در فرهنگ کُردی وقتی پسر و دختری عاشق همدیگر می شوند بهترین و بزرگ ترین سیب را انتخاب می کنند و به اصطلاح کردی آن را میخک ریز یا میخک کوب می کنند و به همدیگر هدیه می دهند و این نماد عشق در فرهنگ کردی است.
و میخک بسیار بوی خاصی داره و زن ها هم ازش گردنبند درست می کنند و بجای عطر بوی خوبی از خودش متصاعد می کند(تصویر دوم)
سیب میان میخک ها ارام ارام خشک می شود و میخک ها با خیسی سیب هر بار عطر از خودشان تراوش می کنند (با خیس شدن پخش بو به شدت زیاد می شود) نهایتا یک مجسمه سیبی خوشبو با بوی میخک ماندگار می شود
یکی از کارهای فیلیپو سورچینلی به نام Lascia Ch'io Pianga برام تداعی کننده همین بوی میخکه و فضای تکیه ها و معابد کردستانات که مربوط به اشخاص مذهبی و بزرگه (این بو کاملا با بوی امامزاده فرق می کند اصلا گلاب نداره توش این گونه معابد و تکیه ها)
اگر تجربشو داشتید برام بنویسید...