AMOUAGE - Purpose

امشب برای اجرای باخ به تالار وحدت رفته بودم و این عطرو زدم...بازخورد های به شدت خوبی دیدم...همینطور در شب ختم یکی از آشنایان دور..فکر میکنم بعضی مکان ها هستند که اگر ملاحظه شوند به شدت با عطر خوب هماهنگ میشوند

شاهکاری دیگر از آمواج در ۲۰۲۳ ...

چند سالی میشد که عطر های آمواج بیشتر به سمت روایح یونیک و به اصطلاح اروپایی پسند حرکت کرده بودن ؛ اما این بین یهو سر و کله پرپس پبدا شد ، رایحه‌ای که ما رو شدیدا به یاد محصولات قدیمی تر آمواج میندازه بخصوص اپیک و ممویر ( ممواغ ) ...

من به شخصه حداقل دو سه سالی بود که با بوییدن هیچ عطر جدیدی انقدر به وجد نیومده بودم و بعد از اولین تجربه بویاییم از پرپس فقط گفتم : وااااااااای ، این لعنتی فوق العادست !

پرپس شروعی تند و تیز و بسیار خشن از نت های ادویه‌ای داره که شدیدا جلب توجه میکنه و زبون شما رو بند میاره ، دقیقا همون حس حال خاورمینه‌ای که قبل تر توی محصولات آمواج میدیدیم اینجا به شکلی امروزی تر و مدرن تر خودنمایی میکنه ...
کمی که صبر میکنید میبینید رفته رفته پرپس ملایم تر و آروم تر میشه و اون فضای ادویه‌ای و سنگینش جای خودش رو به روایح گلی و چوبی میده که تا چند روز روی لباستون ازش لذت میبرید ! نت های تشکیل دهنده پرپس به زیبا ترین شکل ممکن کنار هم چیده شدن و تغییر و جابجایی بین نت ها بسیار شفاف و به موقع اتفاق میفته ...

خوشبختانه پرپس از نظر ماندگاری و پخش بو در حد کار هایی مثل اپیک و اینترلود نیست ( چرا خوشبختانه ؟ چون ممکن بود تو شرایطی اذیت کننده باشه ) اما در کل قدرتمنده و کاملا راضیتون میکنه ؛ پرفورمنس و کیفیت رایحه‌ این عطر هم میشه گفت کم نظیره و همون چیزیه که از برند توانایی مثل آمواج توقع دارید !

در کل این عطر ارزش خرید بسیار بالایی داره ، بخصوص اگه به برند آمواج و روایح عربی علاقمند باشید ! پرفورمنس بالا بخواید ، رایحه‌ای جدید و متفاوت بخواید و ماندگاری و پخش بوی خوب ؛ بدون شک پرپس میتونه براتون تجربه لذتبخشی باشه ...

خوشحال میشم نظراتتونو بدونم 😍🙏🏻👇🏻

می‌خواستمش…
اما دیر رسیدم...
ماشه پیش‌تر چکانده شده بود...
و او در سکوت، بی‌آنکه فرصتی برای وداع بگذارد،
برای همیشه کشته شده بود..

چه غمگین است، وقتی دلِ من تنها در حسرت عطری جا می‌ماند،
و در همین لحظه، کسی نان شب ندارد…
کسی برای پسرش رؤیای یک دوچرخه می‌سازد،
کسی برای داروی عزیزش، سر از داروخانه‌ای به داروخانه دیگر می‌کوبد.

من فقط یک عطر را از دست دادم…
اما آن‌ها، هر روز بخشی از زندگی‌شان را.

و پرپس...
برای من تنها یک عطر نبود،
قصه‌ای بود که نیمه‌کاره ماند.

خدا را شکر همچنان مجردم و به هیچ دختری وعده خوشبختی نداده‌ام...
و شاید همین، کوچک‌ترین عدالت زندگی باشد که در این بی‌عدالتی‌ها مرا از شکستن قلب دیگری مصون نگه داشته است.

زندگی اما همچنان ادامه دارد؛
صرفِ بودن و جنگیدن برای بودن است که مهم است،
خصوصاً آن‌گاه که در جنگی نابرابر باشی…
اما حتی در جنگ نابرابر هم
شاید بوی یک خاطره، یک لبخند، یک امید کوچک،
همه‌ی آن چیزی باشد که ما را سرپا نگه می‌دارد.
حتی اگر مادر باز هم حرص بخورد و باز هم بگوید که تو با چند شیشه عطر سیر میشوی؟!

بديش اینه که زیبایی به همون اندازه که مرموزه، وحشتناک هم هست.
خدا و شیطان واسش می‌جنگند. میدون جنگش هم قلب انسانه.

