یه خانوم مو بلوند بسیار شیک فرانسوی عطر دوست در یوتیوب هست که منو ترغیب کرد به امتحان کردن این عطر. ایشون قسم میخورد این عطر نهایت انرژی زنانگیه و پر از لطافت و زیباییه.
من فکر میکنم توی فرگرنتیکا یه نوت هلو هم برای این عطر ذکر شده و همچنین این عطر یک عطر زنونه حساب میشه, نه یونیسکس و ترکیب اینها با هم حسابی منو گول زد و درنهایت نا امید شدم.
اصلا با همچین رایحه ای برای بانوان نمیتونم ارتباط برقرار کنم. این عطر کاااملا مردونست و نظر اطرافیان هم همین بود که انگار یکی از عطر های پدر رو کش رفتم 🙃
نمیدونم شاید به شیمی پوست هم مربوطه. ولی اون خانم فرانسوی اصلا نظرش درباره ی حس زنانگی و لطافت با من یکی نیست.
اول که اسپری میکنید حس طراوت و میوه ای قشنگی داره که تمام تلاشش رو میکنه که در عین شیچغ بودن واضح و روشن و میوه ای باشه ولی سه دقیقه هم طول نمیکشه چون نت غالبش واقعا همون خزه هست که بسیار خاکی و سبز و تیرست و برای من تداعی گر بوی موندگی ادکلن مردونه روی تن هست. هیچ شیرینی دلنشینی توش احساس نمیکنم و رفته رفته که روی بدن میمونه و گرم میشه اون نت خزه بیشتر و بیشتر دور گلوی شما میپیچه تا کامل خفه کنه.
سردرگمی خانم شهرزاد رو درباره ی نظرات این عطر کاملا درک میکنم چون منم با دیدن یه عالمه ویدیو و خوندن نظرات رنگارنگ و زیاد انتظارات بسیار متفاوتی از این عطر داشتم.
به احتمال خیییلی کم امتحان کردن این عطر در هوای سرد تر تجربه ی متفاوتی رو القا کنه. ولی این عطر دیگه میونه ی من و خیلیا رو برای همیشه بهم زد. من و نت خزه, من و اعتماد به نظرات، من و عطر شیپغ (که از قبل هم رابطه ی قوی ای نبود), من و خانم فرانسوی مو بلوند
درود بر شما جناب دکتر اسدی عزیز.
امان از روز هایی که مردم غمگین پول دکانت چند میل عطرهای حال و هوای پاییزیشان را ندارند که هیچ، برای حفظ سفره هایی که هر روز دارند کوچک و کوچک تر میشوند تلاش میکنند.
آیا شما کار های زیر که گفته شده شباهت هایی به این شاهکار دارند و قیمت بهتری هم دارند رو تست کردین؟
Lattafa Liam
FA Paris Frantique 63.55
Paris Corner ministry of oud beyond the wall
حیف از اون باتل بسیار زیبای کلاسیک.
راستش من به جز هلو و شاید با تخفیف یه ذره وانیل هیچ رایحه ی مربوطی از این عطر نمیگیرم. ولی این عطر بیشتر از همه فقط بوی یک چیز میده. اول که هر کس بوش میکنه میگه «به به چقدر تابستونی و خوبه» بعد یه ذره اخماش میره توی هم چون اون بوی شامپویی و مایع دستشویی طور از بین میره. بهش میگم «آره. قشنگ بوی موز میده نه؟»
دوباره بو میکنه و سر تکون میده «خیلی عجیبه. آره دقیقا بوی پوست موز رسیده میده» و دل زده میشه.
و این رایحه دیگه با شما میمونه. شبیه ترین رایحه ای که به موز تا حالا شنیدم و اینو در عطری شنیدم که اصلا نت موز نداره. همه ی ما کیک ها و شیر موز های کارخونه ای و مایع دستشویی های با اسانس موز رو بو کردیم و همشون ما رو شاید یاد موز بیندازن. ولی نه دوستان. متوجه منظورم نمیشید وقتی میگم این دقیقا موز رسیدست که هیچ جا به جز خود موز بو نکردین. حتی من یه ذره اون ترشی بابت رسیدگی زیاد رو هم ازش میگیرم.
برای شخص بنده این رایحه اصلا به عنوان عطر جالب نیست.
پخشش به عنوان عطر چهارفصل خوبه. ماندگاریش خیلی زیاده 😵💫
این واقعا نشون میده نت ها چقدر غلط اندازن. با نگاه کردن به این نت ها من یاد روایحی مثل اکلت لانوین افتادم. ولی با همه ی عطر های تابستونی که تا به حال امتحان کردم فرق داشت.
