AMOUAGE - Amouage Gold pour Homme

طلا، پیش از آنکه در صندوقی بنشیند و بر انگشت یا گردنی بدرخشد، از دل خاک بیرون می‌آید؛ از دل تاریکی، از میان سنگ و رنج. شاید به همین سبب است که Gold هیچ‌گاه برای من یادآور چیزی صرفاً براق و نو نیست. طلای واقعی، بوی زمان می‌دهد.

و Gold pour Homme نیز چنین است؛ عطری که انگار به جای آنکه در آزمایشگاه ساخته شده باشد، از صندوقچه‌ای قدیمی در یکی از خانه‌های اشرافیِ اصفهان بیرون آمده؛ پارچه‌ی زربفتی دور شیشه‌اش پیچیده‌اند و هنوز اندکی از بوی بخور، چوب و گل‌های خشک‌شده در آن مانده است.

اما فریب نامش را نخور.

این طلا، شیرین و درخشان و بی‌دغدغه نیست.

طلایی است که روی آن غبار قرن نشسته.

در برخورد نخست، گل‌ها و بخور پیش می‌آیند؛ گل سرخ، زنبق دره و کندر. رایحه حالتی روشن و گل‌فام دارد، اما آن روشنی، شفاف و امروزی نیست. کندر در همان ابتدا سایه‌ای دودی و رزینی روی گل‌ها می‌اندازد و باعث می‌شود عطر از یک رایحه‌ی گل‌محور معمولی فاصله بگیرد.

زنبق دره در این میان لطافت سبز و اندکی خنک دارد؛ گل سرخ، نجابت و نرمی را وارد ترکیب می‌کند و کندر همه‌چیز را با رشته‌ای از دود به هم می‌دوزد.

این همان جایی است که می‌توان Gold را به معماری ایرانی تشبیه کرد.

نه به خاطر تجمل صرف؛ بلکه به خاطر تناسب.

مثل ایوانی که گچ‌بری‌های ظریفش از دور یکپارچه به نظر می‌رسند، اما وقتی نزدیک می‌شوی، می‌بینی هر خط و نقش، حسابی دارد. هیچ چیز قرار نیست به تنهایی خودنمایی کند.

بعد، رایحه فروتر می‌رود.

یاس، زنبق و مُر ظاهر می‌شوند و فضای عطر را از یک طراوت گل‌فام به چیزی پخته‌تر و عمیق‌تر می‌برند. اینجا دیگر آن حسِ «گل تازه» کم‌رنگ می‌شود و جای خود را به چیزی پودری، رزینی و اندکی تلخ می‌دهد.

اگر بخواهم برای این مرحله یک تصویر ایرانی پیدا کنم، مرا یاد حوض‌خانه‌های قدیمی می‌اندازد؛ جایی که رطوبتِ دیوار با بوی چوب کهنه، گل‌های مانده و دود بخور درهم می‌آمیزد.

اما Gold یک وجه دیگر هم دارد که نباید از آن گذشت.

وجه حیوانی‌اش.

در پایه، سیوت و مشک در کنار عنبر قرار می‌گیرند و با سدر، صندل، خزه‌ی بلوط و پچولی، رایحه را به سمت فضایی گرم، خاکی، چوبی و اندکی حیوانی می‌برند.

و اینجاست که ممکن است یک نفر عاشقش شود و دیگری همان لحظه شیشه را کنار بگذارد.

چون Gold برای خوشایند بودنِ همه طراحی نشده.

سیوت می‌تواند حالتی پوستی، حیوانی و کمی کثیف به عطر بدهد؛ چیزی که در بسیاری از عطرهای امروزی عمداً حذف شده است. اگر به رایحه‌های تمیز، صابونی و بی‌حاشیه عادت کرده باشی، این بخش ممکن است برایت غریب یا حتی ناخوشایند باشد.

اما اگر این وجه را بپذیری، اتفاق دیگری می‌افتد.

می‌فهمی چرا این عطر، با وجود نام «Gold»، بوی طلا نمی‌دهد.

بوی انسانی می‌دهد که طلا پوشیده است.

و این دو، زمین تا آسمان با هم فرق دارند.

طلا سرد است؛
اما آدمی که آن را بر تن کرده، پوست دارد، نفس دارد، عرق دارد، خاطره دارد.

Gold pour Homme دقیقاً همین تضاد را در خودش نگه می‌دارد: شکوه و فرسودگی، پاکیزگی و حیوانیت، گل و دود، تجمل و خاک.

به همین دلیل است که نمی‌توانم آن را صرفاً یک «عطر لوکس» بنامم.

لوکس بودن، صفت کوچکی برای چنین عطری است.

Gold بیشتر شبیه یک شیء عتیقه‌ی زنده است؛ چیزی که از گذشته آمده، اما هنوز روی پوست امروز نفس می‌کشد.

