درود و ارادت جناب خردمهر
حرف دل ما رو زدید. آرزوهای ما از کجا به کجا تقلیل یافت و دست آخر همان هم دریغ شد...👌

همه چیز سفید، نورانی و پاکیزه. بی هیچ آلایشی. ملحفه‌های سفید بر تارک شاخه‌های کبود درختان آویزانند. اوایل قرن نوزدهم میلادی است. یا شاید هم هجدهم. مقداری بوی کهنگی از فضای زیرزمین کلبه به مشام می‌رسد. پرسه زنان لابلای انبوه ملحفه‌های سفید. صورتم درونِ خنکای خیس ملحفه‌ها می‌لغزد. دخترکی سفیدروی با ربدوشامبری که زیر نور آفتاب، سفیدی‌اش چشمانم را می‌زند، در پشت ملحفه‌ها به ناگاه مجسم می‌شود. در آغوشش سبدی از البسه تازه شسته شده. نسیم باد به گرامیداشت حضور مقدسانه‌اش، ملحفه‌ها را به اهتزاز در می‌آورد. چونان پرچم سفیدِ صلح. بوی آرامش، سکوت و مهربانی. عاری از کینه، دروغ و تظاهر. این عطر خاصِ رسته‌ای از راستگویانِ بانو است. همانان که بی آلایشیِ درونشان همرنگ ربدوشامبر سپید رنگشان است!

هنگام تست دوباره و مشاهده لیست اسامی نت‌های عطر، ناخواسته به دنبال متهم در میان نت‌ها می‌گشتم و همزمان یاد گفته ساموئل بکت در مالون می‌میرد افتادم: "متهم کردن واژه‌ها هیچ فایده ای ندارد. واژه ها از معانی‌ای که به ذهن متبادر می‌کنند، بی ارزش‌تر نیستند."
نایت فلایر ملغمه‌ای است برای خودش. آشی است شوربا! نت‌های ناهمگون در دل یکدیگر. حس و حالی ترش و شیرین اما چرمی؛ خاکی اما میوه‌ای. ترشی‌اش برای من دل‌آزار است. تم میوه‌ای با حضور نسبتا محسوس موز و دیگر میوه‌های استوایی که در زیر پهنایی از خاک خیس مدفون شده‌اند.
در مجموع عطر بسیار خاص و سخت‌پوشی است که از این برند خوش‌نام هم غیر از این انتظاری نمی‌رود.

در رمان خشم و هیاهو، شخصیت "بنجامین" که دچار اختلال روانی است، آن‌گاه که خواهرش کندیس به او نزدیک شد، گفت: "کدی بوی درختان باغ را می‌ده!"
یادآوری این رایحه از سوی بنجامین به منزله عطر خوش درختان نیست. برعکس رخدادهای ناهنجار و مبتذلی را یادآوری می‌کند.
و اما بلو رابلو! آغشتگی صمغ‌های درختان در بشکه‌ای از سرکه که حالت ترشی و تخمیری به خود گرفته! نمی‌دانم آدم با بوییدنش قرار است یاد چه خاطراتی بیفتد! اینجا هیچ خبری از رایحه میوه‌های خشک شده و شراب و روایح دلچسب نیست. نت‌ها در اوج بی‌سلیقگی در جوار هم چپانده شده‌اند.

عطری برگرفته از سبک هنری معماری گوتیک در قرون وسطی
عدد ۱۱۴۴ بر نام این عطر برگرفته از تاریخ شروع هنر گوتیک در فرانسه است که بر جنبه‌های هنری خاص دلالت می‌کند و اختصاصا در هنر معماری در پی ارتقای وجه مذهبی کلیسایی بوده که در بازسازی کلیسای سن دنی فرانسه نمود یافته است که در سال ۱۱۴۴ میلادی تکمیل شد.
این عطر به معنای واقعی شاهکار، به دنبال تصویرسازی معنوی از فضای سرد نمور دیوارهای سنگی کلیساهای به سبک گوتیک است. بنابراین تفاوت بزرگی که با دیگر عطرهای کلیسایی دارد این است که در پی القای وجه کندری داخل کلیسا نیست.
برای فهم بهتر، تصور کنید به دیواره های سنگی و سرد کلیسایی تاریخی نزدیک می‌شوید و دستانتان را بر سنگ‌های بیرونی کلیسا می‌گذارید و آهسته صورت و بینی خود را به دیواره می‌چسبانید و خنکای مقدسانه‌ای، تمام صورت و گردنتان را در بر می‌گیرد.(جنس درب باتل نیز همین نکته را یادآوری می‌کند.)
اینجاست که با رایحه‌ای دلپذیر و مسحورکننده با محوریت وجه آروماتیک برگرفته از مشک سفید و کهربایی خاص با تمی پودری مواجه می‌شوید. همه چیز در نهایت پاکیزگی است. قداست در وجه اعلی نمایان است.

لورفلاین به معنای یتیم عطری مرموز و خاص از سرژ لوتانز که برگرفته از داستان زندگی شخصی آقای لوتانز است.
محوریت رایحه با مشک در حالتی تمیز و اتو کشیده و کمی پودری است. روایح اینسنسی در کنار مشک نیز حضور دارند اما مطلقا تاثیری منفی و مخرب بر تم تمیز و پاکیزه مشک ندارند؛ بلکه در ترکیبی ایده آل و تحسین برانگیز، حالتی سرد، غبار آلود و مرموز به عطر می دهند.
گویی عطر به دنبال القای حسی مادرانه برگرفته از خاطرات مبهم و رمزآلود دوران کودکی آقای سرژ لوتانز است.

