Maison Francis Kurkdjian - Baccarat Rouge 540

درودی دیگر بر اساتید گوهرشناس این محفل که حضور آن‌هاست که حتی از پشت این قلوه‌سنگ الکترونیکی، درگاهم را عطرآگین می‌سازد.

باکارات رژ۵۴۰ برای من از همان نخستین استشمام، بیش از آنکه یک رایحه باشد، پرسشی‌ست درباره‌ آنچه از سرزمین خویش داشته‌ایم و آنچه دیگران از ما گرفته‌اند.
زعفران را در نظر بگیرید. این طلای سرخ، این رشته‌های ظریف، گزاف و گران‌قدر که قرن‌ها در خاک این سرزمین روییده‌اند، امروز چگونه در ویترین عطرسازی غربی به نامی دیگر بازتعریف می‌شوند؟
گاهی هنگام استشمام نت‌های زعفرانی باکارات رژ، نمی‌توانم به این پرسش نیندیشم که چرا ما ایرانیان، خود، قدر این گنجینه‌ها را ندانسته‌ایم تا فرانسویان و نوادگان ناپلئون بناپارت غارت‌گر بیایند و همان‌گونه که آثار تمدن‌های کهن ما را در ویترین‌های لوور نشاندند، رایحه‌ زعفران ما را نیز در شیشه‌های فاخر خود جای دهند.
زعفران در اینجا تند و خشک آغاز می‌شود؛ نه آن زعفرانی که بر روی برنج می‌ریزیم، بلکه زعفرانی چسبناک و شکرگون، سرد اما نه به معنای خنک، بلکه بی‌رحم؛ فلزی و تقریباً معدنی. دانه‌های شکر مانند کریستال‌های معدنی، بر پیکر زعفران، قندیل بسته‌اند.
در کنار آن، یاس حضوری روشن دارد؛ یاسی که برخلاف یاس‌های شرقی سنگین و باوقار، سپیدی خود را به رخ نمی‌کشد، بلکه همچون دیواری سفید میان شیرینی و چوب جای خوش کرده.
البته نادیده نباید گرفت که شاید وقاری ندارد تا به رخ بکشد. این یاس از جنس ساحره‌های تری‌موگلر نیست. نه، تنها یاس است. یاس غربی، غرق در شکر.
شاید همین سنگدلی زعفران بی‌ملابات این عطر است که مرا به یاد فاصله‌ای می‌اندازد که میان ما و میراث خویش ایجاد شده.
از نظر پرفورمنس نیز باید اعتراف کنم که اینجا با عطری بسیار قدرتمند مواجهیم؛ هر چند برای من در هوای گرم، شیرینی آن اندکی بیش از حد کریستالی می‌شود. چسبناک، گلویم را می‌فشرد و خون درون رگ‌هایم را قندیل می‌اندازد.
شاید عجیب باشد که از لوور در نقد یک عطر سخن بگویم، اما مگر عطر چیزی جز موزه‌ای‌ست که به جای سنگ و فلز، تاریخ را در مولکول‌های خود نگه می‌دارد؟ ای موزه دزد! (مزاح کردم)

در نهایت باید بگویم من باکارت رژ۵۴۰ را نمی‌پسندم. نه بنا به دلیل آن‌چه که در گفتارم آشکار گردید، بلکه این رایحه، بیش از حد است.
آری، بیش از حد شیرین، بیش از حد زعفرانی، بیش از حد کودکانه. نه کودکی بازیگوش، بلکه کودکی بیمار که در پستوی بیمارستان، در چهارچوبی غم‌ناک، محبوس شده.
آری، باکارت رژ۵۴۰ برایم همان است‌. بیماری مسری که بسترنشینم می‌کند و سرم را به درد می‌آورد و همانند همان بیماری، در میان مردمان شیوع یافته و رایحه‌اش از هر تنی، به مشام می‌رسد.
این رایحه چسبناک که زعفران اصیل ایرانی نیست، بلکه زعفرانی است عرب‌مانند که همراه با شکر، بر فراز شعله، شیره‌ای چسبناک پدید آورده.

در مورد آن دیگری بِه است واژه‌ای نگویم. همین کودک محصور در پستوی بیمارستان را، بیش مبتذل‌ کنید‌. چسبناک‌تر، با تلخی‌ای ناشی از بادامی تلخ که روح کودکانه‌اش را آلوده کرده.

