Maison Francis Kurkdjian - Baccarat Rouge 540

این مخلوق کرکجیان به راستی با طبیعت رام و سربه‌زیری آفریده نشده. در مارکت با وجود اینکه لقلقه‌ی زبان‌ها و شهره‌ی بازار است (شاید بخاطر گران بودنش کنجکاوی‌برانگیز بوده)، در عین حال نمی‌شود نام همه‌پسند برش گذاشت. بگذارید براساس تجربه خودم، دوکلام مفید برای مشتریان کنجکاو این عطر بنویسم. اولین لحظه‌ای که جعبه را گشوده و برای اولین بار رایحه را به مشام میرسانید، تردید ندارم که حسی از پشیمانی و اعجاب به شما دست خواهد داد. انتظار چنین رایحه‌ای رو از این عطر گران نخواهید داشت. به شخصه من هم جا خوردم و کمی ناامید. ولی در این لحظه حرف من را به یاد آورده و صبور باشید. کمی به عطر زمان بدهید تا از لاک و دایره امن خود خارج شود. کم کم آن طبیعت شگفت‌انگیزش با درون شما اخت می‌شود.
به جرات به شما میگویم که این عطر دارای یک نوع شعور و خودآگاهی انسان‌گونه‌ است. با قضاوت زودهنگام شما زود میشکند. همچون کریستال. همچون خودش.

من بوی این عطر رو خیلی دوست دارم. ماندگاری خیلی زیادی داره. فقط باید یک پاف بزنی. اگر بیشتر بزنی دیگه بوش رو نه خودت حس می‌کنی نه دیگران. و نمی‌شه هر روز از این عطر استفاده کرد چون اگه هر روز پشت سر هم بزنی، بوش رو احساس نمی‌کنی. باید دو روز فاصله بندازی. علت اینکه نمی‌خوام دیگه این عطر رو بخرم همینه. با اینکه بوش رو از همه‌ی عطرهام بیشتر دوست دارم. ولی من می‌خوام بوی عطر رو به طور مداوم حس کنم و ازش لذت ببرم.

بلخره موفق به تستش شدم
اونقدری نظرات منفی و تشبیهات عجیب توی سایت شما دیده بودم که حتی حوصله تستش رو هم نداشتم
روی مچم زدم.به این عطر باید چند دقیقه زمان داد که بتونه اوج خودشو به نمایش بذاره،بله چند ثانیه اول یه بوی تلخ عجیب که نمیخوام به چیزی تشبیهش کنم حس میکنی،اما در حد نهایتا یک دقیقه
و بعد از نمایان شدن رایحه اصلی واقعا شگفت زده شدم! رایحه اش مستم کرد!
کاملا یونیسکس و شیک هستش،هم تم زنونه داره و هم تم مردونه
بین یه عالمه تست های ناامید کننده از عطرایی که بینهایت تعریف و تمجید شده بودن و تو واقعیت یه عطر کاملا معمولی بودن،باکارات رژ ۵۴۰ واقعا شاهکار بود،شاهکاری که قرار نیست همه درک کنن و باهاش ارتباط برقرار کنن

این عطر یکی از خفن ها بود تو دنیای عطر بازیم!
ابتدا از نظر ماندگاری و بعد پخش بو
خیلی خفنه
رایحه رو هم دوست دارم
یه رایحه ی مغروری داره
توی یه مهمونی همه دنبال خط بوی این عطر می‌گردن..
هرجا استفاده کردم بازخورد داشته...
بس که پخش بالایی داره
و ماندگاری حال بهم زن'..
مگه میشه! بیش از دوهفته پیش روی بلوزم اسپری کردم گذاشتم تو کمد لباسام امروز باز با یه شدت خاصی پخش داشت!!!!
خیلی مایع گذاشتن براش
خیلی خفنه

پولدار زعفرونی 😃
عاشق بوشم،این تمام چیزیه که از یه عطر میخوام .
قابل توجه دوستان باشه که اینکه مردم این عطر رو توی هر فصل و موقعیتی می‌پوشن دلیل بر خز بودن این عطر نیست،خز بودن باکارات رژ هم لفظی بود که پرفیوم شاپ ها روی زبون انداختن،از نظر من انقدری خاص و کمیاب (نسخه اورجینال) هست که هیچوقت خز نشه...

سینتتیک ! یودن رایحه
نه نمیپسندم…

امروز تبلیغ این عطر رو داخل یه مجله دیدم. تعریفش زیاد شنیده بودم گفتم وقتی عطری به این شهرت باشه حتما اکثریت گالری ها دارند. و چقدر جالب کل گالری های خیلی معتبر شیراز گشتم و هیچ کدام این عطر رو نداشتن.و همگی هم گفتن چون عطر گرانقیمتی هست مثل همیشه که تهران گل سرسبد هست تامین کننده های اصلی این عطر رو فقط برای گالری های تهران میدن.نتونستم تشخیص بدم این عطر چه بویی داره؟ دیدم یاس داره از این عطرهای با نت غالب یاس هست؟ چون دستریزش هم داخل یه سایت دیدم خیلی گرون بود نمیخوام الکی همچین هزینه ای کنم

