سپاس از شما
اتفاقا با توجه به reviewهایی که خوندم؛ نظر خودم هم روی Neroli Botanica بود.

به به! نام شما خودش گویای تسلط و عشق شما به عطرهای نرولی‌محوره!
از بین این چند عطر، کدوم یک رو پیشنهاد می‌دید؟ از این جهت که دقیقا حس قدم زدن توی شهرهای مازندران تو اردیبهشت رو بده، فضای شهر پر از بوی بهار نارنج 😍

ممنونم کوروش جان

سپاس مهرداد عزیزم 🤍
بله، قطعا دکانت سفارش خواهم داد.
هر چند، بلایندبای هم لذت خودشو داره، اما با شرایط اقتصادی الان، کار معقولانه‌ای نیست.

شاید این حرف برای خیلی‌ها خوشایند نباشه، اما به نظر من مارلی یک برند کپی‌کاره!

خیلی بعیده! احتمالا شامه شما پر شده! این عطر پخش و ماندگاری بالایی داره و بوی شیرین تافی توش غالبه. عطر جذابیه، اما مناسب استفاده روزمره نیست، چون شیرینی زیادش بعد از مدتی اذیت کننده میشه، توی شب‌های خیلی سرد زمستون و توی فضای باز خیلی دلبری می‌کنه 😁

درود مهرداد جان
بسیار سپاسگزارم از توضیحات کاملتون.
و تشکر ویژه بابت معرفی عطرهای نرولی‌محوری که تست داشتید؛ بعد از ارسال این کامنت؛ باید مشغول خوندن reviewهاشون بشم.
معطر و سلامت باشید

درود مهرداد جان
چه جالب...
چند روز پیش دنبال عطری بودم که نت بهار نارنج توش برجسته باشه، آیا این عطر واقعا همچین حسی داره؟
یعنی وقتی بوش می‌کنی، میگی؛ این که بوی بهار نارنج میده!

درود
ع..ط..ر..ا..م..ی..ن

بنفشه، بنفشه، دریا کنار اومد
بنفشه، بنفشه، به جویبار اومد…

فرض کن دهم، یازدهم فروردین سوار یه MG B Roadster قرمز رنگ کوپه شدی و از تهران زدی بیرون به مقصد مازندران. همون اول راه، آفتاب هست ولی باد خنک بهاری روی صورتت بازی می‌کنه. اون بوی مخصوص ماشین‌های قدیمی هم قاطی هوای تازه شده و فضا رو یه‌جورایی نوستالژیک‌تر کرده.

راه که می‌افتی سمت مازندران، کم‌کم بوی خاک نم‌خورده، سبزه‌های تازه جوانه‌ زده و بوی خاص برف‌هایی که یادگار زمستون روی کوه‌ها هستن، خودش رو می‌کشه داخل ماشین.

نزدیکای گدوک، هوا شروع می‌کنه به تغییر کردن، مثل اکثر اوقات، هوای کدوگ مه گرفته و نم نم بارونه که به سر و صورتت هجوم میاره و گهگداری زور خورشید می‌چربه و ابرها رو کنار میزنه و یه گرمای لذت‌بخش جذاب رو بهت هدیه میده، از اون حالت‌هایی که نمی‌فهمی دقیقاً داری گرم می‌شی یا سردت شده. وقتی می‌رسی بالاتر، برف‌ها هنوز کنار جاده و دامنه کوه هستن. رایحه خاص برف بهاری با بوی علف خیس قاطی میشه و یه خنکی خاصی تو هوا پخش می‌کنه.

گدوک رو که رد می‌کنی، یهو هوا عوض میشه. آفتاب هست، اما اصلا خبری از حس خفه‌کننده و شرجی تابستون شمال نیست، به قول اون دیالوگ سریال هوش سیاه، هوا آفتابه، اما آفتاب سردیه!
می‌زنی کنار، زیلو پهن می‌کنی روی سبزه‌های تازه‌ در اومده. اطراف پره از بنفشه‌های ریز جنگلی.

آتیش درست می‌کنی، کتری رو می‌ذاری روی آتیش، آب که جوش میاد می‌کشی کنار تا از جوش و خروش بیفته و بعد چای سیاه می‌ریزی. هوس می‌کنی چند تا از همین بنفشه‌های کنارت رو با دست بکنی و بندازی توش. تا چای بنفشه حاضر بشه، یه لقمه نون و پنیر بر میداری، دستت که نزدیک صورتت میشه بوی بنفشه، علف خیس و هوای نیمه‌ سرد میاد زیر دماغت.

یک جرعه از چای می‌خوری؛ تنت کمی گرم میشه اما هوا نمی‌ذاره کامل گرم بشی. یک جور تعادل عجیب و دوست‌داشتنی، نه گرم، نه سرد.

و همین‌جا، این حس، این بو، مستقیم منو می‌رسونه به Mercedes Benz Intense.

این عطر برای من همون بنفشه‌ تمیز و مردونه‌ وسط طبیعته. یه بوی سبز و با کلاس که انگار همین الان چند تا برگ بنفشه رو با دستات له کردی.

شروعش یه تیزی خیلی ملایم مرکباتی داره اما خیلی زود جای خودش رو به بنفشه و برگ بنفشه میده؛ یه بوی آشنا و طبیعی (حداقل برای من که توی شمال بزرگ شدم و اتفاقا زیاد چای بنفشه خوردم 😁)

تو درای دان بیشتر حس چوبی داره، اما بنفشه تا آخر همراهیتون میکنه. حسش مردونست ولی خشک و خشن نیست.

طبعش واقعاً معتدله. نه گرم می‌کنه و نه سرد.


خلاصه، Mercedes Benz Intense برای من دقیقاً همون جرعه‌ چای بنفشه وسط هوای بهاریه؛ یه حس با کلاس، تمیز، ساده و جذاب.