل کار شده اما هرچی هست نتیجه خوبه.
رگه هایی از چندین کار درش دیده مبشه. الور هوم اسپورت، لاگوست سفید و بعضی کارای ایسی میاکه.اما خوب میشه گفت که یه کپی از بلو چنل یا دیورساواج نیست و به قول شاعر همین خوبه.
کار خوبیه و پرفورمنس خوبی هم داره و با قیمت حدود 60۰ بسیار ارزنده ست به نظرم.

شباهت زیادی به لاکوست سفید و لجند اسپریت داره
متاسفانه نسخه‌ی اصلیش گیر نمیاد و نسخه‌های موجود ضعیف کار شده.

نسخه اصلی با توجه به قیمتش واقعا فوق العاده پخش و ماندگاری خوبی داشت.

یه کار خوب از این برند که در ایران تولید می‌شود. عطری در طبع خنک و خوشبوی عام پسند، راحت پوش در همه جا با هر لباسی، که حتی شاهد عینی بودم خیلی از خانم ها میان از همین عطر برای استفاده ی خودشان خرید می‌کنند. خودم هم یه نسخه ازش دارم که در این فصل و تابستان، خیلی جذابه بخصوص بعد از دوش صبحگاهی و تی‌شرت یقه گرد یا یقه پیراهنی می‌پوشم و این عطر رو به تی‌شرت و پوست گردنم اسپری می‌کنم. به نظرم یه عطر ترکیبی هم می‌تونه باشه چون برای شامه های آلور مردانه پسند، یادآور شنل آلور مردانه نیز می‌باشد. در کل، ارزش خرید داره هر چند که الان در ایران تولید می‌شود و منم نسخه‌ی ایرانی را خریدم و راضی هستم هم از رایحه هم از ماندگاری و پراکنش متوسط تا خوبی که دارد.
یه موردی را هم مطرح کنم: خودم با اینکه بزرگ شده ی قشر کارگر بودم اما همیشه در پوشاک و خوراک خوب بودیم. سال ۱۳۷۵ که برای اولین‌بار با سیستم پلی استیشن آشنا شدم و گیم Tomb Raider و Resident Evil رو تجربه کردم، عاشق این گیم ها شدم که اون زمان‌ها در کشور ایران این گیم‌ها بصورت سی دی کپی نقره‌ای رنگ بود و البته تمامی گیم های پلی استیشن بصورت همان سی دی های کپی به رنگ نقره‌ای بود. چند سال بعدش یعنی سال ۱۳۸۰، من سی دی اورجینال گیم های Tomb Raider و رزیدنت اویل رو پیدا کردم و خریدم که به رنگ مشکی بودن یعنی تمام سی دی های اورجینال گیم های پلی استیشن به رنگ مشکی بود اما بخاطر گران بودن این سی دی های اورجینال، به ناچار در ایران و برخی کشورهای کمتر توسعه یافته از سی دی های کپی نقره‌ای رنگ استفاده می‌شد. قیمت این سی دی های اورجینال هر یک عدد ۴۸ هزار تومان بود در سال ۱۳۸۰ با دلار ۸۰۰ تومانی، که خود سیستم پلی استیشن ۱۰۵ هزار تومان بود. من سی دی های اورجینال گیم هایی که عاشقشان بودم رو با پول‌هایی که در کارگاه های صنعتی کار کرده بودم توو سه ماه تابستان‌ها، خریدم اما واقعاً محتوای داخلی این سی دی ها هیچ تفاوتی با سی دی های کپی نداشت فقط دفترچه و کاتالوگ داشت داخل یه باکس شیک.
حتی ۲۴ سال پیش که دی وی دی تازه اومده بود، من فیلم های اکشن رو بصورت دیسک اورجینال خریداری میکردم با دفترچه ی داخل باکس دیسک و یا چند سال بعدش از سال ۲۰۰۷، فیلم‌هایی که عاشقشان بودم رو دیسک‌های بلوری (BD) با قیمتهای گزاف هر یک عدد فیلم رو به مبلغ ۱۵۰ هزار تومان می‌خریدم که بعید می‌دونم افراد زیادی باشند که حاضر باشند برای یک فیلم مثل بتمن که براحتی از گوگل دانلود میشه رو بیاد و دیسک اورجینال رو به مبلغ ۱۵۰ هزار تومان اونم در سال های دهه‌ی ۸۰ شمسی یا ۹۰ شمسی خریداری کرده باشه. البته الان همین دیسک‌های اورجینال فیلم ها یا گیم ها چند میلیون تومان شدن و دیگه خرید نمیکنم.
