J’adore intense
بوی زنی را میدهد که از میان باغ گلي گذشته و دامنش هنوز بوی گلهاي زرد و عسل را با خود دارد؛ زنی که عطرش پیش از خودش وارد اتاق نمیشود، اما وقتی میرود، چیزی از حضورش را جا میگذارد.
آن گرمای شیرین و نرم عسل، چیزی شبیه نورِ آخرِ عصر است، آن لحظهای که آفتاب دیگر تند نیست و روی پوست، رنگ طلاییِ آرامی میپاشد. گلها در این عطر برای من فقط گل نیستند؛ انگارگلبرگهایی هستند که در گرمای پوست، به خاطره تبدیل میشوند.
گاهی که میپوشمش، احساس میکنم زن دیگری شدهام؛
نه زیباتر، نه جذابتر، نه حتی متفاوتتر؛
فقط آرامتر.
انگار دنیا برای چند ساعت آهستهتر میگذرد.
J’adore Intense
بهترین عطر من نيست
اگر از من بپرسند کدام عطر را بیشتر از همه دوست داری، قطعا نام دیگری را ميگويم.
اما بعضی عطرها را نمیشود با رتبه و جایگاه سنجید.
این یکی برای من شبیه نامهایست که هیچوقت نوشته نشده؛
گاهی بازش میکنم، روی پوستم میپاشم و چند ساعت،
بیآنکه بدانم دقیقاً چرا،
دلم برای زنی تنگ میشود که شاید روزی بودهام
یا شاید هنوز هستم...
چه تصویر زیبایی ثبت کردید نگین جان 🥹🩵👏🏻