Tubereuse 1 La Capricieuse
از برند محبوب هیستواغ.. شالوده‌ای از گل مریم که در هر سه مرتبه و پله بویایی حضور محسوس دارد. شروعی شارپ و تند و تیز در ابتدای کار که در ادامه مسیر، ترکیبی دلنشین و متفاوت به خود می‌گیرد.
گل مریم در این عطر وجهی تلخ، کمی گس و سبزگون و در بستری از جیر(اما نه مثابه عطری چرمی) قرار دارد. به عبارتی، گل مریم درصدد ایجاد حسی هوس‌آلود و اغواگرانه در عطر پیش می‌رود.

حضور زعفران در تاپ نت جای نگرانی نداشته و مجالی برای بروز جدی ندارد. برعکس گل یلانگ یلانگ با حضور خود وجوه کرمی_بالزامیک و کمی شیرینی به کار می‌دهد که با تم پودری زنبق که ممکن رایحه لوازم آرایشی برای برخی تداعی کند، هم‌قدم می‌شوند. تا این‌جا کلیت کار نمایان است.

اما هر چه به انتهای مسیر عطر نزدیک می‌شویم، عطر حالت اندکی گورمانند پیدا می‌کند که این‌جا نت کاکائو بیش از خود کاکائو، طعمی فندقی را تداعی می‌کند.
در مجموع عطری است زنانه و با پرفورمنس متوسط و مطلوب در حد خود

در خصوص گل مریم نیز ذکر این نکته جالب است که این رایحه از نظر زمانی در قرن ۱۷ م به شهر گرس فرانسه که میدان‌دار صنعت عطر بوده وارد شده و تاکنون یکی از زیباترین نت‌های عطری به شمار می‌آید. با این‌حال با توجه به گرانی عصاره‌گیری طبیعی(هر ۲۰۰ گرم عصاره گل مریم از ۱۲۰۰ کیلوگرم غنچه به دست می‌آید.) از مواد سنتتیک در شبیه‌سازی این عنصر طبیعی استفاده می‌شود.

بالعکس هر درخت گل یلانگ یلانگ که رهاورد فیلیپین و شرق آفریقاست، سالیانه ۱۰ کیلوگرم غنچه محصول داده که هر ۴۰۰ کیلوگرم آن حدود ۱ کیلوگرم عصاره می‌دهد. موضوعی که عصاره‌گیری طبیعی از این گل را برای عطاران هموارتر می‌نماید.

درود بهزاد جان. چقدر جالب و عجیب. چون همیشه تصور من این بود رایحه‌ای که استشمام می‌کردم، چون تم معطری از سدر، برگ بو و گیاه درمنه داشت ذهنم هی سمت کار موس ایلومین رفته بود. ممنونم از اطلاعات خوب شما دوست عزیزم.
البته اضافه بر عرایضم کنم طبق تحقیقات میدانی که انجام دادم در بهشت زهرا برای برخی قبور از یکی از آثار با تم کافور که ساخته عطار چیره دست استاد آنتونیو گاردونی یعنی کاداوره اکسکوییس است، بهره می‌جویند‌.

درود بر شما دوست عزیز. پرسش جالبی مطرح فرمودید و البته بنده چون عطرهای زیادی از کارهای زنانه تست نکردم صاحب نظر نمی‌بینم خودم رو. اما این چند کار از بین عطرهای زنانه‌ای که تست کردم تقریبا به ترتیب اولویت لیست می‌کنم:
1. Bercourt Farah
2. Mugler Aura
3. Juliette has a gun Mad Madame
4. Mugler Womanity
5. Vanilla woods The 7 virtues
6. Jovoy musc pallas
7. Bianchi Tyger Tyger
8. Amouage lilac love
۹. Simone Andreoli Leisure in paradise
۱۰. Jovoy Gardez Moi

درود علی عزیز
هر دو عطر به نظرم از شاهکارهای عطرهای استخوان‌دارِ باربرشاپی و فوژه هستند. گرچه شاید بهتر است لقب شاهکار بلامنازع در این خصوص را تخصیص دهیم به کرید بوا د پرتگال!

هر دو عطری هم که نام بردی هم در همین زمره‌اند و از بهترین‌ها در ژانر خود. اگه بخوام خلاصه خدمتت عرض کنم، او سواژ عطری سنگین‌تر است. گرچه هر دو عطر آغازی با روایح سیتروسی دارند، اما او سواژ در ادامه مسیر وجهه آروماتیک بیشتری می‌گیرد. شاید شنیده باشی که او سواژ مناسب سنین بالاتر است؛ حتی چهل سال به بالا که من هم تا حدودی موافقم. علتش اینه که او سواژ در میدل نت به بعد با انفجاری از لوندر همراه است که حالتی سبز اما سنگین و صابونی به خود می‌گیرد. درحالی که نیویورک اینتنس عطر لایت تر و سبک تر و در نتیجه راحت‌پوش‌تر است. در میدل نت نیویوک اینتنس به جای حضور سنگین و صابونی لوندر، با وجهی گیاهی و طعمی گس و کمی خاکی مواجهیم که نسبت به او سواژ رایحه‌ای مدرن‌تر و شاداب‌تر دارد. دوست عزیز باید هر دو را تست کنید ولی نهایتا با وجودی که من شیفته هر دو عطر هستم، انتخابم با نیویوک اینتنس است.

