سلام و عرض ادب خدمت دوستان محترم و سروران عزیز عطرافشانی 🌹🙏

بررسی امروز در مورده عطر دیگنیفاید از برند هاوس اف سیلجِ ، البته تست این عطر سال قبل انجام شده ، شخصا عادت دارم هر عطررو چند مرتبه و در فضاهای مختلف تست میکنم و حسم رو روی کاغذ مینویسم و بعد متن را در لپ تاپ ذخیره میکنم .

دیگنیفاید عطری ست که با یکی دوبار تست نمیشه درکش کرد ، همچین عطرهایی رو باید نمه نمه تست کرد اونم نه تست اسپری بلکه تست بصورتِ سوزنی تا بتوان بخشی از نت ها رو بیرون کشید ، البته منظورم تست برای ریویو نویسی هست ، نت هایی که با پایه های اصلی همبستر و درش ذوب شدن و حسابی شامه رو گیج میکنند ،
حقیقتا یکی از عطرهایی که تستش بشدت کلافه ام کرده بود همین شاخ شمشاده ، لاکردار فضای روایح و نت ها یه جوری انتخاب و کناره هم چیده شدن که برات آشنا هستن ولی هرچی به حافظه بویایی ات فشار میاری نمیدونی دقیق چی هست.

عطری وودی اسپایسی با رایحه ای گرم ، تلخ ، کمی شیرین و کمی تند ،
اکورد ابتدایی اینکار عود میباشد و شروعِ آرپژِ اکوردِ اول بعنوانِ اولین نُتی که باز میشه و بازی رو بدست میگیره اگاروود هست.
ترکیببی جذاب و نافذ از رایحه چوبی ، اسپایسی ، تلخ و نیمه اسموکیِ وتیور ، فلفل و عودآگار با حسی نیمه شیرین و کمی ترش از برگاموت که در ترکیبات اسمش ذکر نشده باعث بوجود آمدن رایحه ای گرم ، گیرا و بشدت باکلاس شدن ،
این ملغمه در همون استارتِ اولیه تصویری از یک جنتلمن جدی و کاریزماتیک را با استایلی رسمی و اتوکشیده به نمایش میزاره ،
جنتلمنی متفاوت که پشت رلِ یه جیپ کا ام شش سیلندر نشسته و تخته گاز به دلِ جاده ای تاریک و مه آلود میزنه ،
درادامه شاهده هنردست پرفیومر هستیم که با اضافه کردن اوژنول ، زعفران و اندکی بنزوئین و لادن که بازم اسمشون در ترکیبات نیامده ولی رگه هایی خفیف ازشان به مشام میرسه تلخی گزنده و کمی اخموی چوب و عود را بالانس و رایحه را کمی متعادل میکنه ،
در فاز پایانی تمی نیمه شیرین، تلخ ، چوبی دودی و چرمی را حس میکنم ، چرم در اینجا با اینکه خفیف هست ولی بسیار جذاب و شامه نوازه .
این توهم چرمی از ملغمه ی سافرالین یکی ازمشتقات زعفران و لادن تصویر سازی شده (حتمابیشتر شما عزیزان درجریان هستید که امروزه درصنعت عطرسازی چرم بصورت طبیعی و دباغی شده استفاده نمیشه و عموما از ترکیباتی مثل زعفران ،صمغ برخی سوزنی برگها مثل سرکوهی، قیری که از پوسته چوب توس بدست میاد و همچنین صمغ لادن رایحه چرم را شبیه سازی میکن ).

شخصا علاقه خاصی به اینکار دارم ، عطری نیست که بشه بصورت روزانه استفاده اش کرد و بنظرم استفاده مکرر و روزانه ممکن کمی دلتون رو بزنه ، اینکارو باید روزای سرد ابری که هوا گرفته و غمگین استفاده کرد .
دوستان محترم خواهشا و خواهشا از روی فیدبک های مثبت چشم بسته خرید نکنید چون سلایق متفاوتِ .

