CARON - Pour Un Homme

Où est ton papa
ﺑﺎﺑﺎ ﻛﺠﺎﺳﺖ

Dis moi où est ton papa
ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻮ ﺑﺎﺑﺎ ﻛﺠﺎﺳﺖ

Sans même devoir lui parler
ﺣﺘﻰ ﺑﺪون اﻳﻦ ﻛﻪ ﻟﺎزم ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺎﻫﺎش ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻪ

Il sait ce qui ne va pas
ﻣﻰ دوﻧﻪ ﭼﻰ درﺳﺖ ﭘﻴﺶ ﻧﻤﻰ ره

Ah sacré papa
آه ﺑﺎﺑﺎی ﻛﺎردرﺳﺖ ﺑﺎﺑﺎی ﻋﺠﻴﺐ ﻏﺮﻳﺐ دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﻰ:)

بهم بگو بابا کجاست!
این عطر بوی گذشته‌ای رو می‌ده
که دیگه برنمی‌گرده؛
بوی عصرای آروم،
لبخندای بی‌دغدغه،
و دل‌بستن‌هایی که هنوز بلد نبودن
چطور از هم بپاشن.
شاید تلخ‌ترین باگ بزرگ شدن اینه که
الان قدر اون سادگی رو می‌فهمیم—
وقتی دیگه فقط
از لابه‌لای یه رایحه‌ی کلاسیک
می‌شه لمسش کرد

اولین بار که زدم، چند دقیقه بعد، به شدت یاد دیویدف زینو افتادم. اصلا اشتباه نمی کردم. چون سالها زینو رو استفاده کرده بودم. بعدا که برسی کردم. هشت نت مشترک دارند که خیلی عجیب بود البته کارون بسیار تندتر و با ماندگاری بیشتره. ولی زینو تلختر مردانه تر، و گرم تر. زیاد نباید استفاده بشه جون می رو مخ. روی نبض دو دست زده بشه بهتره.

بزارید که این عطر رو توی ۳نت خلاصه کنم…
اسطوخودوس..وانیل..مُشک…
همین ۳تا نت برای این عطر بس است تا پیچیدگی های یک عطر نیش رو داشته باشه…
پورانهوم…
عطری شیرین و خامه ای با توهمی زیبا از تلخی اسطوخودوس در تراز با شیرینی وانیل مُشک…همین اندازه خاص و پیچیده…
پورانهوم..باربرشاپیِ تلخ و شیرین و دوستداشتنی…

با سلام حضور دوستان
محمدرضا شاه فقید از چند نوع عطر استفاده می‌کردند.دو عطر بوده که مورد علاقه ایشان بوده.اول عطر پورانوم.دوم هوستون ۹۱۱.در دهه ۴۰ و ۵۰ خورشیدی حدود ۵ تا ۶ درصد جامعه ایران و قشر مرفه و فرهیخته از عطر استفاده می‌کردند.در آن زمان بازار عطرهای فیک و شرکتی اصلا وجود نداشت.عطر اوریجینال فرانسه بود و خارج یا عطر مشهدی والسلام.خوب یادمه پدرم یک شیشه پورانوم ۲۰۰ میل رو به قیمت ۲۱۰ تومان در سال ۵۴ خرید.سال ۵۴ حقوق یک کارمند معمولی دولت جدید ۲۵۰۰ تومان بود.پس گزینه همه مردم نبود این عطر.حال عطر مورد علاقه شاه به عطر اختصاصی شاه تغییر نام داده.زیاد سخت نگیرید

شیرین،تلخ،ولی نجیب!
به هیچ عنوان سرکش نیست...در عین حال پر قدرت و دلنشینه،ارزش تست کردن رو داره،با توجه به نتهایی که داره اصلا فکرشو نمی‌کردم ازش خوشم بیاد،الان یکی از دوست‌داشتنی ترین عطرهامه.
به قول اساتید شاد و خوشبو باشید🤍