به نظرم مای وی اینتنس پاستیلی تره چون شیرین تر و قوی تره. این باعث شده از فضای گلی کمی بیشتر فاصله بگیره و به سمت همون حس آدامسی بره. نسخه ی اصلی کمی شامپویی تر هست و نسخه ی پارفوم هم طبیعی تر و خاکی و کمی سبزه و در نتیجه بالغ تر و خاص تره.
وقتی گرن بالو رو تست کردم گفتم خدایا چقدر آشناست. بوی چه چیزی میده که دوستش ندارم؟ امروز که بامبشل اینتنس رو پوشیدم، کشف کردم که همه ی عطر های گورجس گاردنیا، بامبشل اینتنس، گرن بالو و ویوا لا جوسی به مشام من تقریبا یکسانن.
همشون یه رایحه پلاستیکی عروسکی شیرین دارن و متاسفانه مال گوجس گاردنیا از همه بیشتر حال منو بد میکنه چون در واقع یه رایحه دریایی طور هم ازش استشمام میکنم و روایح دریایی به من حالت تهوع میدن. انگار واقعا روی کشتی تو دریام! این حالت رو از روایح دریایی، نوت نمک، نیلوفر آبی و بعضی اوقات هدیون دریافت میکنم و اینجا هیچکدوم نیستن 🤔
در واقع نت میانی بامبشل اینتنس دقیقا همون گورجس گاردنیا و نت دوم گرن بالو هست. اگر هر کدوم از این عطر ها رو دوست دارین میتونین بقیه رو هم امتحان کنین و به کالکشنتون اضافه کنین چون احتمالا از همشون خوشتون بیاد.
و حالا خود گورجس گاردنیا؛ این عطر بیشتر میوه ایه تا گلی. بوی شیرین-میوه ای-پلاستیکی موهای عروسک ها رو میده. برای تابستون مناسبه چون خیلی قوی نیست. بیشتر خطیه، همه پسنده، بی آزاره (فقط آزارش به شامه ی من میرسه😔) ماندگاری و پخشش بسیار معمولیه، همکارم کلا یک ساعت در فاصله ی یک متری استشمامش میکرد.
بین همه ی عطر هایی که نام بردم گرن بالو از همه پرفورمنس قوی تری داره (با اینکه بازم ضعیفه) و بعدش بامبشله که قیمتشم بهتره.
بامبشل رو به خاطر اون نت شامپویی گیلاسی اولش بیشتر از بقیه دوست دارم ولی کلا فکر کنم بیش از حد دیگه بزرگ شدم. 🙂 این روایح رو میذاریم برای دختر جوونای شر و شیطون.
تنها تصوری که از عود خوشبو دارم واقعا همین عطره. عود برای من یعنی هتل های دوبی. ادعا نمیکنم وضع بدی دارم یا رفاه پایین طبقه ی اجتماعی متوسط این روزا رو ندارم. اما راستشو بگم آخرین باری که واقعا لاکچری رو لمس کردم سال ۸۸ بود که بچه بودم و اخرین باری بود که رفتم دوبی، چند بارم قبل از اون دوبی رفته بودیم، ولی به عنوان «خارج» فقط همونجا رو میشناختم. از اون موقع ها بود احتمالا که دنیا رو به تاریکی رفت و منم به عنوان دختر درون گرای خانواده ی مذهبی فوووق درون گرا هیچ جای دیگه رو تجربه نکردم. به خاطر همین نور طلایی و فضای گرم و صمیمی و بسییااااااااار خوشبوی هتل های اونجا تنها تصور من از فرنگ و جای باکلاس و لاکچریه.
این عطر هم به نظرم همون بوی شیرین مست کننده و لذت بخشه که راستش تا حالا با کسی آشنا نشدم که دقیقا اون بو رو دوست نداشته باشه. ولی خودمم عود های بدبو و انیمالیک اصلا پیش نیومده توی عطری باشه و من دوست داشته باشم.
رایحه عطر خطی و ثابته و من که شکایتی از این بابت نداشتم. پخش بو عالیه، ماندگاری روی پوست به خوبی روی لباس نیست. روی پوست چند ساعت، روی لباس چند روز.