این عطر منو یاد جاهایی از سه گانه لرد آف د رینگز میندازه مخصوصا کتاب دوم و سوم. فضای مذهبی حماسی.
اولش با بوی نیمه سبز و رز. ارتباط باهاش سخت بود. مخصوصا در اپنینگ کار.
اینسنس از اول هست. ولی بعد از مدتی (شاید یکی دو ساعت بعد از اسپری تا آخرش [که رو پوست من 21 ساعته]) شباهت رایحه با اینسنس های فیلیپو سورچینلی به خوبی هویدا میشه. مخصوصا رلیکویا.

دقیقا بوی رز و بخور فضای میدان جنگ مقدس و تاریخی را تداعی میکنه برای من.
ترکیب ترنج و رز توی آغاز دلچسب نبود واسه من. البته که برای بسیاری این ترش و شیرین لذت بخشه.

به امید شباهت کامل به Reliqvia یا Lavs، سمت Purpose نرید؛ ولی اگر کندر دوست دارید و فضای سیتروسی تنباکویی دودی رلیکویا یا فضای امبری اسپایسی لوز یا ساکرسته رو دوست ندارید. و دنبال کندر با فضای نیمه سبز، با همراهی موقت رز هستید، این عطر برای شماست.

وقتی یک عطری رو با قیمت زیادی تهیه کنم انتظارهای زیادی از اون عطر دارم.
پخش و ماندگاری مناسب، استفاده از مواد با کیفیت و مواد طبیعی بیشتر، بوی گرون داشتن.
این عطر تمام این خصوصیات رو بهم میده و حتی بیشتر. شباهت زیادی به کار اپیک داره. پخش فراوان، ماندگاری مناسب داره. دیگه صحبت از بوی خاص و استفاده از مواد درجه یک در کارهای آمواژ لازم نیست.
ولی اون قسمت پخش فراوان یک نکته داره: انتظار گرفتن نظر مثبت نباشین. شاید یکی از خوبی های کار ممویر این بود که اون بوی تند رو فقط خودم حس میکردم و ازش لذت میبردم در حالی که میدونستم دیگرانی که علاقه ای به این تندی ندارن بوش رو هم حس نمیکنن. ولی این کار پخش بوی تندش فراوان هست و خیلی ها خوششون نمیاد.
نقطه مقابل عطر های سیف این دو عطر پرپوز و اپیک هستن که استفاده ازشون شجاعت فراوانی نیاز داره.
من به خود عطر ۸ از ۱۰ میدم و با درنظر گرفتن قیمت ۹ از ۱۰.
خود بو واقعا چالش برانگیز هست ولی با در نظر گرفتن کیفیت عطرهای هم رده این عدد مناسب هست.

عطری کاملا معتدل که مناسب همه فصول،شروع ترنج با کندر میخواد شروع کننده اون تندی عطرهای آمواج باشه ولی فلفل شیرین با رز و زعفران نمی‌گذارند و معتدل کمی شیرین میکنند.
در اخر چوب صندل با ترکیب جیر رایحه را گرم و متعادل میکنند.
رایحه جدیدی هست پورپوس از آمواج که واقعا یه عطر معتدل مثل این لازم داشت.
(خوش بو،خوش رنگ،خوش قلب باشیم)

۱۹۷۳، جایی در آن‌سوی تنگه هرمز...
نیروهای واکنش سریع ایران با ۲۰ فروند بالگرد برای حفظ امنیت منطقه، راهی ظفار عمان شدند.
از آن روز، سلطان قابوس تاج و تختش را مدیون ایران می‌دانست.

اما آن لحظه هیچ‌کس فکرش را هم نمی‌کرد روزی برسد که محصولات برند آمواجِ عمان برای ما دست‌نیافتنی شوند...
حتی تصورش را نمی‌کردند که روزی عطری به نام «آمواج» وجود داشته باشد برای معرفی هویت عمان.
.
امروز آمواج فقط یه رایحه نیست؛ یک تجربه بصری، یک شیشه‌ی خاص، یک حس اشرافی است.
تو ایران کی جرات کرد واقعاً به یه برند عطر مثل یه اثر هنری نگاه کنه؟

اخیراً آمواج «پروپوس» را تست کردم؛ عطری ارزشمند است.
و من آن را خواهم خرید... اما نه به آسانی.

چیزی که تلخ و تأسف‌برانگیز است، این واقعیت است که محصولات عطری عمان برای ما، هر روز دورتر و سخت‌تر می‌شوند.

و سؤال اساسی اینجاست: چرا عمان توانست، اما ما نتوانستیم؟
مگر ما چه چیزی کم داشتیم؟

مگر نه اینکه مفاهیم لاکچری در دیگرجای دنیا را گاهی به سخره گرفتیم.
مگر نه اینکه گلاب و زعفران، در ساده‌ترین غذاها و آیین‌های ایرانی جا دارد؟
مگر نه اینکه دامنه‌های زاگرس و البرز، لبریز از گیاهان نایاب و معطرند؟
از بیدمشک و مرزنجوش گرفته تا گل ختمی، نعناع فلفلی، اسطوخودوس، گل گاوزبان، آویشن، بابونه، سنبل‌الطیب، شمعدانی عطری و کندر ایرانی...
هر کدام‌شان گنجی است برای عطری ناب و ریشه‌دار.