باتشکر از عطرافشان 🌹🙏.

درود بر دکتر عزیز و دوست داشتنی ، بعداز یکهفته کاری فشرده امروز سری به عطرافشان زدم و با دیدن ریویوی شما کلی انرژی مثبت گرفتم ، امیدوارم این کامنت اعلام حضور ثابت و همیشگی شما باشد .
هرکجا که هستید پایدار و برقرار باشید👈🌹

درود جناب علی و اقای قهرمانی عزیز .
بله جناب قهرمانی نمیشه اسم کیفیت روشون گذاشت برای کسایی که نمیخوان زیاد هزینه کنند برخی شرکتی ها خوب هستند که بقول شما دیگه اون قیمت پایین رو هم ندارند و قیمتشون نهایت صدتا دویست تومن از کارای دانهیل و... ارزونتره .

جناب علی بله درسته ریو خطی ، ولی عزیز دل اینمورد نه فقط در ریو بلکه در بقیه کارای شرکتی هم دیده میشه ، شرکتی ها اسانس کپی شده را تهیه و رقیق و فریز و در نهایت عرضه میکنند ، اینا بخاطره تک مولکولی بودن خطی هستند و تفاوتی بین ریو و ژکساف نیست ،
چرا برخی تصور میکنند ریو خطی و شیمیایی و مثلا ژکساف از اینمورد مبراست ؟ جواب خیلی ساده ست ، سال ۹۵ بود فکر کنم ریوکالکشن به عطرافشان اضافه شد و بسیاری از عطربازهای عطرافشان نقدش کردن ، برخی که در جریان پروسه ساخت این قبیل عطرها بودن نقدشون کاملا درست و بجا بود ، شک نکنید اگه همون ایام که عزیزانی مثل دکتر مدارا ، میثم و... در عطرافشان حضور داشتند ،ژکساف در این سایت عرضه میشد بیشتر از ریو مورد نقد قرار میگرفت .
دوست محترم تمام اینا پروسه ساخت مشابهی دارند و تنها تفاوتشان در گرید اسانس و شرکت سازنده اسانس هست که در اینمورد اسانس ریو از ژکساف بهتره ،
بازم میگم چون در ایامی که بزرگانی مثل دکتر مدارا حضور داشتند ، ریو اضافه و مورده نقد واقع شد برخی تصور میکنند اون نقدها فقط به ریو وارده در حالیکه تمام اون نقدها به ژکساف و امثالهم هم وارده .
پایدار باشید.

عزیز دل هر دو کیفیتی تقریبا در یک سطح دارند و ریو یک لول بالاتره ( نمیشه اسمش رو کیفیت گذاشت ، حتی بلحاظ قیمتی هم بنظرم جا داره سی درصد ارزونتر باشند ) چون در جریان مواد اولیه شان هستم با اطمینان و مطلع عرض میکنم که ریو از مواد باکیفیت تری نسبت ژکساف استفاده میکنه ، مواد ژکساف ساخت یک شرکت ترک و کیلویی یک تا یک و هشتصد و مواد ریوکالکشن ساخت شارابوت فرانسه و کیلویی دو تا چهارتومن ( نمونه هوم اینتنس ریو که گرید hi استفاده شده بنظرم ارزش قیمتش را دارد ) ،
ریوکالکشن سالهای اولی که به بازار اومد خیلیا تصور میکردن تولید اماراتِ و من فکر میکنم این شزکت از این موضوع بدش نمیومد و ترجیح میداد مردم فکر کنند تولید اماراتِ و با اجمل ، ارماف و... قیاس بشه ، ژکساف همون اول روی شیشه ها بصورت مخفف نوشت منطقه ازاد کیش ،
ریوکالکشن قبلا رو نمیدونم ولی میدونم که بیش از یکسال هست که در قشم تولید رو انجام میده و دفترشان بازار بزرگ تهران و تقریبا روبروی خ ناصر خسرو .
در حال حاضر شرکتهای داخلی زیادی هستند که خودشون رو اماراتی جازدن .
در مجموع پروسه ساخت هیچکدام اصولی و استاندارد نیست و هدفشان تامین سریع مارکت و سودمحوری تمام و کمالِ ، قبلنا قیمتای معقولی داشتند ولی بمحضی که اسمشون بخاطره نمونه های جیبی سرزبونا افتاد قیمتارو بالا بردن و در حال حاضر تفاوتی بلحاظ قیمت با امپر ، رساسی ، ارماف و اجمل ندارند.

