بله این واکنش فیزیکی ممکنه برای هرکسی با یه رایحه پیش بیاد و اصلا ربطی به هنر و فلسفه اون عطر نداره. حتی یه عطر ممکنه روی کاغذ خیلی برامون جذاب باشه و سعی کنیم باهاش ارتباط برقرار کنیم اما نهایتا بدنمون نتونه باهاش کنار بیاد و واکنش‌های انعکاسی از خودش نشون بده که برای بعضی افراد به شکل حساسیت پوستی باشه برای دیگری به صورت حس تهوع و ...
برای من روزندو متئو شماره هفت دقیقا همین حس تهوع رو به همراه داره و تا بوش میکردم بدنم سریعا این واکنشو از خودش نشون میداد درحالی که ممکنه برای دیگری بسیار بوی خوشایندی داشته باشه. ظرفیت فیزیکی افراد و سازگاریشون با روایح در افراد مختلف متفاوته.

درود بر شما
در صورتی که دو کار دیگر این برند یعنی فلو و جزیره ارغوانی رو تست داشته‌اید، ممنون میشم مقایسه ای بفرمایید. مورد اول رو بخاطر نت رزی که درش داره و مورد دوم رو چون جزو روایح مورد علاقه م از این برند هست میپرسم.

موهایش را به دو قسمت تقریبا مساوی تقسیم کرده، آنها را با ملاحظه شانه کرده و با صبری که انگار هیچ‌گاه قرار نیست هیچ کاسه ای را در جهان لبریز کند، آنها را با روغن رزماری نوازش می‌دهد.
ساعتی باید صبوری کند تا موعد شستن گیسوانش فرارسد. در این فاصله سرش را لابلای لباسهای داخل صندوقچه قدیمی اش که همیشه خدا بوی مشک می‌دهد فرو می‌برد و سپس به مرتب کردن اتاق دنجش مشغول می‌شود و گاهِ آن فرا می‌رسد تا حواس خود را به پرت شدن زده و دمی را با متعلقات خاطره‌انگیزش بگذراند.
کتاب‌ها را ورق می‌زند، جلد چرمی آنها را عمیق بو می‌کشد و سپس بینی‌اش را به لبه‌های کتابخانه می‌چسباند؛ گویی چوب‌هایی که مدتهاست از روغن جلا روی بازگردانده‌ و اندکی دفرمه شده‌اند، دریچه ای برای نفوذش به تار و پود تاریخ می‌گشایند و او را از زمانه مدرن بیزار می‌کنند.
از در مخفی پشت کتابخانه وارد آن سوی جهان شده و به محض ورود، بوی اسطوخودوس ملایمی که مدتها از دود شدنش می‌گذرد او را به کلیسایی قدیمی می‌کشاند. باز هم بوی چرم! نه از آن چرم ها که فکرش را بکنید؛ نه. این بوی آشنا از آمیزش جلد کتابهای قدیمی با چوب کتابخانه ای که بستر آنهاست برخاسته است. درست مثل بوی کتابخانه اتاقش است گویی در دنیایی موازی که نه بلکه متقاطع کتابخانه ها همدیگر را ملاقات کرده و از آشنایی هم بسیار خرسند شده اند.
باید برگردد. گاهِ جستجو نیست چرا که هرآنچه میخواهد در چهارسوی اتاقش یافتنی است و شمعدانی‌ها آب میخواهند و برگ درخت کُنار داخل حیاط در آستانه ریزش است.
تمنا می‌کند و برمیگردد. یک ساعتش تمام شده و باید برود موهایش را بشوید. رزهای کم رمق جلوی آینه اش را برای آخرین بار پیش از دور ریخته شدن بو می‌کشد و می‌رود.
.
شب فرا رسیده و پیش از خواب باید مطابق معمول روزش را مرور کند. لیک وقت تنگ است و او بسیار خسته. پس سخن کوتاه کرده و یک جرعه از کازافیوچرا را نوشِ جانش می‌کند. چشمها را بسته و به نمایندگی از قلبش [چرا قلب؟ چرا مغز نه؟ به قول آلبر کامو قلب حافظه خودش را دارد و من هیچ چیز را فراموش نکرده‌ام] همه آنچه را که امروز بر او گذشته به خاطر می‌آورد و سپس در لحظه‌ای که هیچ کس نمی‌داند کدامین لحظه است به خواب عمیقی فرو می‌رود.

درود بر شما
منم اضافه کنم که بین چهار موردی که از این لاین تست داشتم یا بوییدم (ماراکوجا،استالیون،کادنزا،اینفرا) مورد آخر رو خیلی پسندیدم یجورایی انگار جنتل تره البته یه جنتل پر از شور!

عرض ادب و احترام آقای سخی بزرگوار و مهربان

بنده مدتهاست از نظرات عزیزانی چون شما در عطرافشان استفاده میکنم لیک سعادت ثبت نظرات و ریویوهای خود را تا کنون نداشته و حالا لازم دیدم بعنوان اولین کامنت مراتب تشکر را از شما به جا آورده و از شما بعنوان نماینده ای از دیگر دوستان که شاید این روزها به دلایل بسیار، کمتر نظراتشان را در سایت میبینم سپاسگزاری کنم.

نام عطرباز بر خود نمینهم چرا که نیستم اما عطرها را بسیار دوست دارم و چندان که افتد و دانی، پاره ای از آنها را تا کنون تست داشته ام و امید است بتوانم به این مهم در این روزهای غریب نیز ادامه دهم چرا که گویی تمایل همیشه حرف اول را زده و ما را به سمت رایحه سوق می‌دهد و به راستی چه پرعبث کاریست عهدهای فرزند آدم با خویشتن.

خلاصه اینکه از تجربه هایتان استفاده میکنم از بهر یادگیری و عشق و لذت و غرق شدن در سرچشمه ای بی پایان.
در سایه لطف پروردگار باشید انشالله