کمپانی دیور در آوریل 2017 از عطر جدید «او ساوج پارفیوم» رونمایی کرد. فرانسوا دماشی همیشه میخواست ادیشنی کاملتر خلق کند که به امضای عطر اصلی نزدیکتر باشد، اما درعینحال بتواند نیرومندی آروماتیک آن را بازطراحی کند و همچنین سویههای گرم و غلیظ عطر را برجستهتر سازد. ساختار مرکباتی، چوبی و ادویهای این عطر که طراوت موزونی را با آکوردهای گرم همراه میکند، سرشتی خورشیدی خلق کرده است و طبیعت درخشانی را به بیرون تراوش میکند.
شروع مرکباتی آمیزه «او ساوج پارفیوم 2017» نت شیرین بالنگ را با ترنج سنکارلو آمیخته میکند. پس از این شروع باطراوت، نتهای ظریف برگرفته از عصاره اسطوخودوس وارد بازی میشوند. نتهای میانی این عطر حاوی رایحه خسخس هائیتی هستند که سرشت چوبیاش تقویت شده و پالایش یافته است. نتهای گرم و غلیظ برگرفته از لامی فیلیپینی هم ساختار نتهای پایانی این مخلوق جذاب را میسازند.
تصاویر تبلیغاتی منتشرشده برای «او ساوج پارفیوم 2017» هم تصاویری منتشرنشده از آلن دلون در زمان فیلمبرداری فیلم «استخر» (1969) هستند؛ بازیگری که روزگاری بهعنوان نماد زیباییهای مردانه و جذابیتهای فرانسوی میدرخشید.
| نوع عطر | ادو پرفیوم |
| برند | دیور |
| عطار | فرانسوا دماشی |
| طبع | معتدل |
| سال عرضه | 2017 |
| گروه بویایی | مرکباتی معطر |
| کشور مبدأ | فرانسه |
| مناسب برای | آقایان |
| اسانس اولیه | ترنج ، اسطوخودوس ، بالنگ |
| اسانس میانی | خس خس |
| اسانس پایه | لامی |
من این رو در ابتدا بگم: کارهای باربر شاپی EDT هستن، لیفت دارن، ارزونن، پیچیده هستن.
این عطر پارفومه، لیفت نداره، ساده هست، کیفیتش بالاست و گرونه. مدل EDT رو من هیچ وقت نداشتم ولی این به هیچ عنوان حس باربر شاپی و دون استریت و غیره نداره.
شباهت زیادی به کار رونسانس و فیرو از زرجوف داره ولی نسخه دیزاینری شده از اونها. مثل فیرو ترش نیست و مثل رونسانس پیچیده. کار همه پسندی هستش، البته از اون کارها نیست که خیلی ها از همون لحظه ی اول عاشقش بشن بلکه وقتی یک مدت بزنن به سادگی و همیشگی بودن اون پی میبرن. تن پوش راحتی داره و به همه جور استایلی میاد.
دو برند دیور و شنل همیشه در زمینه پخش و ماندگاری کاملا حرفه ای کار میکنن و دیور همیشه قوی تره. این عطر هم به مثال تمام دیورها پخش و ماندگاری خوبی داره. درسته پارفوم یعنی صبح تا شب ولی همین که این عطر از صبح تا ظهر ماندگاری داره به نظر من با توجه به بو خیلی خوبه. مخصوصا اگر ظهر یکم هم عرق کنم دوباره جون میگیره.
در نهایت من به این عطر ۹.۵ میدم و با توجه به قیمت ۹. این عطر از معدود عطرهای دیزاینری هست که من انقدر دوستش دارم. اگه بخوام انتخاب کنم رونسانس رو میزنم ولی اگر رونسانس رو نداشتم این رو میزدم بعد فیرو.
نمراتی که به این عطر داده شده برای من جای تعجب داره. شیشه ی خوب، در مگنتیک و افشانه ی عالی بعد نمره ی شیشه انقدر پایینه. رایحه و پخش و ماندگاری هم به همین شکل. اگر فقط یکیش رو کم میدادن میگفتم تفاوت نظره ولی نمیشه که همه رو انقدر پایین بدن. این نشون میده که افرادی که داشتن نمره میدادن با توجه به نمرات نفرات قبلی به این عطر نمره دادن نه نظر واقعی خودشون. در غیر این صورت به شیشه نمره بیشتری باید میدادن. عطر بعدی که میخوام دو موردش صحبت کنم اود وود تام فورده و اون به مراتب شیشه اش از این پایین تره مخصوصا با اون درش ولی نمره شیشه ای که گرفته بالاتره.
میخوام بگم اگر طبیعی تر و همچنین شادتر و دلرباتر از این عطر رو میخواین ارولفا رو بخرین ولی ارولفا انقدر ماندگاریش کمه که نمیتونم بگم با دو برابر (تقریبا) از این قیمت اونو بخرین.
من زیاد این جمله رو گفتم: دیزاینری ها برای حداکثر فروش ساخته. برای همین اکثرا بدون جسارت ساخته میشن. اگر تمایل به کارهای نیش و جسارت اونها دارین پول خودتون رو دور نریزین. مگر اینکه یک عطر دم دستی بخواین چرا که زدنش راحته. پول کمپین تبلیغاتی همین یک عطر بی شک از ارزش کل شرکت گلتیری بیشتره پس اونها نمیان این همه پول رو خرج عطری کنن که قرار نیست ازش کمتر از چند ده میلیون بفروشن. تیراژ اکثر نیش ها به ۱۰ هزار محدود میشه و نیش هایی هستن که به کمتر از هزارتا تولید میکنن مثل برند by Lilith.