آرمانی پرایوت رز د عربی

در روزگارِ من تمامِ راه ها به مرداب ختم می شدند
زبانم مرا به جلادان لو می داد
زورم زياد نبود، اما اميد داشتم
که برای زمامداران دردسر فراهم کنم!

عمری که مرا داده شده بود
بر زمين چنين گذشت
توش و توانِ ما زياد نبود
مقصد در دوردست بود
از دور ديده می شد اما
من آن را در دسترس نمی ديدم

عمری که مرا داده شده بود
بر زمين چنين گذشت

آهای آيندگان، شما که از دلِ توفانی بيرون می جهيد
که ما را بلعيده است
وقتی از ضعف هایِ ما حرف می زنيد
يادتان باشد
که از زمانۀ سختِ ما هم چيزی بگوييد
آنجا که ستم بود و اعتراضی نبود

اين را خوب می دانيم:
حتی نفرت از حقارت نيز
آدم را سنگدل می کند
حتی خشم بر نابرابری هم
صدا را خشن می کند

آخ، ما که خواستيم زمين را برای مهربانی مهيا کنيم
خود نتوانستيم مهربان باشيم
اما شما وقتی به روزی رسيديد
که انسان ياورِ انسان بود
دربارۀ ما
با رأفت داوری کنيد.

به  آیندگان
برتولت برشت

#جیور جیو آرمانی آرمانی پرایوت رز د عربی Armani Prive Rose d'Arabie 

گذشته ، حال ، آینده ؛

وقار ، احترام!