شخصا علاقه زیادی به عطرای تنباکویی دارم و این علاقه برمیگرده به عملی بودنم ( اشتباه برداشت نشه منظورم مصرف به پیپ بخصوص در فضای کافی شاپ بود😉)،
میدونم عوارض داره ولی لاکردار حالمو کوک میکنه ،

وای که چه حالی میده وقتی روزای بارانی زرجف ناکسوس یا لندن باربری میپوشم و کنج کافه کاکتای جنت آباد یه فنجان کافی داغ به بدن میزنم و پشت بندش طبق عادت پیپم را پر ، اتیش و چندتا اسموک نرم میگیرم ، این لحظه رو خیلی خیلی دوست دارم و از تکرار روزانه اش نه تنها خسته نمیشم بلکه بشدت لذت میبرم ،
یه روز که قصد رفتن به کافی شاپ داشتم بجای لندن یا ناکسوس ، تاباک گراند سلطان پاشا رو پوشیدم ، در طول مسیر یه تم خیلی ملایمِ تنباکویی با پس زمینه اسپایسی ، بادام مانند و گلدار ازش حس میکردم ( تاباک گرند بخاطره روغنی بودن به کندی روی پوست باز و وارده فاز تغییر میشه ) ،
به همون کافی شاپ رسیدم و طبق عادت قهوه را نوش و پشت بندش پیپم را اتیش و پک میزدم ،
رایحه ی تاباک گراند انگار تازه داشت جون میگرفت ، بیسِ تنباکویی با رایحه ی ترش ، گازدار و مخمرگونِ کنیاک ادغام و اروم اروم بینی ام را نوازش میداد ، واو عجب رایحه ای اینو میگن یه تنباکوی اصیل ، عجب فضای نابی ، نمیدونم چطور توضیح بدم که حق مطلب رو ادا کرده باشم ،
بوی اسموکِ پیپِ مک بارن با رایحه ی مخمرگون و بیسِ تنباکویی تاباک گراند که حالا رگه هایی انیمال ، صمغ گون و دارک هم بهش اضافه شده بود ، توی اون فضای دنج و ارومِ کافی شاپ با عطر و بوی انواع اسپرسو ، لاته ، کاپوچینو و... ، ادغام و میکسشون انچنان لذتی به من میده که میتونم بگم معتادش شدم .

بیس انیمال که بعداز یکساعت باز شد و خودی نشون داد اصلا زننده نبود، نمه نمه و زیرپوستی تنباکو و ترشی مشروب را پوشش و حسی محرک بهشون میداد .
از کافی شاپ بیرون زدم و پشت رل ماشین نشستم و بسمت خ فلسطین حرکت کردم ، در طول مسیر بیس انیمال قدرت گرفت و در کنارش حسی شبیه خس و خاشاک و بوته های گون و سقز محلی نیز به مشام میرسید که حسابی مستم کرده بود ،
باور کنید بقدری فضاسازی تاباک گراند طبیعی بود که یه لحظه فکر کردم بجای ماشین سوار اسب شدم ، سیگاری کنج لب دارم و توی کوه و جنگل در حال گشت و گذارم .
تا این لحظه که دارم این کامنت رو مینویسم بیش از ده عطر تنباکویی داشتم ولی بنظرم تاباک گراند یه چیز دیگه ست .