درود بر جناب شوشتری عزیز
پیرو فرمایش جنابعالی بنده هم چند خواهش و استدعا از مدیریت محترم عطرافشان دارم تا این محفل دلگرم به وزانت روزها و سالیان گذشته بازگردد:
۱. از درج نظرات توهین آمیز، خیلی سطحی و آبکی در سطح یکی دو کلمه که هیچ توصیفی از رایحه ندارد ممانعت فرمایند.
۲. از درج نظرات و همینطور تصاویر رگباری ممانعت فرمایند.
۳. از درج نظرات حاوی حال و احوال پرسی و خوش و بش کردن‌ و قربان صدقه رفتن در صفحه ریویوها ممانعت فرمایند.
۴. از درج ریویوهای حاوی معرفی عطرهای متفرقه و اماراتی در ذیل صفحات عطرهای اصلی ممانعت فرمایند. در واقع هر ریویو ذیل عطر خود مطرح شود.

درود و مهر جناب بوترابی عزیز
میل نداشتم به این بحث تکراری ورود کنم. چون هم فضا از بحث ریویوها به نظر بنده منحرف میشه و هم اینکه این موضوع عطرهای کپی بارها به کرات بحث شده و البته بی فایده!
اگر به سلیقه منِ نوعی باشه، ترجیح میدم صرفا ریویوها درباره عطرهای اورجینال باشه. چون عطر را به عنوان هنری زاییده خلاقیت عطار می‌بینم. عطار به مثابه‌ی نویسنده‌ای است که اثری منحصر آفریده است. شاید آفرینش یک عطر برای عطار ماه‌ها و سال‌ها زمان برده، شب زنده‌داری‌ها، سال‌ها مطالعه و تحقیق و تفحص، عرق جبین ریختن‌ها و بلکه قدمت برخی برندها به مثابه یک تاریخ است و لذا به زعم بنده کپی آن اثر، خیانتی است بزرگ و نابخشودنی به ساحت مقدس هنر!
و شدیدا متحیرم که یک عطرباز چگونه می‌تواند این اصل اساسی را نادیده انگارد و بحث هزینه_فایده را به میان آورد. چرا که نخستین پیش‌شرط علاقه‌مندی به عطر، انگاشت عطر به مثابه هنر و در نتیجه پاسداشت هنر است. حالا ممکن است دوستانی مخالف این نظر باشند و مساله اقتصادی را مطرح کنند. به هرحال هر کس مختار است نگرش خود را داشته باشد.
مهم این است که امثال شما جناب بوترابی ثابت شده‌اید. جسارت بنده را ببخشید که مداخله کردم ولی این بحث‌ها باز هم به نظرم هیچ خروجی نخواهد داشت و سکوت ارجح است... که اگر می‌داشت همان چند سال پیش که این بحث داغ شده بود، به نتیجه می‌رسید. سرانجام ما کار خود کنیم و دیگر دوستان عزیز هم کار خود. امیدوارم مدیریت محترم عطرافشان نیز تدبیری شایسته در این خصوص اتخاذ فرمایند.

رایحه‌ای از خیانت

ملغمه‌ای است از روایح فلورال و نسبتا پودری. رزی لطیف در پرده‌ای از بنفشه و در بستری نرم از چوب صندل. در ادامه حضور محدود اما محسوسی از زنبق و وانیل با تمی تا حدی شیرین اما کاملا به اندازه و دست آخر روایحی خفیف از ادویه که در این همهمه چندان توانی از عرض اندام ندارند. عطر بنا بر نوع رایحه و پس زمینه ذهنی عطار و توصیفات زیر به نظر بنده کاملا زنانه است. با پرفورمنسی متوسط و مطلوب.

گلبرگ‌های رز پراکنده در صحنِ مجلس رقص.. زنی رقاصه در لوای بارش گلبرگ‌ها در فضایی مبهم و رازآلود. شعاعی از پراکندگیِ نور که آرام و آهسته بر اندام موزونِ ماتا هاری شعله می‌زند و همزمان تاریکیِ قلبِ رنجور او بر تمام سالن سایه می‌اندازد. برهنگیِ محصور در چشمانِ مسخ شده‌ی مردانی جستجوگر در پی لحظاتِ اغواگرانه. شمیمِ انتقام از زندگی‌ِ نازیسته در تزلزل میان خوبی و شر. صدای کوبیدن چوب حراج بر قلب زنانه‌ و سرانجام سکوتی دهشتناک. فرو ریختن تمامیِ شهرتِ آمیخته به لذتی رنج‌وار و یا شاید رنجی لذت‌وار و ماندگاریِ نامی که از آن به خیانت یاد کنند.