این عطر برخلاف «Libre»، وایرال شدنش چیزی از عظمت و شکوهش کم نکرده ! و این رو بگم لطفاً از پنجره‌ی یک ایرانی به عطر نگاه نکنید. از نظر شما که ۱۰ روز محرم شله‌زرد می‌خورید براتون یادآور اونه اما از نگاه یک اروپایی یاس و زعفران در کنار هم یک عطر بی‌نظیر با رایحه‌ای اشرافی خلق شده. جزو معدود عطرهایی هست که انصافاٌ شُهرت حقشه! شما برید شله‌زردتون رو بخورید!
فوق‌العاده‌ست و هیچ‌وقت از خریدش پشیمون نشدم و نخواهم شد
اشکال کار اینجاست که ایرانی با یک سری رائحه از بچگی بزرگ می‌شن و بعد که عطرها رو بو می‌کنن میگن عه این یادآور عطر مامانبزرگمه یا عطر شله‌زرده یا بوی گل‌ محمدی سر کوچمونه.
زعفران موجود در باکارات رژ فقط من رو یاد یک زندگی لوکس انداخت. این عطر واقعاً بوی پولداری میدن. اگر بخوام ۱۰ تا عطر برای کل عمرم انتخاب کنم قطعا باکارات رژ جزو اونهاست.امیدوارم بقیه هم قدرشو بدونن

درودی دیگر بر اساتید گوهرشناس این محفل که حضور آن‌هاست که حتی از پشت این قلوه‌سنگ الکترونیکی، درگاهم را عطرآگین می‌سازد.

باکارات رژ۵۴۰ برای من از همان نخستین استشمام، بیش از آنکه یک رایحه باشد، پرسشی‌ست درباره‌ آنچه از سرزمین خویش داشته‌ایم و آنچه دیگران از ما گرفته‌اند.
زعفران را در نظر بگیرید. این طلای سرخ، این رشته‌های ظریف، گزاف و گران‌قدر که قرن‌ها در خاک این سرزمین روییده‌اند، امروز چگونه در ویترین عطرسازی غربی به نامی دیگر بازتعریف می‌شوند؟
گاهی هنگام استشمام نت‌های زعفرانی باکارات رژ، نمی‌توانم به این پرسش نیندیشم که چرا ما ایرانیان، خود، قدر این گنجینه‌ها را ندانسته‌ایم تا فرانسویان و نوادگان ناپلئون بناپارت غارت‌گر بیایند و همان‌گونه که آثار تمدن‌های کهن ما را در ویترین‌های لوور نشاندند، رایحه‌ زعفران ما را نیز در شیشه‌های فاخر خود جای دهند.
زعفران در اینجا تند و خشک آغاز می‌شود؛ نه آن زعفرانی که بر روی برنج می‌ریزیم، بلکه زعفرانی چسبناک و شکرگون، سرد اما نه به معنای خنک، بلکه بی‌رحم؛ فلزی و تقریباً معدنی. دانه‌های شکر مانند کریستال‌های معدنی، بر پیکر زعفران، قندیل بسته‌اند.
در کنار آن، یاس حضوری روشن دارد؛ یاسی که برخلاف یاس‌های شرقی سنگین و باوقار، سپیدی خود را به رخ نمی‌کشد، بلکه همچون دیواری سفید میان شیرینی و چوب جای خوش کرده.
البته نادیده نباید گرفت که شاید وقاری ندارد تا به رخ بکشد. این یاس از جنس ساحره‌های تری‌موگلر نیست. نه، تنها یاس است. یاس غربی، غرق در شکر.
شاید همین سنگدلی زعفران بی‌ملابات این عطر است که مرا به یاد فاصله‌ای می‌اندازد که میان ما و میراث خویش ایجاد شده.
از نظر پرفورمنس نیز باید اعتراف کنم که اینجا با عطری بسیار قدرتمند مواجهیم؛ هر چند برای من در هوای گرم، شیرینی آن اندکی بیش از حد کریستالی می‌شود. چسبناک، گلویم را می‌فشرد و خون درون رگ‌هایم را قندیل می‌اندازد.
شاید عجیب باشد که از لوور در نقد یک عطر سخن بگویم، اما مگر عطر چیزی جز موزه‌ای‌ست که به جای سنگ و فلز، تاریخ را در مولکول‌های خود نگه می‌دارد؟ ای موزه دزد! (مزاح کردم)

در نهایت باید بگویم من باکارت رژ۵۴۰ را نمی‌پسندم. نه بنا به دلیل آن‌چه که در گفتارم آشکار گردید، بلکه این رایحه، بیش از حد است.
آری، بیش از حد شیرین، بیش از حد زعفرانی، بیش از حد کودکانه. نه کودکی بازیگوش، بلکه کودکی بیمار که در پستوی بیمارستان، در چهارچوبی غم‌ناک، محبوس شده.
آری، باکارت رژ۵۴۰ برایم همان است‌. بیماری مسری که بسترنشینم می‌کند و سرم را به درد می‌آورد و همانند همان بیماری، در میان مردمان شیوع یافته و رایحه‌اش از هر تنی، به مشام می‌رسد.
این رایحه چسبناک که زعفران اصیل ایرانی نیست، بلکه زعفرانی است عرب‌مانند که همراه با شکر، بر فراز شعله، شیره‌ای چسبناک پدید آورده.

در مورد آن دیگری بِه است واژه‌ای نگویم. همین کودک محصور در پستوی بیمارستان را، بیش مبتذل‌ کنید‌. چسبناک‌تر، با تلخی‌ای ناشی از بادامی تلخ که روح کودکانه‌اش را آلوده کرده.

نمیدونم چرا بر خلاف نظر عموم هیچ وقت رایحه اش رو دوست نداشتم و به نظرم با چنین قیمتی ارزش خرید نداره اگر چه یه عطر یونیک و منحصر به فرده ولی گرند سویر فرانسیس کورکجیان رو خیلی دوست دارم و جزو عطرهای مورد علاقه منه.