درود .
قطعا خیلیا به نمرات اهمیت نمیدن ولی این وسط خیلیا هستن که به نمرات اهمیت میدن و اگرم اهمیت ندن ، دیدن یه سری نظرات و نمرات عجیب و غریب ، باعث میشه در انتخاب حسابی دو دل و گیج بشن .
توی اینستا با بیش از ده نفر از کاربران عطرافشان در ارتباطم که برخی از قدیمی ها و برخی هم کاربران تازه وارد هستند ، کاربران تازه وارد گاهی اوقات برای انتخاب عطر راهنمایی میخوان ، چندین بار پیش اومده عطری رو پیشنهاد دادم ، روز بعدش همون شخص برام نوشته که برای سفارش دکانت دو دل هستم ، علت این دو دلی و تردید دیدن برخی نمرات پایین تر از پنج بوده.
عزیز دل وقتی طرف اومده به پخش و ماندگاری فلان عطر تامفورد نمره یک داده ، شک نکن اون نمره یک و دو سبب میشه بعضیا بکل حتی قید تست دکانتش رو هم بزنن ، به همین سادگی 😉
در حال حاضر خرید دکانت و سمپل همچین کم خرج نیست و خیلیا در انتخاب دکانت و سمپل قطعا پخش و ماندکاری رو هم لحاظ میکنند.
منم قبلا مثل شما فکر میکردم ولی وقتی از نزدیک دیدم نظرات و امتیازات روی انتخاب برخی تاثیر میزاره و باعث میشه حتی از خیر تهیه دکانت بگذرن ، دیدگاهم تغییر کرد و دیگه نمیتونم بگم بخش امتیازات بی تاثیره و کسی بهش اهمیتی نمیده .

دوستان محترم بخوبی مقایسه ای بین مفیستو و سیلورمانتین انجام دادند و بنده فقط به چند نکته ریز اشاره میکنم .
سیلورمانتین : بستری اروماتیک داره و نت غالب و بن مایه اش از چای سرچشمه گرفته ،
رایحه ی سبز ، کمی گزنده و خنکِ چایِ سینتتیک همون ابتدا با لمس خنکای مرکباتِ طبیعی اوردز میکنه و به اوج سردی میرسه ،
از کف بستر و روی اون حس خنک و فریزمانند ، رگه هایی فلزی نیز منعکس میشه که حس صخره های پوشیده از برف که نور افتاب بهش میتابد را القا میکنه ،ملغمه چای و گالبانیوم حس فلزی رو بازسازی کرده،
این بستر با مشک حسابی صیقل میخوره و حسی خنک ، سبز ، سیتروسی ، فلزی و تمیز بجا میزاره .

مفیستو : بستری سیتروس اروماتیک داره ،
بن مایه و اکورد ابتدایی اش از سیتروس ها تشکیل شده ،
ارپژِ اکوردِ ابتدایی بعنوانِ اولین نتی که باز میشه و بازی رو بدست میگیره ،گریپ فروت هست .
خنکای مرکبات بخصوص گریپ فروت با لایه ی پودری زنبق و رز پوشیده میشه و در ادامه با لاوندر و مشک همبستر و فضایی خنک ، فرش ، پودری و تمیز بوجود میاره.
در کل شباهتایی باهم دارند و این وسط بیس گلدار و پودری زنبق و رز در مفیستو و نتِ چای در سیلورمانتین تفاوت هایی بوجود اورده ،
گول شباهت رو نخورید و چشم بسته خرید نکنید ،بنده کسی رو میشناسم که عاشق سیلورمانتینِ ولی در کمال تعجب اصلا با مفیستو نمیتونه ارتباط بگیره .