دوسیتا از برندهای هنرمحور در عرصه عطر است. ساخت روایحی خاص در باتل‌های ظریف و اهدای یک کارت پستال رنگی درون باتل به همراه شعری از پدر عطرساز(montri umavijani) همراه با توصیف رایحه از خصوصیات این برند کاردرست است.
و اما له سیاژ بلان عطری است در نوسان میان جدیت و لطافت. اگر او را شبیه یک موجود زنده فرض کنیم، انسانی است که سال‌هاست بار رخوت روزگار بر او سنگینی کرده و غبار اندوه بر تن و لباسش جا خوش کرده است. اما کسی چه می‌داند که در درون قلب به ظاهر تاریک او، خون عشق و زندگی است که همچنان جریان دارد. به قول همینگوی در پیرمرد و دریا: "بیشتر آدم‌ها دلشان به حال لاک‌پشت‌ها نمی‌سوزد؛ چون قلب لاک‌پشت‌ها تا ساعت‌ها بعد سلاخی و قطعه قطعه شدن همچنان می‌تپد."
له سیاژ از نگاه من همین است. چرم دارد اما غالب نیست؛ همچنان که گلی است اما شاداب نیست!
در آغاز روایح نرولی و شکوفه پرتقال در ترکیب با یلانگ یلانگ به طرزی بسیار لطیف ظاهر می‌شوند که حالتی گرم، صمیمانه و دلچسب دارند. در ادامه آکورد چرم انگلیسی که با وجه فلورالی از گیاه درمنه و اشاراتی سبز از گالبانیوم( عطار در کاتالوگ خود به persian galbanum در ساخت عطر تاکید دارد) در ترکیب است، قلب عطر را به خود اختصاص داده و انتهای کار هم از آنِ اوکموس و پچولی است.
در کل وجه غالب عطر به شامه بنده، حالتی فلورال و گیاهی با حضور محسوس اوکموس و پچولی است که به سبب نت‌های گیاهی و خاکیِ موجود در عطر، حس و حال گرفتگی و غمناکی خاصی استشمام می‌شود.

نمی‌دانم چرا در این عطر مهجور، حال غریبگیِ خاصی می‌بینم. گویی هر چه در اصالت وجودی خود بیش‌تر پیش می‌رویم، غریب‌تر از پیش می‌شویم.
"غریبگی‌ام چون پیکانی چموش و سردرگم
در اعماق سکوت شب به محاق می‌رفت.."
وایلد لوندر عطری اصیل است. لوندر خودرو یا وحشی نامی است که با تار و پود این عطر به سادگی عجین است. اگر در بیشتر عطرهای لوندر محور، با رایحه‌ای لطیف و مخملی از این نت مواجهیم، وایلد لوندر این گونه نیست و همین وجه ممتاز این عطر است: یعنی اصالت.
رایحه‌ای معتدل با محوریت لوندر از نوعی بسیار طبیعی و کمی خشن که به محض اسپری با تهاجمی از لوندر به شکلی خام و نخراشیده رو در رو می‌شویم. برخی عناصر اسپایسی و مرکباتی همچون لیمو و رزماری و برگ بو نیز در هاله عطر ظهوری کم و بیش دارند که به عطر تند و تیزی خاصی می‌دهند.
عطری بسیار خوش‌پوش و خوش رایحه به زعم بنده اما البته پر ریسک برای بلاندبای.

گاه برخی عطرها می‌آیند تا مرزهای جنسیت را تخریب کنند و به گفته داستایوفسکی در شب‌های روشن: "چرا هرکس سعی می‌کند خشن‌تر از آن‌چه که واقعا هست، نشان دهد؟" و از این روی، به ما یادآوری می‌کنند که وجوه احساسات و عواطف انسانی قابلیت انحصارگرایی در جنسیت خاص را ندارند.
تایگر تایگر از این زمره است. شاید در وهله اول نام ببر را که می‌شنویم انتظار عطری بسیار خشن و ترسناک داریم، اما رایحه ما را با ببری مهربان و پراحساس مواجه می‌سازد!
فرانچسکو بیانکی در این عطر از یک سوی با بهره‌گیری از نت‌های عسل وحشی و مربای هلو و روایح فلورال سفید و مقداری افزودن چاشنی تم پودری وجه زنانگی به عطر داده و از طرفی با تلفیقی از چرم و اوکموس دست به آفرینش مخلوقی زده که به‌جای تاکید بر جنسیت، بر عمق بخشی به رایحه تاکید داشته است. هنرنمایی بیانکی به نظرم در اینجا بوده که ظاهرا به عمد نت هلیوتروپ را در این عطر بیش از اندازه برجسته نکرده تا عطر به سمت زنانگی بیشتر سوق نیابد و مردانِ اهل شهامت در احساس نیز خواهان این عطر باشند.

خانه عطر بیانکی از زمره برندهایی است که به راحتی می‌توان به داشتن یک عطر از آن بسنده کرد. محوریت در غنای سنگین با عمق بالا و با پرفورمنس فوق‌العاده وجه جدایی‌ناپذیر عطرهای این برند است.
لیبرتین نرولی نیز جایگاهی خاص در این وادی دارد. برخلاف عطرهای نرولی محور که القابخش طراوت و شادابی هستند، لیبرتین نرولی رایحه‌ای تلخ از نرولی همراه دارد که با تم گیاهی پتیتگرین در ترکیب است و برخلاف نامش، این اوکموس است که در ادامه نبض کار را به دست می‌گیرد و جنبه‌ای شیپغ و انیمالیک نیز به عطر می دهد‌‌. در نتیجه فریب ظاهر را نباید خورد و به قصد خرید عطری نرولی محور و شاداب به سراغش نباید آمد. برعکس می‌تواند برای شامه‌گانِ شیفته‌ی عطرهای پیچیده و سنگین فرح‌بخش باشد.