پس چرا باید با حسرت، به ویترین آمواج نگاه کنیم؟
چرا هیچ سرمایه‌گذاری جدی در این صنعت صورت نگرفته؟

اگر همان‌طور که در صنایع غذایی عمل کردیم، در عطر هم ورود می‌کردیم، حالا شاید نه‌تنها نیاز داخل، که صادرات منطقه‌ای هم داشتیم.
اگر توانستیم شکلات و بستنی دبی را با یک‌دهم قیمت و در چند ماه تولید کنیم،
با این طبیعت بی‌نظیر و تنوع گیاهی بی‌پایان ایران، چرا نتوانیم عطری بسازیم که هم شایسته باشد، هم در دسترس مردممان؟

در حال حاضر، تنها چند عطر سطحی و بی‌هویت از چند سلبریتی شده صنعت عطر ما که بیشتر برای نمایش و شوآف تولید شده‌اند... .

اما حقیقت این است که ایران پتانسیل بزرگی در صنعت عطر دارد.
و این ظرفیت همچنان منتظر توجه، سرمایه‌گذاری و نگاهی عمیق‌تر است...

یکی از بهترین عطرهای عمرم
بلد نیستم توصیفش کنم
ولی رایحه ای بسیار دلنشین با پرفورمنس عالی

•پرپس بی درنگ روح را به ملاقات تاریخ می‌برد. ایماژ‌هایی از میان‌رودان، چغازنبیل، ایماژ‌هایی شاید کمی وسیع‌تر. حجاز، مصر و مراکش.
•تمدنی کهن و غنی با تک درختی اصیل در مرکزش. درختی خشک با بدنه‌ای کرم-روشن که هیچ برگی ندارد اما زیبایی‌اش همچنان خیره‌کننده‌ است. فضا، به‌شدت چوبی و سبز است. چوبی باستانی و اسطوره‌ای، و سبزی که نه سرخسی‌است و نه مرطوب-کلاسیک. سبزی زبر، مات، کدر و اسرارآمیز از جنس دود، ادویه، بخور و صمغ-گیاهانی که در صندوقچه‌ها یافت می‌شود. هدایایی ارزشمند که مسافران آن را اهدا کرده‌اند که با هر بار گشود‌ه‌ شدن عطردان، خلسه‌ای روحانی در پیکر رایحه تجسم می‌یابد.

•کاراکتر:
اصیل، باصلابت و متین، موقر و کم‌گو، جسیم با پیکری توانمند. ردایی از نفیس‌ترین پارچه‌ها.
(ادریس اِلبا برایم تداعی شد)

•داینامیک رنگی این رایحه موجب می‌شود پوشش آن با رنگ‌‌های روشن(کرم،نخودی،سدری و…) بسیار یادآور همین فضای باستانی باشد و از طرفی پارچه‌های تیره و غنی با فام آبی(سرمه‌ای، نفتی، ملوانی و…) کاراکتری شبه-مدرن را تداعی کند.

از پرفورمنس بگم خدمتتون: تنها یک پاف روی بلاتر و بیش از دو روز پخش بو در اتاق داشتم.
روز اول تمام فضا. و از روز بعد در فواصل نزدیک‌تر.
ماندگاری خیره‌کننده چند روزه روی همان بلاتر در اتاق.

رایحه:۸.۵-۹
پخش بو و ماندگاری:۹.۵-۱۰

تجربه راه رفتن در هوایی پاییزی و مرطوب زیر درخت‌های اکالیپتوس که برگ‌هاش روی زمین ریخته و با خاک آغشته شده و در حال تجزیه شدنه میده. یه حس ترشی تخمیر برگ‌ها، حس خاکی و دودی. بعد چند ساعت که میگذره یه تضادی بین ترشی و شیرینی به وجود میاد که با روحت بازی میکنه و به قدری لذت بخشه که فقط دوست داری خودتو همش بو کنی. موندگاریش شاید تا پنج روز روی لباس میمونه و هنوزم روی لباسی که هفته پیش این عطر رو بهش زده بودم باقیست. بوی خیلی شیک و باکلاسی از لیمو، جیر و یک تجربه حسی خاکی و دودی رو القا میکنه که واقعا لذت بخشه. من هیچ جا این بو رو حس نکردم و واقعا خاص و با کلاسه. بازخوری که از اطرافیان داشتم این بود که همه بوی این عطر رو با کلاس و شیک میدونن ولی بعضیا هم با دید تردید بهش نگاه میکنن و تشبیه بوی یه عطاری که پر از لیمو امانی پوس کنده است میکنن، باید بگم شبیه هست اما ابدا بوی چیپی نیست و به نظرم یک ترکیب خیلی شیک و حساب شده است.