حتی تاریخ خود عطر هم به این تصویر کمک می‌کند: Gold از نخستین عطرهای Amouage است و برند آن را با میراث عمان، بخور هوجاری و عنبر پیوند می‌دهد؛ عطری که در روایت تاریخی برند، برای دربارها و مهمانان سلطنتی ساخته شده بود.

با این حال، اینجا باید از ستایش بی‌وقفه فاصله گرفت.

Gold pour Homme قدیمی‌پسند است؛ و این همزمان می‌تواند فضیلت و ایرادش باشد.

برای کسی که دنبال یک عطر مدرن، مینیمال و همه‌پسند است، احتمالاً زیادی سنگین، پودری یا حیوانی خواهد بود.

در هوای بسیار گرم هم می‌تواند بیش از حد متراکم شود.

و اگر قرار باشد بدون تعارف بگویم، ممکن است در اولین برخورد حتی کمی «از مدافتاده» به نظر برسد.

اما درست همین ویژگی است که برای دیگری تبدیل به نقطه‌ی قوت می‌شود.

چون بعضی چیزها وقتی از مد می‌افتند، از مُد فراتر می‌روند و صاحبِ سبک می‌شوند.

Gold برای مردی است که نمی‌خواهد بوی «جدیدترین ترند» را بدهد.

برای کسی که با رایحه‌های کلاسیک، گل‌های سفید، بخور، مشک، چوب و نت‌های حیوانی ارتباط دارد.

برای کسی که لباسش لازم نیست پرزرق‌وبرق باشد، اما دوست دارد حضورش وزن داشته باشد.

و شاید مهم‌تر از همه، برای کسی که می‌فهمد وقار با بلند حرف زدن فرق دارد.

Gold روی پوست داد نمی‌زند.

اما اگر به آن فرصت بدهی، آرام‌آرام اتاق را از آنِ خودش می‌کند.

نه با زور؛ با سابقه.

مثل پیرمردی که در مجلسی سخن نمی‌گوید، اما وقتی لب به سخن می‌گشاید، همه ساکت می‌شوند؛ چون می‌دانند پیش از آنها چیزهایی دیده که دیگران حتی نامش را نشنیده‌اند.

و اگر بخواهم آخرین تصویر را از این عطر نگه دارم، دیگر نه کاخ می‌بینم، نه تخت سلطنت، نه زربفت.


طلا دیگر درخشان نیست.

کمی خط افتاده.

کمی کدر شده.

اما وقتی نور روی آن می‌افتد، ناگهان می‌فهمی:

ارزش بعضی چیزها از درخشششان نیست؛ از سال‌هایی‌ست که بر آن‌ها گذشته است.

و Gold pour Homme، در بهترین لحظه‌اش،
همان نور است.

سلام

در فصل گل محمدی هستیم.‌ رایحه ای که به نظرم بهترین رایحه دنیاست و هیچ عطری به اندازه گل محمدی به انسان نشاط و امید نمیده... کاش ذائقه ما ایرانی ها تغییر میکرد و بوی گل محمدی اینقدر منفور نبود.
عطرهای زیادی تست کردم از نیش ها تا دیزاینری ها.. ولی در لا به لای مجموعه ام اسانس خالص گل محمدی رو دارم که به نظرم در آخر صد به هیچ برنده تمام روایح جهان است.

بیایید از امروز به این گل نگاهی دیگه ای داشته باشیم.. همش نگیم عطر حرم عطر حرم!!! بیایید سلایقمون رو کمی قلقلک بدیم و زاویه ای دیگر بهش نگاه کنیم..



در دفاع از گل مظلوم محمدی

از طرف خاطرات یک گورکن

مواد به کار رفته مثل مشک، صندل، عود، بخور، عصاره‌های گل‌ها کیفیت بالایی دارند و به عطر حس لوکس و پیچیده میدهند. این عطر خیلی پودری و گل‌دار است. افرادی که بوی پودر، گل زیاد یا عطرهای قدیمی رو دوست ندارند ممکنه حس کنند این عطر زنانه است. در لحظه‌ی اول بوی رز خشک،گل برف و یه لایه‌ی بخور خوشبو و کمی تلخ میزنه بیرون.شبیه قدم زدن تو یه عمارت طلایی با پرده‌های مخملی، جایی که هوا پر از بخور و گرد گل‌های خشک‌شده‌ است.نت‌های ابتدایی خیلی کلاسیک، فاخر و سنگین شروع میشن اینجا خبری از طراوت یا شیرینی نیست یه شروع خشک و مجلل ولی نه چندان باب میل ما ایرانی ها بخاطر اون تم گلاب گونه بودن سنگین و خشک.
وقتی چند دقیقه میگذره عطر نرم‌تر میشه و زنبق و یاس خودشون رو نشون میدن.زنبق باعث میشه حس پودری، کرمی و مخملی به وجود بیاد.
میره سمت حال‌و‌هوای قدیمی‌تر عطرهای دهه ۸۰ با شخصیتی باشکوه و مردی که کت سه‌ تکه پوشیده، عصا در دست با وقار.بعد از یکی دو ساعت بخور و مشک با صندل و کهربا ترکیب میشن.
نت‌های حیوانی میاد بالا و با یه حس خامه‌ای، گرم و در عین حال خاکی میده.
آخرش میمونه بویی از پودر، چوب، بخور و پوست تمیز شبیه کت قدیمی که همیشه بوی ادکلن اصیل مردانه میداد.من بیشتر این عطر مشابه عطرهای کلاسیک آرامیس و... دیدم عطری فاخر که هوادارای خاص خودشو داره.
پخش بو قوی و ماندگاری بسیار بالایی دارد.

