از خوش قیمت‌های قدیم! (همین پارسال 😐)

عطری گرم و بسیار خوشبو که بعید می‌دونم مورد پسند کسی واقع نشه، به نظر من ۹۹ درصد مردم اینو می‌پسندن و به راحتی می‌تونید بلایندبای کنید.

پارسال یک بسته ۱۰ تایی دکانت سفارش داده بودم که اینم توش بود، به محض اسپری همسرم گفت باید باتل کامل اینو بخری (اتفاقی نادر در خانواده ما، چون همسرم خیلی سخت عطری مورد پسندش میشه).

با اینکه ما یک عطر رو در روزهای مختلفی از سال استفاده می‌کنیم، اما گاهی برای ما یادآور یک روز خاص هستن، این عطر برای من یادآور یک روز از زمستان پارساله که برف زیبایی شروع به بارش کرد و من همسرم تصمیم گرفتیم توی اون هوا که کمتر کسی توی خیابون بود، زیر برف بریم به پیاده روی، این عطر رو به همراه یک دُرس کرم رنگ که اتفاقا رنگش هم به این عطر میومد پوشیدم و راهی شدیم و اون روز تبدیل شد به یک خاطره به یادماندنی و شیرین.

یه عطر ارزون قیمت از برند جی‌پارلیس، من بیشتر ازش کاکائو و زنبق حس می‌کنم. عطر بدی نیست؛ اما چندان هم چنگی به دل نمیزنه. به خصوص اینکه تولید ۲۰۱۶ هست و مدت زیادی از شلف لایفش گذشته و وقتی به دستم رسید یه مقدار کمی از قسمت افشانه نشتی داشت که شاید به خاطر شرایط بد حمل و نقل ایجاد شد یا اینکه به طور کلی در شرایط بدی نگهداری شد. اما خود رایحه ظاهراً آسیب چندانی ندیده و با تست‌هایی که داشتم کیفیتش اوکی بود.

اما چیز عجیبی که از این عطر دیدم، پخش و ماندگاری عجیب و غریبشه، عطرهای زیادی از جی پاریس تست کردم، اما هیچکدوم تا این حد پخش و ماندگاری نداشتن! حتی Bois D'Iris از همین شرکت که به نظرم غول پخش و ماندگاریه در برابر این یکی کم میاره.

قیمت چندانی نداره، اگر دوست داشتید و موجود بود تهیه کنید، اما حواستون به سال تولید و... باشه (احتمالا هر چی تو بازار ایرانه برای همون ۲۰۱۶ باشه و البته دیگه تولید نمیشه).

یه چیز جالب دیگه هم بگم، از این عطر برای تست ۱۰ پاف توی پارکینگ زدم، ۲۴ ساعت پارکینگ بوی این عطر رو میداد 😐 اینقدر ماندگاری هم دیگه خیلی روی اعصابه!

آرماف ترس نویت، تلاشی برای نزدیک شدن به حس و حال کرید گرین آیریش افسانه‌ای.

بخوام از وایبش بگم، یه عطر خنک، سبز و با طراوت که حس قدم زدن توی یه جنگل بارون خورده رو تداعی می‌کنه، اینگار بوی خزه‌های روی تنه درخت‌ها، توی هوا پیچیده.

با اینکه قیمت بالایی نداره، اما کیفیتش قبل قبوله، البته مثل همه دوپ‌ها، یه چیزی کم داره! «اصالت»، همون امضایی که نسخه اورجینال رو توی روح و روان ما حک می‌کنه.

برای یک عطرباز حرفه‌ای شاید کاملا ارضا کننده نباشه، اما با توجه به شرایط فعلی، انتخاب بدی نیست.

وان من شو؛

رایحه‌ای از عصر طلایی مردانگی.

اصیل، قدرتمند و استوار؛

برای مردی که متفاوت بودن را انتخاب کرده است.

بلو فور من؛ تمیز، خنک و پرانرژی… دقیقاً مثل ماریو، مثل بچگی‌هامون...

دیروز تولد ۳۳ سالگیم بود، اما هنوز ته دلم حس می‌کنم ۱۸ سالمه.

این لگو هدیه‌ٔ خواهرم بود؛ یک‌روزه سرهمش کردم و همون موقع با خودم گفتم بین عطرهام کدومش بیشتر به شخصیت ماریو میاد… که بلو فور من نزدیک‌ترین گزینه بود.

امسال عطر هدیه نگرفتم، اما این کاراکتر خاطره‌انگیز دهه‌شصتی‌ها و هفتادی‌ها حسابی حالمو خوب کرد.

چه روزها و شب‌ها که پای این بازی ننشستیم، راه‌های مخفی پیدا کردیم، حرص خوردیم و… حتی یادمه وقتی تمومش کردم، اشک ریختم.

شما بگید، ماریو اگه عطر بود، بوی چی می‌داد؟

مالیزیا اومو وتیور برای من بوی نوستالژیه (بوی جعبه اصلاح پدر)

احتمالاً خنک‌ترین عطریه که تا حالا تست کردم، چند روزیه هوای شمال خیلی گرم شده و تنها عطری که سرحالم میاره، این شیطون بلا هست 😄

دیروز جای دوستان خالی، رفتیم به جنگل‌های اطراف ساری، قبل رفتن فکر کنم حدود ۱۰ یا ۱۲ پاف به گردن و پیراهنم اسپری کردم، چندین ساعت توی جنگل بودیم و موقع برگشت، وقتی توی ماشین نشستم، گفتم چقدر بوی خوبی میاد! یه لحظه یادم رفته بود؛ چی اسپری کردم که یادم اومد مالیزیا اومو زدم! با اینکه عاشق بوش هستم، اما این حجم از جذابیت بعد از چند ساعت غافلگیرم کرد.