1876 زادروز ماتا هاری است. زنی که زندگی‌اش تنیده میان خوشبختی و تیره‌روزی بود. رقاصه‌ای نه چندان خوش‌نام که راز نجات از فلاکت را در دلربایی از مردانی از طبقه‌‌ی اشراف می‌جست. او را به عنوان exotic dancer معرفی کرده‌اند. یعنی رقاصه‌ای که در حین رقص لباس‌هایش را از تن به در می‌کند. شهرت ماتا هاری تا بدان‌جا پیش رفت که خود در انتخاب مردان با نیم یا تمام نگاهی به دلارهای در لوای جیبشان دست بالا داشت. امتداد شهرت وی تا آغاز جنگ جهانی اول پیش رفت تا پس از شایعاتی مبنی بر دریافت پول از سفارت آلمان، از سوی سازمان جاسوسی فرانسه به اتهام جاسوسی بازداشت و سرانجام در مسیر رهسپاری به جوخه اعدام، برای دو راهبه‌ی همراهش دست‌هایش را تکان داد و برای کشیش ایستاده در محل بوسه‌‌ای حواله فرستاد.

نیشانه پاپیلفیکو رو می‌توان از زمره عطرهایی با رسته اسپایسی_چوبی گنجاند. عطری نسبتا سنگین با محوریت روایح تند و تیز اسپایسی، وجهی گرم از لوندر، گشنیز و خزه که نت هل برآیند محسوس‌تری هم دارد. عطری شیک، با وقار و مناسب استایل رسمی و ترجیحا کت و شلوار است.
اگر بخواهم نظر شخصی‌ام را دخیل کنم، با همه محاسنی که دارد مرا راغب به خریدش نخواهد کرد و این البته جنبه سلیقه دارد. این عطر برای من از چیزی که می‌توانست باشد، سنگین‌تر است. مشابهین کمی هم ندارد. از اسپایس اند وود کرید که بگذریم(با برجسب قیمتی خاص خود)، عطر بویس میستیک از هوبیگانت مثال دیگر است. در پاپیلفیکو شفافیت بویس میستیک را شاهد نیستیم. آن طراوت و تازگی و خلوص را هم. گویی پاپیلفیکو شفافیت نت‌ها را فدای ارتقای ماندگاری و پرفورمنس عطر کرده است. بنابراین انتخاب با شماست: شفافیت نت‌ها یا پرفورمنس بیشتر!

از بهترین‌های طیف گورماند در وادی عطر به زعم بنده. از برندی خاص با بهره‌گیری از متریال طبیعی که توضیحاتش در صفحه برند در عطرافشان گویای همه چیز است.
هنرنمایی بی‌نظیر از آمیختگیِ ریشه زنبق و شکلات. هر دو پا به پای هم با ملاحتی تمام قدم‌زنان اما وسوسه‌انگیز و به غایت اغواگر. محوریتِ عمده عطر با این دو دلبر است. اندکی طعم ترش با حضور نت‌های ترنج و نارنگی ماندارین. نقطه عطف این عطر، عودی است که طبق گفته برند به نحو کاملا طبیعی عصاره گیری شده است. این عود، به شکلی نسبتا محو در پشت پرده حضور دارد؛ اما گویی نقش او نخست، ایجاد قوام و استحکام در هرم نت‌ها و دیگر، ایجاد توازنی مهم در عدم سوگیری عطر به وجهی کاملا زنانه است. روایح ادویه‌ای نیز در آن لابه لا بدون دخالتی جدی در بطن رایحه پرسه می‌زنند. شامه‌ای وسواسی و به شدت ایرادگیر می‌خواهد تا این رایحه را پس زند!

چندین شاخه رز در بستری از برگ بنفشه. بیشتر میل به زنانگی دارد. خیلی خیلی نرم و البته مقداری هم پودری، نه آن قدر که پوشش‌اش برای مردان ناممکن شود. در زمینه‌ای سبز و باطراوت. عطری است بهاری. لطافت از سر و رویش می‌بارد.
ضرباهنگی است نهایی.. آن هنگام که با یک نت موسیقیایی پرده در تاریکی فرو می‌افتد و تمام شور و احساساتِ نمایشی عاشقانه یکباره خاموش و به محاق می‌رود. همان‌ جا که پس از درازنایی از عواطف، آگاهانه واپسین دیدار و لمسِ میان دو سایه شکل می‌گیرد.
آیا پوشیدنش برای آقایان ممکن است؟ آری چرا که نه. البته نه. بستگی به درونیات او دارد. احساس می‌کنم این عطر آن قدر که برای زنان احتمالا جنبه‌ای فرح‌بخش دارد، برای مردان می‌تواند غم‌آلود باشد!