بلاگر عطر کیه؟

من چون مثل خودمون خیلی تمرکز روی عطر داشتم متوجه یه روند شدم از سال ۲۰۱۵ لااقل این روند رو مشاهده کردم که چی شد.

اکثر اروپایی هایی که باهاشون دم خور بودم معمولا تو اون سال ها کارهای دیزاینری می گرفتن و برای عطرها های دم دست روزانه یا غیر مهم تو ماشین یا حالا جایی که اولویت دوم بود ادکلن های شرکت های فست فشن رو استفاده می کردن، زارا ، منگو ، ادکلن های ارزونی که تو سوپرمارکت ها فروخته میشد، ازون هایی که تو لوازم ارایشی اون گوشه موشه فروخته میشد، یا اسپری و این داستانا.

اماراتی ها سابقه ساخت عطر ادکلن طولانی داشتن حتی اواخر دهه شصت و اوایل هفتاد هم تو ایران کارهای  رصاصی ، اجمل بوده، چه برای زنا چه برای مردها، شما حتما بهتر از من می دونین.بازار هدفشون کشورهای عربی بوده و البته بیشتر عرب ها می دونن، همون دهه هشتاد من وقتس سوریه بودم اکثرا کارهای اماراتی وجود داشته حالا سلیقه ما نبود.

تو ذهن ما ایرانی ها این بود که ادکلن های عربی= عود + شیرینی زیاد = سلیقه خاص

اماراتی ها اون فضای خالی که فست فشن ها توش ادکلن می فروختن رو هدف گیری کردن یعنی قیمت های بین ۴ ۵ یورو تا ۲۰ یورو. ( حالا بماند الان تغییر رویه دادن و کارهای گرون تر هم دارن شاید به خاطر اینه که بازار به وجود اومده براشون و قابلیت ارائه کارهای گرون تر و عملکرد بهتر رو دارن، شایدم چون تورم بیشتر شده و بیست یورو قدیم برابر با ۳۰ یورو الانه)

مخاطب ها از طریق اسپانسرینگ فضای مجازی تیک تاک و یوتیوب متوجه شدن که خب این شرکت ها شروع کردن به مشابه سازی دیزاینرها و چه خوب که با ۱۰ یورو بوی شنل بدی حالا حتی برای یه ساعت. اصلا با توجه به پولش براشون عملکرد مهم نبوده و معمولا می گفتن خوبه دیگه با این پول همینه. کم کم یه سری کارهایی ارائه شد که عملکرد بهتری داشته و مقبول عموم شده ، واقعا موجش با کارهای لطافه و رصاصی شروع شد، عموم که نت شناس نیستن فقط یه بو بدن حله، این قضیه خطی غیر خطی اصلا متوجه نمیشن تو ذهن ۹۹ درصد ادم ها اینه که ادکلن باید یه بو بده از اول تا اخر، یعنی توضیح که میدی حتی خود خارجی هاشم هم می گن اه عجب چه جالب، مگر اینکه طرف مثل ما ادکلن باز باشه.قضیه کوید و کاهش هزینه زندگی و باز شدن بازار امریکای شمالی باعث شد که این قضیه به اینجا برسه که می بینی.

ما الان برخلاف دهه هشتاد میلادی تو جهانی هستیم که ادکلن تضاد طبقاتی داره،برای ۱۰۰ میل یا ۱۰ یورو هست و چرت و پرت ۲۰ یورو هست متوسط و ۸۰ یورو به بالا هست قابل اعتنا. ما بین این بیست تا هشتاد کارهای درجه دو هست، نه درجه یک مثل بالای هشتاد. شرکت های دیزاینر معروف برخلاف دهه هشتاد نیم نگاهی به مصرف کننده پایین ندارن و سیاستشون اینه: همینی که هست.

با این فرمون تا ابد بازار برای اماراتی ها خواهد بود. 

داگلاس هم بر اساس عرضه و تقاضا کار می کنه دیگه وقتی تقاضا هست میاره، این که تو ترمینال فرودگاه های اروپا دیر یا زود پر از رصاصی و لطافه و فرنچ اونیو خواهد شد. البته اگه اتفاق خاصی نیافته.