این عطر فوق العاده فوق العاده فوق العاده خوش بو و دلنشین. من دیوونه ی این عطر شدم واقعا خوش بو است. نت آغازین بدک نیست بوی لیمو ترش و یکم بوی افتر شیو میده و خیلی به دلم نمیشینه ولی نت میانی و پایانی وای وای وای فوق العاده است یه شیرینی همراه با لطافتی که تقریبا تو کمتر عطری میتونید پیدا کنید آنقدر نت میانی و پایانی خوبه که آدم دلش میخواد جایی که بویی که مشامش میرسه رو بخوره. وقتی نت میانی و پایانی کار خودشون رو شروع میکنن انگار رفتی یه مسافرت یا گردش با آدمی که خیلی خیلی دوسش داری و دیوونشی و فقط داری شیرینی تجربه میکنی لحظاتی پر از عشق و پر از لذت از اون لذت هایی که دوست داری فرد مقابلت بشینه و صحبت کنه و تو فقط ساعت ها تماشاش کنی بدون پلک زدن و برات صداش زیباترین سنفونی عالمه دوست داری از دیدن صورتش مثل یه تابلوی زیبا و منظره ای دل انگیز سیر نشی و ساعت ها با ذوق و علاقه ای تمام نشدنی تماشاش کنی و قند تو دلت آب بشه که همونی که انگار یه عمر از همه جهت دنبالش بودی روبروت وایساده و داری تماشاش میکنی احتمالا میتونی برای همیشه مال خودت کنیش و از ثانیه به ثانیه کنارش بودن لذت ببری. بوی غرور میده عطرش و بوی شیرینی همراه با افتخار . من عطر یاتاقان هم از همین شرکت کارون رو گرفتم و کمی استفاده کردم ولی این عطر بیشتر به دلم نشست

عطری با بوی خمیر اصلاح
سلام به دوستان و اساتید محترم. عزیزان دنبال یه ادکلنی هستم که بوی خمیر اصلاح بده. از هوش مصنوعی سوال کردم و چند گزینه به من معرفی کرد که نزدیکترین رایحه لومانی پور هوم بود. پاکورابان پور هوم بیشتر صابونی بود. کارون هم همینطور. و چندتا دیگه که بیشتر آکواتیک بودن. آزارو پور هوم را هم که همه باهاش آشنا هستیم .ولی آزارو بوی تمیزی خمیر اصلاح رو نداره و یه جورایی بوی چرک و سنگینی داره به نظرم. لطفا راهنمایی کنید .

عطر کلاسیک بابرشاپی خوشبو مردانه و در عین حال ملایم که میشود انرا برای یک عمر استفاده کرد و به دیدگاه بنده بر خلاف خیلی عطر های همدوره ای خودش ، هرگز قدیمی نمیشود . فقط حیف حیف حیف و صد حیف که مثل بسیاری عطر های دیگر کلاسیک با نسخه قدیمش خیلی فرق داره . من یه پک کوچک از اون رایحه قدیمش رو دارم و مدام بعنوان معیار با اون مقایسه میکنم . رایحه جدید بسیار متفاوت با اون رایحه یونیک قدیمی هستش رایحه جدید شیرین تر و صابونی تر هست متاسفانه .

عصر های جمعه دهه 70
صورتش را اصلاح کرده... سه تیغه....
آماده برای گردش آخر هفته
پاتوقمان سینما «صحرا» (ریبولی) سینما سروش (مولن روژ) یا پارک ملت یا ساعی بود.
و من تلخی ِ غروب جمعه را با شیرینی ِ وانیل ِ ساطع از صورت اصلاح کرده پدرم تاب می آوردم.
و چه می‌دانستم آنگاه که «رزماری» چه صیغه ایست
یا «لوندر» کجای ِ این جهان ِ اندوهگین خانه دارد
«گشنیز» فقط در ورق بازیها ظاهر میشد و غم ِ ماضی،
غم ِ موروثی انگار نقش نمایه جانم بود...
و چه شوق ابلهانه ای به بزرگ شدن....
چه ابله بودم!!!