این عطر برخلاف «Libre»، وایرال شدنش چیزی از عظمت و شکوهش کم نکرده ! و این رو بگم لطفاً از پنجره‌ی یک ایرانی به عطر نگاه نکنید. از نظر شما که ۱۰ روز محرم شله‌زرد می‌خورید براتون یادآور اونه اما از نگاه یک اروپایی یاس و زعفران در کنار هم یک عطر بی‌نظیر با رایحه‌ای اشرافی خلق شده. جزو معدود عطرهایی هست که انصافاٌ شُهرت حقشه! شما برید شله‌زردتون رو بخورید!
فوق‌العاده‌ست و هیچ‌وقت از خریدش پشیمون نشدم و نخواهم شد
اشکال کار اینجاست که ایرانی با یک سری رائحه از بچگی بزرگ می‌شن و بعد که عطرها رو بو می‌کنن میگن عه این یادآور عطر مامانبزرگمه یا عطر شله‌زرده یا بوی گل‌ محمدی سر کوچمونه.
زعفران موجود در باکارات رژ فقط من رو یاد یک زندگی لوکس انداخت. این عطر واقعاً بوی پولداری میدن. اگر بخوام ۱۰ تا عطر برای کل عمرم انتخاب کنم قطعا باکارات رژ جزو اونهاست.امیدوارم بقیه هم قدرشو بدونن

باکارات رژ هنوز عطر ناشناخته ای بود حدود سالهای نود و پنج یا شیش اگه اشتباه ن‌کنم حدود ده سال پیش اینطورا
رفتم عطر بخرم از رو تستر زدن به مچ دستم اقاهه گفت عطر فوق العاده جدید و شیک و سلطنتی ایه در نهایت نپسندیدمش و الین بنفش خریدم
وقتی برگشتم خونه دیدم چه بوی خفنی میاد. گشتم تا منشا بورو پیدا کنم. مچ دستم بود که یه پاف از باکارات و بهمراهش داشت و اون تایم واقعا حتی برای دقایقی پشیمون شدم که چرا به حرف عطرفروش گوش نکردم و نخریدمش...گذشت و باکارات فراموشم شد تااااا سه چهار سال بعدش که دیدم یه بوی عطر رومخی چقد داره هایپ میشه و تو کوچه خیابون هرروز بیشتر میشه که ربط خیلی زیادی به اون بوی تو عطر فروشی نداشت. بعدها فهمیدم این عطرکه همه جا ولوعه همون عطر خفنیه که تستش کرده بودم و برام خیلی عجیب شد تا امروز
از هیچ عطری اینقدر متنفر نبودم.خیلی وقته شورش دراومده...از رستوران و بازار بگیر تا پارک و تو راهروی بیمارستان و تو کلانتری و حیاط دادگستری..همه جا بوی باکارات هست و مشخص هم هست که هیییچ کدوم اورجینال نیستن.دلم واسه باکارات رژ خیلی میسوزه. عطر خوبی بود منتها اونقدر از روش فیک و کپی کم کیفیت زده شده و اووونقدر عالمو آدم تو جای اشتباه و زمان نامناسب استفادش کردن که رسما منفور شده حداقل برا من که اینجوریه
اخه خداوکیلی وسط تیرماه تو ساری با این حجم رطوبت با صندل وسط پیاده رو بازار میوه و تره بار در حالیکه یه پلاستیک گوجه و یه پلاستیک پیاز و بادمجون دستته و داری از دستفروش قیمت گیلاس میپرسی مکان و زمان و حالت مناسبیه واسه باکارات رژ زدن؟؟؟ ازش متنفرم دلمم براش میسوزه

خدا حفظش کنه مامانم رو ، هر وقت شعله زرد درست میکنه تو خونه ، یاد بوی باکارات رژ میوفتم
من بوی شعله زرد مامانم رو وقتی تو خونه میپیچه دوست دارم ، حس خوبی میده
ولی آیا دوست دارم خودم بوی شعله زرد (باکارات رژ) بدم ؟ نه !

شاید به خاطر نت زعفرون شدیدی که تو این عطر هست مغز ایرانیزه شده ی من ، ناخودآگاه به بوی شعله زرد یا حتی نذری ربطش میده.

