Dior - Gris Dior 2018

سلام. اوقاتتان معطر
لطفا اگر کسی نسخه ی اماراتی عطر گریس دیور از شرکت الحمبرا با نام گری اش را تست داشته بفرمایید آیا ارزش خرید داره و تشابه رایحه با نسخه اصلی چقدر هست؟ و آیا پخش و ماندگاری نسبت به قیمت محصول راضی کننده ست؟

رزی شیک و باوقار،یک رایحه شاد وقدیمی طور،در خریدن گری دیور هیچوقت شک نکنید...
من چون دلینااکسکلوسیف رو داشتم و از رزش اصلا خوشم نیومد زیاد دوست نداشتم سمت این عطر برم ولی این دوتا زمین تا آسمون فرق دارن و این فوق‌العاده ست😍

یکی از بهترین عطرهای خانومانه ای که تست کردم
البته آقایان هم به شرط رعایت استایل رسمی می‌تونند ازش بهره مند بشن ولی کفه ترازو به سمت زنانگی میل پیدا می‌کنه

ترکیب عالی و بسیار بالانس رز و پچولی
شاید تست اینکار باعث بشه کسانی که میانه خوبی با رز در عطرها ندارند اینبار باهاش آشتی کنند
اصلا رایحه حرمی و گلاب طور نداره

یک‌ رز خیس و با طراوت در همنشینی با پچولی و دیگر اعضا یک شاهکار بسیار دل نشین خلق کرده
عاشق اون حس خاکیشم
نه شیرینی تو ذوق میزنه نه تلخی همه چی اندازه و عالی


من سمپلش رو برای همسرم تهیه کردم و هربار میپوشه بسیار حال دلمو خوب میکنه

به جز هوای گرم تابستان در بیشتر مواقع از سال قابل استفاده هست

سه الی چهار تا پاف کافیه تا پخش بوی خوبی در ساعات اولیه بهتون بده

ماندگاریش بسیار خوبه

در یک کلام همه چی درجه یک و عالی
فقط تنها مشکلی که برای امثال من داره قیمت بالاشه

به امید روزهای روشن

من این ادکلن رو از بیرون گرفتم، خیلی بد بود اصلا دوسش نداشتم

سلام دوستان این عطر تندی زننده نداره؟راستش دنبال عطری میگردم بارایحه گل رز غالب ولی ن رز گلاب گونه مثل مارلی دلینا و تامفورد رز پریک از طرفی باعطرهای تند هم سردردمیشم. باتوضیحاتی که دادید فک کنم رز این عطر رز مورد علاقم باشه.لطف میکنید راهنماییم کنید.

برای علاقمندان به رایحه گری دیور یک مشابه اقتصادی پیشنهاد میکنم که تست بفرمایید:
Anik Brutus

وای ازین عطر بینظیر
رز قرمز در کنار چوب بارون خورده
مخملی، پودری و اغواگر... دیوانشم من.

چه عطری پیشنهاد میدین نزدیک به این عطر

برای من که عاشق رزم گریس دیور یکی از زیباترین‌هاست، تجسم یک رز زرشکی مخملی خیس ♥️ بسیار لوکس و جذاب

«مردان چون خدایانند
‏بر سینۀ زنی زاده می‌شوند و می‌میرند.»

این جملهٔ “ژول میشله” {مورخِ فرانسوی} برای من تداعی‌گرِ تئوری زنانگی در مردان یا همان آنیماست! این زن‌بودگی سیال است. این میلِ ما {مردان} به زن، رازهایش، بازنمودهایش و غریبی ِجذابش که به درک نمی‌رسد، همه‌اش ما را برای تصاحبِ زنان مُشتاق‌تر می‌گرداند. این تحسینِ درونی ما نسبت به زن که در لایه‌های زیرینِ ذهن سعی در تقلیدِ آن و پرورشِ زنانگیِ‌مان می‌کنیم ابدی‌ست، انگار که زنان آمده‌اند تا دنیا دنیاست آنان را ستایش کنیم.

گریس دیور همان آنیماست، همان ضمیرِ ناهشیارِ زنانه، با همان امیال، همان ترس‌ها، همان کابوس‌ها و تمامِ جنبه‌های ریز و درشتش! زنِ عاقلی‌ست که وقتی مردی او را می‌نگرد از اینکه جای او باشد بدش نمی‌آید، فراست دارد، آینده‌نگری می‌کند، نگاهش به قدم بعدی‌ست، می‌داند جنسِ متفاوتی‌ست و خواهانِ برابری نیست، برابری برایش کودکانه است! هیچ برابری میان آب و آتش وجود ندارد. به مانند “ایمی کنی برت”، هم مادر است، هم به خودش میرسد، هم نقش و جایگاه اجتماعی خود را به خوبی بازی می‌کند.

وقتی صحبت از زن می‌شود هیچ‌گاه نتوانسته و نمی‌توانم از برگمان بگذرم. نگاهِ او به زن را دوست دارم، زنان را از بُعدِ نافذی می‌بیند که معمولاً دیده نمی‌شود، حتی به یاد ندارم کسی قبل از برگمان توانسته باشد این‌چنین در سینما به زن اعتبار ببخشد {بعد از مرگش هم کسی نتوانست این اعتباردهی را تجدید کند}. زنان برای برگمان واقعی‌ترند، نگاهِ‌شان به زندگی پیوسته‌تر است و خیالاتِ‌شان کم‌تر! به واقعیت نزدیک‌ترند و حتی می‌توان گفت واقعیت‌زده‌-اند، بیشتر محو تماشای جهان‌اند! بیشتر و بهتر آن را همان‌طور که هست می‌بینند. فیلمی نساخته که زن نقشِ تعیین کننده‌ی داستان نباشد، شده دقایقِ حضورِ زنان در فیلمی کم باشد، اما سکانسی کافی بوده است که زنی آمده و جمله‌ای گفته و روانِ‌تان تا پایانِ فیلم حول آن جمله می‌چرخد. در غالبِ آثارش سکانسی نیست که زنی {یا لااقل زنانگی‌ای} در آن حضور نداشته باشد. انگار او مُریدِ ابن عربی‌ست که گفته: «کلّ مکان لايؤنث لايُعَوّل علیه» یعنی: ‏هر مکانی که زنانگی نداشته باشد اعتباری ندارد!

در پایان بگویم این کار رُز دارد اما رُزی‌ نیست، حَرَمی نیست، اصلاً جنبه‌ی مذهبی‌ای در آن یافت نمی‌شود، زنِ تمام‌قد مُدرنی‌ است با ارزش‌های کلاسیک! و صدالبته برای استفاده‌ی آقایان توی ذوق نمی‌زند!