یا حتی اولین‌بار در سال ۱۳۸۲ واکمن دیجیتال (mp3 player) فیک خریدم با حافظه‌ی داخلی ۱۲۸ مگابایت که فقط ۲۹ ترک آهنگ جا می‌شد و بعدش واکمنهای دیجیتال سونی وارد ایران شدند از طرف شرکت ایران رهجو و شرکت بازرگانی سونی، که mp3 پلیرهای اصل سونی را خریداری کردم و از اینها هم آرشیو دارم هم از نسخه‌های فیک و هم از نسخه‌های اورجینال. اینجاست که تفاوت نسخه ی فیک و نسخه‌ی اصل واکمن سونی بصورت فاحش قابل تشخیص است. چون اصلاً صدایی که mp3 پلیر سونی اصل پلی می‌کند بصورت شفاف و بسیار شیواست اما نسخه‌ی فیک با اینکه صدای زیادی دارند اما گوش داخلی را دچار خستگی صدایی می‌کنند تا در عرض یک ساعت شما دیگه خسته میشین از گوشنوازی با این mp3 پلیر فیک اما در سونی اصل، تا ساعتها هم گوشنوازی کنید، اصلا حس خستگی پیدا نمی‌کنید.
این موارد رو مطرح کردم تا بگم اگر واقعاً از نظر خودم تفاوت بسیار فاحشی میان نسخه‌های شرکتی عطرهایی که در اینجا معرفی میکنم با نسخه‌های اصلی، وجود داشت یقیناً خودم اولین شخصی بودم که میگفتم این عطرهای شرکتی مثل الحمبرا یا لطافه را نخرید.
پارسال زمستان عطر عود ماراکوجا را دو پاف اسپری کردم بعد چند ساعت رفتم باشگاه، که هر ورزشکاری اونجا بود اومد ازم اسم عطر رو پرسید و تا قیمت رو هم پرسیدند یه حس ناراحت کننده برایشان ایجاد شد که به همشون گفتم نسخه‌ی شرکتی این عطر هم وجود داره به اسم د مموری آف عود که خیلی حرفه‌ای کپی کرده با ماندگاری و پراکنش خیلی قوی مثل همین عود ماراکوجا و قیمت خیلی مناسبی هم داره. چقدر دوستانم اونجا خوشحال شدند اون لحظه که تک تک اومدن اسم عطر شرکتی الحمبرا رو روی کاغذ نوشتن تا برن و خرید کنند.
عطرباز حرفه‌ای از نظر من، بایستی در اخلاق، در مشورت، در نحوه‌ی ادبیات نیز مستند باشد. بعبارتی اگر شما عطرباز حرفه‌ای هستید که همواره از عطرهای اورجینال استفاده کردید، بایستی بتوانید نزدیک‌ترین عطرهای شرکتی رایحه‌ ی عطرهای اورجینال خودتان را به مناسب‌ترین برچسب قیمتی که اصول استاندارد جهانی را هم دارند، و از همه مهمتر موجود در بازار کشور هستند را اطلاعات درست داشته باشید تا اگر کسی از شما طلب کرد به جهت معرفی یه عطر قیمت مناسب که دقیقاً رایحه ی عطر اورجینال شما را داشته باشد، بهش معرفی کنید. چراکه اون شخصی که میاد از شما بعنوان عطرباز حرفه‌ای راهنمایی برای خرید عطر قیمت مناسب می‌کند، به مشاوره و راهنمایی شما ایمان دارد و می‌داند که شما همیشه بهترین ها را هم برای خودتان و هم برای افراد پیرامون خودتان می‌خواهید.
یه نفر میاد از من راهنمایی میخواهد برای خرید عطر شرکتی قیمت مناسب عود ماراکوجا، خوب من قیمت اصلی رو میگم وقتی میگه نه آقای دکتر واقعیتش برام مقدور نیست همچین پولی را پرداخت کنم اونوقت نسخه‌ی شرکتی استاندارد را بهش از شرکت الحمبرا معرفی می‌کنم و می‌ره خرید می‌کنه میاد ازم قدردانی می‌کنه که چقدر خوشحالم از بابت خرید خیلی خوبی که داشتم.
ضمن اینکه، شرکتهای کپی کار یا موازی کار در صنعت عطر، دارای عطار هستند و اینطوری نیست که فقط با دونستن ترکیبات یه عطر مثل عود ماراکوجا، بتوان رایحه رو دقیقاً مثل نسخه‌ی اصلی ایجاد کرد. این شرکت‌ها هم عطار دارند و با دانستن ترکیبات عطر اصلی، بایستی نسبت های این ترکیبات را آنقدر آزمون و خطا کنند تا بتوانند رایحه‌ی عطر اصلی را ایجاد کنند تا شرکت بتواند به تولید انبوه برساند‌. کماکان که هنوز خیلی از عطرها هستند که شرکتی های کپی کار از روی عطر اصلی تولید نکرده‌اند چراکه هنوز توسط عطاران شرکت در دست آزمون و خطاست تا نزدیکترین رایحه را به عطر اصلی بتوانند ایجاد کنند.
منتهی چون شرکت الحمبرا یا لطافه یا افنان و امثال اینها بصورت رسمی با نام و نشان تجاری جهانی و رعایت استانداردهای لازم برای صنعت عطرسازی، فعالیت می‌کنند برای همین نمی‌توانند رایحه ی عطری که از روی عطر اصلی ساخته شده است نام عطاران خودشان را بعنوان معماری کننده ی آن عطر بیان کنند مگر در صورتی که خود اون رایحه، صفر تا صد متعلق به خود شرکت مربوطه باشد.
از طولانی شدن مطلب پوزش می‌خواهم.
آرزوی سعادت برای هموطنان...