پرایوت لیبل عطری خاص و برای من بشدت دوست داشتنی ست.
خانوم زاروکیان از پرفیومرهای مورده علاقه ام هستند( البته بعداز ایزابل دوین)، چندتا از کارای این پرفیومر رو تست کردم و بلا استثنا از همشون لذت بردم ، یه عمق خاصی تو کاراش هست که به سادگی کشف نمیشه و همین جذابش کرده .

زاروکیان وتیور و پچولی را محور اصلی پرایوت لیبل قرار داده و سعی کرده بیشتر زوایای خاکی و کافوری پچولی و رگه های تاریک ، چوبی و دودی وتیور را به تصویر بکشه ، برای این فضاسازی از وتیور بوربن که تمی تلخ ، چوبی و دودی دارد استفاده کرده ،
همچنین بکارگیری از زوایای خاکی ، چرک و کافوری پچولی ...
پچولی در پرایوت لیبل طی یک فرایند تقطیری در خلأ زیاد و دمای کم تقطیر شده و روغنش حاوی مقادیر زیاد نورپچولنول و آلفاگوآئین هست که روی بُعد خاکی و کافوری پچولی تاکید دارد ( اونایی که به بوی کافور اشاره کرده بودن در واقع اشتباه نکردن و برعکس باید به شامه ریزبین شان تبریک گفت ، درسته که بیس کافوری غالب نیست و کاملا با وتیور و چرم پوشیده شده ولی بازم اون زیرمیرا بصورت تک بعدی رگه هایی کمرنگ ازش حس میشه).

بررسی کوتاه👇👇👇
بمحض اسپری رایحه ی تاریک ، هارش و خراشیدۀِ وتیور و پچولی باز میشه و شروع پرایوت لیبل رو رقم میزنه ،
شروعی چوبی ، خاکی ، کمی کثیف ، کافوری ، دودی و دارک که با لمس چرم اوردوز کرده و فضارو بشدت تیره و تار میکنه .
چرمی خشن ، تلخ و تارگون که ملغمه ی قان ، لابدانوم و ایلان اون رو فضاسازی و با وتیور و پچولی همراه کرده .
در پس زمینه عطر یه حس تمیز و خشک شامه را قلقلک میده ، این بیس وقتی میاد کناره چرم فضای جالبی رو بوجود میاره که برای من تا حدودی شبیه کاغذ کاهی ...

در ادامه تمی اروماتیک بعلاوه رگه هایی چوبی شبیه سدروس و صندل با وتیور همراه شده و لبه های خشک و چوبی اش را پررنگ میکنه .
جنس وتیور در پرایوت لیبل ، وتیور بوربنِ که در لالیک مشکی هم استفاده شده ، این نقطه اشتراک یه کوچلو لالیک انکرنویر و اکستریم رو تداعی میکنه .

در بطن و لای اون تلخی چگال ، رگه هایی شیرین و رزینی رو میشه حس کرد ، شیرینی کمرنگی که از لابدانوم و بنزوئین تزریق شده و یه حس بسیار خاص و شامه نواز به عطر داده .

بعداز یکساعت پچولی ، چرم و وتیور را همچنان داریم ، با این تفاوت که وتیور و چرم قدرت گرفتن و حسی چوبی ، نیمه دودی ، نیمه خاکی و خشک رو القا میکنند .

پخش و ماندگاری نمره متوسط به بالا میگیره ، عطری مردانه و فرمال که بیشتر برای سی سال به بالا مناسبِ .
پرایوت لیبل عطر خاص و قابل احترامی ست ، اما سعی کنید تحت تاثیره نظرات و فیدبک های مثبت بدون تست قبلی خرید نکنید چون رایحه اش کاملا فیفتی فیفتیِ و سلیقه های متفاوت رو حتما در نظر بگیرید.