دوستان عزیزم
گلد از برند امواژ

رایحه:
به مانند اکثر محصولات امواژ،با کاری بسیار سخت پوش مواجهیم که حضور پررنگ رز(گلاب گون و بسیار شبیه به اون حالتی که شامه ایرانی ازش فراریه😁) این کار رو سخت پوش تر هم میکنه
رایحه با فورانی از بوی رز و حالتی اینسنسی کندری استارت میخوره.در نت های این عطر یاس و گل برف قید شده که حقیقتا به حدی قدرت رز زیاده که به شخصه چنین چیزی رو احساس نمیکنم
با گذشت چند دقیقه،رایحه تم پودری به خودش میگیره و مشکی روی کار میاد که در کنار نت سیوت،حالت انیمالیک بسیار سنگین و چرکی داره و نقش اصلی رو در این عطر بازی میکنه. البته لازم به ذکره که درای داون این کار،کهربای قدرتمندی داره(نه به اندازه مشک) و همینطور پچولی بسیار کمرنگ و در پس زمینه قرار داره
پس شد شروعی اینسنسی و گلابگون که جای خودش رو به فضایی مشکی،کهربایی،پودری و کاملا انیمالیک و چرک میده
بسیار گرم و مردانه،مناسب برای سنین بالای ۴۰ سال

پخش و ماندگاری:
امواژ گلد در سال ۱۹۸۳ لانچ شده و برام جالبه که بعد از ۴۱ سال کماکان پرفورمنس بسیار خوب و قابل قبولی داره (۸ تا ۱۰ ساعت ماندگاری روی پوست)

ارزش خرید:
به خاطر رز پررنگی‌که داره به احتمال زیاد بازخوردهای منفی به همراه خواهد داشت ولی به هرحال اگر از طرفداران روایح انیمالیک هستید،تستش خالی از لطف نخواهد بود
با ارزوی بهترینها برای تمام عزیزان

با سلام
آمواژ گلد ترکیب خوشایندی از رُز ، کهربا و پچولی است که شباهت زیادی به عطر امبر۱۱۴ از برند هستوری د پرفیوم دارد.

آنجا روم آنجا روم بالا بدم بالا روم
بازم رهان بازم رهان کاینجا به زنهار آمدم
باز آمدم باز آمدم از پیش آن یار آمدم
در من نگر در من نگر بهر تو غمخوار آمدم
......................................................
ابرقدرتی در ماندگاری
عطری خاص و خاص پسند با پخش بویی مناسب
طلای آمواج از اون دسته عطرهایی نیست که از شما بپرسن به به چه عطر خوش بویی . بلکه از اون دست عطرهایی که با تمام وجود این رو به اطرافیانتون القا میکنه که من عطری زدم هرچند اگر باب میل شما نباشه ولی کاملا مشخصه که عطری اساطیری و پر قدرت و جذبه س
حقیقتا آمواج گلد عطر مورد علاقه ی من نیست. رایحه ش رو هم خیلی نمیپسندم اما اینها باعث نمیشه که به این عطر احترام نزارم. عطری با نت هایی در هم پیچیده که نظیرش رو در عطر دیگه ای نمیبینیم اما کار به حدی استادانه ترکیب شده که از عام ترین تا خاص ترین عطربازها میتونن متوجه بشن که با یک اثر هنری و ویژه مواجه هستن.
شاهزاده ی عرب نشین که خودش رو برای سوار شدن به کشتی سلطنتی که در ساحل خلیج فارس لنگر انداخته اماده میکنه. چه عطری رو باید بزنه که در آن کشتی که شاهزاده گان کشورهای دیگه هم حضور دارن امضایی باشه بر اصالت کشورش و همچنین حاله ای از ثروت بر تارو پود وجودش؟ قطعا طلای آمواج انتخاب اوست

سلام کسی این عطر رو تست نداشته نظرشو بگه؟؟