در هر صورت ، نظر منفی دادم به باکارات رژ ، کار جدیدی نیست من هم اولین و اخرین نفری نیستم که به این عطر نظر منفی میدم !
کمی قدیمی و تکراری شده و من اصلا طرفدار نت زعفرون در عطر نیستم با اینکه تجربه ایی در استفاده ازش ندارم ، از بلاگر های معتبر در زمینه ی عطر ، شنیدم که برای layer کردن میتونه مناسب باشه(شاید؟)

راستش، به‌نظرم بیشترین دلیل این حجم از ریویوهای منفی حتی نسخه‌های فیک یا مشابه اصل نیستند، بیشتر گارد شدید به محصولاتیه که خیلی پرفروش و محبوب می‌شن.
چون این عطر حتی در بدترین حالت هم، بوی بد و آزاردهنده‌ای نداره و در تفسیر کاملاً منفی، کلمات «عادی، یک‌نواخت، اورریتد» براش مناسب‌ترن تا تشبیه‌هایی به حشره‌کش، توالت، نفتالین و بتادین.
می‌دونم در نهایت بحث سلیقه‌ست و هر کس ممکنه با توجه به تجربیات و حواسش، شباهت به‌خصوصی رو حس کنه و حتی همه‌پسندترین رایحه هم براش نفرت‌انگیز باشه.
اما این میزان از منفور بودن واقعاً در خور همچین عطری نیست؛ نه اینکه لیاقت بیشترین عشق و پسند رو داشته باشه، ولی واقعاً بهتره صادقانه و واقع‌بینانه نظرتون رو بیان کنید، نه با نفرت شدید از شهرت و همه‌گیر شدن عطر.

امیدوارم نظرم تایید شه، چون فقط برای این عطر صادق نیست و در مورد خیلی از عطرهای مشهور و ترند، صدق می‌کنه.

‎بشدت جذاب برای من
خصوصا به دلیل شباهت بسیار به good girl که سالها عطر مورد علاقه م بود
با همون احساس تلخی و گرمی+روایح گلی که من عاشقشم
یه وقار خاصی داره که بنظرم تحسین برانگیزه و توجه هارو جلب میکنه+اینکه فیدبک های مثبت میگیره
(میگن خیلی از سلبریتی های خارجی هم ازش استفاده میکنن)

عطر سنگینیه
بوی نبات زعفرون و چایی میده
سن بالاس
یکمم اولش ترشه بوش
پخش بو ماندگاریش بالاست
نه دوسش دارم نه ازش متنفرم

مشکل باکارات اینه همیشه و همه جا هست تو مترو ، سر کلاس، مهمونی های رسمی ، دور همی های عصرونه ی ساده . و به نظر من وقتی عطری اینقدر فراگیره اصلا و ابدا به معنی بد بودنش نیست برعکس اینقدر پرطرفدار بوده که همه جا میپوشنش ولی یه چیزی هست که بهتره بر اساس شخصیتمون عطر رو استفاده کنیم مثلا ،خاله ی من یه خانوم پنجاه ساله است که هیچ وقت پنجاه سالگیش رو قبول نکرده همیشه شمع ۲۵ میذاره :)) ظاهرشم جوون تره ولی پختگی خودش رو داره به هر حال خانوم شیک و به روزیه و یکم خودشیفته است و خودش رو برتر از همه میدونه و جالبه باکارات استفاده میکرد و هیچ‌ وقت اینقدر همخوانی یه شخصیت با عطرش رو ندیده بودم :)) حتی خونش گیشاست و به نظرم اینم با باکارات همخوانی داره :)) باکارات واقعا همینه یه خانوم خودشیفته شیک یکم اغواگر که تو کافه های پر از گل و گیاه ولی به روز شده که یکمم مدرن و تاریکن داره کافی میخوره و بعدم میره گربه های تو محل رو ناز و نوازش میکنه و شام میپزه ، یه اغواگر سنتی و مدرن همزمان ، نه اینوریه نه اونوری یه متوسط رو به بالای شیک و جذاب که دوست داره همه جاام باشه و همیشه دیده بشه ، و حتی اگر مثل من خیلی طرفدارش نباشین اصلا نمیتونین قدرت و نفوذش رو نادیده بگیرین

بوی نبات زعفرانی شیرین شده تر میده
یجوریه توی دهنت هم مزه میکنه
من بدم نمیاد ازش بوی خوبی داره
حتی میدونم که بسیاری از سلبریتی ها ازش استفاده میکنن

یه عده عجیییییییب تعصب این طلای ۲۴ عیار رو میکشن

بدون هیچ حرف و بحثی به نظرم برید اصلشو تست و تهیه کنید و از رایحه یونیکش لذت ببرید

مرسی ☺️🤍🦋