جناب قهرمانی دوست محترم عرض ادب و احترام 🙏

عزیز دل شما منظورت اینه اونایی که از پگاسوس تعریف کردن حرف دلشون نبوده و الکی ادای خوش اومدن در آوردن ؟
پ این وسط سلیقه چی میشه ؟
خیلیا هستند عاشق روایح وانیلی و یا اکورد فوژه در عطر هستند .
شخصا وانیل را دوست دارم ، البته وانیلی که امضای گرلن پاش خورده.

خیلی وقتا گروه بویایی یک عطر تکلیف مارو تا حدودی روشن میکنه و به ما میگه که قراره با چه رایحه ای روبرو بشیم و مناسب چه سن و سالی هست ، بخصوص زمانی که پای فوژه در میان باشد .
اسم فوژه در گروه بویاییِ یک عطر بمعنی فضایی کلاسیک یا نیمه کلاسیک است که خیلی مناسب تیپ جوان نیست .
فوژه از قدیمی ترین اکوردهاست ، دو سه تا عنصر بیشتر نداره ،اون چندتا عنصرم در کناره هم ، جون به جونشون کنی فضای کلاسیک بوجود میارن ، پرفیومر نهایت میتونه با عناصری مثل وانیل ، امبر ، مشک ، هل و... از یک فوژه مطلق و تمام کلاسیک تبدیلش کنه به یک شرقی فوژه با ظاهری رسمی و نیمه کلاسیک.
این اکورد طرفدارن خاص خودش رو دارد ، در سالهای اخیر استقبال بهش بیشتر شده و عطرای فوژه بیشتری میبینیم که برندای مین استریم و بیشتر برندهای لوکس ، طراحی و عرضه میکنند ، منتهی چون فوژه به تنهایی زیادی کلاسیکِ و اتمسفری باربرشاپی و یا افترشیومانند دارد ، پرفیومرها ریسک یک فوژه مطلق را نمیپذیرن و فوژه را روی اسکلت بندی شرقی یا اروماتیک سوار میکنند و ظاهری نیمه کلاسیک و اتوکشیده بهش میدن .
پگاسوس اکوردِ فوژه ی کلاسیک و فلزی را که از ترنج و لاوندر شکل گرفته روی اسکلت بندیِ وانیل و بنزالدهید سوار میکنه و در ادامه با هیلوترپ ، پایه های وانیلی و بادامی ( بنزالدهید) را بولد میکنه و فوژه را کلا به حاشیه میفرسته ، من فکر میکنم اونایی که تاپ نت را دوست دارند و در ادامه دلزده میشن بخاطره حضوره هیلوترپ که به وانیل و بادام قدرت میده .
آرپژ اینکار بنزالدهیدِ که سبب شده بمحض اسپری تا زمان محو شدن در کناره شیرینی وانیل ، حسی تلخ از بادام که پوسته ای موم مانند و الدهیدی احاطه اش کرده به مشام برسه .

در قسمت امتیازات میشه میانگین سنی را دید ،
سه تا محدودی سنی مشخص شده ، بنظرم ۳۰ جایگزین ۲۵ بشه بهتره ...( منفی ۲۵ مناسب تیپ جوان ) _ ( مثبت ۲۵ ، با این سه رده سنی میشه حدس زد این امتیاز بمعنی مناسب برای میانسال و بقولی سی سال به بالاست )_ ( مثبت ۴۵ ، این امتیازم بمعنی افراد میانسال تا مسن )، بیشترین رای پگاسوس مثبت ۲۵ ، میشه گفت اغلب کاربران عقیده داشتن این عطر مناسب سی سال به بالاست ، البته در امتیازات متاسفانه گاهی نمرات غیر واقعی و فیک ثبت میشه و میانگین رو بهم میریزه .
پگاسوس عطر من نیست ولی طرفداران زیادی داره که به سلیقه شون احترام میزارم .

درود 🌹🙏 ، دکتر دادجو و مهرداد عزیز از پیام دلگرم کننده شما بزرگواران ممنونم و باعث افتخاره که در خدمت شما عزیزان باشم و از تجربیاتتون استفاده کنم .