راستش اصلا انتظار این بو رو نداشتم. بیشتر باید اسمشو میذاشتن carrot of immortality 🙃
اولش یه بوی بسیااار ترش آبغوره ای داره که واقعا حالمو بد کرد. بعدشم تبدیل شد به خورشت هویجی که انگار هویجاش همه تلخ بودن. بوی ادویه ای خیلی غیر جذاب.
نمیدونم شایدم به شیمی پوست من نمیخوره. به هر حال اصلا سلیقه ی من نبود.
چند سال پیش گویا تام فورد از همه ی کپی کارانی که بطری مشابه بطری اصلی میسازند شکایت کرد و به همین دلیل هم فرگرنس وورلد و هم الحمبرا مجبور به تغییر بطری های خود شدند.
راستش من عطر با همین بطری رو امتحان نکردم اما بطری جدید رو همکارم تهیه کردن و تجربه ی این رایحه رو روی ایشون داشتم. از رایحه اصلی لاست چری تام فورد خیلی خیلی تلخ تر و بادومی تر و قوی تره و بر خلاف نظراتی که خونده بودم راستش کمی آزار دهندست... همکارم این عطر رو در یک روز سرد زمستانی پوشیده بودن اما بازم تحملش هم برای خودشون هم من که در فاصله ی یک متری ایشون بودم خیلی راحت نبود. آخر سرم بعد از یکی دو بار استفاده ی دیگه قصد فروشش رو کردن.
من خودم مدل فرگرنس وورلد رو تهیه کردم (قبل از تغییر باتل) و بر خلاف الحمبرا نسبت به رایحه اصلی، کمی کرمی تر و آلبالویی تر و زنانه تر هست. پرفورمنس رایحه اصلی برای من خیلی خوب نبود و مال فرگرنس هم تقریبا در همون حده.
حالت مشروبی عطر اصلی روی لباس یکم طولانی تر میموند اما در فرگرنس اون حالت رو من حس نمیکنم.
امروز آخرین قسمت Mad Men را دیدم و virgin island water رو تست کردم، در حال تماشای دان دریپر که با تمام تروما ها و احساس های گناهش در سفری به سواحل رویایی فلوریدا رو برو میشه، برای آخرین بار و چیزی هایی که مهم هستن رو میفهمه.
فوراً به همونجا پرتاب شدم: ساحل، آفتاب سفید سوزان و نسیمی کند که نوازش میکند و مرهم میگذارد، رطوبتی که گلو را مرطوب نمیکند اما آه آن نوشیدنی هوس انگیزی که جلویت میگذارند… آب نارگیل و لیموی سبز خرد شده که کمی با چیزی شبیه وانیل شیرین شده.
با نی یک جرعه مینوشی و آن همهچیز درونت را روشن میکند و در میان آن هوای گرم در تو زندگی میدمد. به دریا نگاه میکنی، به آدم ها و به این همه زیبایی و آهی عمیق میکشی، چون به یاد نمیاری آخرین بار کی ذهنت اینقدر آزاد بوده.
از رویا بیایم بیرون. من اینا رو میگم اما حتی تا حالا به جزایر ویرجین یا هیچ جزیره استوایی دیگه ای نرفتم. حتی نمیدونم کجاست، اصن وجود داره؟ گوگلم که نداریم سرچ کنیم. میتونم همه ی اون خوشی های زودگذر رو تصور کنم چون به اندازهٔ کافی زندگی کردم که همه چیزو بدونم.
این عطار ها، خدا خیرشون بده، اون یک آهِ خوشبختی رو میفروشن، آدم رو به یه جای دیگه میفرستن، شاید حتی اگر ساکن جزایر ویرجین باشی. الان که نمیشه قضاوت کرد چند نفر توی دنیا حاضرن با وجود اوضاع اون بیرون جاشون رو با من عوض کنن، ولی بازم فقط اینجا میشینم و همه لایههای این بطری ۲ میلیلیتری عطر رو کالبدشکافی میکنم؛ کی میدونه چند راه توی جزایر ویرجین وجود داره تا تعطیلات آدم بهم بخوره؟ یک همسفر لجباز؟ کارمند های بی ادب هتل؟ یک غریبهٔ گستاخ؟ تماس غمانگیزِ کسی؟
همونطور که چینی ها در تائو ته چینگ میگن: ما از پیش همه چیزهایی رو که برای خوشبختی لازم داریم رو در اختیار داریم. همین الآن این بطری کوچک عطر جزایر خیالی ویرجین رو دارم، پس نه، آرزو ندارم که در این جهان شکننده جای دیگری بودم.