اتفاقاً اواخر دهه هفتاد سوریه رفتم

خیلی در مورد عطر یادم نیست

سال ۸۴ که دبی رفته بودم، پاریس گالری خیلی قوی بود

اما خیلی اون موقع در مورد اماراتی ها چیزی یادم نیست

داخل ایران البته بلولیدی اینا رو یادم هست...

فکر میکنم بیشتر کشورهای عربی اهل روغنهای عطری و عطرهای مالیدنی (اسپری نمیشه) و اینا بودن که اونا خیلی گرون هست (اجمل و رصاصی هم روغنهای گرونی دارن)

سال ۸۸ که مکه رفتم همه جا بوی این سبکی میخورد توی دماغم

از زمانی که سروکله هندی ها و بنگلادشی ها پیدا شد توی امارات اینا چون هدفشون بازار بزرگ و فقیر هند بود... رفتن دنبال مشابه سازی (البته رصاصی رو نمیدونم صاحبش کیه... صاحب اجمل یه خانواده هندی هستن) و این وسط ایرانی ها هم بی نصیب نبودن... 

بعداً هم ارماف و غیره اومدن و قوی شدن

در مورد قیمت باید بگم اکثر برندهای شناخته شده بالای ۸۰ یورو باید باشن (دقیق یادم نیست قیمت‌ها رو، البته قیمت ها توی هلند، سوئیس و ایتالیا و آلمان یکی نبود) تا اونجا که خاطرم هست این لاین اکسکلوسیو کلوئی ۲۲۰ یورو بود

فقط توی آلمان یه سری برندهای آلمانی ارزونتر هستن توی محدوده ۲۰ تا ۵۰ یورو (مثلاً رامشتاین، اس. الیور و....که پرنت آلمانی دارن)

لطافه ها هم اگر اشتباه نکنم ۳۰ ۴۰ یورو بود (نت باز بشه دقیق چک میکنم) فقط برند لهستانی لاریو رو خوب یادم هست که میانگین ۷ یورو بود...

اون قضیه تورم اروپا بعد کووید و اوکراین رو درست گفتی...

 یادم هست... هفته اولی که هلند بودم عطرهای اسنشال پقفم ۷۷ یورو بود، داشتم برمیگشتم شد ۸۸ یورو

پروفوموم روما هم یه سری عطراش از ۱۹۵ یورو شد ۲۲۵ یورو اگر درست یادم باشه

گویا توی دسامبر یه سری برندها افزایش قیمت داشتن

عرض ادب 

منظورم نمایشگاه دبی بود که بسیار برند های اماراتی و کپی کار زیاد بود داخلش 

نمی‌دونم شاید به قول دوستمون بحث عرضه و تقاضا باشه به هرحال الان هم همه بلاگر ها تبلیغ می‌کنند و همه هم که ادکلن باز نیستند فقط پولش براشون مهم 

نمایشگاه های عطر چند جور هست

یه سری نمایشگاه ها مثل دبی و ترکیه و اینا

تمرکزشون روی برندهای داخلی یا ماشین آلات و مواد اولیه هست... فرضا توی نمایشگاه دبی قرار هست برندهای اماراتی محصولات خودشون رو به مشتری های خارجی معرفی کنند... در کنارشون شرکت های ماشین آلات پرکنی و بسته بندی هستن... تولیدکنندگان شیشه و غیره و البته یه بخش بزرگ نمایشگاه محصولات آرایشی هست

نمایشگاه میلان بیشتر تمرکزش روی برندهای نیش و جدید اروپایی هست و اونا هم دنبال بازارهای جدید هستن

نمایشگاه کن یه مقدار داستانش فرق داره

در کل برندهای دیزاینری یا برندهایی که دست پرنت کمپانی های بزرگ هستند به دلیل معروفیت دلیلی ندارد بیان توی نمایشگاه ها... حتی برندهای شناخته شده مثل سرژوف فکر میکنم دیگه توی نمایشگاه میلان غرفه داشته باشند و بیرون از نمایشگاه خودشون ایونت دارن

از این قسمت که بگذریم... به نظرم تورمی که این سالها توی اروپا رخ داده و در کنارش افزایش حجم مهاجران خاورمیانه‌ای و شمال آفریقا باعث شده برندهای کپی کننده عربی  بازار پیدا کنند