سلام کاربر گرامی
چطور می توانیم به شما کمک کنیم؟
در فرهنگ کُردی وقتی پسر و دختری عاشق همدیگر می شوند بهترین و بزرگ ترین سیب را انتخاب می کنند و به اصطلاح کردی آن را میخک ریز یا میخک کوب می کنند و به همدیگر هدیه می دهند و این نماد عشق در فرهنگ کردی است.
و میخک بسیار بوی خاصی داره و زن ها هم ازش گردنبند درست می کنند و بجای عطر بوی خوبی از خودش متصاعد می کند(تصویر دوم)
سیب میان میخک ها ارام ارام خشک می شود و میخک ها با خیسی سیب هر بار عطر از خودشان تراوش می کنند (با خیس شدن پخش بو به شدت زیاد می شود) نهایتا یک مجسمه سیبی خوشبو با بوی میخک ماندگار می شود
یکی از کارهای فیلیپو سورچینلی به نام Lascia Ch'io Pianga برام تداعی کننده همین بوی میخکه و فضای تکیه ها و معابد کردستانات که مربوط به اشخاص مذهبی و بزرگه (این بو کاملا با بوی امامزاده فرق می کند اصلا گلاب نداره توش این گونه معابد و تکیه ها)
اگر تجربشو داشتید برام بنویسید...
درود جناب سیامند
لذت بردم از اطلاعات و تصاویری که به اشتراک گذاشتید. حالا که بحث میخک شد؛ بذارید منم یه چیزی بگم! یادمه دوران کرونا سرفههای بدی داشتم که اصلا خوب نمیشد (اون دورهای که که دیگه کرونا عادی شده بود 😀)، به پیشنهاد یکی از دوستان، قرار شد دمنوش/جوشونده میخک مصرف کنم، اما واقعا بوی قوی این دمنوش باعث شد منصرف بشم و تا حدی حالم رو بد کرد؛ تصمیم گرفتم اون میخک باقی مونده رو بذارم توی چند تا پلاستیک و داخل کشوی میز کارم جا بدم! اما چشمتون روز بد نبینه، کل اون کشو هنوز که هنوزه بوی میخک میده (با اینکه بعد از یک هفته اون میخکها رو ریختم دور!)؛ اینطوری شد که کلا به این نت عطری حساسیت پیدا کردم؛ این که میگن سلیقه عطری به خاطرات بویایی گره خورده اینجاست.
خیلی بوی عجیبی داره پخش بو هم که نگم
یه ماده توی مواد دندانپزشکی هست عصاره میخک توشه
برای من تداعی کننده پیرزن هاست چون از بچگی یادمه می پوشیدن گردنیشو و امضاشون بود یه جورایی